Individuele reizen in Ecuador
Ecuador, gelegen op de evenaar, is een land vol contrasten: Koloniale steden en kleine indianendorpen wisselen elkaar af en de diversiteit in landschappen is nog groter dan in heel Europa. Het land wordt gesplitst door besneeuwde bergen en vulkanen van de Andes met in het oosten de ongerepte jungle van het Amazonewoud en in het westen de Galapagos Eilanden met hun bijzondere dierenleven.
Plaatsinformatie Ecuador
Wilt u meer weten over de meest interessante plaatsen van Ecuador? Lees hier meer over onder andere Banos, Cuenca, Guayaquil, de Galapagos Eilanden, Otavalo, Quito en Riobamba.
Baños
Baños heeft een subtropisch klimaat en een mooie setting, het is een heel toeristisch plaatsje en ligt op een hoogte van 1800 meter. Inwoners: +/- 16.000. Vulkaan de Tungurahua (5016 m.): nog actief. Betekent ‘kleine hel’ in het Quichua. In het weekend komen veel Ecuatorianen naar de beroemde basiliek en worden er toffees gemaakt (melcochas), die je in slierten kleefgoed ziet hangen bij de winkels.
Er zijn vijf sets thermale baden:
- Baños de la Virgen: bij de waterval, tegenover hotel Sangay; water in de hete baden wordt 3x per week ververst, open tot 17.00 uur. Een zwembadje is alleen van 18.00 tot 22.00 uur geopend, het water wordt dagelijks ververst.
- Naast de Baños de la Virgen zijn de Piscinas Modernas (alleen ‘s weekends geopend, van 8.00 tot 17.00 uur).
- El Salado: warme baden, dagelijks ververst en een badje met ijskoud rivierwater. Anderhalve kilometer van het centrum (Martínez uitlopen), open tot 17.00 uur.
- Santa Clara: vlakbij de Baños de la Virgen, met fitness en sauna, open tot 18.00 uur.
- Santa Ana: koude en hete baden, vlak buiten het stadje, aan de weg naar Puyo, met bruin water. Komt door de vele mineralen. Entree minder dan 1 dollar, alleen in het weekend open, tot 17.00 uur.
Festivals:
- oktober: Nuestra Señora del Agua Santa: met processies en vuurwerk.
- december: de hele maand door feesten, vooral 15/16 december, de ‘Dag van Baños’.
In de basiliek (Dominicaanse kerk) staat de ‘Santuario de Nuestra Señora de Agua Santa’, deze heilige dame heeft wonderen verricht die te zien zijn op de schilderijen in de kerk, met uitleg in het Spaans. Voorbeeldje: ‘op 30 januari 1904 viel meneer X van zijn paard toen hij over de brug over de Pastaza rivier heen reed. Terwijl hij 70 meter naar beneden viel, riep hij ‘Heilige Moeder van het Heilige Water’ en als door een wonder werd hij gered’. Andere schilderijen laten mensen zien die uit exploderende vulkanen, uit brandende hotels, enzovoort, gered worden, .
naar boven
Cuenca
Cuenca wordt gezien als de culturele hoofdstad van Ecuador en is een smeltkroes van verschillende culturen. Deze invloeden zie je dan ook terug in het culturele erfgoed. Het historische centrum heeft vele nauwe straatjes, vele musea en prachtige kathedralen.
Daarnaast wordt de stad omringd door het Andes gebergte. In het noorden van de stad vindt u het koloniale gedeelte en in het zuiden ligt het nieuwere gedeelte. De twee delen van de stad worden gesplitst door de rivier de Rio Tomebamba. De enorme gotische kerk, Catedral de la Immaculado Conception, staat in het centraal gelegen Parque Calderon. De kerk biedt maarliefst ruimte voor tienduizend mensen en beschikt over bijzondere blauwe koepels. Sinds 1999 is het stadscentrum opgenomen in de UNESCO werelderfgoedlijst.
naar boven
Galapagos
Zo’n 1000 kilometer uit de kust van Ecuador bevinden zich de Galápagos Eilanden. De groep bestaat uit 13 grote en tientallen kleine eilanden. Het bijzondere van deze, van oorsprong vulkanische, eilanden is dat ze nooit in contact zijn geweest met het vasteland. Planten en dieren hebben zich daardoor op een speciale manier geëvolueerd. Doordat de dieren geen natuurlijke vijanden kennen, hebben zij hun oorspronkelijke schuwheid verloren en zijn onvoorstelbaar tam geworden. Dit gebied is dan ook een droombestemming voor natuurliefhebbers.
De Galápagos werden in 1535 ontdekt, toen de bisschop van Panama per ongeluk, op zijn tocht naar Peru, afdreef en op een aantal eilanden stuitte. In zijn rapport over de ontdekking sprak hij over gigantische ‘galápagos’, schildpadden en de naam voor de eilandengroep was geboren. Drie eeuwen lang dienden ze als rustpunt voor walvisvaarders en piraten, die er vers eten insloegen; schildpadden gingen levend mee in het ruim.
De beroemdste bezoeker is ongetwijfeld Charles Darwin, die in 1835 vijf weken lang bewijsmateriaal zocht (en vond) voor zijn evolutietheorie. In 1859 publiceerde hij zijn meesterwerk ‘On the Origin of Species’.
In 1832 werden de Galápagos tot Ecuadoriaans territorium verklaard en tot 1959 werden ze gebruikt als strafkolonie. In dat zelfde jaar werd de eilandengroep het eerste Nationaal Park van Ecuador.
Toen de eilanden gevormd werden, waren het kale vulkanische rotsen en alle dieren die hier te vinden zijn hebben op een of andere manier de duizend kilometer vanaf het vasteland weten te overbruggen.
Vogels, reptielen en zeezoogdieren zijn de belangrijkste bewoners. Er zijn weinig landzoogdieren en dat verklaart het feit dat de meeste dieren niet bang zijn: er is weinig op ze gejaagd. De dieren evolueerden wel (om zich beter te kunnen aanpassen) en zelfs zo drastisch dat er een aantal generaties later duidelijk sprake was van een andere soort: Darwin’s theorie over ‘evolutie door natuurlijke selectie’. Een aantal soorten is endemisch op de Galápagos, wat wil zeggen dat de betreffende soort alleen daar voorkomt.
In 1964 bouwde de Ecuadoriaanse regering (op het eiland Santa Cruz) het Charles Darwin Research Centre. 97% van het gebied op de eilanden zit in het Nationale Park (de rest is bebouwde kom, of farm) en daaromheen nog eens 50.000 vierkante kilometer oceaan. Halverwege de jaren zestig kwam het georganiseerde toerisme op gang, met zo’n 1000 toeristen per jaar. Inmiddels zijn dat er 60.000 per jaar (waarvan 50% Ecuadorianen!). Op de eilanden zijn in totaal ongeveer 50 plaatsen, die bezocht mogen worden. De rest is beschermd gebied.
Het klimaat op de Galapagos Eilanden is (sub)tropisch. Het hete regenseizoen is van januari tot juni en het warme droge seizoen van juni tot december. Het water is rond de 23°C en in het natte seizoen meestal kalm. Het droge seizoen is koeler en vaak mistig (de ‘garúa-mist’). Van augustus tot oktober is de zee ruwer.
naar boven
Guayaquil
Ook al is Quito de hoofdstad, de grootste stad van Ecuador is Guayaquil met ongeveer drie miljoen inwoners. Guayaquil is de belangrijkste havenstad en daarmee het commerciële en industriële centrum van het land. De stad is gelegen op de westelijke oever van de Guayas.
Ondanks dat de stad meer zakenmensen trekt dan toeristen biedt de stad verschillende bezienswaardigheden. Zo zijn er mooie pleinen, prachtige kerken, interessante musea en verschillende wandelingen te maken. Een wandeling langs de rivier is een echte aanrader. Daarnaast vindt je in het Bolivia park vele tamme leguanen. Ook een bezoekje waard is de oude wijk ‘Las Peñas’. Dit is het enige deel van de stad waar de houten huizen nog te vinden zijn. Hier krijg je een goed beeld van het oude pittoreske koloniale Guayaquil.
naar boven
Latacunga
Latacunga is de hoofdstad van de provincie Cotopaxi, ligt op een hoogte van 2800 meter en heeft ongeveer 40.000 inwoners. De stad is gebouwd van het lokaal aanwezige materiaal, het lichtgrijze ‘pumice’ (puimsteen?). Het koloniale stadje ligt op 29 kilometer van de Cotopaxi. Soms zijn er (vooral ’s morgens) vanuit de stad negen vulkanen te zien, ‘s middags is het vaak bewolkt.
Er is een klein centrum: het stadsplein Parque Vicente Leon heeft een mooie tuin en verder is de Casa de los Marqueses de Miraflores een bezoekje waard: een mooi koloniaal huis.
Festival: op 24 september vindt het ‘festival de la Mama Negra’ plaats, dat is ter ere van Onze Lieve Vrouwe van de Vergeving. Het feest gedenkt de zwarte slaven die de Spanjaarden het land binnen brachten om te werken op de plantages.
Dichtbij Latacunga: Saquilisí (30 minuten rijden vanaf Latacunga). Donderdag is marktdag, van 7.00 tot 14.00 uur.
naar boven
Otavalo
Otavalo ligt op 2530 m. hoogte en heeft 28.000 inwoners, voornamelijk blanken en mestiezen. De weg van Quito naar Otavalo is 94 kilometer lang en behoort tot de Pan American Highway die van Alaska naar Vuurland loopt (met uitzondering van Panamá, de Darien Gap). Ten noorden van Quito vinden we bergen en vulkanen: Cotacachi, Imbabura, Chiles en Cayambe (met gletsjers).
In de dorpjes rond het stadje wonen ruim 40.000 Indianen, die voor de markt naar Otavalo komen. Het zijn niet alleen goede wevers, maar ook trotse, zelfverzekerde en succesvolle ondernemers! Ze zijn ook nog eens mooi om te zien: de mannen dragen hun lange haar in een staart, met een zwarte vilten hoed, verder een witte broek en een blauwe poncho. De markt is op zaterdag van zeven tot zes, de dierenmarkt wordt buiten de stad gehouden. De markt was er al vóór de Incatijd, toen producten uit de Oriente hier werden geruild voor producten uit de hooglanden.
naar boven
Quito
Quito ligt op 2850 meter hoogte en heeft ongeveer 1.5 miljoen inwoners en is daarmee de één na hoogste hoofdstad van Latijns-Amerika (Bolivia, met La Paz 3600 meter). De stad ligt in een vallei, tussen de vulkaan Pichincha (4794 meter) in het westen en de canyon van de rivier de Machángara in het oosten. Met haar 1.5 inwoners is Quito qua grootte de tweede stad van Ecuador: Guayaquil is de grootste met 3 miljoen inwoners, en is bovendien het handelscentrum en de belangrijkste haven.
De stad bestaat uit twee gedeelten: Oud-Quito, het koloniale centrum, gebouwd op de ruïnes van een oude Inca-stad, en Nieuw-Quito, het moderne gedeelte, waar vanaf 1922 (honderd jaar na de onafhankelijkheid!) aan gebouwd is. In 1978 werd Quito Cultural Heritage Site (cultureel erfgoed) verklaard door de UNESCO.
Quito heeft een plezierig klimaat, lekker overdag, koel ‘s nachts, 13 graden gemiddeld, een soort van eeuwige lente, op 25 kilometer van de evenaar. 1987: ernstige aardbeving. Op 25 november 1999 barstte de vulkaan de Pichincha uit, waardoor heel Quito onder een laagje vulkanische as kwam te liggen. Op 11 april 2000 barstte hij weer uit. Momenteel heeft de Pichincha ‘alarmfase geel’.
De bezienswaardigheden in Quito zijn o.a.:
1. Oude centrum Plaza de la Independencia
- De kathedraal: gebouwd tussen 1550 en 1562. De toren en het portaal dateren van de 20e eeuw. Binnenin ligt de tombe van generaal Sucre. Beroemd schilderij van de Indiaanse schilder Caspicara. Het plafond heeft Moorse invloeden.
- Naast de kathedraal: El Sagrario, gebouwd in de zeventiende eeuw als de kapel van de kathedraal, in de Churrigueresque-stijl.
- Tegenover de kathedraal: het paleis van de aardsbisschop.
- Palacio de Gobierno: gebouwd aan het eind van de achttiende eeuw. De balkons komen uit de Tuilleries (Parijs), verkocht door de Franse regering na de Franse revolutie (1769). Je kan de patio bezoeken.
2. Cerro Panecillo: prachtig uitkijkpunt op 183 meter boven de stad met het standbeeld van de Virgen de Quito.
3. Kerken
- La Compañía: jezuïetenkerk, één blok van de Plaza. In 1605 werd begonnen met de bouw die uiteindelijk 163 jaar zou gaan duren! Het is de rijkst versierde kerk van Ecuador (700 ton goud gebruikt voor de altaren, de muren en de beelden ....)
- La Merced: gebouwd tussen 1700 en 1742, in een barokke en Moorse stijl. Deze kerk heeft de hoogste toren van Quito (47 meter) en de grootste klokken.
- San Francisco: schutspatroon van Quito. Waarschijnlijk het eerste religieuze bouwwerk wat door de Spanjaarden gebouwd is in Latijns-Amerika. In 1553 begonnen met de bouw. In 1868 werden de twee torens verwoest en weer opgebouwd. Binnenin staat de Virgen de Quito, Maria afgebeeld met zilveren vleugels. Het standbeeld op de Panecillo is gebaseerd op dit schilderij.
4. District van Guápulo: vlakbij Hotel Quito. Veel hippies en de Basiliek van Guápulo.
5. Het midden van de wereld. Op 23 kilometer ten Noorden van Quito, op 2483 meter hoogte. In 1736 werd deze lijn berekend door een Franse expeditie onder leiding van Charles-Marie de la Condamine.
naar boven
Riobamba
Riobamba ligt op een hoogte van 2750 meter en heeft ong. 120.000 inwoners. Het is de hoofdstad van de provincie Chimborazo. Dit is de hoogste berg van Ecuador, met 6310 meter. Het stadje ligt in de Tapi vallei, en wordt wel de ‘sultana van de Andes’ genoemd, vanwege de stijl en elegantie van deze koloniale stad. Vanuit Riobamba heb je zicht op de Chimborazo, de Altar (5320 m.), de Tungurahua (5023 m.), de Carihuairazo (5020 m.) en soms op de Sangay (5320 m.).
Het stadsplein heet Parque Maldorado, en rond het plein zijn de Santa Bárbara Catedral, het gemeente huis en meer koloniale gebouwen met arcades te zien. De Banco de Préstamos, een verbouwd koloniaal huis en het Parque Sucre en het Colegio Maldonado zijn mooie voorbeelden uit de koloniale tijd en kunnen bezocht worden. Bij zonsondergang is het Parque 21 de Abril of La Loma de Quito heel mooi: een parkje van waaruit je de bergtoppen prachtig kunt zien plus een prachtig uitzicht hebt over Riobamba. Zaterdag is het marktdag: naast gebruiksgoederen (plastic!), wordt er handwerk verkocht op de Plaza de la Concepción. Nariz del Diablo.
In 1908 werd de spoorlijn tussen Durán en Riobamba geopend en deze is 464 kilometer lang en heeft een 1,067 meter breed spoor. Het is een van de mooiste lijnen ter wereld en een mooi stukje engineering: het spoor stijgt/daalt maximaal 5,5%.
De stormen van El Niño van 1997/1998 hebben een gedeelte van het spoor verwoest, en inmiddels is er nu alleen maar een service van Alausí naar de Duivelsneus en terug.
Vroeger mocht je óp de trein zitten, maar helaas rijdt er nu alleen nog maar een moderne trein, en daar mag men niet meer bovenop. Vanuit de wagon heb je echter ook nog een mooi uitzicht over het spectaculaire landschap.
Alausí ligt op 2607 meter (of 2347 zoals het station zegt). Om die hoogte te kunnen afdalen moet de trein zigzaggen, en V-bochten maken. Tussen Alausí en Huigra ga je heen en weer over de rivier de Chanchán, ga je door tunnels en over bruggen, zie je de besneeuwde vulkanen en rijd je langs de Duivelsneus.
naar boven