20-daagse Transamerika

Auteur(s):

A. vd. Vooren

Reisdatum:

05-01-2011 t/m 24-01-2011

Waardering:

4,5 sterren 1 stemmen

Buenos Dias
Op vijf januari 2011 begint onze reis, waarbij we achtereenvolgens de gastvrijheid genieten van Costa Rica, Nicaragua, San Salvador en Guatemala, een spannend avontuur! Wij, Paul en Ans, hebben al meerdere reizen met Fox gemaakt, maar toch anders: de vorige zijn GROEPSreizen naar Zuid-Afrika, Vietnam, Japan en Thailand.

We zijn begonnen met onze ”verre reizen” nadat Paul 60 jaar werd, zijn werk heeft afgebouwd van een 60-urige naar een 30-urige en er tijd vrijkwam voor een grote passie van ons: andere landen, mensen en culturen leren kennen. Een verruiming van je culturele en historische visie en dat in de vertrouwde ambiance van de goed georganiseerde reizen van Fox!

Dit wordt onze eerste INDIVIDUELE reis! Thuis 24 uur van te voren een e-ticket aangemaakt, aanbevolen vaccinaties ondergaan en allerlei voorbereidingen getroffen zoals het verplichte Esta-formulier aanvragen, vereist voor alle reizen naar en via de USA, dus ook bij alleen een overstap! De anti-malariatabletten de reisapotheek en deet niet vergeten. In bepaalde gebieden komt dengue voor, dus goed insmeren en lange broek en lange mouwen aan. Goed inlezen is een eerste vereiste. Zo weet je, dat je de koffers niet moet afsluiten bij een transfer via USA, omdat deze bij de controle, waar je niet bij aanwezig bent, daar geforceerd geopend kunnen worden. Dus een kofferriem aanschaffen. Kopieën maken van paspoort, zorgpas, rijbewijs, reisschema en hotels, telefoonnummers van privé/familie en banknummers nodig bij vermissing. Sommige voorbereidingen zijn zeer nuttig geweest. Voicemail uitzetten en je account van de blackberry verwijderen, want internetten in het buitenland is zeer prijzig!

Op Schiphol aangekomen op gate E/F gratis heerlijke koffie genoten als klant van ABN. En bij de bank 100 1-dollarbiljetten gewisseld, uitermate handig als fooiengeld. De baliemedewerkster is hier niet zo happig op en vraagt of ik ze voortaan per internet wil bestellen. (maar Paul oogst later tientallen zegeningen van vele oude gebrekkige vrouwtjes en blijde gezichten van de kamermeisjes, chauffeurs en gidsen, die hij wat toestopt).

De reis met Continental Airlines verloopt zeer comfortabel. Met een overstap via Houston rechtstreeks naar San José, de hoofdstad van Costa Rica. We komen er ’s avonds na tienen aan. En dan, wachtend op de bagage in de bagagehal in San José een onverwacht probleem: bij het pinnen in de bagagehal wordt onze bankpas ”ingeslikt”. Wat nu? Paul wacht bij de automaat en ik vraag in de bagagehal om support. Wat blijkt: telefonische support bij de ATM bank (waar de pinautomaat van was) kan slechts tot 22.00, dus morgen maar opnieuw proberen. Er is genoeg bewaking in de bagagehal, dus de pas is wel veilig. (Achteraf gezien ziet de ATM automaat er toch wel heel erg gammel uit!)

Dag 2. San José.
De volgende ochtend in het hotel van de Nederlandse eigenaar veel ondersteuning gekregen, tevens contact gezocht met de Costa-Ricaanse reisorganisatie waarmee Fox gelieerd is en deze medewerkers regelen dat we de bankpas nog ’s middags kunnen afhalen bij een ATM bank in een stadje ongeveer 70 km ten noorden van San José. Daar aangekomen tegen 13.00 puilt de bank uit van de wachtenden. Een vriendelijke bewaker verwijst ons naar een loket en een joviale Spaans sprekende Amerikaan, getrouwd met een Costa-Ricaanse schone, legt ons probleem voor aan een van de medewerkers en in no time krijgen we onze pas op vertoon van ons paspoort terug! Gelukkig hebben we nog 1 pas en 1 creditkaart achter de hand!

De volgende bestemming is vlakbij de Arenal Vulkaan, nog zeker 100 km. Paul toert ons met onze jeep door een prachtig vulkanisch landschap, kleine dorpjes, slingerwegen en een ”cloudforest” met adembenemende uitzichten. De lodge in La Fortuna met uitzicht op de Arenal Vulkaan is een ware verrassing. De natuur, de vogels, de geluiden van het regenwoud!

Dag 3.
Op naar het nationaal park de Arenal Volcano, een luttele 20 km, maar de onverharde weg is net een gatenkaas, veel hobbels en gaten allemaal zo veel mogelijk door Paul omzeild met opwaaiende stofexplosies bij elke tegenligger, dus dan snel de airco op 0! Wandelen over de hangbrug, genieten van de talrijke kolibri’s , pauwen, vele vogels, een wezelachtig schepsel de jaguarundi en de overweldigende fauna! Bij terugkeer constateren we een deuk in de achterkant van de jeep, een raadsel hoe die veroorzaakt is?

Dag 4 en 5.
De volgende natuurschat het Rincon de la Vieja park, is Costa Rica’s meest actieve vulkaan. Een wandeling gemaakt door het tropische regenwoud en voor het eerst in mijn leven van zeer dichtbij een actieve vulkaankrater gezien in de vorm van een niet aflatende opborrelende stomende poel, waar je vanaf enkele meters zo in kan kijken! Van veraf ruik je de zwavel=rotte eierenlucht. We treffen vele poelen met louter een improvisorisch hekje eromheen. Ongelooflijk, wat een mysterie daar binnen in moeder aarde! Reuzenpadden, vlinders, varens, gigabomen met hun bovengrondse wortels, en een nieuwschierige ( grote!) aap vlak boven ons hoofd en apengebrul in de verte, geven ons een waar oerwoudgevoel! Toch maar gauw doorlopen onder die aap, wie weet wat hij van plan is!

Oneindig veel gewandeld. Talrijke watervallen, bruggen, paden en een weelde aan plantengroei is onze bonus! De lodge is heel basis, puur natuur, met voortreffelijk eten. Achter de lodge een hangbrug over een overweldigende kloof!

Dag 6.
’s Ochtends rijden we over de ”Trans American Highway”, een goed onderhouden drukke 2- baansweg naar Penas Blancas, de grensovergang met Nicaragua. De auto inleveren kost wel een uur, vanwege de beschadiging, extra formulieren en telefonades. Gelukkig zonder financiële gevolgen. De dame van de autoverhuur is zo vriendelijk de wachtende gids aan de Nicaraguaanse zijde in te lichten over de vertraging.

De grens oversteken doe je daar lopend door een niemandsland van ongeveer een kilometer, je bagage meedragend: een wonderlijk en levendig tafereel. De verstandhouding tussen Costa Rica (de Tico’s) en Nicaragua ( de Nica’s) is wegens een grensgeschil minder goed.

De Nicaraguaanse gids rijdt ons naar de oversteek naar de Isla de Ometepe, het grootste eiland in een zoetwatermeer ter wereld. Omdat de grote boot allang vertrokken is, vertrekken wij met een krakkemikkerig houten bootje, we tellen een tiental zwemvesten voor ongeveer 70 opeengeperste passagiers en zien een matroos die met emmers water de warme motor in het onderdek koelt, ”gelukkig geen storm”, zegt een klein stemmetje in mijn hoofd!

Aangekomen bij het hotel, is niemand op de hoogte van de geplande overnachting en hopla, met wat kunst en vliegwerk worden we ondergebracht in een naburig gastenverblijf: een huisje met uitzicht op het grote meer. ’s Nachts heerlijk wegdromen bij het ruisende, klotsende water en een zwiepende hangmat op ons terras aan de Playa Domingo .

Dag 7.
Het isla de Ometepe is betoverend en nog onbedorven! Je waant je eeuwen terug: de mannen met grote hoeden op kleine paardjes, paard en wagens, haast onbegaanbare wegen omzoomd door bananen (exportartikel no 1), iedereen kent elkaar, een vulkanisch eiland, eigenlijk 2 vulkanen oprijzend uit een geweldig meer. De laatste eruptie was in 1957.

Een privé-excursie over de 2 eilanden geboekt, enkele petroglyphen(steenafdrukken) uit de Choretega periode bekeken, het splinternieuwe archeologische museum in Myogalpa bezocht met pre-Columbiaans aardewerk (we zijn de enige gasten), naar een slapend Altagracia met enige stenen beelden. Antonio onze gids is zelf eilandbewoner, wil absoluut niet naar het vaste land, het eiland voelt aan als een groot dorp. Hij toont en geeft veel uitleg over de weelderige bomen en vruchten die hier groeien, zoals de katoenboom, de cacaoboom, ananas, rubber, mango, avocado, papaya en hele stevige houtsoorten.

Dag 8 en 9.
Transfer naar Granada, gesticht in 1524 door de Spanjaard Cordoba, ( de cordoba is nu tevens de munteenheid). ( In Costa Rica is de munteenheid de colon, genoemd naar Christoffel Columbus). Prachtig koloniaal statig (conservatief) stadje met een pittoresk plein, een kathedraal, klooster, elegante kerken en juweeltjes van koloniale huizen. Toerisme brengt welvaart. De schaduwzijde is dat de prijzen enorm worden opgedreven door de expats, die de koloniale huizen kopen, te prijzig voor de lokale bevolking.

Wandelend door het ganse stadje, genieten van heerlijke koffie en wat een broodjes! Ook een boottocht naar las Isletas in het meer van Nicaragua met weelderig bloeiende mango-bomen en Monkeyeiland staat op ons verlanglijstje.

Dag 10 en 11.
Transfer naar Léon, onderweg het Masayapark en de hoogstaande aardewerken kunst en de actieve Santiagokrater bewonderd. Léon, eveneens gesticht door Cordoba in 1524, was het revolutionair bolwerk tegen de dictator Somoza met dramatische wandschilderingen als stille getuigen. Het heeft een subtiele schoonheid, is minder statig dan Granada en liberaal. Ruben Dario, een bekende nationale poëet is hier begraven.

Het huidige Léon is een herbouw van het Léon Viejo (oude), nu een ruïne, die onder de vulkaanas van de Momotombo bedolven is. Ook daar kijken we en bezoeken nog een ouderwets steenfabriekje. We slaan een processieoptocht gade, die de tocht door de bergen van Léon maakt, met in haar kielzog de ambulance (voor de slangenbeten en ander giftig onderkruipsel, want ze slapen in de open lucht)! Enige Nederlandse jongemannen, plaatselijke ontwikkelingswerkers doen aan de processie mee.

Nicaragua, genoemd naar de leider van een inheemse indianenstam ”Nicarao”, is het armste land van Midden-Amerika, onderweg zien we vele kleine hutjes met golfplaten daken, soms alleen 4 palen omheind door grijs plastic!

Langs de weg bij de hoofdstad Managua veel cashewnotenverkopers, dus maar noten kopen om ze zo enigszins te ondersteunen. In Managua is door het Somoza bewind op de breuklijnen van de aardbeving uit 1972 een hele nieuwe wijk met 1-kamerwoningen opgetrokken, een schande op deze zo gevaarlijke plaats! Er is nog steeds veel corruptie bij de regeringsleiders, binnenkort zijn er weer verkiezingen, maar men heeft niet erg veel vertrouwen in de politiek. De vorige verkiezingen zijn verloren door de Sandinisten, maar ze weigeren de macht over te dragen.

Dag 12.
Met een openbare bus naar San Salvador. Een reis van een tiental uren. Om 20.00 aangekomen, is er geen reisagente te bekennen, de bewaker van de wachtruimte van de busterminal wordt ongeduldig en wil graag naar huis, na enig wachten hebben we het hotel gebeld. De hoteltaxi haalt ons subiet op. In het hotel arriveert de reisagente Anna Maria met vertraging, ze excuseert zich, ze had zich in de aankomsttijd vergist. Dit uiterst luxueuze Hiltonhotel, voelt na de lange bustocht, zowel letterlijk als figuurlijk aan als een warm bad. En wie verwacht nu hier in Midden-Amerika een innovatieve kamerkluis, die werkt op je creditcard?

De volgende dag, voor de transfer naar Suchitoto, maakt Anna Maria zich zeer verdienstelijk door ons een grote privétour door de hoofdstad San Salvador aan te bieden. Deze vrouw kan autorijden en gidsen tegelijk: wat een kanjer! De politiek leider van El Salvador is een pragmatische voormalige journalist. De economie gaat snel opwaarts, het gaat redelijk goed met het land. Wel is er nog vriendjespolitiek: de bussen in San Salvador zijn zeer vervuilend, de dieselwolken komen je tegemoet. Aangezien de busmaatschappij in handen is van een politicus, verandert er niets! De veiligheid is ook een groot probleem. Maar men doet veel aan onderwijs voor de jeugd, ook in de sloppenwijken. Onderweg ” schiet” Paul nog snel een foto van een wel heel interessant verkeersbord: ” verboden op de markt vuurwapens te dragen”!

Dag 13 en 14.
Wat is Suchitoto een juweel! Gezeten aan de marktplaats tegenover de prachtige Spaanse kerk, die bewaakt wordt door een veiligheidsagent met een geweer, ( blijkbaar is de bescherming van boven niet allestoereikend), genieten wij de ochtenden van het ontbijt als enige gasten in het 6 kamer hotel! Pedro de receptionist, kok, manager, eigenlijk ”manusje van alles”, is zo vriendelijk zijn eigen laptop beschikbaar te stellen, voor het checken van de emails.

Wij wanen ons in een 19e eeuws plaatsje. Het is de voormalige hoofdstad van El Salvador in de vroege 16e eeuw. De haard van het verzet in de burgeroorlog was hier, nog te zien in het plaatselijk museumpje. Vlakbij het meer Suchitlan, natuurlijk ook een boottocht gemaakt, vele vogels gespot en eindeloos gewandeld!

In El Salvador en in Guatemala zien we op veel toeristische plaatsen bewaking in supermarkten, restaurants, koffiehuizen. Wij hebben ons geen enkel moment onveilig gevoeld, wel plannen we het diner ’s avonds altijd op een nabijgelegen locatie van ons hotel.

Dag 15 en 16.
Transfer naar Monterrico in Guatemala. Onderweg bezoeken we de Joya de Ceren een gedeeltelijk opgegraven Maya nederzetting in 595 na Ch. bedolven bij de vulkaaneruptie. Bij de grensovergang is het een drukte van belang. Allemaal vrachtauto’s, een enorme verstopping, eerst bij het kantoor even de papieren tonen en dan flits-flats, na wat gebakkelei van de chauffeur onder geleide van een politiebusje tussen de vrachtauto’s door en via, via, worden we dwars door een dorpje over de grens geëscorteerd! Dit kan dus allemaal in Midden-Amerika!

In een havenplaatsje worden we afgezet, wachtend op de boot naar het eilandje Monterrico! Op de rivier passeren een tegemoetkomende boot met een wel bijzonder autotransport. De lodge is paradijselijk gelegen aan het strand aan de Pacific, huisjes met een dak van palmbladeren!

We spreken voor de volgende ochtend met een plaatselijke agent af voor een (vissers) boottocht langs de idyllische mangroves en lagunes met ontelbare vogels! De jongen van de lodge brengt ons om 4.00 ‘s ochtends naar een boot op het strand, daar moeten we wachten en worden we afgehaald door de bootsjongen Daar staan we dan in het pikkedonker (gelukkig de zaklantaarn mee) te wachten op Osmundo. Na 15 minuten wachten moederziel alleen op het pikdonkere strand (de lodgejongen was weer teruggekeerd), kwam de broer van Osmundo, onder zijn begeleiding maken we een prachtige strandwandeling van ongeveer 20 minuten naar de aanlegsteiger en stappen in een ongemotoriseerd bootje met alleen een lange polsstok! Door de stilte van de boot, worden de talrijke vogels niet opgeschrikt, je ziet de vissen in het heldere water, de vele vissers en de zonsopgang om 6.30 adembenemend, puur en ongerept, prachtige mangrovemoerassen, weerkaatsend in helder water, terwijl onze bootsjongen naar een aanpalend maatje in een andere boot ”snoeft” over de fooi, (Paul had hem in de boot wat extra gegeven, want we wilden wat langer varen), dus niets menselijks is ook hier vreemd.

dag 17.
Transfer naar Antigua, maar hoe laat? Mbv het lodgepersoneel het telefoonnummer van het reisagentschap te Antigua achterhaald, gebeld en vertrektijd afgesproken. Enige assertiviteit is hier dus niet overbodig!

Dag 18.
Antigua, het paradepaardje van Guatemala, een zeldzame schoonheid, vele relikwieën van vergane schoonheid-ruines en gerestaureerde kerken, paleizen en markten, gonzend van de activiteit en de Maya-cultuur zeer duidelijk aanwezig bij de talrijke Maya-vrouwen, gekleed in zelf geweven gewaden, hun koopwaar, prachtige geweven kleurrijke stoffen te koop aanbiedend! En vergis je niet: echte kooplui die dames. De stad voelt overdag volkomen veilig. ’s Avonds is het stil op straat, dus het diner weer vlakbij ons hotel verorberd.

Dag 19.
Zondag om 04.00 moet zo ongeveer de transfer van ons hotel naar Guatemala-stad plaatsvinden. Vrijdag toch maar meteen naar de plaatselijke agent, die zetelt in Antigua gelopen! Met hem geregeld dat de taxi om 04.30 bij het hotel is. Dan nog even regelen hoe we uit het hotel komen! Het hotelpersoneel, dat 24 uur stand-by is, wisselt voortdurend. De entree is afgesloten met een groot ijzeren hek en kettingslot, dus hoe komen we buiten? Uiteindelijk met de dienstdoende avondman afgesproken, dat we hem kunnen wekken als de voordeurbel gaat, door op een bepaalde deur te bonzen waar hij slaapt. Meteen maar even een meegeefontbijt geregeld, stond op het programma, onze oer-Hollande mentaliteit komt even naar boven….

En zo vertrekken we vanuit het slapende Antigua naar Guatemala City voor de terugtocht naar Olanda! Een prachtreis, Very Special! De mooiste OOIT! Hier kan geen groepsreis tegenop!

ADIOS!

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.