17-daagse Geheimzinnig Mexico & Guatemala

Auteur(s):

J. v. Melis

Reisdatum:

09-02-2009 t/m 04-03-2009

Waardering:

3,5 sterren 20 stemmen

MEXICO - dinsdag 10 februari 2009
Schiphol - Cancún
Vlucht MP 0639 vertrekt om 11.50 uur, een kwartier later dan gepland in verband met de aankomsttijd in Cancún. De verwachting is dat de vlucht dan nog een half uur eerder zal op bestemming zal zijn dan gepland om 16.30 uur.

We vliegen over besneeuwd Engeland en arriveren in Cancún om 16.15 uur na een vlucht van ruim 11 uur. De immigratieformuliertjes hebben we al ingevuld in het vliegtuig en de douaneformaliteiten verlopen redelijk soepel. Vlees, fruit, brood e.d. mag niet het land in, maar dat hebben wij ook niet bij ons.

De chauffeur staat ons buiten op te wachten met een bordje met onze naam. Vanaf het vliegveld rijd je door de "zona hotelera" een gigantisch gebied met enorme hotels, resorts en shopping-malls. Na 20 minuten rijden kom je in het echte Cancún en hier staat in het centrum ons hotel Margaritas. Inmiddels is het buiten al helemaal donker.

In het hotel ligt uitgebreide informatie met vouchers voor de rondreis klaar. We krijgen onze kamer en kijken uit over de patio met een zwembad. De badkamer krijgt een dikke onvoldoende en buiten is er behoorlijke herrie van een of ander airco- of zwembad-systeem waarvan de receptie bij navraag zegt dat dat snel minder zal worden. Daarom gaan we eerst wat rondkijken in de buurt van ons hotel, maar naast wat restaurantjes is er eigenlijk niet veel te zien. We gaan nog 2 keer bij de receptie vragen wanneer die herrie bij het zwembad nou eens ophoudt, maar iedere keer krijgen we hetzelfde antwoord en uiteindelijk heeft het de hele nacht geduurd. Maar wij waren moe genoeg om toch te slapen.

MEXICO - woensdag 11 februari 2009
Cancún - Chichén Itzá - Mérida
Om 9.00 uur worden we met een klein busje opgehaald bij ons hotel. Nadat we bij andere hotels ook nog mensen opgehaald hebben worden we naar de Kukúlcan Mall in de hotelwijk gebracht. Nadat we ons aangemeld hebben voor de tour voor vandaag (en gestickerd worden met de naam van onze gids Santos) gaan we met een grote bus op weg. Het landschap blijft de hele weg ongeveer hetzelfde. Lage bebossing, soms mangrove.

De eerste stop is bij de cenotes Suytun, vlakbij Valladolid. Cenotes zijn grotten ontstaan door erosie van de kalkachtige steen in Yucatán; door instorting van de plafonds van deze grotten ontstonden diepe poelen die door de Maya's als waterreservoir werden gebruikt. De tweede stop is bij een zogenaamd Maya-dorp, maar het ziet eruit als een soort winkelgalerij en de bedoeling ervan is dat het een bron van inkomsten is voor de huidige bewoners van het gebied.

De Mexicaanse lunch, die vandaag is inbegrepen, krijgen we in een gezellig restaurant vlakbij Chichén Itzá. Het eten is lekker en we worden ook nog vermaakt door traditionele Mexicaanse dansers die dansen met dienbladen en/of bierflesjes op hun hoofd.

Om 13.15 uur komen we dan eindelijk bij het hoogtepunt van deze dag: Chichén Itzá. Deze Mayastad zou gesticht zijn door de Itzá's, een Mayastam die rond 450 uit het zuiden kwam. Het centraal gelegen Castillo trekt meteen alle aandacht en vervolgens de Tempel van de Duizend Zuilen. Het balspelveld is het grootste van heel Midden-Amerika. Onze gids neemt ons overal mee naar toe en geeft anderhalf uur lang uitleg over de stad. Daarna hebben we nog een klein uurtje om zelf rond te lopen. De temperatuur is heerlijk en we komen tijd en ogen tekort.

Om 16.00 uur worden we bij de uitgang verwacht. Onze tassen zijn al overgeladen in een klein busje, waarmee we nog 9 andere mensen ophalen die, net als wij, ook naar Mérida gaan. Het is anderhalf uur rijden naar Mérida en het is dan ook al bijna donker als we arriveren. Mérida is de hoofdstad van Yucatán en wordt ook wel de Witte Stad genoemd. Het lijkt in eerste instantie een klein stadje, waarschijnlijk door de lage huisjes, maar Mérida is groter dan je denkt.

Hotel Ambassador ziet er goed uit. We krijgen een eenvoudige maar grote kamer met een piepkleine, maar schone, badkamer. Bij het zwembad genieten we van onze welkomst-cervesa. Daarna lopen we de paar blokken naar de Plaza Mayor om de sfeer van de stad op te snuiven. We eten avocado met tonijn bij Amaro's in de gezellige binnentuin en drinken sapjes en horchato (amandel-cocosdrankje).

MEXICO - donderdag 12 febuari 2009
Mérida
We ontbijten op de hoek van de Plaza Mayor met koffie en verse broodjes. Om 9.30 uur begint de (gratis) rondleiding bij de tourist-information voor het Palacio Municipal. Er zijn twee gidsen voor 2 Spaans sprekende en 8 Engels sprekende gasten. De gidsen nemen ons mee over de Plaza Indepenzia (Mayor) (Grande) oftewel Zocola en vertellen uitgebreid en bevlogen over hun stad en de koloniale gebouwen o.a. het Palacio Municipal met de klokkentoren uit de jaren twintig en de Casa de Montego, het paleis (1545) van de eerste Spaanse gouverneurs. Op het portaal van de Casa staat het wapen van de familie Montego en twee op de hoofden van Mayaindianen staande conquistadores.

We komen bij het Museo de Arte Contemporaneo (hedendaagse kunst) en langs de Catedral de San Indefonso (1560-1598). We eindigen bij het 19de eeuwse Palacio de Gobierno, waarin de regering van de staat Yucatán is gehuisvest. De talloze, enorme schilderijen in het Palacio zijn geschilderd door Fernando Castro Pacheco en tonen zijn visie op de Mexicaanse geschiedenis.

Na de koffie met carrotcake bij de Italian Coffee Company aan de Calle 62 doen we de ochtendtour zelf nog eens dunnetjes over en genieten van de ontspannen sfeer op de Zocola en bezoeken we de kathedraal. De middag besteden we aan een ander gedeelte van de stad. Via Calle 60 wandelen we langs de kerk van Tercera Orden en het Teatro José Peon Contreras en langs de Universidad de Yucatan.

We lopen verder naar het Parque Santa Lucia tegenover de gelijknamige rode kerk. Bij het kleine parkje Santa Ana gaan we richting Paseo de Montejo, een brede dubbele straat met aan weerszijden grote en kleinere voormalige plantershuizen, waarin nu voornamelijk banken zijn gevestigd. Hotels in deze wijk hebben prachtige patio's, ware binnentuinen, en we drinken overheerlijk papayasap in de groene patio van Casa San Angel en daarna lopen we terug naar de Zocola om inkopen te doen voor de lange busrit van morgen.

Na deze dag is het heerlijk om even te kunnen zwemmen bij ons hotel en na een douche en een biertje zijn we helemaal klaar voor een leuke avond. Pancho's is het beste restaurant van Mérida en heeft een grote, groene, karakteristieke binnentuin die schaars verlicht wordt, maar vandaag goed wordt voorzien van voldoende licht van de volle maan. Men serveert hier typisch Mexicaanse gerechten, o.a. op verschillende wijze gevulde tortilla's en in het tafelwater doet men verschillende kruiden. Ons dinertje besluiten we met de rituele Maya-koffie, waarbij de likeur al brandend door 3 verschillende kommen in de glazen wordt gegoten. Heerlijk!!

Van 21.00 tot 22.00 uur volgt in het Parque de Santa Lucia de Serenata Yucatán met traditionele dans, muziek en zang. Met name het lied "Mérida colonial" gezongen door Tony Espinosa en door hemzelf begeleid op de gitaar was indrukwekkend. Maar ook het Trio Los Nobles met hun Spaanse gitaren was de moeite waard. Tot slot van deze mooie dag en ten afscheid van Mérida wandelen we over de Zocola en langs de door de maan verlichte kathedraal.

MEXICO - vrijdag 13 februari 2009
Mérida-Palenque
Voor de broodnodige beweging vandaag nemen we geen taxi naar het busstation, maar gaan we om 7.30 uur lopen. In een kwartiertje zijn we er en kunnen onze bagage inchecken. Om 8.30 uur vertrekken we uit Mérida in een luxe bus, we zitten voorin, op plaats 3 en 4. Het landschap is weer hetzelfde: veel laag groen, soms met bloemen. De sinaasappelboompjes bij de kleine huisjes hangen vol vruchten. Tot aan Campèche verandert er niet veel. Net voor en bij Champoton komen we bij de Golf van Mexico en zien we veel pelikanen en andere vogels. Het is echt een hele dag in de bus zitten. Bij Campéche kunnen we 10 minuten onze benen strekken en na de middag is er bij Escárcega een lunchstop van ½ uur.

Bij Zapata is er nog een stop voor in- en uitstappen van passagiers (wij moesten blijven zitten) en om 17.30 uur arriveren we in Palenque dat in de provincie Chiapas ligt. Vanuit de bus zien we al een bordje met de naam van ons hotel erop en we lopen hier dan ook naar toe. Hotel Maya Tulipanes is een mooi hotel met een zwembad. Wij zitten dan ook al vrij snel in de patio om iets te drinken en vervolgens te eten. Het is hier heerlijk buiten en tot nu toe hebben we nog geen mug gezien en geen last gehad van andere beestjes.

MEXICO - zaterdag 14 februari 2009
Palenque
We hebben heerlijk geslapen ondanks de disco tegenover ons hotel die tot 2.00 uur duurde. Vandaag kunnen we rustig aan doen en we wandelen naar het centrum van Palenque en drinken koffie aan de Zocola, een lelijk groot plein in het centrum. Palenque leeft van de toeristen, in de straten dan ook veel, heel veel kleine winkeltjes, hostels en eettentjes.

Het vervoer naar de ruïnes van de Mayastad Palenque wordt geregeld door kleine busjes, die hun halte in de Calle Allende hebben, maar onderweg daar naar toe word je ook al geregeld gevraagd om mee te rijden. Bij de ingang van het park betaal je ieder 22 pesos en vervolgens rijdt de chauffeur nog door naar de entree van de ruïnestad.

Als eerste komen we bij de Tempel van de Inscripties, waarin het graf van Pakal, heerser van Palenque. Het Paleis staat hier naast en is gebouwd op een verhoogd platform. Het is een doolhofachtig complex van binnenhoven, gangen en kamers en heeft een toren van 4 verdiepingen. Bijzonder zijn ook de Tempel van de Zon en de Tempel van het Kruis.

De wandeling door het oerwoud tot slot is erg verrassend met de waterval en de hangbrug. In het museum bij de uitgang staan verschillende interessante objecten die hier in de omgeving zijn gevonden. Hier staan alweer busjes te wachten om ons terug naar de stad te brengen en wij zijn wel toe aan een verfrissende duik in het zwembad. Hier in Palenque is het behoorlijk warm, waardoor het in de avond in de patio natuurlijk ook weer heerlijk is.

MEXICO - zondag 15 februari 2009
Palenque - Misol Ha - Agua Azul - San Cristobal
Om 9.00 uur zouden we opgehaald worden en toen er 20 minuten later nog geen busje was, hebben we even gebeld. Even later komt dan een minibusje voorrijden, waarin nog net aan de zijkant 2 plaatsjes zijn. Twintig kilometer buiten Palenque stoppen we bij de 30 meter hoge waterval Misol Ha, mooi gelegen in het groen.

De tweede stop zou zijn bij de watervallen van Santa Clara, maar volgens onze chauffeur wordt dat vandaag belemmerd door de Zapatistas, het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger. Het is een deels gewapende revolutionaire antikapitalistische beweging gebaseerd in Chiapas, een van de armste delen van Mexico. De beweging streeft naar autonomie van de Indiaanse bevolking en verzet zich tegen neoliberale globalisering. De beweging is genoemd naar de Mexicaanse anarchistische opstandelingenleider Emiliano Zapata (1879-1919).

Om 11.30 uur komen we bij de watervallen van Agua Azul. Grote azuurblauwe watervallen uitmondend in een azuurblauwe rivier. Heel, heel erg mooi. Langs de waterval zijn we een heel eind omhoog geklommen. Jammer is dat er zoveel stalletjes en eettentjes langs dit pad in dit natuurgebied zijn. Ook de lokale bevolking komt hier zwemmen en recreëren. We zien een groene slang, waarvoor alle mensen erg bang zijn.

Om 14.20 uur brengt ons busje ons 5 kilometer terug naar de "grote" weg, waar we moeten wachten op vervolgvervoer. Tegen 15.00 uur komt een VW Jetta voorrijden die ons en nog 2 dames naar San Cristobal de las Casas moet brengen. Vanaf Palenque rijden we al door bergachtig gebied dat na Agua Azul alleen nog maar mooier wordt met grootse vergezichten. De weg lijkt alleen uit bochten te bestaan en is bezaaid met "topes" (drempels). We rijden door veel kleine, armoedig uitziende dorpjes; Ocosinga is de enige grotere stad waar de door komen. Onderweg werden we tegengehouden door kinderen die een touw over de weg hielden, maar onze chauffeur reed zachtjes door. Ook werden we tegengehouden door een 10-tal gemaskerde (het leek net carnaval) mannen met een houten geweer. De chauffeur gaf hen wat muntgeld en mocht toen doorrijden.

Om 18.30 uur, het is net donker, komen we aan in San Cristobal de las Casas na een vermoeiende tocht, hoewel onze chauffeur heel zorgvuldig reed en de gaten in de weg zoveel mogelijk omzeilde. Bij het busstation worden we afgezet en voor 20 pesos zijn we snel bij ons hotel Arrecife de Coral, vlakbij het centrum en de grote voetgangersstraat die helemaal door het centrum loopt.

San Cristobal ligt op 2300 meter hoogte in het hoogland van Chiapas en het is hier dan ook een stuk frisser. In het centrum is het druk, levendig en gezellig en er is meer dan genoeg keuze in leuke restaurantjes. Het is een typisch koloniaal stadje.

MEXICO - maandag 16 februari 2009
San Cristobal - San Juan Chamula - Zinacantan
Op het plein voor de kathedraal bij het Maya-kruis worden we opgevangen door Raoul, een van de organisatoren van de tour naar San Juan Chamula en Zinacantan. De tour kost 150 pesos per persoon. Onze gids voor vandaag is Cesare voor de 10 Engels-sprekenden. De 7 anderen gaan met een andere gids mee.

In een klein busje rijden we naar Chamula. Aan de rand van het dorp ligt een grote begraafplaats vanwaar we te voet verder gaan naar het huis van een dorpsleider. Onderweg zien we een grote groep mensen (allemaal in klederdracht) allerlei rituelen uitvoeren (waar veel drank en vuurwerk aan te pas komt), maar we mogen hier niet fotograferen. In de, als kapel ingerichte, ruimte bij het huis van de dorpsleider worden de rituelen en de verering van de goden uitgelegd.

Daarna lopen we naar het centrum van Chamula naar het kleine rijkelijk gedecoreerde kerkje. De vloer van de kerk is bezaaid met dennennaalden en overal op de vloer branden groepjes kaarsen (3 of een veelvoud hiervan). Mensen bidden en offeren naar oude Maya-traditie. Voor het kerkplein is de kleurrijke markt, waar indianen uit de omgeving hun waren aan de man proberen te brengen. We hebben gelukkig ruimschoots de tijd om rond te kijken.

Daarna gaan we met het busje naar Zinacantan dat een aantal kilometers verderop ligt. Zinacantan is een rustig indianendorpje zonder noemenswaardige bezienswaardigheden. Ook hier worden we ontvangen in het huis van een van de dorpsleiders en krijgen we eerst een weefdemonstratie met bijbehorende verkoop. Daarna worden we uitgenodigd voor een tortillamaaltijd op traditionele wijze van zwarte maïs met groene uitjes en zout. Cesare legt alles uitgebreid uit en vertelt ook helder over de toestand in Chiapas: de rijkdom tegenover veel armoede en onderdrukking. De Zapatistas strijden hiertegen al een 15-tal jaren.

Tegen 15.00 uur zijn we terug in San Cristobal en toe aan de koffie. Die drinken we bij La Selva en genieten daar van hun koffiespecialiteiten. En dan is het tijd om San Cristobal zelf beter te bekijken. Eerst gaan we naar de dominicaner Templo de Santa Domingo met een roze kantwerken gevel en vervolgens gaan we naar de General Utrilla, de markt waar indianen uit de omliggende heuvels hun fruit in mooie torentjes uitstallen en hun waren komen verhandelen. De kathedraal van San Cristobal de las Casas is geel en rijkelijk versierd met wit stucwerk. En, al eerder gezegd, een gezellige, levendige sfeer!

GUATEMALA dinsdag 17 februari 2009
San Cristobal de las Casas - Panajachel
Om 7.00 uur zitten we kant en klaar te wachten en tegen 8.00 uur (bijna 1 uur later dan volgens programma, maar de hotelreceptie wist ons te vertellen dat deze bus altijd tegen 8.00 uur komt) worden we opgehaald bij ons hotel en na een stop in Cosima komen we om 11.45 uur aan bij de grens van Mexico. Probleemloos krijgen we van een vriendelijke douanebeambte onze "double entrada" (anders moeten we bij het verlaten van Mexico 20 USD p.p. betalen) en rijden met de bus naar de grens van Guatemala. Hier worden onze paspoorten gescand en na betaling van 20 pesos p.p. mogen we Guatemala binnen. Onze bagage gaat bovenop een Gualtemalteekse bus, we wisselen enkele dollars en rijden de drukte van Guatemala in. Hier bij de grens veel winkeltjes, handeltjes en mensen.

Uren later stopt de chauffeur bij een wegrestaurantje en kunnen we even de benen strekken. En nogmaals uren later en files i.v.m. wegwerkzaamheden en een begrafenis komen we tegen 18.00 uur behoorlijk door elkaar geschud en gerammeld aan in Panajachel. De vulkanen die rondom het meer van Atítlan liggen zagen we al op vele kilometers afstand. De bus stopt midden in het hoofdstraatje de Calle Santander van Panajachel en 50 meter verder staat ons hotel Dos Mundos. Het is nog net licht buiten en snel lopen we de straat uit naar de oever van het meer van Atítlan en zien de indrukwekkende vulkanen nu pas echt goed.

Al met al een prachtige, vermoeiende dag over een heel mooie route, bergachtig en met fascinerende vergezichten. Tot besluit eten we in het Italiaanse restaurant van ons hotel, want bij invallen van de duisternis sluiten ook de meeste winkeltjes en wordt het heel stil op straat.

GUATEMALA - woensdag 18 februari 2009
Panajachel
Vanochtend vroeg hebben we geboekt voor een boottocht (12 USD p.p.) over het meer van Atítlan en voor een bezoek aan 3 aan het meer gelegen dorpjes. Om 9.30 uur worden we met een busje naar de boten gebracht, die 2 straten verderop liggen. Hier heeft de verkoper van de tour een probleem, want naast ons zijn er geen gasten en dus vaart de boot niet naar San Pedro. Maar plotseling willen ook 3 Belgen nog mee en met een kleine motorboot worden we naar San Pedro gebracht.

San Pedro is een klein, schattig dorpje en ligt in een mooie baai. Om 11. 00 uur varen we met een grote boot naar Santiago Atítlan, dat aan een diepe baai ligt. Santiago is een stuk groter en daardoor ook levendiger. De bevolking, zowel mannen als vrouwen, loopt op een enkeling na nog in klederdracht. De katholieke kerk heeft hier grote concurrentie van Máximon, de heilige oftewel afgod van de Indiaanse bevolking.

Om 13.00 uur varen we naar San Antonio dat trapsgewijs tegen een heuvelflank is gebouwd met een wit kerkje als centrale punt. Hier veel verkopende vrouwen, weverijen, souvenirwinkels en eettentjes. Het is een prachtige dag op het water met de vulkanen en het gebergte als decor. In de ochtend is het meer helder en blauw; in de middag begint het te waaien en wordt het water donker. Op de boot heb je echt wel een truitje nodig, maar verder is de temperatuur zalig, heerlijke zon en in de schaduw wat koeler.

Om 15.30 uur zijn we terug in Panajachel en gaan we koffie drinken en taart eten in Dos Mundos. En dan is er ook nog tijd over om even zalig niets te doen. Ook deze avond eten we in het restaurant van ons hotel en om 21.00 uur is heel Panajachel donker en uitgestorven.

GUATEMALA - donderdag 19 februari 2009
Panajachel - Antigua
Uitslapen! Om 9.30 uur worden we pas opgehaald voor de rit naar Antigua. Na wat wegopbrekingen in Panajachel rijden we het gebergte in. De weg is bochtig en zit vol met gaten, maar we hebben af en toe schitterend uitzicht over het meer van Atítlan en de vulkanen. We moeten een bergketen over en komen door verschillende kleine dorpjes. Uiteindelijk wordt na een goed uur de weg minder bochtig en wat beter. In dit gebied wordt veel groente (op dit moment witte kool) verbouwd.

We rijden door het grotere en drukkere Chimaltenango en vrij snel daarna komen we in Antigua, waar de chauffeur ons naar Hotel Posada del Hermano Pedro brengt. Het is pas 12.00 uur en we kunnen pas om 15.00 uur inchecken. Dus geven we onze tassen af en lopen de hoek om de Plaza Mayor op. Omdat we wel toe zijn aan de lunch gaan we hier naar het aanbevolen Condesa en hier in de patio is het genieten van verrukkelijke sandwiches, cappuccino en taart.

Antigua is de voormalige hoofdstad van Guatemala en is door vulkaanuitbarstingen en aardbevingen verschillende keren verwoest geweest. Door de ligging op 1500 meter hoogte is de temperatuur heel aangenaam. De lage bebouwing, de koloniale gebouwen en de klinkerstraten in de schaduw van de vulkanen Agua, Fuego en Acatenango geven het stadje iets rustieks. De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Aan het Parque Central (Plaza Mayor) staan het voormalige Paleis van de Capitania (administratieve zetel van het Spaanse koninkrijk voor heel Centraal-Amerika), en de kathedraal, waarvan alleen de barokke gevel resteert.

De Plaza Mayor is ruim, parkachtig, met een mix van inwoners, schoolgaande jeugd en toeristen. We lopen langs de Iglesia San Pedro en bezoeken de ruïnes van het Convento Santa Clara. Daarna bezoeken we de Iglesia San Francisco, de bedevaartplaats voor Pedro de Betancur. We eten bij La Escur voor een belachelijk laag bedrag en lopen terug naar ons hotel. In grote tegenstelling tot overdag is het 's avonds, ondanks de bewaking, niet aangenaam op straat. Ook de verlichting is heel slecht.

GUATEMALA - vrijdag 20 februari 2009
Antigua
Ik heb een slecht bed met uitpuilende veren, dus "lekker" uitslapen valt niet mee. Maar we gaan een mooie dag tegemoet. Vanaf het dakterras van ons hotel is het uitzicht over Antigua met de omringende vulkanen echt fantastisch. Je kunt de hele stad overzien. Vanzelfsprekend zoeken we voor ons ontbijt Condesa weer op en daarna lopen we langs de Iglesia San Augustin naar het busstation.

De bussen in Guatemala zijn oud en bijzonder kleurrijk en hier zien we de meest kleurrijke oude bussen bij elkaar. Het is een drukte van belang en zowel de kunstnijverheidmarkt als de gewone markt liggen tegen het busstation aan. We lopen langs de ruines van het Convento San Jeronimo en bezoeken de Iglesia de la Merced met klooster. In de kerk van het Convento de las Capuchinas speelt een pianist. Verder langs de Iglesia del Carmen naar de Casa Santa Domingo, deze is zowel museum als hotel.

Onderweg genieten we van de sfeer, de zalige temperatuur, heerlijke vruchtensappen en allerlei andere lekkere dingen. We moeten nog geld wisselen en willen nog internetten voordat we morgen weer verder gaan. Bij het Paleis van de Capitania op de Plaza Mayor speelt een muziekkapel. Om 20.30 uur zijn er bij de hotelreceptie nog geen buskaartjes voor morgen afgegeven en daarom lopen we naar het kantoortje van Adrelina Tours een paar straten verder. In het donker is dat geen pretje en daar aangekomen sluit de man net zijn kantoortje en heeft onze kaartjes in zijn hand. Vannacht slapen we in het andere 2-persoonsbed dat op onze kamer staat en een iets betere matras heeft.

GUATEMALA - zaterdag 21 februari 2009
Antigua - Flores Exact
7.30 uur worden we opgehaald door Adrenalina Tours en 1 uur later staan we op het busstation van Linea Dorada in Guatemala City. Uit de verte zagen we de grote stad al liggen in het dal. Een medepassagier brengen we naar het vliegveld en al met al geeft de stad, in ieder geval de wijken waar wij doorheen rijden, een positieve indruk. De straten zijn in ieder geval schoon en alles ziet er redelijk goed uit.

Op het busstation wachten we in een kleine, donkere wachtkamer tot om 9.30 uur tassen en tasjes uitgebreid gecontroleerd worden en wij na de scanpoortjes op onze plaatsen 9 en 10 in de bus kunnen gaan zitten. De "primero-bus" heeft zijn beste tijd gehad, alles is smoezelig, vuil of kapot. Het landschap is aardig, we rijden langs een rivier en zien bergen in de verte. Na 3 uur rijden een lunchstop van een ½ uur.

Zo'n 30 kilometer voor Rio Dulce krijgen we onze eerste regenbui van deze reis. De plantengroei wordt steeds tropischer en overal is water. Nog net voor het donker is komt de bus aan op het eilandje Flores, dat in het meer van Petén ligt.

We worden afgezet bij het Gran Hotel en ons hotel Casona de la Isla is vlakbij, maar de hele straat is opengebroken en dat is met bagage behoorlijk vervelend. We vragen en krijgen de kamer (41) met het mooiste uitzicht over het meer van Petén. Het is een frisse kamer met veranda en houten stoelen. Eten doen we in het aanbevolen restaurant La Luna schuin tegenover ons hotel en dat blijkt een prima keuze te zijn. Lekker eten, aardige bediening en gezellige ambiance. Bij het hoofdgerecht zat een bonenpasta die ik niet lekker vond en niet heb opgegeten. Toen dat opgemerkt werd mocht ik iets anders uitzoeken, maar ik had genoeg gegeten en het hoofdgerecht werd toen niet berekend. Ik vond dat niet nodig maar wat een service!

GUATEMALA - zondag 22 februari 2009
Flores - Tikal
De eerste bus naar de Mayastad Tikal vertrekt om 5.00 uur. Het is nog donker als we vertrekken. Na een uur rijden komen we bij de entree en voor 150 Quetzal p.p. mogen we naar binnen. Door de ochtendnevel is de zonsopgang vandaag niet te zien, maar zo in de vroegte is Tikal mystiek, mooi en stil op de dierengeluiden na. Nevelflarden hangen over de stad en de tempels. Het is een junglegebied van zo'n 16 vierkante kilometer en de kern van de stad is de Plaza Mayor met de daaraan gelegen Tempel van de Grote Jaguar, de Tempel van de Maskers en de Centrale en Noordelijke Akropolis.

Vanaf de Tempel van de Maskers heb je een mooi overzicht over dit centrale gedeelte. Maar ook de andere (soms behoorlijk steile) tempels zijn zeker de moeite van het beklimmen waard en in "El Mundo Perdido" (de verloren wereld) valt vooral op hoe de jungle weer terrein probeert te heroveren. We zien bijzondere bomen, o.a. de ceiba (kapokboom) een heilige boom voor de Maya's en regelmatig zien we dieren, o.a. neusbeertjes, apen, een regenboogtoekan, wilde kalkoenen en diverse andere vogels. Gelukkig hebben we ook deze dag geen muggen gezien!

We eten en drinken wat in het restaurantje bij de uitgang van het park en gaan om 14.00 uur met een gammel en overvol busje terug naar Flores. We komen moe en behoorlijk gebutst en geklutst na een uur in dit busje terug in ons hotel. Het zwembad biedt in deze uitkomst. Het is zondag en bij het meer van Petén komen mensen uit de omgeving zwemmen en picknicken. Jammer genoeg is restaurant La Luna op zondag gesloten en daarom eten we in het hotel-restaurant, maar dat is geen echte aanrader.

BELIZE - maandag 23 februari 2009
Flores - Belize City - Chetumal
Vannacht heeft het ontzettend hard geregend en toen we tegen 6 uur naar de bushalte bij het Gran Hotel wilden lopen was het wel droog, maar de straat was een grote modderpoel. Om 6.30 uur vertrekt onze Linea Dorada bus richting Chetumal in Mexico. Van Flores naar de grens met Belize is de weg ontzettend slecht. Vol met hobbels en ontelbaar veel gaten. Bij de grens van Guatemala moeten we met al onze bagage lopen, onze paspoorten worden weer gescand en weer moeten we 20 Quetzal p.p. betalen. Bij de grens van Belize is de douanebeambte van mening dat wij het Belize-in formuliertje niet helemaal correct hebben ingevuld. Als we bij hem terugkomen moet hij eerst de krant uitlezen alvorens hij ons kan (wil) helpen.

Wat het eerste opvalt in Belize, het voormalig Brits Honduras, is dat alles in het Engels (in plaats van Spaans) wordt aangegeven. Het is er vooral groen, vol met water, en ziet er over het algemeen goed verzorgd uit. In Belize City houden we kort halt bij het busstation. De bevolking van Belize is Afro-Amerikaans, zwart met rastakapsels. Goed en wel weer onderweg en de stad uit rijdend we langs de Caribische Zee wordt onze chauffeur gebeld dat er nog een passagier mee moet. Dus moeten we weer terug de stad in en zien we alles nog een keer. Bij de grens van Belize betalen we aan een vriendelijke douanebeambte (het kan dus ook in Belize) USD 15 transitkosten. Mexico weer in gaat gemakkelijk door de "double entrada" stempel in ons paspoort. Wel is het bij iedere grens een ontzettend gesleep met bagage, want voor de grenzen krijgt iedere passagier zijn of haar eigen bagage en moet die dan zelf de grens mee overnemen, waarna alles weer onder in de bus moet.

Rond 16.00 uur zijn we in Chetumal en nemen we een taxi naar ons hotel Marlon. Daarna gaan we even de stad in. Chetumal is een winkelstad voor de buren uit Belize maar wij vinden hier eigenlijk niets van onze gading. De bewolking wordt steeds dreigender en daarom besluiten we om ergens onderdak te komen door vroeg te gaan eten. Als we goed en wel zitten breekt er een enorme regen- en onweersbui los die alle straten helemaal blank zet.

MEXICO - dinsdag 24 februari 2009
Chetumal - Playa del Carmen
Vanochtend is de lucht helder en fris, helemaal schoongespoeld. We nemen voor 50 Pesos een taxi naar het busstation van ADO en om 8.30 uur precies vertrekt onze bus. We rijden over een lange, rechte weg met weinig afwisseling op een paar stops na voor het in- en uitstappen van passagiers o.a. in Tulum.
Om 13.30 uur arriveren we in Playa del Carmen, waar we voor 40 Pesos een taxi nemen naar de Carmen Inn. Achteraf blijkt die taxi helemaal niet nodig want de Carmen Inn is maar 2 blokken lopen. In de Carmen Inn blijven we een hele week. We krijgen een prima kamer op de bovenste verdieping. De galerij kijkt uit over het zwembad.

MEXICO - woensdag 25 februari 2009
Playa del Carmen
En dan hebben we tot ons vertrek op 3 maart tijd om uit te rusten en onze reis te verwerken. We luieren, zonnen en lezen aan het zwembad. We gaan naar het strand, flaneren door het stadje, we winkelen wat en verwennen onszelf met lekker eten en drinken. Vooral bij AHcacao hebben ze overheerlijke cappuccino en chocolade.

Op zaterdag varen we met de veerboot naar Cozumel, een eilandje voor de kust van Playa del Carmen. De veerboot is erg druk en het stadje San Miguel erg toeristisch. Grote cruiseschepen leggen hier aan en in de enorme winkels wordt vooral goud en zilver verkocht. De zon en de zee zijn heerlijk, de pelikanen brutaal en de temperatuur precies goed. 's Avonds is er in Playa del Carmen een carnavalsoptocht, maar die is niet bijster spectaculair. Op zondag 1 maart is er weer een carnavalsoptocht, ditmaal met wagens en groter dan gisteren. Het centrum van Playa del Carmen wordt hiertoe helemaal afgesloten. Toch raken wij niet echt onder in indruk van het gebodene en de sfeer.

MEXICO - dinsdag 3 maart 2009
Playa del Carmen 
Om 14.00 uur worden we opgehaald door een busje en worden we van Playa del Carmen naar het vliegveld van Cancun gebracht. Om 18.15 uur vertrekt ons vliegtuig van Martinair, vlucht MP 640. Bij inchecken zijn alle stoelen aan de (2-persoons) zijkant al vergeven en krijgen wij 2 plaatsen in de 3-persoons middenrij. Uiteindelijk geweldig want de derde stoel blijft leeg en die hebben wij dus als extra ruimte.

Woensdag 4 maart 2009 Schiphol
Op de geplande tijd, om 11.15 uur, landen we op Schiphol. Met de trein gaan we naar huis na ruim 3 hele mooie weken.

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.