18-daagse Mythisch Ethiopië

Auteur(s):

M. v.d. Hulst

Reisdatum:

17-11-2011 t/m 04-12-2011

Waardering:

3,5 sterren 13 stemmen

Dag 1:
Even over half vier ontmoette ik mijn vakantie-vrienden op Schiphol. Van de Fox-hostess kregen we de kofferlabels. Na die ingevuld te hebben ,gingen we inchecken. We kregen direct twee instapkaarten. Een voor de vlucht Amsterdam – Frankfurt, Een voor de vlucht Frankfurt – Addis Abbeba.

Om 18.30 vertrok de Boeing 737 naar Frankfurt. Aan boord kregen we een croissant en een drankje. Na een klein uurtje landden wij en gingen per bus naar Terminal 1. Daar aten wij iets in Café “ Goethe”. Vervolgens constateerden wij een gate- change  B 42 werd 46.

Om 10.35 vertrok de Boeing 767 van Etiopian airlines richting runway. Het was een heel eind rijden. Kort voor de runway kwam er een grote Boeing 747 van Lufthansa van rechts en hij draaide als eerste de runway op en steeg op. Onze captain draaide ook de runway op,maar moest 2 minuten wachten voor hij mocht starten. Het bleek toen 23.01 uur. Ondanks zijn verzoek een uitzondering te maken voor ons,mocht hij niet meer opstijgen i.v.m. de nachtrust in Frankfurt. We werden terug gedirigeerd naar de gate. We moesten wachten tot bekend werd dat we naar Darmstadt zouden worden gebracht voor een overnachting. De bagage bleef in het toestel. Na 15 minuten kwamen de bussen,die ons naar Hotel Maritim in Darmstadt brachten. Daar brak complete chaos uit,want één gestresste nachtportier moest zorgen dat zo’n driehonderd mensen een kamer kregen en papieren tekenden. Het restaurant was dicht en alleen in de bar kon je een bakje nootjes krijgen. Het duurde ongeveer anderhalf uur voor iedereen een kamer had. We zouden gewekt worden voor de vlucht de komende dag. De kamers waren comfortabel dus ging ik lekker slapen.

Dag 2:
Ik werd wakker van de telefoon. Mijn vriendin aan de lijn,waar ik bleef. Zij hadden al ontbeten en we gingen over 15 minuten vertrekken. Ik in de hoogste versnelling: Wassen,aankleden,tas inpakken,rennen langs het restaurant om nog een croissant te bemachtigen en een kopje koffie en hupsa weer de bus in naar het vliegveld van Frankfurt.Op het vliegveld maakten wij kennis met Teuny,onze reisleidster,die voor het eerst naar Ethiopië ging.

Daar stond onze Boeing 767 met een nieuwe bemanning gereed. Take off: 12.00 uur i.p.v. 10.40 uur. Ethiopische tijd: 20.22 uur landden wij op het vliegveld Bole van Addis Abbeba.In Ethiopië is het twee uur later dan in Nederland. We moesten in zeer lange rijen om ons visum te bemachtigen. Aan de formulieren van de Ethiopische ambassade in Nederland met pasfoto hadden we niets. Er was daar een nieuw formulier,waarop geen pasfoto nodig was.
Toen wisselden we nog Euro’s in voor Birrs. Een euro is ongeveer 20 Birr. Het geld was enorm vies ! Het grootste biljet wat wij kregen was 100 Birr. Kortom iedereen liep met een hele stapel vieze Birrs. Toen iedereen geld had,reden we met gids Ermias en chauffeur Dagan in 15 minuten naar hotel “Adot Tina “. We kregen vlot onze kamers en konden nog een sandwich eten,als we dat wilden.

Dag 3:
Al om 4.30 uur moesten wij opstaan,want om 6.00 uur zouden we vertrekken in noordelijke richting.Elke dag krijgen we een grote fles water ,als we in de bus komen. Ethiopië heeft nu ongeveer 80 miljoen inwoners en 83 miljoen ezels,geiten en magere koeien. Het land is altijd onafhankelijk geweest,behalve van 1937-1941 toen het door Italië werd bezet.
80% van het land ligt hoger dan 2000 meter
54 % is lid van de Ethiopisch Orthodoxe kerk
35% is Moslim
15% heeft een ander geloof: RK,Protestant,Animist.

Ze hebben in Ethiopië de Juliaanse kalender. Zij leven nu in 2004. Ze produceren koffie en landbouwproducten,die voor 90% worden uitgevoerd.
De opbrengst verdwijnt in de zakken van enkelen. Het gewone volk is straatarm. Ze wonen in huisjes gemaakt van bamboestokken. Daaroverheen smeert men leem of gedroogde poep. Het dak is van stro,bladeren of golfplaat. Er zijn ook mooie ronde traditionele huizen: de Tupans.

Overal lopen mensen en kuddes vee langs en op de wegen. De mannen lopen veelal met een Tula= een stok op hun schouders. De bus kan moeilijk kilometers maken. Dagan moet constant heel allert zijn,om geen beest aan te rijden.

We rijden door een prachtig canyon-achtig gebied. We zien prachtige kinderen in kleren vol gaten, opgetuigde paarden die op weg zijn naar een bruiloft en een nieuwe,door Japanners gemaakte brug over de Blauwe Nijl. Ook bekijken we de TEV ,een mini graansoort,waarvan ze hier de zure pannenkoekjes ( Injerra ) bakken.

De lunch gebruiken we in Hotel Shebel in Debre Marcos. Vandaar vertrekken we voor de laatste 271 km. Na een kwartier krijgen we een lekke band. Dat trok veel bekijks ! Maar gelukkig hadden Dagan en Ermias in 20 minuten de bus weer rijklaar! Geweldig! Wij hadden intussen leuke foto’s van de mensen kunnen maken.

Om 20.00 uur waren we in het hotel met twee namen : Tana- hotel en Blue Nile resort in Bahar Dar. We aten heerlijke vis. In alle hotels passen onze gewone Nederlandse stekkers ! In Addis was alleen een föhn.

Dag 4:
Om 6.30 uur moesten we al weer opstaan. Na het ontbijt vertrokken we vanuit de achtertuin van het hotel met een boot voor een tocht over het Tana-meer (13000 vierkante km groot – derde in grootte in Afrika ) In het meer liggen veel kleine eilandjes. Daar wonen monniken en nonnen,die zich afzonderen voor God. We zagen veel pelikanen en ook vissertjes in papyrusboten,waarvan we er per ongeluk één omver vaarden.Ze vangen meerval en karpers.

We bezochten er twee kloosters,gesticht in de veertiende eeuw doorAmda Tsion.De klim erheen over ongelijke rotsblokken (20 minuten) vond ik best pittig,maar in de kloosters zijn zo veel prachtige muurschilderingen te zien met afbeeldingen uit het Oude en Nieuwe testament,dat je de ellende van het geklim gauw vergeet. De Heiligen en martelaren kijken je vanaf de schilderingen recht aan ( en face). De slechterikken schildert men van opzij ( en profile)

We kregen ook uitleg over de bidstok,de sistra en de drums,die tijdens de vieringen worden gebruikt. Men is er hier van overtuigd dat Maria ,Jozef en hun kind Jezus hier geweest zijn na hun vlucht uit Egypte. De klok van het klooster was een grote steen,waarop men met een andere steen sloeg !

Naar het tweede klooster van Aswamara was het een minder stijle klim gelukkig. Overal bestaat het klooster uit drie delen: het algemene deel, het Heilige en het Heilige der Heilige,waar alleen de priester mag komen. Dat deel is afgesloten met een deur of een gordijn.

Half twee waren we weer in het hotel. Vandaar kon je nog een excursie maken naar de waterval van de Blauwe Nijl. Die viel erg tegen omdat er nauwelijks meer water komt,door de bouw van een stuwdam. ’s Avonds aten we weer verrassend goed.

Dag 5:
Om 6.45 stonden wij op,want om 8.30 uur vertrokken wij naar de in 1635 door Fasilades gestichtte oude hoofdstad Gondar. Overal weer kuddes,herdertjes,kindertjes,die vragen om pennen , Birrs en T- shirts. Als je ze ziet dan hoopte je dat je koffers vol kleding had meegenomen naar dit straatarme land !

We dronken koffie in Addis Aswen. Daarna stopten we nog bij een Cat-plantage, een geestverruimend middel dat gekauwd wordt om high te worden en tegen de hoogteziekte. Iedereen mocht het proberen,maar wij lieten de Cat aan ons voorbij gaan.

Tijdens de lunch gingen we heerlijke pizza’s eten. In het postkantoor schaften we postzegels aan ( 4,35 Birr per kaart) Daarna bezochten we de kastelen van Fasilades,zijn vrouw Yasimila en hun kinderen,omringd door de kerkjes van Michael,Gyorgis en Maria. Alles was gerestaureerd door Unesco en in prachtige staat. Ook het bad van Fasilades waar op 19 januari elk jaar het Timkat-festival wordt gehouden,zag er mooi uit. Het bad stond nu droog maar op 19 januari is het gevuld met water en springt iedereen erin en gooit iedereen nat ter herinnnering aan de doop van Jezus door Johannes de Doper in de rivier de Jordaan. Het schijnt er dan heel druk en heel kleurig te zijn.

Aan het einde van de middag bezochten we nog de kerk van Debre Birhan Selassi,waarin de Drieëenheid,Vader,Zoon en Geest,zijn afgebeeld ,als drie dezelfde mensen. Half zes waren we bij het Goa-hotel,waar we weer heerlijk konden eten. We probeerden er de Ethiopische wijn GONDAR,die was redelijk goed en droog.

Dag 6:
5.30 opstaan. 7.00 uur vertrek. Over de 100 km onverharde weg naar Debark deden we 4 en een half uur. Overal waren weer de ezels,de lopende mensen en de kindertjes,die verhinderden dat we harder dan 20-25 km per uur reden. We zagen hier ook hoe druk het was bij een waterpomp,vooral toen ook nog de school uitkwam. Al hadden we alle pennen uit Nederland bij ons gehad en alle snoepjes,dan zou –den ze daar zo verdwenen zijn geweest.
Wij gaven meestal onze dingen aan kleine groepjes in de bergen.

We dronken koffie in het “Simon Park-hotel. Toen bleek dat er daar ook een overnachting was geboekt voor ons ,terwijl we in het “Grant Lobelia-hotel” zouden slapen. Teuny en Ermias gingen beide hotels bekijken en kozen “Simon Park “voor ons,omdat de kamers er veel beter waren.

Daarna gingen we naar het “Simien Mountains National park”. We kregen drie gewapende bewakers mee. Er waren veel bavianen,die graag wilden meedelen tijdens de pick nick. Andere dieren zagen we niet. Alleen weer veel kinderen,die toeristen prulletjes moesten verkopen en die zich verder enorm verveelden. Ik wilde ze een liedje leren. De kinderen gingen heel enthousiast meedoen maar toen kwam een van de bewakers en die mepte met zijn stok de kinderen weg. Stomme vent ! Een deel van de groep ging er ook wandelen. Na anderhalf uur werd hun terugkomst gevierd met Ouzo.

Daarna reden we weer terug naar Debark,waar om half acht buffet was met muziek van iemand die de mikela bespeelden,een soort snaarinstrument dat bespeeld wordt door te strijken met een gebogen strijkstok met paardenhaar. Teuny en ik moesten even meedansen. Dat was lachen.

Dag 7:
4.30 opstaan. Het was heel koud ! Kouder dan anders. Goed dat we warme kleding bij ons hadden voor ’s avonds en ’s nachts ! Die is echt nodig tussen 17.00 en 9.30 uur ! 6.00 uur vertrek. We rijden over erbarmelijk slechte wegen vol kuilen en gaten.

De koffiestop is in een van de zeldzame restaurantjes daar in de buurt met hele smerige toiletten ! We picknicken aan een rivier,waar ook natuurlijk de kinderen ons weer snel vonden Zij aten maar al te graag alles op,wat wij over hadden en gingen daarvoor netjes in de rij staan. Het toilet was in de bosjes !
We zijn hier vlak bij Eritrea. Onderweg zien we grote kampen van de V.N. voor de vluchtelingen.

We bezoeken ook “The village of grace”een weeshuis voor 60 kinderen opgericht door de Nederlandse Karin v.d. Bosch. De kinderen hebben het daar fantastisch goed. Ze hebben een goed huis,goede verzorging ( vaak door oudere kinderen van 16-17 jaar) en schone kleding. Ze gaan naar de plaatselijke school. Voor extra zorg-leerlingen heeft Karin een klein schooltje op eigen terrein. De kerken van Veenendaal sponceren haar project. We geven er onze spullen af of doneren geld.

Om 19.30 uur kwamen we in ons hotel in Axum aan. Dat was een hele lange dag ! Puf puf.

Dag 8:
6.30 uur opstaan 8.00 uur vertrek naat de Stelles van Axum. De stad die in de derde eeuw voor Christus al werd gesticht en de bakermat is van het christendom. Op het Stelle-veld valt direct de hoge stelle van Koning Enzana op ,die 23 m hoog is. De stelle van koning Remhai ligt gebroken op de grond.
De Ethiopiërs zeggen dat ,mede door mysterieuze krachten van de Ark van het Verbond ,de stelles in Axum konden worden opgericht.

De tweede stelle in grootte is tijdens de Italiaanse bezetting naar Rome gebracht,maar hij werd in 2005 weer door Italië aan Ethiopië teruggegeven. In het naastgelegen museum zagen we mooie schilderingen,heel oude kleitabletten en gebruiksvoorwerpen.

Daarna wandelden we naar de kerk van “Tsion Maryam “  De oude kerk is uit de vierde eeuw en het geestelijk thuis van het Ethiopisch christendom. Er staat nu een nieuwe kerk met mooie oude en nieuwe schilderingen. Achter de kerk bij het klooster staat het gebouwtje waar de ark van het verbond wordt bewaard. Menelik I  heeft de ark stiekum uit Jeruzalem meegenomen naar Ethiopië. Een hoge priester woont in het dichtgemetselde gebouw bij de ark. Hij krijgt elke dag vanuit het klooster eten door een luikje. Als hij dood is,wordt hij vervangen. We mochten er prachtige oude geschriften met olieverf afbeeldingen zien en ook hier weer kregen we een demontratie van de bidstok,de sistra en de drums,waarmee de liturgische muziek wordt gemaakt.

Buiten de stad bekeken we een stelle,waarop in drie talen,de wordingsgeschiedenis van het christendom in Ethiopië werd verteld. Via de tombes van koning Kaleb en het bad van de koningin van Sheba,kwamen we weer bij ons hotel. Ermias ging nog even onze vlucht voor morgen bevestigen bij Ethiopian airlines.

’s Middags hadden we vrij. Tijd voor een wandelingetje. Helaas was de kerk,waar het ’s morgens wit zag van de mensen,nu leeg. Wit is de kleur van de kleding die men draagt in de kerk ,om de gelijkheid van alle mensen te laten zien. ’s Avonds was er weer heerlijk eten met een wijntje ( Gouder).

Dag 9:
6.45 opstaan  8.15 uur vertrek naar het vliegveld “Johannes IV “in Axum voor de vlucht naar Lalibela om 10.50 uur met de “Bombardier Q 800”van Ethiopian airlines. Onderweg zagen we het Tanameer en de Blauwe Nijl.

Na 35 minuten landden we alweer. In ruim een half uur reden we naar het “Lal-hotel”met ruime grote kamers. Na de lunch in het hotel vertrokken we naar de eerste serie noord-westelijke rotskerken: Medhane Alem,Maryam,Danaghel,Golgotha en Mikael.

De 12 rots- kerken zouden door Koning Lalibela in Roha zijn gesticht met behulp van engelen en 40.000 mensen in 20 dagen tijd. Koning Lalibela werd zelf ook als kind al wonderlijk aangewezen om koning te worden n.l. doordat alle bijen op hem gingen zitten. Het is imponerend te zien,hoe de kerken uit de rotsen en in de rotsen zijn gehakt en hoe mooi ze soms zijn gedecoreerd. Lalibela had er alles voor over om zijn “Nieuwe Sion “mooi te maken. De priesters van de kerken gaan voor 10 Birr graag even hun processiekruis voor je halen. Het is een heel geklim daar bij die kerkjes,vooral omdat de stenen en de trappen erg ongelijk zijn. Ook best vermoeiend vond ik.

Aan het einde van de middag kregen we een koffie-ceremonie aangeboden,die ruim twee uur duurde. Er werd leuk gedanst en gezongen,maar het werd wel erg rokerig binnen,toen de luiken i.v.m. de kou werden gesloten. Ik had het flink benauwd toen we terugliepen naar ons hotel. Slechts een enkeling ging nog eten.

Dag 10:
6.30 uur opstaan . Om 8.00 uur vertrokken we naar de tweede serie,zuidwestelijke rotskerken. Gabriël,Michael,Bet Abba Libanos,Mercurios,Bet Emmanuel en last but not least Gigorgis=St. George. De kruiskerk,totaal verborgen in de rots,waarin hij is uitgehouwen. Te zien in alle boekjes over Ethiopië. Geweldig om die zelf te zien ! Hoe krijgen ze het voor elkaar ! Overal weer oude muurschilderingen en priesters met mooie processie-kruisen.
Overal weer schoenen uit en “kerk-sokken “aan,die we onder de Deet spoten tegen mogelijke vlooien. Gelukkig had niemand daar last van gehad,bleek na afloop. Onze schoenen werden steeds bewaakt door een schoenenbewaarder.

Daarna namen we nog een kijkje op de markt,waar iedereen zijn spullen probeerden te verkopen. Ik heb het plaatselijke voetbalelftal van “St.George”nog een nieuwe voetbal gegeven,want hun bal was kapot. Een dief werd door het halve dorp achterna gerend ,ingerekend en naar de politie gebracht. Dat was een hele consternatie.

Daarna kon je weer kiezen of naar het hotel of nog naar de beroemde kerk van Yemrehane Kristos en een museum 45 km verderop in de bergen. ’s Avonds kregen we van FOX een heerlijk diner aangeboden in hotel”Seven olives “

Dag 11:
5.30 uur opstaan 6.45 uur vertrek naar het vliegveld voor de terugvlucht naar ADDIS. Om 9.50 uur steeg de “Bombardier Q 400”op. Ik zat naast Sata een Ethiopische secretaresse van een constructie bedrijf. Zij verdiende het geld voor haar ouders,vier zussen en drie broers. Omdat niemand verder werk had ,kon zij niet trouwen. ( Ermias en Dagan hadden eenzelfde verhaal ). Tot mijn verbazing zag ik sneeuw op de hoogste bergtoppen liggen. Dat is tot begin december ,zei Sata.

We wisselden voor de landing nog snel e-mail-adressen uit. Op de parkeerplaats in ADDIS vonden we trouwe Dagan weer terug. Hij was uit Axum komen rijden !!!

In 15 minuten waren we weer in het vertrouwde “Adot Tina-hotel”. Ik wisselde daar nog wat Euro’s voor Birrs,voor we gingen lunchen in het hotel. Om 14.00 uur hadden we een korte stadstour en bezochten we het Nationaal Museum in Addis Abbeba (= Mooie bloem”). De stad werd in 888 door Menelik gesticht. De stad vind ik rommelig en vies. Ook het museum had iets stoffigs ! We zagen er o.a.de wereldberoemde skeletten van LUCY,de eerste rechtopgaande mens en een reconstructie van haar kind Salam.Ook waren er mooie ikonen en spullen van Heile Selassi

Daarna gingen we naar het Etnologisch museum waar veel te zien was uit het gewone leven van Ethiopiërs;over kind-zijn,volwassen zijn en leven na de dood. Ook de slaapkamer en de badkamer van Heile Selassi waren er te zien,omdat het museum gevestigd is in zijn oude paleis.

Om 17.00 uur waren we terug in ons hotel. Om 19.30 uur vertrokken we voor de culturele avond . We aten er de Injerra,de zure pannenkoekjes,die men vult met van alles en nog wat. Er werd gedanst en gezongen op muziek,die ik nog steeds niet mooi kan vinden.

Dag 12:
6.00 uur opstaan Vertrek 7.30 uur. Via de troosteloze achterbuurten verlieten wij Addis. De eerste stop was bij de Tiya-stelles. Het zijn 45 stelles van oude krijgers en hun vrouwen versiert met zwaarden en borsten. We dronken er koffie en de kinderen deden een dansje voor ons. Onderweg zien we dromedarissen en moskeeën. Hier zijn we duidelijk in Moslim-gebied. De wegen zijn slecht en stoffig. Af en toe is er een kleine tyfoon te zien. Onder de Acacia-bomen schuilen de geiten voor de zon.

In Arawa krijgen wij een lunch aangeboden van FOX. Apen lopen er rond en grote raven begluren ons. Het wordt steeds later. Er is wat comotie in de groep,als blijkt dat er bijna geen tijd meer is voor een optionele wandeling. Dan gaat het keihard gieten.

We glibberen naar onze Lodge Aragash  en komen daar tot een compromis-programma voor de volgende dag. De lodges zijn ruim,groot ,mooi en schoon.
’s Avonds eet ik met Audrey ,een Engelse schrijfster van reisboeken. De rest van de groep is n.l. naar bed !

Dag 13:
Drie mensen gaan om 6.00 uur naar het nabij gelegen dorpje wandelen . De rest slaapt uit en ontbijt rustig. Overal is blubber want het heeft de hele nacht gegoten. De bus glibbert over de rode klei de helling af. Een noodstop voor een ezel mislukt,maar gelukkig glijdt het beest ook verder. De schade valt dus mee. Een marathon-loper komt sprintend door de blubber de bril van Teuny nog even achter haar aan brengen.

Dan gaan we richting Asawa. We bezoeken er een vismarkt ,waar we veel Maraboes,Pelikanen en Egyptische ganzen zien. Sommigen eten een lekker visje.De echte lunch was in het “Bekele Molla-hotel”in Soto. Glibberend en glijdend vervolgt onze bus haar rit over onmogelijke wegen naar Arba Minch ,waar we 18.05 uur aankomen. De lodges daar zijn zeer verschillend van kwaliteit. Mijn vrienden  hadden een mooie,maar de mijne was een donker hol.

Dag 14:
7.00 uur opstaan . Om 8.30 uur vertrekken we naar het Nechisar National Park  voor een boottocht op het Chamo-meer om krokodillen en nijlpaarden te spotten. We zien ze van heel dichtbij. Alleen de nijlpaarden laten zich moeilijk fotograferen. Ook zijn er weer mooie Pelikanen,Flamingo’s en Maraboes te zien. Een wandeling aan de overkant van het meer wordt afgelast omdat het daar onveilig is. Recent zijn er enkele toerist overvallen. Onderweg kregen we nog een buitje maar verder bleef het droog. Het was een heerlijke boottocht !

Tegen 14.00 uur waren we terug in “The paradise-lodge”. We gingen lekker lunchen en genieten van een vrije middag. De wasmachine was stuk. We konden dus niet laten wassen. Dit was al de tweede stukke wasmachine onderweg !!! Ik ging op visite bij Bas en Sonja. Het diner was weer prima.

Dag 15:
Mijn vriendin  moest mij weer komen roepen,omdat ik niet gewekt was ! Dat werd weer een race-partij om op tijd in de bus te zitten naar Chencha het gebied waar de Dorzen wonen, heel hoog in de bergen. Het hele dorp liep uit om ons te zien. We zagen hun bijenkorf-huizen,hun honeymoonhuis,hun weefkunst en de manier waarop zij van de valse banaan toch nog iets eetbaars maken. De kinderen waren vrolijk en blij en konden heel leuk dansen. Toen we nog het een en ander hadden gekocht b.v. beeldjes,kammen en schilderijtjes ,ging men samen voor ons optreden. Het werd er erg gezellig. Jammer,dat we weer verder moesten gaan.

De wegen waren nog beroerder door de regen ! Wat een gaten ! Wat een blubber ! We kopen bananen. De watervallen,waarbij we lunchten ,waren roodbruin. De mensen uit de buurt aten weer graag mee uit onze lunchpakketten.De toiletten waren weer een de bosjes !

In Soto dronken we weer koffie voor we de reis vervolgden naar de Sabana-lodges aan het Langanomeer= het enige meer in Afrika zonder Bilgarcia.
De Lodges daar zijn perfect. Heel mooi en schoon. Ze hebben allemaal uitzicht op het meer. Het zwembad is nog niet klaar. Overal vlogen mooie vogels.
Kortom een fantastisch oord om te zijn !

Dag 16:
Hoera een vrije dag. Lekker tutten,rustig ontbijten,lunchen en dineren. Niets moeten ! MSM-men en SMS-sen ( Dat gaat heel goed op de meeste plaatsen in Ethiopië). De koffer lekker opruimen en luieren in de zon.

Dag 17:
6.30 uur opstaan. Aan de deur van de Lodge hangen kruidnootjes ! Wat leuk ! Dank u Sinterklaasje. 8.00 uur  vertrekken wij met een versierde bus,omdat er een jarige is. Onderweg kopen we aardbeien,die we in het “Dreamland-hotel”als we stoppen voor koffie,wassen en opeten.

In een enorme file komen we Addis Abbeba weer binnen. Wat een stank produceren de vieze oude auto’s en bussen !We lunchen in Restaurant “Lucy”in de tuin naast het Nationaal Museum. Dan gaan we naar een uitzichtpunt boven Addis,waar de St.Mary-kerk staat en een klein museum over Minelek. Het uitzicht is niets ! Heiig !We zien veel vrouwen die enorme takkenbossen van meer dan 50 kg naar beneden sjouwen. Wat een zware klus !

Er is weer Ouzo voor de liefhebbers voor we naar de grote zaterdagmarkt gaan,waar iedereen werkelijk alles probeert te verkopen. Op de souvenir-markt kopen we nog wat cadeautjes. Dan zoeken we ,nu voor de laatste keer, weer het “Adot-Tina”hotel op. Er is een conferentie. Iedereen wordt gefouilleerd en de koffers moeten open. Er is nog een klein uurtje over,voor we vertrekken naar de “Zebra-grill”een restaurant op de negende etage van een flatgebouw in Addis voor het afscheidsdiner.

Teuny bedankt Ermias en Dagan onze “gouden”gids en chauffeur voor alle goede zorgen en hun hulp. Een van ons bedankt Teuny namens de groep.
Voor de jarige  is ook nog een verjaardagstaart. Na het diner,met twee stroomstoringen,rijden we terug naar het hotel voor ons laatste nachtje.( Stroomstoringen zijn er regelmatig door heel het land )

Dag 18:
6.00 opstaan  7.30 uur vertrekken we naar het vliegveld Bole. De laatste Birrs geven we aan Dagan en Ermias,die er reuze blij mee zijn. We checken in en krijgen ook instapkaarten voor Frankfurt-Amsterdam. Om 10.50 uur koos de Boeing 767 het luchtruim. Via Khartoum,Cairo,en Athene vlogen we weer richting Europa. De aansluiting in Frankfurt haalden wij gemakkelijk !

In Amsterdam kwam een einde aan deze indrukwekkende,maar ook vermoeiende reis door het straatarme land,dat m.i. nauwelijks toekomst heeft.

Marian v.d. Hulst-Caspers
December 2011

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.