16-daagse Avontuurlijk Suriname

Auteur(s):

M. Nap-van Eck

Reisdatum:

27-10-2011 t/m 11-11-2011

Waardering:

3,5 sterren 30 stemmen

Waarom naar Suriname?  Deze vraag is ons diverse malen gesteld toen wij vertelden dat wij naar deze voormalige Nederlandse kolonie op vakantie zouden gaan. Het antwoord is terug te leiden naar de jeugd van mijn man. In die tijd -we hebben het over de zestiger jaren -  ging hij, net als zoveel andere kinderen, naar de Zondagsschool. Bij het vieren van het Kerstfeest was er altijd een attentie. Meestal een sinaasappel, een kerstkransje en …. een boek. De verhalen speelden zich vaak af in de jungle van Suriname, waar kinderen aan lianen heen en weer slingerden, in rivieren speelden of hutten bouwden in het oerwoud, het was altijd mooi weer. Mijn man dacht dat hij op de verkeerde plek was geboren en droomde ervan ooit nog eens zelf naar Suriname te gaan om te zien of de beelden van vroeger kloppen. Anno 2011 zijn er nog steeds erg herkenbare situaties uit de tijd van toen! Hij is zeker niet bedrogen uitgekomen! Lees maar:

Dag 1 -  Amsterdam - Paramaribo
Vandaag is het zover, onze reis, waar we zo lang naar uitkeken, gaat beginnen. De trein brengt ons vanuit onze woonplaats in rap tempo naar Schiphol. Daar wacht de Fox-hostess ons op en krijgen we ons paspoort met visum voor Suriname terug. Zij helpt ons met automatisch inchecken. Tot onze verrassing kunnen we bij de paspoortcontrole meteen doorlopen! Hierna tracteren we onszelf op een lekker kopje koffie met een broodje. Tijdens het wachten bij de gate bekijken we alle reizigers en vragen we ons af wie bij ons in de reisgroep zal zitten …

Stipt om tijd vertrekt de KL 713 ’Ingrid Bergman’. Na een half uurtje, als we boven de Noordzee vliegen, meldt de gezagvoerder dat er een storing is aan het hydraulisch systeem en het neuswiel van het toestel en dat we zullen terugkeren naar Schiphol. Uit de vleugels spuit kerosine, dat schijnt nodig te zijn omdat het vliegtuig anders te zwaar is bij de landing. Een indrukwekkend gezicht om te zien; is dat niet heel slecht voor het milieu vragen we ons af? Tijdens de landing is het erg stil aan boord, maar die verloopt zonder problemen. Er klinkt een applausje voor de bemanning!

Na een oponthoud van 4 uur kunnen we met een ander toestel opnieuw het wolkenruim in richting Paramaribo. De reis verloopt verder heel voorspoedig en na 9 uur vliegen lopen we vanaf de vliegtuigtrap de tropische avond tegemoet. Wat is het heerlijk zwoel!

Onze gids Tony Grant, een sympathieke, jonge Surinamer, wacht ons op; we maken daarna kennis met onze medereizigers en rijden vervolgens met een busje in anderhalf uur naar het Eco Resort Inn in Paramaribo. De bagage gaat in de bagagebus er achter aan. Het hotel ziet er prima uit en de kamers zijn erg netjes, voorzien van airconditioning. Na deze lange dag vallen we als een blok in slaap. We hadden een avontuurlijke reis geboekt, het avontuur is al op deze eerste dag begonnen!

Dag 2 – Paramaribo
Na een prima verzorgd ontbijt in de tuin volgt de ”teach in” met Tony, waarbij het reisprogramma wordt doorgenomen. Daarna gaan we met de groep naar het centrum van Paramaribo, ca. 10 minuten lopen van het hotel. We staan stil bij diverse historische gebouwen, waaronder de gouvernementele, en standbeelden, bezoeken de Palmentuin en nemen een kijkje bij Fort Zeelandia, wat zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de moderne geschiedenis van Suriname. Naast een aantal mooi gerestaureerde gebouwen zijn er ook veel, die nog opgeknapt kunnen worden.

Via de oude stad met leuke winkeltjes, lopen we naar de markt. Het krioelt van de mensen. Een grote diversiteit aan koopwaar is hier te vinden: verse vis, groenten en fruit, kruiden tegen allerlei kwalen, ja zelfs een gevilde baboon (aap) kun je hier kopen! We kijken onze ogen uit. Het doet wat rommelig aan, maar het is een kleurrijk schouwspel!

We lunchen met een groepje bij een soort cafetaria aan de Waterkant, nasi met saté, lekker pittig. Dat vraagt om afblussen met een lokaal biertje, Parbo! Dat smaakt naar meer!

Van onze vrije middag maken we gebruik door even terug te lopen naar de stad om nog wat indrukken op te doen. Weer terug in het hotel pakken we vast onze tas in voor de volgende dag als we een trip gaan maken naar Galibi. ’s Avonds eten we heerlijk bij ’t VAT, een van de meest bekende restaurantjes. We laten het eten ons heerlijk smaken!

Dag 3 – Parmaribo – Galibi
De komende dagen zal Bonito, een locale gids uit Galibi, ons vergezellen. Galibi ligt  in het noordoosten aan de monding van de Marowijnerivier. De rit met de bus naar Albina, waar we met de boot verder zullen reizen, is ca. 138 km. De weg ernaar toe is in het begin geasfalteerd, daarna zeer slecht met allerlei hobbels en kuilen. Er staan ook veel plassen op de weg. Gelukkig is de chauffeur zeer ervaren.

Onderweg stoppen we even bij het dorp Moiwana, waar in 1986 een bloedbad is aangericht tijdens de binnenlandse oorlog. Op de plaats waar het dorp stond heeft men heel bijzondere grafstenen geplaatst, die elk een man, vrouw, kind of grootouder voorstellen. Er tegenover is een geheel nieuw dorp gebouwd, waar de families van de slachtoffers terugkeren, maar er staat nog veel leeg. 

Na een paar uur komen we veilig aan in Albina, waar heel wat bedrijvigheid is. We gaan met de hele groep aan boord van één van de korjalen. De zwemvesten gaan aan en onze tassen hebben we in plastic verpakt. Full speed varen we over de Marowijne, richting de oceaan. Het is prachtige ervaring. Door het spatwater worden we lekker nat, maar omdat het zo warm is, deert dit niemand!

Na een uurtje varen zijn we in Galibi, de boot wordt zo dicht mogelijk op de kant getrokken, vlakbij ons onderkomen met de naam Myrysji. Wat een idyllische omgeving! Palmen en mangobomen, bootjes op de oever, spelende kinderen in de verte, vissers aan het werk bij hun bootjes …. En wat is het hier rustig!

De accommodatie, heel sfeervol gelegen aan het strand, is erg eenvoudig. Hoewel er ook huisjes zijn met een gezamenlijke douche en toilet, hebben wij eigen sanitair en er hangt een klamboe boven ons bed. Galibi ligt erg geïsoleerd. De bewoners willen dit graag zo houden. Zo kunnen ze met hun bootjes wat bijverdienen; verder leven ze visvangst, wat de natuur te bieden heeft en toerisme.

Aan het eind van de middag lopen we met Bonito een stukje door het dorp, alles is op het zand gebouwd. We bekijken de onderkomens van de locale bevolking die zeer eenvoudig zijn, nemen een kijkje bij de souvenirwinkel en de mini-zoo met bosstekelvarkens, een ocelot, toekan, vogelspin en babykaaiman. Boven de rivier zien we zwarte gieren vliegen, op zoek naar visresten.

´s Avonds wordt er door locale vrouwen voor ons gekookt. Ze hebben erg goed hun best gedaan, want het smaakt verrukkelijk: kippenpootjes, rijst, pompoen en nog een groetensoort; daarbij tomaten en komkommer. Later krijgen we nog cassave- en bananenchips. Alleen in de avonduren is hier electriciteit, dus nog even de fotocamera en telefoon opladen. Dit duurt wel lang, want in heel Suriname is maar 110 volt.

´s Avonds staan er duizenden fonkelenden sterren aan de hemel. Zovéél en zó helder!  Het enige geluid is het klotsen van de golven! Het is een zwoele avond om nooit te vergeten!

Dag 4 - Galibi - Frans Guyana
Vandaag gaan we een kijkje nemen in Frans Guyana. Met de boot is het een heerlijk tochtje naar de overkant. De rivier is zo glad als een spiegel, vandaag geen last van spatwater! We bezoeken het zeeschildpaddencentrum in St Laurent. Het legseizoen van de schildpadden is al achter de rug als we hier zijn, niettemin zien we langs het strand de lege eierschalen nog liggen. Soep- en lederschildpadden zijn bedreigde diersoorten. De Surinaamse zandstranden zijn voor hen een prima nestplaats zonder natuurlijke barriéres.

Na terugkeer in Galibi gebruiken we een heerlijke lunch en zijn we de rest van de dag vrij. Tijd om lekker te relaxen! Het is heerlijk warm. Om 17 u gaan we met Bonito een dorpswandeling maken. Onderweg vertelt hij boeiend over oude tradities en inwijdingsrituelen van de Karaiben; wij huiveren als hij over de ”mierenproef`” vertelt, die jonge meisjes moeten ondergaan en kunnen ons nauwelijks voorstellen dat zoiets nog gebeurt in 2011!

Al ligt Galibi erg geïsoleerd, er is een vrouwencentrum, een bibliotheek, een RK-kerkje, een school en een apotheek. Tot onze verbazing staat er aangeplakt dat de anticonceptiepil weer verkrijgbaar is...

In het schemerdonker lopen we terug naar onze huisjes. ´s Avonds krijgen we een culturele voorstelling te zien. Locale trommelaars en danseressen in kleurige gewaden nodigen ons zelfs uit om mee te dansen! Het is een goede workout voor ons, na het vele zitten in de boot en bus. Als toegift staat ons bij thuiskomst nog een optreden te wachten van jonge musici uit Galibi.

Dag 5 - Galibi - Frans Guyana
Na het ontbijt vertrekken we met onze in plastic verpakte bagage uit Galibi. Het vaartochtje naar Frans Guyana duurt niet lang. Er zijn geen douaneformaliteiten: dagjesmensen kunnen zonder controle het land binnengaan. In St. Laurent bezoeken we de Franse strafkolonie, die na afschaffing van de slavernij werd opgericht. Het werk op de plantages moest immers toch gedaan worden! Eén van de meest bekende gevangenen was Henri Charrière, die na een heel zware tijd kon vluchten. Zijn belevenissen staan opgetekend in het boek ”`Papillon”.

Eindelijk is het tijd voor een echte Franse cappuccino op een gezellig terrasje. Daarna weer met de boot terug naar Albina, waar de bus al wacht op ons voor de terugreis naar Paramaribo.

’s Avonds besluiten we Chinees te gaan eten bij een ons als ‘uitstekend’ aanbevolen restaurant Chi Min. Wat opvalt is dat het restaurant bijna helemaal vol zit en dat er ook veel lokale mensen komen. Er is zelfs een bruilofsfeest (en dat op maandag)! Dat geeft ons een goed gevoel en het eten is inderdaad verrukkelijk.

Dag 6 - Paramaribo - Overbridge
De reistas staat weer ‘gepakt’, we krijgen hier steeds meer ervaring in! Vandaag verzamelen we om 09.00 uur op de pier van het nabijgelegen Torarica hotel. Daar ligt onze cruiseboot, de ”Bosrokoman” aangemeerd, met kapitein Finny aan het stuurwiel. Behalve een toilet is er ook een keukentje aan boord. Tijdens onze trips komen we niets tekort. Gids Tony voorziet ons steeds van drankjes, daarnaast heeft hij heerlijke hapjes aan boord. De Surinaamse keuken bevalt ons uitstekend.

Na 10 minuten varen stopt de boot plotseling. Tony en Finny’s ogen schieten vuur, wat is er aan de hand? We blijken vast te zitten in een vissersnet! Er is geen afbakening te zien! Plotseling komen er in een bootje twee vissers aangevaren, ze trekken de netten voorzichtig los van de motor en zo kunnen we weer verder. Weer wordt duidelijk dat dit een avontuurlijke reis is…

Tijdens deze vaartocht op de Surinamerivier is er van alles te zien: de failliete Bruynzeelfabrieken, betonindustrie, de aardoliemaatschappij, de marinebasis, een visverwerkingsbedrijf en de bauxiethaven van Suralco. Maar ook luxe villa’s van industrieëlen, politici en drugsbaronnen. De Suriname rivier is erg breed, volgens Tony wel zo’n 800 meter!

In Domburg gaan we aan land voor de lunch. Omdat veel eethuisjes nog gesloten zijn hebben we niet zo veel keus. Gelukkig is er wel een cafetaria waar we terecht kunnen. Na weer een tijdje varen komen we bij een plantage met de naam Van Laarwijk. De plantage ziet er verzorgd uit. Geen massaproductie, maar kleinschaligheid. Hier krijgen we een rondleiding door een locale gids met de naam Rambo, hij is een echte dierenvriend. Hij vangt zwerfhonden op, het kost hem een rib uit ’t lijf.

Aan het eind van de middag komen we in Overbridge aan. Een vrij nieuwe nederzetting langs de Surinamerivier, met cabana’s op palen. De huisjes liggen mooi in hun natuurlijke omgeving, met een zitje op een prachtige veranda en uitzicht op het oerwoud en een kreek. Bovendien is er airco en keurig sanitair. Er zijn zelfs twee bedden van 130 cm breed! Het is een heerlijke plaats om een paar dagen door te brengen.  In ons huisje achter het gordijn heeft een salamander zich verstopt. Hoewel het arme beest er niets aan kan doen en zich nuttig maakt om insecten te vangen,  wordt hij door ons toch buiten de deur gewerkt. Voor de veiligheid van de gasten is het zwemgedeelte in de rivier met metalen netten afgeschermd zodat piranha’s geen schijn van kans hebben.

´s Avonds wordt er weer heerlijk gekookt voor ons! De rust en stilte hier wordt alleen onderbroken door het gezang van vogels en het kwaken van kikkers. In het donker denken we lampjes te zien van mensen in het bos, het blijken vuurvliegjes te zijn…… Ook ’s avonds is het nog heerlijk warm!

Dag 7 - Overbridge
We zijn lekker uitgerust als we ´s morgens met de boot vertrekken om de Jodensavanne te bezoeken. Op de heuvel zijn overblijfselen te zien van een synagoge, gesticht door Portugees-joodse immigranten, en oude grafzerken. Tijdens het varen komen we langs ”Esther’s Lust”, het buitenverblijf van de familie van voetballer Clarence Seedorf. Je kunt er alleen per boot komen.

Eenmaal  terug in Overbridge staat de lunch alweer klaar. In de middag zijn we vrij. Er valt een tropische regenbui, waardoor alles weer lekker wordt opgefrist. ’s Avonds is er een prima buffet; we nemen een ijsje toe! Onder een schitterende sterrenhemel lopen we weer terug naar onze cabana. Hier en daar springt een kikkertje voor onze voeten weg. Vogels zingen nog steeds.

Dag 8 – Overbridge - Paramaribo
Met de bus gaan we weer richting Paramaribo. We rijden over de Afobakaweg, die drie jaar geleden is geasfalteerd. Daarvoor was de weg erg slecht. Chauffeurs waren destijds bang om zwangere vrouwen mee te nemen in verband met de vele hobbels en kuilen!

Na een uurtje stoppen we bij een pottenbakker, die op traditionele wijze as verwerkt in de creaties. De afwerking vindt plaats boven een houtskoolvuurtje. Het geheel maakte op ons een erg primitieve en armoedige indruk; het is beslist geen attractie!

Vervolgens brengen we een bezoekje aan het Neotropical Butterfly Park. Een professionele vlinderkwekerij met eigen plantenkwekerij, opgebouwd door een Nederlandse landbouwingenieur. Tijdens de rondleiding bekijken we het proces van pop tot vlinder. In de idyllische vlindertuin zijn veel prachtige vlindersoorten te zien. Een groot deel van de vlinderpoppen wordt geëxporteerd. Een indrukwekkend bedrijf, vonden wij! Ook het winkeltje en de expositie aan schilderijen en panorama, gemaakt door de artistieke vader van de ondernemer waren leuk en interessant. We konden ook diverse soorten schildpadden en slangen bewonderen, een mooie extra attractie naast de vlindertuin.

Onderweg naar Paramaribo krijgen we gelegenheid wat rond te lopen in Lelydorp, waar op dat moment markt wordt gehouden.

Na de check-in in ons hotel in Paramaribo pakken we de reistas weer uit. Voor het avondeten hebben we met flinke groep afgesproken te gaan eten in het Chinese restaurant Chi Min, waar we al eerder zo lekker hebben gegeten. Opeens valt de stroom uit. Met een zaklantaarn lopen we langs de straat. Gelukkig heeft de Chinees een generator! Helaas gaat er wat mis in de logistiek van het restaurant. Hildegard, een van onze reisgenoten, krijgt haar eten - na vele malen vragen - pas opgediend als iedereen het eten al op heeft ….. Jammer, want voor de mensen uit ons reisgezelschap die er nog niet eerder geweest waren was dit was geen goede reklame!

Dag 9 – Paramaribo
Vandaag staat een facultatieve fietsexcursie op het programma. Tegenover ons hotel is een fietsverhuurder, die ons van goede fietsen voorziet. Links rijdend fietsen we naar de kade waar bootverhuurders zijn. De zwemvesten moeten weer aan in de boot, de fietsen varen in een aparte boot naar de overkant.

Vanuit Meerzorg rijden we langs een belangrijk Hindu monument. Ons reisdoel is de Plantage Peperpot, waar cacao en koffie werd verbouwd. Het huis van de eigenaar is prachtig gerenoveerd, de bijgebouwen staan er verwaarloosd bij.

We fietsen verder door ”het bos”, zoals Surinamers het oerwoud noemen. Onderweg krijgt Ria een lekke band. Met vereende krachten wordt die vakkundig gerepareerd. Ondertussen zien we wat aapjes springend van boom naar boom. Wat later komen we weer aan bij de bootjes, die ons naar de overkant varen.

’s Middags zijn we vrij. We gaan nog even de stad in, pakken een terrasje aan de Waterkant en doen wat inkopen. ’s Avonds eten we weer heerlijk bij ’t VAT. Eenmaal terug in het hotel pakken we de reistas weer in voor de trip van morgen.

Dag 10 – Paramaribo – Danpaati
Om 08.00 u rijden we over een goede asfaltweg naar Atjoni, een busreis van 4 uur. Dit lijkt lang, maar omdat we onderweg nog een pauze hebben en er veel te zien is, valt het erg mee. 

In Atjoni is het een drukte van belang. Hier komen heel wat transportbusjes aan met lading die naar het binnenland moet over de rivier en families met kinderen, die staan te wachten. We kijken onze ogen uit. Onze reisgroep gaat met Tony in één boot, de bagage ligt voorin, samen met proviand en twee vaarlieden. De één op het voorsteven, de ander bij de motor, een Yamaha Enduro 75.  Het is een prachtige vaartocht: langs de rivier zien we nederzettingen, waar kinderen spelen in het water,  vrouwen de was doen of hun pannen boenen. Dit is Suriname op zijn mooist!

Lunchen doen we bij een paar totaal verlaten, maar niet onbewoonde hutjes aan de waterkant. De lunch, die Tony voor ons heeft meegenomen, is weer super voor elkaar! Als dank voor het aangenaam verpozen laat Piet een doosje sigaren achter en enkelen van ons wat geld. We zijn eigenlijk wel benieuwd naar de verwonderde gezichten van de bewoners bij thuiskomst! Tegen het einde van de trip hebben we nog wat stroomversnellingen te nemen. De boot vaart hier zeer behendig door. Wat een mooie ervaring!

Om 16.00 u komen we in Danpaati aan (Dan is de naam van het dorp, Paati betekent ”eiland”), prachtig gelegen aan de Surinamerivier. We krijgen een lodge aan de rivierzijde, met klamboe en eigen sanitair, en last but not least een veranda met eigen hangmat! De huiskolibri vliegt even langs.

Aan het begin van de avond worden we op een concert van kikkers getracteerd.  Wat een herrie kunnen die maken! Als de bel gaat, is het tijd voor de avondmaaltijd. Het smaakt weer prima! Als om 22.30 uur de generator stopt, wordt er een olielampje bij elke lodge op de veranda gezet. Het doet sprookjesachtig aan in de tropische nacht.

Dag 11 – Danpaati
’s Morgens om 06.15 u worden de olielampjes weer opgehaald. We krijgen koffie en thee geserveerd op onze veranda. We staan direct op, want we willen de zonsopkomst hier niet missen. Door een regenbui ‘s nachts hangt er mist boven de rivier. In de verte zien we bootjes heel langzaam dichterbij komen en langs varen. Het doet allemaal wat mysterieus, maar wel heel bijzonder aan. Dan komt de zon tevoorschijn en de mist verdwijnt weer. Het is een schitterend begin van de dag!

Niet veel later komen de vrouwen uit het dorp Dan per boot aan. Ze werken op het eiland. Het is een prachtig schouwspel: kleurrijk gekleed, kaarsrecht lopend met manden op het hoofd en babies op hun rug, stappen ze uit de boot en lopen via een paadje omhoog naar het complex.

Vanmorgen staat er een dorpswandeling in Pasensie op het programma onder leiding van Bernard, onze echte Samaraccaner bootsman. In dit dorp wordt duidelijk dat de authentieke marroncultuur aan het veranderen is. In plaats van palmbladeren als dakbedekking wordt er tegenwoordig ook voor golfplaten gekozen; er zijn zelfs al huisjes met een betonnen vloer. De huisjes zijn erg klein, maar het leven speelt zich vooral buiten af. Een dochter vlecht het haar van haar moeder in, een vrouw zit met een klein kind op schoot een kruiwagen vol cassaves te schillen. Sommige vrouwen kijken verlegen om een hoekje, anderen willen graag op de foto. Wat we inmiddels wel hebben begrepen (de gids had ons hierop al eerder attent gemaakt), is dat foto’s nemen van het dagelijkse leven van de mensen niet zo gemakkelijk ligt. Je moet wel vooraf toestemming vragen.  Men denkt namelijk dat bij het nemen van een foto een stukje van hun ziel in het fototoestel terechtkomt en door ons wordt meegenomen.

In het dorpje is een klein winkeltje waar o.a. leuke souveniers en lolly’s worden verkocht, waar de kinderen gek op zijn! Vervolgens bezoeken we het Marronmuseum waar het cultureel erfgoed te bezichten is. Het museum is nog maar kortgeleden geopend. Er is ook een film te zien, maar helaas is er niemand die de supermoderne apparatuur (Philips video en plasma TV) kan opstarten….. De bijbehorende botanische tuin vraagt om nogal wat onderhoud, maar naar onze mening is er wel wat moois van te maken.

Na de lunch zijn we vrij. Tijd om te relaxen in de hangmat of een potje klaverjassen. ’s Avonds wacht ons een culturele voorstelling met zang en dans van de marronvrouwen, die op het Danpaati-complex werken. Ze hebben bij gebrek aan folkloristische kleding hun schorten nog voor. Eén van de marronvrouwen is albino. De dames klappen met de handen, zingen en dansen! Wat een voetenwerk! Alle rug- en heupspieren worden gebruikt tijdens hun optreden. We genieten ervan en worden uitgenodigd met hen mee te doen; zo lenig als zij zijn we helaas niet meer!

Dag 12 – Danpaati
Met Bernard voorop in de boot varen we naar de overkant van de rivier, waar we een boswandeling gaan maken. Het is warm en vochtig als we door de smalle paadjes achter hem aan gaan. Hij vertelt boeiend over de vele boomsoorten en gewassen, die hier zo gemakkelijk groeien en over de medicinale werking van planten en kruiden.

’s Middags zijn we vrij, lopen een rondje over het eiland, genieten van de schitterende omgeving en relaxen weer. Na het avondeten – het is al lang donker – gaan we op kaaimanexcursie. Met felle lampen wordt langs de oever van de rivier geschenen. Na een stukje varen wordt de motor van de boot uitgezet. Het is volle maan, de geluiden van het oerwoud dringen ten volle door, maar de kaaimannen laten zich nauwelijks zien. Desondanks is het een mooie ervaring!

Dag 13 – Danpaati – Paramaribo
We zijn al vroeg wakker en horen de vrouwen al weer aankomen met koffie en thee, die weer op de veranda wordt klaargezet. We staan snel op, willen het begin van de dageraad niet missen, nu onze laatste uren op deze schitterende plek zijn aangebroken. 

Aan het begin van de middag worden we uitgezwaaid door de beheerder van Danpaati. We varen in 10 minuten naar Botopasi. Langs de rand van het dorp lopen we naar het voetbalveld, waar ook de airstrip is; hier zullen we vertrekken voor de vlucht naar Paramaribo. Om de beurt gaan we met onze bagage op de weegschaal!

Plotseling komt er een vliegtuigje aangevlogen; er stapt een arts uit, die in het kantoortje van het vliegveld een baby onderzoekt. Het kindje van 3 weken is waarschijnlijk ondervoed en wordt meegenomen in het vliegtuigje naar Paramaribo.

Even later komt ons vliegtuigje binnen, een Twinotter volgens gids Tony. Dit is het moment voor een groepsfoto! Even later zitten we in rijen van drie in het vliegtuigje. Het is binnen erg warm. Hobbelend en stotend over het gras komen we los van de grond, wat een geweldig moment! Tijdens de vlucht naar Paramaribo lijkt het oerwoud van boven gezien op broccoli! We zien open plekken in het oerwoud, evenals het Brokopondo- stuwmeer en de goudmijnen. Na 45 minuten landen we veilig op vliegveld ”Zorg en Hoop”. Het was een prachtige ervaring!

Voor de vierde keer tijdens deze reis komen we weer aan in het Eco Resort Inn Hotel in Paramaribo. Het voelt heel vertrouwd hier weer aan te komen. In de Sommelsdijckstraat vlakbij ons hotel, zijn veel restaurantjes. We eten ’s avonds heel erg lekker bij JIM! Na deze enerverende dag vallen we heerlijk in slaap.

Dag 14 – Paramaribo
Vandaag een facultatieve excursie, we gaan cruisen op de Commewijne. Er waait een lekker briesje en de zon is er natuurlijk weer bij. Op het punt waar de Surinamerivier en de Commewijne samenkomen is een haarscherpe scheidslijn te zien.

Na 45 minuten varen gaan we aan land in Nieuw Amsterdam, waar we het Fort bekijken. Op het terrein is ook een gevangenis voor ”normschenders”, nu niet meer in gebruik. De tuin is prachtig aangelegd.

We varen verder naar Frederiksdorp, een oude sfeervolle plantage aan de rivier. De Nederlandse eigenaar heeft het roer omgegooid en is op toerisme overgestapt. Er zijn prachtig gerestaureerde lodges te huur. We laten ons de lunch met nasi, bami, kip en groenten met garnalen goed smaken! En….natuurlijk een lekker koel Parbobiertje erbij!

Vervolgens varen we weer terug naar de monding van de Commewijne om dolfijnen te spotten. We hebben geluk en zien er heel wat! Het gaat om een speciaal soort, grijs van boven en rose aan de onderkant, dat alleen aan de kust van de Guyana’s voorkomt. Omdat ze zo snel onder water verdwijnen is het wel lastig fotograferen! Eentje kregen we echt goed op de foto!

Later komen we via een kreek bij de plantage Rust en Werk, waar we een wandeling maken. De mensen leven hier vooral van de opbrengsten van vis. Er is ook een boerderij met koeien. Tijdens de wandeling begint het flink te regenen; zelfs als we aan het einde van de middag bij ons hotel aankomen regent het nog!

Omdat dit onze laatste dag is met Tony hebben we voor een afscheidsborrel afgesproken bij ’t VAT. We bedanken hem voor alles wat deze reis zo bijzonder maakte en geven hem de fooienenvelop.  Mede door zijn deskundigheid, enthousiasme en warme persoonlijkheid is deze rondreis zeer de moeite waard geworden!

Dag 15 – Paramaribo
‘s Ochtends maken we nog even gebruik van de mogelijkheid om Paramaribo te bezoeken. Het is weer droog en warm. We slenteren voor de laatste keer door de straten, lopen nog even over de markt en drinken nog wat in De Waag aan de Waterkant. In het hotel aangekomen kunnen we nog even lekker douchen en omkleden; we pakken de koffer definitief in en gaan met een groepje nog even lunchen bij ’t VAT.

Om 15.40 u komt een busje ons halen voor transfer naar het vliegveld. Bij aankomt blijkt ons toestel een uurtje vertraging te hebben, peanuts vergeleken bij onze heenvlucht. De veiligheidscontrole is streng, dus geen grappen maken! Eenmaal buiten, waar het nog heerlijk warm is, lopen we de KL 714 ‘Maria Montessori’ tegemoet; via de trap gaan we naar binnen. De gezagvoerder vertelt dat hij zal proberen het verloren uurtje in te halen. De vlucht van 7520 km verloopt prima!

Dag 16 – Amsterdam
Na 8 uur vliegen komen we op Schiphol aan. Buiten is het grijs en koud. Een strenge veiligheidscontrole inclusief de bekende drugshond valt ons ten deel. We ondergaan het gelaten, dat hoort nu eenmaal bij een vlucht uit Suriname. De bagageband is met schotten afgeschermd. De koffers komen snel en dan komt het onvermijdelijke moment van afscheid nemen van onze reisgenoten. We hebben een heel mooie en gezellige tijd gehad met elkaar en kijken terug op een prachtige reis, waar we met heel veel plezier aan terugdenken.

Tot slot nog dit:

• mooie natuur, maar niet uitzónderlijk mooi
• aardige mensen, die ook Nederlands spreken en wel voor een praatje in zijn
• beslist geen foto’s maken zonder toestemming 
• weinig dieren gezien – wel wat vogels, vlinders en een enkel aapje
• heerlijke hapjes tijdens de trips, koffie, thee en limonade, verzorgd door de  gids, zijn inbegrepen. De gekoelde biertjes en wijntjes worden wel berekend, maar zijn qua prijs zeer acceptabel
• telefoneren vanuit Galibi en Danpaati is goed mogelijk
• voor verblijf in Overbridge verloopstekker meenemen, ze hebben daar het Amerikaanse systeem. Verder ”normale” stopcontacten, het voltage daarvan is 110; opladen duurt hierdoor langer!
• volgens onze gids uit Paramaribo is Suriname in 2011 malariavrij verklaard. Dit is in Nederland niet overal bekend. De GGD in Nederland geeft uiteenlopende adviezen: GGD Amersfoort adviseert malariaprofylaxe te gebruiken één dag voor aankomst in de jungle van Overbridge ;  GGD Den Haag geeft aan één dag voor aankomst in Danpaati te starten.
  

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.