18-daagse Maleisië - Borneo

Auteur(s):

K. de Klerk

Reisdatum:

25-08-2011 t/m 11-09-2011

Waardering:

3,5 sterren 15 stemmen

Donderdag 25 augustus en vrijdag 26 augustus
Het is dan eindelijk zover, we gaan op vakantie! Zo’n 2 ½ week geleden heeft het grootste gedeelte van de groep kennis met elkaar gemaakt in Utrecht en vandaag ontmoeten we ook onze ‘mystery guests’. We zijn compleet. Tijd om te vertrekken naar Kuala Lumpur, om daar direct over te stappen naar Kuching in Borneo.

Onze vlucht verloopt zonder bijzonderheden. Ik kom de 12 uur vliegen gemakkelijker door dan verwacht, maar aan boord hebben we dan ook de beschikking over een eigen beeldscherm waarop we films en series kunnen kijken en spelletjes kunnen spelen. De overstap op Kuala Lumpur is vrij vlot en het ‘vluchtje’ van een kleine 2 uurtjes naar Kuching is piece of cake!

In Kuching worden we verwelkomd door gids René, lokale gids Sali en Mr. Wilson, onze chauffeur. Op naar het hotel. In het hotel hebben we even de tijd om bij te komen en ons even lekker op te frissen na de lange reis. Heerlijk, zo’n douche, daar knap je echt even van op!

Vanmiddag hebben we een stadstour door Kuching op het programma staan. We bezoeken onder meer de uitkijktoren van de stad, een lokale markt, de Chinese wijk en een museum. Naarmate de middag vordert wordt de vermoeidheid steeds zichtbaarder. Onze energieke, enthousiaste groep van Schiphol is veranderd in een clubje stille mensen die zichzelf van de ene naar de andere lokatie sleept.

’s Avonds vertrekken we met z’n allen naar een ‘foodcourt’ in de buurt, waar ons een welkomstdiner wordt aangeboden. Voor mij een bijzondere eerste ervaring met de lokale gebruiken. Wat is het hier druk, warm, lawaaierig en wat een geuren! We krijgen op een groot draaiplateau verschillende gerechten geserveerd waar we allemaal lekker van kunnen opscheppen en onder het genot van een drankje kennis met elkaar kunnen maken. Na het eten houd ik het voor gezien. De reisdag heeft er best wel ingehakt en ik en ga lekker naar bed. Morgen kan ik er dan weer helemaal tegenaan!

Zaterdag 27 augustus
Vandaag staat het Bako National Park op het programma en we zijn dan ook al vroeg op. Fris en fruitig zitten we aan het ontbijt, een nachtje slapen doet echt wonderen! Het Bako natuurreservaat is relatief klein wat betreft oppervlakte, maar schijnt dit helemaal goed te maken met haar schoonheid met onder meer prachtige rotsformaties.

In Bako Village stappen we op bootjes die ons naar het reservaat zullen brengen, waar we dan onze 1e junglewandeling kunnen gaan starten. Wanneer we vanaf het strandje de jungle in lopen, vertelt Sali ons dat dit our lucky day is. In ‘wildlife’ moet je mazzel hebben om dieren te spotten, en die mazzel hebben wij dus. We zijn nog amper de wandeling gestart of de ene na de andere neusaap schiet door de bomen en gaan er zo mooi voor zitten dat er prachtige foto’s gemaakt kunnen worden.

We lopen een stuk verder, richting de mangrove. Het tij komt net opzetten en langzaam loopt de boel onder water. Dit was allemaal relaxed, nu gaat de échte junglewandeling beginnen. Soms over smalle paden en steile trappetjes, andere stukken al klauterend over boomwortels en rotsen. Het is mijn eerste jungle-ervaring en ik vind het geweldig! De wandeling komt uiteindelijk uit bij een strandje, waar de bootjes op ons liggen te wachten. Sali weet nog een mooi uitzichtpunt, waar we langs de prachtige rotskust naartoe varen. Je moet er even een steile, pittige wandeling voor over hebben maar het uitzicht is fantastisch, zo bovenop die rotsen. Het blijkt nu zo’n 40 graden te zijn, dus het is niet zo gek dat we uit alle hoeken en gaten zweten.

Met de bootjes gaan we weer terug naar het dorpje voor een heerlijke lunch. Ik vind het grappig om te merken hoe snel we ons al aanpassen aan de andere cultuur. Waar ik gister mijn ogen uitkeek bij het foodcourt, kijk ik er nu niet van op dat we eten in een restaurantje, gemaakt van golfplaten. In Nederland zou je denken dat dit op de slooplijst staat, aangezien het restaurant maar gedeeltelijk een plafond heeft, maar hier gaan we lekker zitten aan de plastic tafeltjes en eten we van de plastic bordjes. Het heeft wel een bepaalde relaxte sfeer en het eten smaakt er niet minder om.

Na de lunch gaan we naar het hotel voor de inmiddels noodzakelijke douche. Daarna gaan we de bus weer in, want vanmiddag hebben we een riviersafari op het programma staan. Onze missie: het spotten van apen, krokodillen en rivierdolfijnen. Opnieuw hebben we mazzel, want we hebben ze allemaal gezien!!De krokodil spotten we pas als het al donker is. Wanneer hij opspringt uit het water is het schrikeffect dan ook groot. Het is een heerlijke tocht, waar ik heb genoten van de omgeving en leuk heb gekletst met verschillende mensen.

Teruggekomen in Kuching gaan we lekker uit eten en daarna ga ik mijn weekendtas pakken. We vertrekken morgen naar de Ibans en kunnen daar niet onze koffers mee naartoe nemen. Dus even goed nadenken wat ik de komende dagen echt nodig heb en dan heerlijk slapen, want daar zal morgen vast niet veel van komen op onze primitieve slaapplaatsen.

Zondag 28 augustus
Vanmiddag gaan we een bezoek brengen aan de Ibanstam, maar vanmorgen hebben we eerst het Semenggoh wildlife centre te bezoeken. Hier worden orang oetans opgevangen en begeleid om uiteindelijk weer terug te gaan naar de jungle. Vooraf hebben we een briefing met de parkranger, die ons de volgende instructies geeft: niet gillen, huilen, schreeuwen of je tanden bloot lachen, want dat kan de orang oetan agressief maken. Als je een confrontatie hebt met een orang oetan en de spullen zijn je niet je leven waard, maak je dan snel uit de voeten. Eerdere confrontaties hebben namelijk altijd geleid tot een bezoek aan het ziekenhuis!

Er kan niet gegarandeerd worden dat we de orang oetans zullen zien, want het blijft wildlife. En in wildlife is niets te garanderen. Dus nu maar hopen dat we ze wel gaan zien, maar wat mij betreft op gepaste afstand, dan ben ik al heel gelukkig. En ja hoor, niet alleen Ritchie, het mannetje dat zelden naar de voederplaats komt, is er, maar ook nog een stuk of 6 anderen, waaronder ook hele jonge apen. Erg bijzonder om deze prachtige beesten niet vanachter glas te zien, maar in  een natuurlijke omgeving.

Na deze ervaring gaan we met de bus naar een lokale markt waar ik mijn ogen uitkijk. Wat een drukte, hitte, geuren en kleuren! Je kunt hier op de markt niet alleen de gebruikelijke hanenpoten, fruit en kleurrijke cakejes kopen, maar ook slangen, levende kuikens, of delen van runderen die ter plekke uitgebeend worden. Benen, schedels, huid; you name it, they sell it!

Dan is het tijd om onze reis voort te zetten richting de Ibans. In mijn beleving zitten we al in de middle of nowhere wanneer er een alarmerend sein te horen is in de bus. We rijden naar een veilige stopplaats waar Sali en Mr. Wilson gaan uitzoeken wat er aan de hand is. Ondertussen bedenken wij dat het werkelijk een eeuwigheid zou gaan duren als ze de bus niet kunnen repareren en we zouden moeten wachten op een andere bus. Maar gelukkig blijkt dat niet het geval. Ze denken het euvel te hebben verholpen en we gaan weer op pad.

We hebben nog aardig wat kilometers te rijden voordat we bij onze opstapplaats aankomen om onze reis per longboat te vervolgen. Deze longboats zijn heel lang, smal en vooral ook heel laag. De waterstand van de rivier is op dit moment erg laag, we moeten stroomopwaarts en het gewicht in onze boot maakt dat we nog lager komen te liggen en dus met grote regelmaat vast komen te liggen! Ik heb medelijden met de mannetjes die vervolgens iedere keer uit de boot moeten springen om ons bootje weer in beweging te krijgen. Afgezien van dit ‘oponthoud’ is de boottocht geweldig. Vogels, krekels en andere insecten als achtergrondgeluid en een omgeving die bestaat uit palmbomen, lianen, bamboe; schitterend, ik kijk opnieuw mijn ogen uit. (Burgers Bush, maar dan mooier, groener, indrukwekkender en vooral ook echt!)

We zullen vandaag niet alleen de Ibanstam gaan ontmoeten, maar ook een nacht doorbrengen in een traditioneel longhouse. De Ibans wonen in longhouses, waar het dagelijks leven veelal plaatsvindt op de gemeenschappelijke veranda en dan iedere familie nog een eigen vertrek heeft. We ontmoeten het opperhoofd, worden getrakteerd op rijstwijn, nadat we met het opperhoofd geproost hebben, en worden uitgenodigd om mee te dansen in hun traditionele dans.

We gaan er in het donker met z’n allen nog op uit voor een nachtelijke junglewandeling. We zien spinnen, sprinkhanen en zelfs een boskikker. Al die beesten zo in het donker, ik krijg er de kriebels van. Rond een uur of 2 liggen we allemaal in bed. Wanneer ik de gedachte aan al die insecten een beetje los kan laten, is het eigenlijk een rustgevende omgeving met alle junglegeluiden en de tropische regenbui die ’s nachts valt.

Maandag 29 augustus
Vandaag wordt de wake-upcall al vroeg ingezet. Alle hanen die bij de Ibans rondlopen beginnen al voor het echt licht is te kraaien. De koude douche zorgt er vervolgens voor dat ik direct goed wakker. Na een hanengevecht en een demonstratie van de blaaspijp, verlaten we de Ibans. Er blijkt iets niet goed afgesproken te zijn, waardoor enkelen van ons in eerste instantie niet wegkomen omdat er geen bestuurder voor ons bootje is. Mensen genoeg in het dorp om de boot te besturen, maar er is weinig enthousiasme bij de locals. Wij staan er met z’n 4en en de 2 Italianen en hun gids willen ook weg. Na discussie van Sali met de lokale bevolking wordt uiteindelijk besloten dat we met 7 man en 2 bestuurders in één bootje gaan! Gelukkig gingen we deze keer met de stroming mee, want ik zag de bui al hangen!

We gaan met de bootjes weer terug naar onze opstapplek, om daar in andere bootjes te stappen die ons over het enorme stuwmeer zullen varen. Gelukkig is dit meer diep en hoef ik me deze keer geen zorgen te maken dat we stranden. Aan de andere kant van het meer zal er een BBQ voor ons bereid gaan worden. Eerst nog een korte maar pittige wandeling, die ons uiteindelijk brengt naar een schitterende lokatie bij 2 watervalletjes.

Terwijl de crew ruim 2 uur in de weer is om ons een waanzinnige BBQ voor te schotelen, leggen wij alles vast op de foto en hebben we gelegenheid om te zwemmen. Vis wordt schoongemaakt en geroosterd, rijst wordt gestoomd in bamboestokken, er zijn verschillende groenten en vleesgerechten en als toetje vers fruit. Wat een bijzondere ervaring om op zo’n schitterende plaats te zijn en dan zo verwend te worden door deze lieve mensen.

De wandeling terug eindigt voor mij met een flinke uitglijder, waarbij ik gelukkig door mijn reisgenoot direct aan mijn tas gegrepen wordt en hij zo voorkomt dat ik letterlijk afglijd. De bootjes brengen ons vervolgens naar het Hilton Batang Ai, een resort dat opgezet is in de stijl van de oorspronkelijke longhouses.

Nog enigszins met de bibbers in mijn benen na mijn glijpartij, ga ik toch mee met de Canopy-walk (een wandeltocht over loopbruggen tussen de boomtoppen). Ik heb nu de kans, als ik niet ga heb ik straks spijt. De tocht is van korte duur, we steken slechts één loopbrug over op zo’n 30 meter boven de grond. Het begint onderweg namelijk te regenen en aangezien het ook gaat waaien en we onweer aan horen komen, keren we vrij snel terug.

We eten ’s avonds in het Hilton en gaan daarna nog naar de bar voor een cocktail. Eén voor één komen we terug bij de barkeeper met een klacht over de cocktail en daar is hij zichtbaar niet blij mee. Hij komt dan ook ongevraagd al onze rekeningen brengen, waarschijnlijk om ons op die manier te ontmoedigen nog een cocktail bij hem te bestellen.

Teruggekomen in mijn kamer merk ik dat er een kakkerlak over de vloer loopt. Na gisteren bij de Ibans ben ik niet meer zo snel onder de indruk en besluit een schoteltje over het insect heen te leggen. Zo kan ik in ieder geval rustig gaan slapen.

Dinsdag 30 augustus
We hebben vandaag een reisdag op het programma staan. Het weer is weinig bijzonder, dus eigenlijk prima weer om te reizen. We maken enkele stops op onze route bij een peperplantage en een kerkhof van de Ibans. De graven van de Ibans zijn wel bijzonder. De Ibans geloven in het voortbestaan van de ziel na overlijden. Er moet goed gezorgd worden voor deze zielen en de graven zijn dan ook van alle gemakken voorzien; tv’s, bankstellen, pannen, blikjes bier; alles om het de overledene naar de zin te kunnen maken.

We vliegen vandaag van Kuching terug naar Kuala Lumpur en moeten dan ook afscheid nemen van Sali en Mr. Wilson. In Kuala Lumpur worden we door een nieuwe gids opgevangen, die ons verder zal begeleiden.

De omschakeling van de rustige, groene jungle naar deze drukke wereldstad is groot. In Kuala Lumpur bezoeken we een avondmarkt. Enkele reisgenoten besluiten daar te gaan eten, de meerderheid doet het met een hamburger en patat in een steakhouse. Na het eten zoeken we elkaar weer op en gaan we stappen. In de Irish Pub wordt er lekker gedronken, gedanst en meegezongen. Het is een hele gezellige avond, maar ik ben heel moe en besluit het niet te laat te maken.

Woensdag 31 augustus
We verblijven sinds gister dus in Kuala Lumpur en hebben vandaag de stadstour op de planning staan. Dat was wat mij betreft niet de meest interessante excursie. Je gaat alle highlights van de stad bekijken. We bezoeken de hotspots zoals het paleis van de sultan, een oorlogsmonument, een moskee, het Independanceplein en de KL-tower. Hoe meer we in de stad lopen, hoe meer we doorkrijgen dat wíj hier de attractie zijn voor velen. Mensen staren ons aan, wijzen na en we worden met regelmaat op de foto gezet, soms gevraagd soms stiekem. De KL-tower biedt uitzicht over de stad en dat is wel mooi, maar verder vind ik Kuala Lumpur niet heel erg indrukwekkend. Het is er vooral warm en héél erg druk, ondanks het feit dat veel inwoners de stad uit schijnen te zijn.

Wat wel indrukwekkend was, zijn de Batu caves. De Batu caves zijn ingericht voor de Hindoes in de stad. Na vele traptreden langs het enorme gouden beeld kom je in de grotten terecht waar verschillende tempeltjes zijn ingericht. Het was vandaag Onafhankelijksheidsdag en geen idee of dat er iets mee te maken had, maar het was druk in de grotten. Ik vind het altijd erg bijzonder om te zien hoe mensen vol overgave met hun geloof bezig kunnen zijn en dat ik daar dan als buitenstaander in mag deelnemen door te kijken naar alle rituelen.

De lunch gebruiken we in een foodcourt in de Petronas Towers, waar je bijna moet vechten voor een zitplek op het enorme terras. Beleefd wachten tot iemand de tafel verlaat is er niet bij, want dan is je plek ingepikt door een ander. Dus even over mijn schroom heen zetten en heel brutaal aan tafel gaan zitten als iemand nog zijn spullen bij elkaar aan het zoeken is.

Aan het eind van de middag gaan we met z’n allen met de monorail naar Chinatown en bezoeken we een Indiase tempel. Het merendeel gaat een pizza eten en daar heb ik ook wel trek in. Na het eten ga ik nog een heerlijke cocktail drinken in de hotelbar. Met de prettige gedachte dat we morgen ‘vrij’ zijn en kunnen uitslapen, val ik in slaap.

Donderdag 1 september
Van uitslapen is helaas niets gekomen. Een aantal van mijn reisgenoten gingen vanmorgen vroeg naar Malakka en kregen daarvoor een wake-upcall. Waarschijnlijk een foutje in de communicatie, maar ik kreeg dat telefoontje ook en zat dan ook met mijn hart in mijn keel om 7 uur rechtop in bed.
Met enkele groepsgenoten ga ik de stad in. Zij willen heel graag naar de massagesalon om visjes aan hun voeten te laten knagen, schijnt goed voor je te zijn. Ik ga mee voor het nemen van foto’s en mentale ondersteuning, want aan mijn voeten wordt niet geknaagd!

We gaan daarna naar de Times Square shoppingmall tegenover ons hotel. Een enorm warenhuis waar zelfs een achtbaan in zit! Het shoppen viel ons een beetje tegen; heb je één verdieping gezien, dan zie je meer van hetzelfde op de volgende verdieping. Dus dat hielden we voor gezien en hadden we de rest van de middag voor onszelf.

Rond 16 uur was het weer tijd om te verzamelen, op weg naar de vuurvliegjes. Voordat we hierheen gingen zijn we bij de apen langs geweest. Langs de promenade troffen we 2 soorten apen; de makaken die soms wat agressief konden zijn en waarvoor je dus moest opletten en de grey-hair of leavemonkeys, hele vriendelijke aapjes die zo uit je hand eten. Eerst wel spannend om zo’n aapje zo dichtbij te hebben en ‘m uit je hand te laten eten, maar ze zijn inderdaad heel vriendelijk en uiteindelijk durfden we het allemaal wel aan om ze te voeren en dat leverde dan ook weer mooie foto’s van iedereen op.

Daarna naar het seafood restaurant waar gereserveerd was, maar waar ze niet op ons gerekend hadden. Dus het werd improviseren in de keuken en dat betekende voor ons lang wachten. Dat zorgde er wel voor dat het inmiddels goed donker was en we de vuurvliegjes in volle glorie zouden moeten kunnen zien. Wat een bijzonder gezicht is dat! Alsof de struiken vol hangen met knipperende kerstverlichting. Onmogelijk om te fotograferen dus vooral maar van het moment genieten. We hebben in die zin vandaag een beetje pech want vaak hangen er ook hele wolken vuurvliegjes boven het water, maar dat was vandaag niet het geval, wij zagen ze alleen in de struiken, maar evengoed leuk om te zien.

We stoppen op de terugweg naar het hotel nog bij een punt waar we mooi uitzicht hebben op de verlichte Petronas Towers voor foto’s. Aangekomen bij het hotel duikt vrijwel iedereen in bed. Morgen gaan we naar de Cameron Highlands. De rit daar naartoe kan nogal heftig zijn in verband met bochten, dus adviseert René ons om reistabletten te slikken. Deze rit is al meerdere malen tijdens de vakantie ter sprake gekomen. Er wordt zoveel aandacht aan gegeven dat ik bang word dat iedereen morgen groen van de misselijkheid is.

Vrijdag 2 september
Vandaag gaan we dus de bergen in, waar het relatief ´koud´ is. Een dagje onder de 30 graden is wat mij betreft helemaal niet erg. De Cameron Highlands zijn bekend om de vele theeplantages die zich hier bevinden en het is de streek van de aardbeien. De heftige rit blijkt gelukkig mee te vallen, zelfs de mensen die wel last hebben van reisziekte komen er redelijk door. We hebben een lunch op de golfclub, waar we als een kind zo blij zijn met de soep, patat, sandwiches en ijs die op het menu staan.

Voordat we daadwerkelijk de bergen in gaan, bezoeken we nog de Butterfly garden. Ze hebben hier niet alleen prachtige vlinders, maar ook slangen, grote sprinkhanen, wandelende takken en nog veel meer insecten. Uiteraard willen we allemaal op de foto met één of ander exotisch insect, waardoor we hier relatief veel tijd doorbrengen. Vanmiddag zouden we de mossy-forest-walk gaan lopen en als we nu eerst naar de theeplantages gaan, kunnen we dat niet meer doen. Dus wordt er besloten om de plantages verder te laten voor wat het is en gaan we met de jeeps verder naar boven.

Doordat we nu zo hoog in de bergen zitten, is de begroeiing hier anders. Bomen zijn begroeid met mos en we vinden hier andere planten dan eerder deze week in de jungle. Vanaf de uitkijktoren hebben we een bijzonder uitzicht omdat we ons boven de wolken bevinden! Na onze wandeling worden we met de jeeps terug gebracht naar ons hotel. We gaan lekker eten en dan zit er alweer een dag op. We zijn nu een ruime week onderweg. Aan de ene kant lijkt het dat we nog maar net begonnen zijn en aan de andere kant hebben we al zoveel gezien en gedaan dat het veel langer lijkt. Gek is dat.

Zaterdag 3 september
We laten de Cameron Highlands achter ons en gaan per bus en ferry naar Pangkor Island. Dit bounty-eiland biedt ons de gelegenheid om te genieten van zon, zee en strand. We kunnen niet wachten tot we op onze bedjes liggen of een cocktail kunnen drinken in de poolbar. Wat hebben we het toch slecht hè?

Tegen de avond staan we met z´n allen paraat want het is voedertijd voor de hornbills, de neushoornvogel die in grote getale komen aanvliegen. De zonsondergang op de achtergrond zorgt voor prachtige plaatjes. We eten van het BBQ-buffet en gaan daarna nog voor een drankje naar de bar. De Filippijnse zangeressen die ons vanmiddag hadden verwelkomd staan luidkeels te zingen. Er wordt gezongen, gedanst en gedronken en we maken er een leuke avond van.

Zondag 4 september
Vanmorgen staat er in principe een eilandtour op het programma, maar er is maar weinig interesse voor. De meesten kiezen ervoor om lekker uit te slapen en er een strand/zwembaddagje van te maken. Al vroeg liggen we op onze strandbedjes, wanneer er plotseling een stevige wind opsteekt en de lucht betrekt. Het wordt zelfs een beetje fris! Het zal toch niet waar zijn? Onze eerste stranddag en dan gaat het regenen? Gelukkig blijft de regen uit en klaart de lucht in de loop van de middag ook wel weer op, en dan is het meteen ook weer lekker warm. Erg lekker zo´n dagje luieren tussendoor.

Morgen gaan we al vroeg weer met de ferry terug naar het vaste land. Vervolgens zullen we dan naar Penang reizen, onze op één na laatste bestemming.

Maandag 5 september
De komende 2 dagen verblijven we op Penang, een schiereiland dat middels een lange brug met het vaste land verbonden is. We nemen afscheid van onze lokale gids en chauffeur en worden voorgesteld aan de man die vanmiddag onze trishaw-tour door Georgetown zal begeleiden. We hebben allemaal een eigen trishaw en dat levert een bonte slinger door de hele stad heen als we met z´n 20-en achter elkaar aan rijden.

We bezoeken onder meer een Chinese en Indiase tempel en de visafslag. Onze begeleider is vreselijk lang van stof, moeilijk te verstaan door zijn accent en heeft vreselijk slechte grappen. Wat daar dan wel weer grappig aan is, is dat hij lijkt te denken dat wij zijn grappen niet begrijpen en ze vervolgens gaat uitleggen. Hij heeft zelf in ieder geval een hoop plezier. Leuke tocht door de stad, zolang de gids zijn mond houdt.

We gaan ´s avonds eten bij het foodcourt waar we uit vele keukens kunnen kiezen; Chinees, Thais, Japans, Filipijns, pizza, voor iedereen is er wel wat lekkers bij. Na het eten gaan we nog naar een barretje voor een drankje. De cocktails vallen steeds een beetje tegen dus ik hou het vanavond bij een wijntje. We blijven niet al te lang en vertrekken naar een club, naast ons hotel. Er gaat een aantal mensen door tot in de late uurtjes, maar ik ga al vrij snel weer naar mijn kamer.

Dinsdag 6 september
Ik heb vannacht behoorlijk aan mezelf getwijfeld. Ik werd rond een uur of 2 wakker met het gevoel dat mijn bed stond te schudden. Vervolgens zag ik de deur in de badkamer bewegen en lag de badmat op de rand van het bad te schommelen. Ik word echt gek, dacht ik. Ik heb maar één wijntje gehad, is die dan zo verkeerd gevallen? Ik begreep er helemaal niks van. Vanmorgen in de lobby hoorde ik dat meerdere mensen hetzelfde hadden ervaren. Wat bleek nu het geval? Zo´n 400 kilometer verderop had er een aardbeving plaatsgevonden (6,6 op de schaal van Richter) en die hadden wij dus gevoeld! Ik was erg opgelucht, ik hoefde niet meer aan mezelf te twijfelen.

We hadden vanmorgen een eilandtour op het programma staan en tot onze schrik ging dezelfde gids als gister onze tour begeleiden. Er was geen ontkomen aan. Ondanks het verzoek van René of hij zijn verhalen kort wilde houden, heeft de gids bijna aan één stuk door gepraat.

We hebben een bezoek gebracht aan een Batik-fabriekje waar ons het proces en de werkwijze van Batik is gedemonstreerd, leuk om te zien. Vervolgens bezochten we de visafslag waar de buit net werd binnen gehaald. De vissen gaan in kratten en deze worden gestapeld op een gammel brommertje om het dan weg te brengen.

Onze laatste stop was bij de Snake-temple. De verwachtingen waren hooggespannen. Wanneer je ergens veel van verwacht, valt het in werkelijkheid vaak een beetje tegen. Dit was nu ook het geval. Waar ik een beeld had dat ik op mijn stappen moest letten om niet op de slangen te gaan staan, bleken er in werkelijkheid slechts enkele slangen voor dood in de bomen te hangen. In de tempel wordt veel wierook gebrand, waar de slangen door bedwelmd raken. Er was geen leven in te bespeuren! Het is dat er een waarschuwingsbordje hing dat het hier echte slangen betrof, anders geloof je er niets van.

Rond lunchtijd waren we terug bij het hotel en zijn we met een grote groep bij een lokaal eettentje gaan lunchen. Er zat veel lokale bevolking en wat toeristen, dus dat zou ´veilig´ moeten zijn. Veel mensen betekende vast veel inkomen voor de eigenaar, want er werden mensen van hun tafels weggestuurd zodat wij met z´n allen naar binnen konden.

Daarna ben ik met enkele groepsgenoten met de taxi naar de Kek Lok Si geweest. Een groot tempelcomplex met als eye-catcher een enorm Boeddhabeeld. Het was zeer de moeite waard. Het complex bestaat uit verschillende tempels, de één nog groter dan de ander en hoe meer goud, des te beter leek hier aan de orde. Onder het mom ´´baat het niet dan schaadt het niet´´ hebben we toch ook maar enkele lintjes in de wensboom gehangen, en daarmee ook een bijdrage gedaan aan het behoud van het complex. Met de lift gaan we naar boven naar het 30 meter hoge beeld en ze is inderdaad erg groot. Het lijkt alsof ze als het ware waakt over de stad, daar in haar tempel bovenop de berg. Het complex is nog altijd niet af en de vraag is of dat ook ooit het geval zal zijn.

Terug bij het hotel hebben we de tijd om ons op te frissen, want vanavond gaan we op ´chique´. We nemen al officieel afscheid van onze gids René. Hij zal wel nog met ons meereizen naar Langkawi, maar nu eten we in ieder geval met z´n allen om ook onze dank naar hem uit te spreken. René heeft geregeld dat we op het buitenterras kunnen zitten waar die avond flinke regenbuien en onweer los barst en dat geeft nog net even wat extra´s aan deze avond.
Morgen vertrekken we naar onze laatste bestemming van deze bijzondere reis. We sluiten af op het tropische eiland Langkawi. Hiervoor zullen we zo´n 3 ½  uur moeten varen en daar zien velen tegenop.

Woensdag 7 september
Tijdens onze reis heeft René al meerdere keren gesproken over deze ´boottocht from hell´. Tenminste ik ben inmiddels bang voor geworden dat dit een helse tocht zal gaan worden. Wij krijgen wederom het advies om reistabletten te gebruiken omdat de overtocht nogal heftig kan zijn. Mensen hebben slecht geslapen en durven nauwelijks te ontbijten. Groepsgenoten die nog nooit reisziek zijn geweest nemen voor de zekerheid toch ook maar reistabletten in. Wanneer we naar de haven rijden doet René alle horror teniet door te zeggen dat hij zelden heeft meegemaakt dat er veel golfslag is en mensen ziek werden. Onze verbazing is groot. We zullen het dus maar moeten afwachten. Gelukkig blijkt de zee nagenoeg vlak te zijn en varen we zonder zieken naar Langkawi. Op het bovendek is het met de bewolking prima te doen, in tegenstelling tot de kajuit waar de airco weer op standje maximaal staat.

Aangekomen op Langkawi worden we met de bus naar de andere kant van het eiland gebracht, naar ons resort. Onze chalets liggen verspreid over het park, maar 3 van mijn reisgenoten en ik hebben mazzel, onze chalets liggen aan het strand! Wanneer we op onze koffers staan te wachten, komen al snel de eerste leavemonkeys tevoorschijn. Deze vriendelijke aapjes zijn zo brutaal dat ze zelfs proberen de schuifpui van onze chalets open te maken. Het is duidelijk; hier moet je weer goed op je spullen letten, geen was buiten hangen en de deur altijd op slot doen.

We gaan naar het zwembad voor een verfrissende duik. ´s Avonds gaan we met z´n allen eten bij een restaurantje in de haven. Daarna naar de beachbar om de dag af te sluiten. Wanneer de plaatselijke band `Dromen zijn bedrog` inzet, blijkt wel dat hier wel héél regelmatig Nederlanders verblijven.

Donderdag 8 september
Vandaag gaan we snorkelen. Eerst even ontbijten en dan worden we weer opgehaald. Vandaag moeten we ons eten goed in de gaten houden, want de apen liggen op de loer. Groepsgenoten zien het zelfs gebeuren dat een man zijn bord vol broodjes even op tafel zette om wat te drinken te pakken. Toen hij terug kwam, was zijn bord leeg en zaten de apen op het dak te eten!

We worden naar de haven gereden waar we gister zijn aangekomen en varen naar het Langkawi Coral platform. We kunnen gebruik maken van de uitrusting die op de tafels ligt en als je wilt een zwemvest gebruiken. Er zijn vandaag redelijk wat golven dus ik besluit lekker dat zwemvest aan te doen, dan kan ik af en toe even daarin hangen/drijven. Ik heb zelf al eens eerder gesnorkeld in Egypte, maar achteraf bleek dat toch een heel andere ervaring te zijn dan hier op Langkawi. Wanneer je van het platform afspringt, spring je middenin een school vissen. De prachtige vissen zwemmen hier letterlijk voor je neus langs.

Na de lunch worden we met kleine bootjes naar het strandje gebracht. Hier kunnen we tussen de kleine haaien zwemmen! Deze komen niet zo dichtbij als de kleine vissen, maar daar heb ik geen problemen mee, het blijven tenslotte haaien! Daarna hebben we nog een ruim uur de tijd voor we weer met de boot terug moeten. De golfslag is toegenomen en ik houd het snorkelen voor gezien. We gaan lekker op een platform liggen genieten van het zonnetje. Aan het eind van de middag gaan we weer terug.

Die avond nemen we dan echt afscheid van René, morgen vertrekt hij weer naar het vaste land. We maken er weer een gezellige avond van in de beachbar.

Vrijdag 9 september
Ik wil er eigenlijk nog helemaal niet aan denken, maar morgen is onze laatste dag! Het lijkt dan toch eigenlijk wel weer heel snel voorbij te zijn gegaan. Maar gelukkig hebben we nog een aantal leuke dingen op het programma staan. Zo maken we vanochtend een fietstocht door de omgeving. Onze gids is erg blij met al die Nederlanders die Langkawi bezoeken, want er zijn er altijd wel een paar zo gek om met die hitte te willen fietsen. De afstand van de tocht is relatief kort, maar soms off-road en heuvelachtig, waardoor het voor iedereen goed te doen moet zijn. We fietsen langs verschillende dorpjes waar de kinderen allemaal langs de weg staan om ons te begroeten. We bezoeken een kruidentuin, een kleine rijstplantage en een traditionele woning. Overal komen we de waterbuffels tegen. Een leuke fietstocht en gezien de kleine fiets en de temperatuur op dat moment, wat mij betreft precies lang genoeg.

We krijgen een vroege lunch met Maleisische specialiteiten aangeboden, het is pas 11.30 uur. Daarna gaan we weer naar het resort terug en hebben we tijd om wat voor onszelf te doen.

Zo tegen 16 uur worden we opgehaald voor onze excursie, de Sunset&Cocktail cruise. Opnieuw rijden we naar de andere kant van het eiland en stappen daar op een grote catamaran. Nog voor we de haven zijn uitgevaren, hebben we de 1e cocktails achter onze kiezen. De bemanning lijkt er grote lol in te hebben dat de sfeer wat losser wordt en blijft gewillig schenken. Zelfs in de zout water-jacuzzi, waar iedereen moeite heeft om in het net te blijven hangen. 

De BBQ is inmiddels opgestookt en we kunnen gaan eten. Vandaag hing er wat bewolking in de lucht en dat maakt de zonsondergang schitterend.
Een jongen op het bovendek had het romantische plan om zijn vriendin ten huwelijk te vragen. Het zal me een gedenkwaardig moment geworden zijn met al die uitgelaten mensen eromheen!

Nadat de zon is onder gegaan, keren we terug naar de haven. De busjes brengen ons weer terug naar het resort. Vandaag is onze officiële laatste avond, althans voor het grootste gedeelte van de groep. We gaan dan ook met z’n allen nog naar de beachbar en hebben een gedenkwaardige laatste avond.

Zaterdag 10 september
Vandaag is echt het einde in zicht. We hebben vanmorgen nog de mangrovetocht op het programma staan. Aan het einde van deze middag worden we voor de laatste keer opgehaald, en vertrekken we naar het vliegveld van Langkawi. Dus voordat we vanmorgen op excursie gaan moeten we zorgen dat de koffers zijn ingepakt en dat we op tijd uitchecken. We hebben de mazzel dat 6 van onze reisgenoten nog een verlenging hebben geboekt en dat we gebruik mogen maken van hun chalets om vanmiddag te douchen.

De mangrovetocht zou dé absolute aanrader van de excursies zijn en we gaan dan ook met z’n allen op pad. Bij de opstapplaats stappen we in 2 boten om nog geen 5 minuten later uit te stappen bij onze 1e stop, de vleermuizengrot. De grot is warm, donker en zit helemaal vol met vleermuizen. Met een zaklamp laat onze gids zien dat de hele grot vol hangt. Nu ik weet wat ik over mijn hoofd voel suizen, ben ik toch wat minder op m’n gemak. De grot is klein en benauwd en de aanloop van toeristen is enorm. We moeten al snel doorlopen om plaats te maken voor de volgende lading. De Efteling is er niks bij!
Onze gids vertelt onderweg het één en ander over de begroeiing en de dieren die leven in het mangrovewoud.

Onze volgende stop is de Fishfarm, waar diverse soorten vissen gekweekt worden. Er is een mogelijkheid om de grote pijlstaartrog te voeren.
Vervolgens gaan we weer de boot op en wordt de snelheid op het water wat opgevoerd. We komen uit bij een meer waar de zeearenden gevoerd worden. Je zou hier hele mooie foto’s kunnen maken als je maar net weet op het juiste moment af te drukken. Ik kan onvoldoende zoomen om de vogels ook zelfs maar in beeld te krijgen, dus ik kies er maar weer voor om nu te genieten en niet voor de foto’s te gaan. Die krijg ik vast na de vakantie wel van iemand die daar wel de juiste camera voor heeft.

We gaan nu de open zee op en dus moeten we de zwemvesten aan. Aan de andere kant van het water zien we Thailand liggen en zien we ook dat er donkere lucht aankomt. Niet naar kijken, dan is het er ook niet. We meren aan op één van de kleine eilandjes, die wij dopen tot “Garbage-island”. Zonde dat zo’n leuk tropisch eilandje helemaal vol ligt met rotzooi. Er zou een BBQ voor ons bereid gaan worden, maar de zeiltjes zijn nog amper gespannen of de bui barst los. Wat een tropische verrassing! In plaats van relaxed genieten in het zonnetje staan we nu in onze poncho’s dicht tegen elkaar gepakt om zoveel mogelijk onder dat zeiltje te kunnen staan. Gelukkig had de bemanning ook sandwiches, nasi en lekkere Maleisische hapjes meegenomen, dus konden we evengoed lekker lunchen. Nadat de ergste bui voorbij is stappen we weer in de boot om terug te varen naar de opstapplaats en daar weer in de busjes te stappen,op weg naar het resort.

Aangekomen op het resort ga ik me maar direct douchen. Bij het chalet komt er, net als de eerste dag, een invasie aan apen op bezoek. Op een gegeven moment hebben we 10 stuks op en rond de veranda. Deze keer voor mij ook zo dichtbij dat ik ze mooi op de foto kan zetten.

En dan begint het grote wachten tot we worden opgehaald. De zoveelste tropische regenbui van die dag dient zich aan. Voor de vertrekkers niet zo erg, maar we duimen wel voor de achterblijvers dat dit de 1e en enige regenachtige dag zal zijn van deze vakantie, anders valt hun verlenging letterlijk in het water.

Rond 17.30 uur worden we opgehaald en nemen we afscheid. We vertrekken naar het vliegveld van Langkawi. We hebben een eerdere vlucht dan oorspronkelijk de bedoeling was, dus we zullen wat meer tijd doorbrengen op Kuala Lumpur Airport. We landden daar rond 20.30 uur en zullen tegen 24 uur gaan boarden om naar Amsterdam te vliegen. Dus nog ruim tijd om te eten en de laatste Ringits uit te geven.

Wanneer we naar de gate gaan blijkt dat onze vlucht in ieder geval vertraagd is tot 01.30 uur. We zijn allemaal moe en balen dan ook van dit nieuws. We slepen ons naar de Starbucks en wachten daar af. Uiteindelijk vertrekken we tegen een uur of 2 naar Nederland. De vlucht verloopt verder zonder problemen en rond half 9 Nederlandse tijd zijn we veilig en wel aangekomen op Schiphol. Al wachtend op onze bagage nemen we afscheid van elkaar.

Wat een waanzinnig leuke reis hebben we gemaakt en wat hebben we het gezellig gehad!
Tot de reünie!!

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.