15-daagse Noord-Thailand

Op 21 december 2011 verzamelen zich 8 Foxies bij balie rij nr. 23. Een heel klein groepje en dat blijkt tijdens de reis een grote luxe te zijn. Om 14.00 uur  vliegen we in 10,5 uur naar Bangkok in een afgeladen toestel van China Airlines. Na 10 minuten is de cola light op. Maar het kan nog erger want na 1,5 uur zijn ook het sodawater, de witte wijn, even later gevolgd door de rode wijn, en de rijstmaaltijden op. De vlucht kon ook niet leuker gemaakt worden door een filmpje want we hebben geen schermen in onze stoelen en het grote scherm vooraan is wel erg ver weg. We dachten dat dergelijke toestellen al niet meer bestonden.

In Bankgok staat onze Thaise gids Toy op ons te wachten. De Nederlands sprekende gids was door allerlei omstandigheden niet aanwezig. In het Fenix hotel wachten ons ruime schone kamers met heerlijk grote bedden en we kunnen de verleiding van een uurtje slapen dan ook niet weerstaan,

Om 12 uur vertrekken we met de bus en Toy naar het Sky Hotel (hoogste gebouw van Bangkok) waar het mooiste uitzicht over de stad is. Een prima kennismaking met de Thaise keuken, want we lunchen er ook nog eens heel erg lekker. Omdat we ergens gelezen hebben dat een massage goed is tegen een jetlag besluiten we met een klein groepje tot een voetmassage in één van de vele salons. Uit diverse stoelen klonk een tevreden geronk, laten we het vriendelijk omschrijven.

Om 5 uur komt onze reisleider voor de komende 2 weken kennismaken. Dit blijkt Belgische Jonas te zijn die het programma –niet helemaal verstaanbaar- uitlegt. Nou ja dan heeft de reis ook nog wat verrassingselementen. Het welkomstdiner hebben we op de boot. Inmiddels beginnen we er wel een beetje door heen te geraken en op weg naar ons bootadres zakt menig hoofd weg terwijl we ons stapvoets door het chaotische verkeer van Bangkok wurmen.
We worden nog op wat Thaise dansen vergast maar zijn toch wel blij dat we weer in de bus kunnen stappen. Op de 8e etage van ons hotel bevindt zich Het Nest waar we gezellig wat glaasjes gaan drinken. Een bezoek aan de Q-bar tegenover ons hotel stellen we nog maar even uit.

Vrijdag 22 december
Om 8 uur verzamelen om naar het paleis te gaan. Om deze tijd is het verkeer nog enigszins te doen. Hoewel het paleis een juweel is, belemmeren de hordes toeristen het grote genieten toch wel een beetje. Na het paleis is de beurt aan aan de Gouden Boeddha en de Emerald Boeddha. En dan is het tijd voor onze eerste boottocht. In rap tempo varen de boten ons over de rivieren rondom Bangkok.

Om 12 uur krijgen we enorme zakken brood om de vissen te voeren. Het maakt ons hongerig, maar gelukkig zijn wij direct daarna aan de beurt. Dit maal een buffet, maar we proberen ons te gedragen.

Toy brengt ons lopend naar het vertrekpunt van onze fietstocht. De fietsen zijn van een Nederlander, Co van Kessel. Dit feit  blijkt niet garant te staan voor goed onderhoud van de fietsen want alles rammelt en piept en na een uurtje heb ik een lekke band. Maar dat wordt soepel opgelost door de dames van de begeleiding. Een van hen fietst vrolijk verder met mijn lekke band. Wel een heel bijzondere fietstocht want deze voert ons bijna door de kraampjes en stalletjes van China Town. Net niet door de keukens, maar het scheelt niet veel. Via een pontje waar je zelf je fiets op moet sjorren gaan we aan de overkant weer verder. In een klein parkje onder de bomen hebben we een stop met drankje en chips.

Na het inleveren van de fietsen volgt de uitdaging dat we zelf onze terugreis naar het hotel moeten gaan uitzoeken. Een taxi zou de meest voor de hand liggende manier zijn, maar zou om deze tijd zeker 1,5 uur gaan duren. We gaan de uitdaging aan en lopen terug naar het water, waar we een watertaxi/ veerboot nemen. Gevolgd door een rit met de zweeftrein. Mijn dag kan niet meer stuk. Alle vormen van vervoer zijn vandaag uitgeprobeerd.

In de bar van ons hotel blijkt het happy hour en ik voorzie me gretig van 2 welverdiende mojito’s vergezeld van allemaal kleine tappa hapjes. In plaats van een diner lijkt een massage mij een mooie afsluiting van de dag. Maar de anderen blijken in het restaurant tegenover ons hotel te zitten waar ik dus na mijn massage alsnog bij aansluit. Nu nog een tasje pakken voor 2 nachten jungle en de koffer in de bus achterlaten.

Zaterdag 23 december
Om 6 uur op en een extra grondige douchebeurt nemen en haren wassen, want ik heb geen idee hoe dat in de jungle geregeld is waar geen stroomvoorziening is en dus geen warm. Water.

Het is zaterdagmorgen en dus zelfs in Bangkok kunnen we aardig doorrijden om deze tijd. We stappen over op grote gemotoriseerde kano’s en laten ons naar de drijvende markt brengen. Eigenlijk valt deze ons toch een beetje tegen. Natuurlijk is er wel van alles te koop, maar het is vooral een erg toeristisch gebeuren. Na wat te hebben rondgeslenterd gaan we richting de door Jonas aangeprezen koffietent. We slaan bij een goedlachse dame massaal tijgerbalsem in. Ze blijkt in de loop der jaren een heel arsenaal aan Nederlandse woorden machtig te zijn geworden en vermaakt ons met haar grappige uitspraken. Met name met de kreet dat ze goedkoper is dan de Hema scoort ze goed.

We stappen over in de bus en rijden in een uurtje naar onze lunchplek. We zitten in een restaurant dat uitzicht biedt op de spoorlijn over de River Kwai en doen ons wederom tegoed aan een uitgebreid buffet. Zelfs patat ontbreekt niet, maar wij zijn alle 8 meer van de Thaise keuken dan dat we verlangen naar fastfood of aardappels.

Na de lunch gaan we te voet over de spoorlijn. Dit is niet meer de originele spoorlijn want die is door de Amerikanen gebombardeerd. Een bizar idee dat voor iedere biels op het traject van de spoorlijn een dode is gevallen. Later in het museum krijgen we de schokkende beelden voor ogen hoe de gevangenen hier gemarteld werden met meestal de dood als gevolg. En anders was het wel tbc of ondervoeding waar men aan stierf. 2 reisgenoten hadden een meer of minder direct familielid op de begraafplaats liggen en met de computeruitdraai in de hand werden de graven gezocht en gevonden. Het maakte het wel heel bijzonder en indrukwekkend.

Nog 1,5 uur in de bus en we stappen over in onze boten. 2 stuks in ons geval. Tasjes mee, koffers blijven in de bus. Daar is ook geen plaats voor in de boot.  Na een minuut of 15 te hebben gevaren arriveren we bij ons drijvende jungle hotel. Wauw wat een pracht, allemaal een eigen hutje met 2 bedden en klamboes. Allemaal een steigertje van bamboe voor ons huisje met heerlijke ligbedden en zelfs een hangmat. We worden er helemaal blij van.

Wijs geworden door eerdere jungle ervaringen besluit ik eerst mijn hut in orde te brengen en van het daglicht te profiteren. Dit betekent voor mij dat ik me ervan probeer te verzekeren dat er geen beesten in mijn bagage kunnen kruipen. Dus het ene bed is voor mijn bagage met alles stevig onder de klamboe. Het andere bed is voor mij waar de klamboe verankerd wordt onder mijn matras. Alles mee onder de klamboe. Lichtjes, slippers, t-shirt, boek, schrift en pen. Ik ben voorbereid.

Nog even genoten van de stilte in de jungle op mijn vlonder maar toen met mijn mijnwerkerslamp op het hoofd richting bar. Die blijkt door de Foxies al te zijn veroverd. De door mij in de supermarkt gekochte chips en pinda’s gaan gretig op. Gelukkig want etenswaren in mijn hutje lijkt me geen goed plan. De cocktails smaken ons prima. Om half 8 worden we geroepen om aan tafel te gaan. Rijst natuurlijk what else. Maar als je bedenkt dat ook dit allemaal op een gasbrander met kaarslicht wordt bereid is het niets mis wat er op tafel verschijnt.

Voor 150 bath laten we ons een kaartje voor de voorstelling aansmeren. Michael Jackson maakte grote indruk, maar voor de rest was het een beetje zielige vertoning. Maar ach we hebben toch niets anders te doen en we lachen er hartelijk om. Maar……. we gaan morgen niet nog eens ondanks de verleidelijke prijs,. Na deze culturele verstrooiing gaan we nog een afzakkertje halen.

Zondag 25 december
Het is 1e kerstdag en we slapen uit tot 8 uur. We vertrekken om 9 uur met de kano de stroom af. Jonas blijkt ziek te zijn en blijft vandaag in zijn bed in het jungle hotel. Ik mag samen met Han in de kano want ik heb wel ervaren dat een kano en nekklachen niet echt samen gaan. Het instappen vereist nog wel enige vaardigheid maar zonder omkieperen zitten we samen in de kano en laten ons de stroom afdrijven. Desalniettemin heeft Han na een half uurtje toch de blaren op zijn –zoals hij zelf zegt- kantoorhandjes. Na 1,5 uur zijn we er gelukkig, want dan kom er toch wel een moment dat je graag wilt gaan verzitten of beter nog staan en dat is geen optie in een kano.

Met visioenen van een welverdiende koffie stappen we uit de kano. Niets blijkt minder waar; we krijgen een mountainbike aangemeten en gaan verder. Maar gelukkig maar even want dan hebben we toch een koffiestopje. Met wel heel bijzonder gekleurde eieren ook al is het nog geen Pasen. Waarschijnlijk zijn ze nog over van Pasen 2011 want van binnen zijn ze zwart en is de substantie een harde gelei. Sorry Toy maar ik bedank. Ik kan van een vers kippeneitje al misselijk worden, dus lijkt me dit niet een geschikt moment om ririco ’s te nemen,.

De heuvel op met een stijging van 8% is bijna voor een ieder te veel en de een na de ander stapt af en gaat lopend verder. Maar dan zoeven de huisjes aan ons voorbij als we afdalen. Een prachtige omgeving en de Thaien zwaaien enthousiast.

Om half 1 komen we in het resort aan waar we heerlijk gaan lunchen en vervolgens bedingen dat we tot 4 uur in het fantastische zwembad willen blijven. Handdoeken zijn er volop en we veroveren de bedden. Al snel klinkt en hier en daar een vredig snurkje en verder blijft het opvallend stil en rustig. Klokslag 4 uur is het onverbiddelijk tijd om te gaan volgens Toy en stappen we in de boot naar ons eigen jungle hotel. Nog even tijd om op onze eigen vlonder een boekje te lezen, een heerlijke massage te krijgen en dan tijd voor de bar.

Veel aan onze make-up hoeven we namelijk niet te doen. We zijn schoon van het zwembad en de douche en het is donker en niemand ziet wat je aan hebt. Onze eigen douche lonkt mij in ieder geval niet. Het is koud!! Water uit de rivier namelijk. Dus morgen wassen we ons haar weer. Het eten is een kopie van de eerste avond en tegen 11 uur gaan we allemaal richting klamboe en zijn daarmee al de rustverstoorders van het jungle hotel.

Maandag 26 december
Op 2e kerstdag is het absoluut niet uitslapen. Om 6 uur gaat de wekker want om 7 uur stappen we in de kano’s. 2 dagen jungle is net genoeg. Een geweldige ervaring, we hebben genoten, maar hebben nu al zin in een warme douche met kraanwater en een lichtknopje in plaats van een rokende olielamp. Overigens blijken al mijn extreme voorzorgsmaatregelen om ongedierte te weren, absoluut onnodig. Ik heb geen spinnetje of torretje gezien in deze 2 dagen! Onze Foxie bus staat al te wachten en kleumend van de kou stappen we na het vroege boottochtje in. Wat zijn we blij dat we fleece jasjes bij ons hebben. Ik in ieder geval wel.

We gaan op weg naar de oude hoofdstad van Siam, Ayutthaya. Thailand het land van de eeuwige glimlach met de langst regerende vorst ter wereld. Ayutthaya ligt aan de rivier en we bezoeken de indrukwekkende overblijfselen na de brand en de plunderingen door de Birmezen. Enkele wats zijn gerestaureerd maar ook de gevolgen van de overstromingen zijn goed te zien. Dit hele gedeelte is opgenomen op de lijst van Unesco’s werelderfgoed en het is te hopen dat er voldoende geldmiddelen zijn om het in stand te houden.

We stappen aan boord en varen een half uurtje over de drie grote rivieren die rond Autthaya liggen. Ook Ayutthaya ligt net als Bangkok op een eiland. We zien het prachtige verblijf waar onze eigen Bea heeft gelogeerd tijdens haar staatsbezoek met Maxima en WA met het mooiste uitzicht op de tempel.  We zien onderweg ook de enorme schade die de overstromingen hebben aangericht aan de woningen die het dichtst bij de rivier liggen.

Lunchen doen we dit keer in een heel groot modern hotel. We storten ons op de sushi en concluderen dat het leven nog niet zo slecht is. Na de lunch hebben we nog een behoorlijke rit te gaan en zien hoe ook hier de overstroming zijn werk heeft gedaan. De rijst staat te verrotten op de velden.

Tegen 6 uur zijn we in Phitsanulok.  De grote verrassing is dat we heerlijke kamers hebben en badkamers met een ligbad. Wat een weelde na 2 dagen. Maar veel tijd om ons hier aan over te geven is er niet want om 8 uur vertrekken we voor het diner naar een boot. Het is er fris en de ijzeren keukenstoelen dragen er niet echt toe bij dat we behaaglijk zitten. Het gebrek aan alcohol doet zich ook gelden, want buiten bier en mierzoete limonade is er niets te verkrijgen. “Niet heb cocktail  “, “: niet heb wijn”  en dat was een grote teleurstelling. We zijn dan ook niet voldoende jolig om mee te doen aan de karaoke waar we voor worden uitgenodigd.  Wel worden we van harte uitgenodigd voor een bezoek aan een Thaise lerares. Ze komt een praatje maken aan onze tafel en vindt Hans leuk genoeg om hem van haar adres te voorzien.

Dinsdag 27 december
Om half  8 vertrekken we naar de belangrijkste tempel van de stad, de 2e tempel van Siam, Wat Mahathat. We zien hoe om 8 uur de gong gaat en iedereen wordt geacht het volkslied te zingen. Dit gebeurt iedere dag twee maal. Toy die doorgaans al niet zo zonnig is, heeft vandaag door zijn kiespijn een slechte dag en is bijzonder licht geraakt en nog slechter te verstaan dan anders.

Om half 9 stappen we weer in. Niet nadat we Han bij de gems hebben weggetrokken die hij voor zijn moeder moet kopen. Pure namaak en daar worden we ernstig voor gewaarschuwd.

Na een uurtje bussen zijn we bij de volgende stop waar we heerlijk koffie met pindakoeken krijgen. We stappen op onze roze fietsen en maken een tourtje door het Sukhothain national Park met heel veel oude paleizen, tempels en Boeddhabeelden.  Ook dit Park is op de lijst van Unesco geplaatst. Wat een luxe om met dit heerlijke weer op een roze fiets onder die mooie oude bomen te fietsen.

Lunchen doe we dit keer vroeg. Om 12 uur zitten we aan de –volgens Jonas- hete kip in Sri Sutchanalai. Maar om 1 uur moeten we er aan geloven. De langste busreis van de Noord Thailand reis. Om 3 uur een klein stopje voor een (uiteraard) proper toilet en om 5 uur een langere stop aan het meer, waar ze heerlijke koffie, maar ook thee (met appeltaart!) hebben.

Even voor 7 uur zijn we in een fijn hotel waar de lekkerste bedden van de hele reis blijken te staan. In een soort van laagbouw huisjes hebben we onze kamers met bedden van 2.40 meter en heerlijke zachte donsdekens. Om 8 uur vertrekken we met 2 tuc tuc busjes naar het centrum om te gaan eten in het restaurant met een Nederlandse eigenaar. We voelden ons meteen thuis want de bitterballen en kroepoek lieten niet lang op zich wachten. Na het eten in een echte tuc tuc samen met Simone terug naar het hotel waar ik een heerlijke massage in mijn eigen kamer krijg. Het leven is mooi. Maar dat masseren tot half 12 ’s avonds geen goed idee is, blijkt uit het feit dat ik voor het eerst deze reis niet in slaap kom.

Woensdag 28 december
Om half 8 gaat de wekker en is het tijd om er uit te gaan. We stappen in onze bus en zijn net op tijd bij het Thaise schooltje voor zo’n 60 kinderen. Ze maken een dansje voor ons (we herkennen onmiddellijk wederom een Michael Jackson) en ze zingen voor ons. Maar daarna vallen ze gretig aan op de door ons ingekochte mierzoete melkdrankjes en koekjes. Het is een particulier initiatief van een Japanner die dit schooltje heeft gesticht en met behulp van fondsen kan het onderdak bieden aan zo’n 60 kleine kinderen.

Vervolgens gaan we op pad naar de Akha stam. De toeristen struikelen over elkaar en dat maakt het toch iets minder bijzonder. Ongetwijfeld zullen ze nog zo leven als ze ons hier doen geloven maar het bezoek vonden wij wel erg gekunsteld en commercieel. Het bezoek aan Yao bergstam kon niet doorgaan, want die moesten rouwen, er was die dag iemand overleden.

We vertrekken met de bus naar het punt waar we op de boot stappen om een tocht over de Mekong te maken. Dit is het beruchte opium gebied van de Gouden driehoek, waar Thailand, Myanmar en Laos samenkomen.  De term gouden driehoek komt uit de tijd dat de opium aangekocht werd met goudstukken.  Inmiddels is dit in Thailand bij wet verbonden, maar hier en daar wordt nog steeds prettig gedeald.

In Laos gaan we van boord en komen op een soort markt terecht met hetzelfde aanbod aan tassen en kleden. Niet nadat we aan een officiële meneer met pak en das 45 bath hebben betaald en een officieel stickertje krijgen dat we betaald hebben. Hans gaat tot de onbesuisde aankoop van 3 polo’s over die de volgende dag te klein blijken te zijn. Tja hij was gewaarschuwd.

Terug in het hotel halen we bij de vriendin van Jonas de was uit de auto die keurig verpakt in plastic zit. Naast het hotel zit een massagesalon en daar begeef ik me naar toe. Ik heb weer even genoeg markt gezien. Happy hour is in dit hotel tamelijk ingewikkeld onder het motto: buy 2 get 3. Het duurde even, maar dan heb je ook wat. Althans daar hoopten we op maar de bloody mary smaakte toch anders dan thuis.

We eten in ons hotel op het terras al is het wat fris. Maar de inmiddels genuttigde alcohol verwarmt ons. Na het eten is er nog een klein groepje dat een bezoek aan de ertegenover gelegen disco gaat brengen. Zij blijken de enigen te zijn en keren met hangende pootjes in de eigen hotelbar terug.

Donderdag 29 december
Om half 8 vertrekken we richting Chiang Mai. Om 9 uur het bekende propere toilet. We drinken de koffie in Condoms en Catbury. Een project wat van iedere verkochte kop koffie een bedrag overmaakt naar een aids preventie programma.

De volgende stop is de parasolletjes fabriek. We zien hoe de houten parasolletjes gemaakt worden. Ook kun je hier je eigen parasolletje laten customizen.. Ik laat het hoesje van mijn I-phone van een prachtig gekleurde olifant voorzien. Helaas blijk ik die er ’s avonds zo van af te trekken. Kennelijk hecht de verf niet op rubber. Nou ja voor die 50 bath.

We lunchen in een prachtige tuin en het smaakt ons heerlijk. Na de lunch gaan we naar de stenen fabriek en vergapen ons aan al die prachtige safieren die in Thailand worden gevonden en bewerkt. Ik besluit dat ik best iets moois voor mezelf mag kopen en schaf me een mooie ring met saffieren aan. Die moet kleiner gemaakt worden maar zal in het hotel worden afgeleverd.

Ook in Chiang Mai is het verkeer bijzonder druk en daardoor zijn we pas om 3 uur in het hotel. Ik ga niet mee naar de Doi Suthep tempel, want soms moet je keuzes maken om even wat tijd voor jezelf te nemen. Ik ga naar de ruime kamer met een groot bed. Wel jammer dat we op een soort plank liggen die niet echt comfortabel ligt. Ik ga even naar het zwembad maar door de hoogte van alle gebouwen komt daar ’s middags geen spoortje zon en is het er alleen maar benauwd. Dan maar eens grote opruiming in mijn koffer houden. Voor 3 nachten is dat wel de moeite waard. Ik geef wat uit voor de was. Iemand komt de airco resetten. Kortom het is een drukte van belang en om half 6 bedenk ik me dat dit een goed moment is om een cocktail op de kamer te laten komen. De nootjes uit de minibar moeten er ook aan geloven.

Om 7 uur staan we paraat om naar de Noord thaise dansen te gaan kijken. We zitten om de tafel heen op de grond maar onze benen verdwijnen (gelukkig) in een gat onder de grond. Op de terugweg doen we nog een drankje in de rooftop bar waar we tussen de backpackers op de grond zitten in een lawaaierige tent. Rob en ik besluiten na een biertje dat dit niet goed voor ons is en dat we de gemiddelde leeftijd te veel omhoog halen en lopen lekker terug naar het hotel wat fantastisch ligt direct naast de stadspoort.

Vrijdag 30 december
Om half 9 vertrekken we naar het olifantenkamp op een uurtje buiten de stad. Onze bus maakte al de hele reis verdachte geluiden maar nu beginnen deze zorgelijk te worden en na een half uurtje is het einde bus. We stappen na een kwartiertje over in een minibusje en zijn nog net op tijd voor de olifantenshow. De verzorgers wassen de olifanten in de rivier die vervolgens in een piste hun kunsten moeten vertonen. Ze moeten zelfs een portret schilderen. Goed bedoeld, maar een olifant hoort niet te schilderen vind ik.

We stappen in duo’s op een ossenkar en worden via een stukje jungle naar een kamp gebracht waar we wat drinken en waar een half uurtje later onze jumbo komt aangestapt. Ook hier worden we in duo’s op ingedeeld. Drie kwartier lang hobbelen we door een prachtige natuur, dwars door de rivier, via bananen verkoopsters terug naar het olifantenkamp.

Hier lunchen we ook in het restaurant. Het buffet vinden we niet zo heel bijzonder maar we hebben nog wel wat reserve. Na de lunch stappen we met 4 tallen op een bamboe vlot om drie kwartier de rivier af te varen. Wat een stilte en wat ene prachtige natuur. Onze foxie bus staat al te wachten en door het drukke verkeer zijn we tegen 4 uur in ons hotel.

Vlug in het bad want om 5 uur worden we allemaal opgehaald om naar het massage Palace te gaan. Ook weer heel bijzonder. Corrie, Simone en ik hebben voor een Thaise massage gekozen. We krijgen een pyama (gevangenispak) en hijsen ons er in en gaan liggen en wachten op wat komen gaat. 2 uur lang worden al onze drukpunten onder handen genomen. Een kopje thee en we staan op straat en lopen naar ons restaurant waar we brandende (hete)kip gaan eten. Een heel leuk restaurant met een heerlijk glas wijn en dito eten. We laten het ons goed smaken.

Na het eten gaan we met zn allen naar de night market, maar al snel zijn we er 3 kwijt en gaan dus zelf verder. Wijs geworden door een eerdere ervaring van de weg kwijt zijn ’s avonds besluiten we meteen maar in de rode taxi voor 20- bath pp te stappen. Dit zijn taxi’s die met handopsteken werken en waar je gewoon plaatsneemt op de banken die aan weerszijden van de laadbak staan. Je zegt wel even tegen de chauffeur waar je heen wilt en gaat dan zitten. We nemen nog een blauw afzakkeertje tegenover ons hotel en het wordt zomaar 12 uur op deze een na laatste dag van het jaar.

Zaterdag 31 december
Wij hebben vandaag geen tijd om ons over te geven aan nostalgische overpeinzingen, want er staat fietsen op het programma. Om 8 uur worden we opgehaald en na een half uurtje komen we aan bij de schuur waar onze mountainbikes staan. We stallen onze rugzakken in de bak van de motor die als bezemwagen meegaat en klimmen op de fiets. We rijden 25 km door mooie rijstvelden die ook hier weer voor een deel onder water staan. We gaan allemaal mee de heuvel op om boven van het uitzicht over het meer te genieten. Wel moeten we op Rob en Han na afstappen om een stukje te lopen.

We bezoeken ook nog een Thais crematorium. De ouderwetse manier is tussen twee stenen muurtjes hout opstapelen, in brand steken en de kist er in leggen. Ook is er een moderne, maar duurdere, verbrandingsoven. De kist gaat in vlammen op zonder deksel dat vinden wij toch wel een luguber idee.

We vinden dat we onze lunch wel hebben verdiend en vallen in het ongezellige restaurant aan op het buffet dat weer ouderwets lekker smaakt. Na veel geharrewar met Toy worden we op de terugweg bij het winkelcentrum afgezet. De anderen zijn al met een busje naar de jungle flight vertrokken. Het winkelcentrum stelde ons ernstig teleur en we hebben helemaal niets gekocht en zijn al vlug in de bekende rode taxi gestapt op weg naar het hotel. Na een drankje gaat ieder zijn weegs.

Ik vind dat je op oudejaarsdag best even een power nap mag doen en duik in mijn heerlijke bed. Na de eerste nacht heb ik housekeeping om een oplossing voor die keiharde matras gevraagd en ze kwamen meteen aan met een zeker 10 cm dik matras over de plank heen. Top.

Om half 8 verzamelen we en stappen in een taxi op weg naar een restaurant met Duitse eigenaar gelegen naast de night market. We krijgen buiten op het terras een leuke tafel en bestellen een heerlijke cocktail in afwachting van de anderen die nog uit de jungle flight moeten komen. We eten voor het eerst biefstuk met frietjes, ook wel weer heel lekker. De wijn levert ons nog de nodige kopzorgen op. Naast dat die vreselijk duur is, is die ook nog eens niet zo lekker.

Om 11 uur haasten we ons terug richting hotel, want daar gebeurt het. Daar vindt de count down plaats. Onderweg kopen we nog 3 lampions die we brandend vergezeld van een wens naar boven sturen. Het leek op straat wel onze Koninginnedag in Amsterdam. Zo veel volk op de been, zo veel eetstalletjes. Maar net voor 12 uur arriveren we bij de stadspoort en zien het adembenemend mooie vuurwerk en zijn op tijd om af te tellen. En dan is het toch echt: Happy new year, happy 2012. Met heel veel moeite worstelen we ons door de menigte en nemen nog een afzakkertje op het terras van ons hotel.

Zondag 1 januari
Er zijn maar 2 liefhebbers om te gaan koken. Wij zijn niet zo lui, maar willen graag een boekje lezen in het zwembad waar tot een uur of 12 de zon heerlijk schijnt. Genieten en een lekker rustig begin van het nieuwe jaar,. Om 12 uur ontruimen we onze kamers, slaan de koffers op en gaan met zn vieren de stad in om ergens wat te gaan eten. Dit maal gaan we de richting van de oude stad op. Het is zo warm dat we niet ver komen en neerstrijken bij een heel leuk ogend restaurant. Helaas zijn de bestelde garnalen niet helemaal zoals wij ons dat hadden voorgesteld. We krijgen nieuwe maar ook die zijn geen succes.
De koffie en een ijsje gaan we maar ergens anders drinken.

Zelf ben ik een heerlijke voetmassage gaan doen in de buurt van het hotel zodat ik om 5 uur de anderen uit kon zwaaien voor hun reis met de trein. Zelf koos ik ervoor te gaan vliegen. Nog even in het hotel mijn nagels laten doen en toen was het ook voor mij tijd om in het busje te stappen. Omdat het nog redelijk druk op straat was deden we er een half uurtje over maar toen stond ik op de mooie luchthaven van Chiang Mai. Veel mooie winkels, een modern vliegveld. Na een kopje soep begeef ik me naar de gate. Bangkok Air vliegt ons in een uurtje naar Bangkok waar we om 10 uur ’s avonds landen. De koffer liet nog wel wat op zich wachten maar toen ik die had bleek er geen vervoer van Fox te zijn. Een minuut of 20 gewacht en toen maar via de balie een taxi besteld en me naar het hotel, waar ik gelukkig een voucher van had, te laten brengen.

Om 11 uur dook ik in een heerlijk bedje van een heel klein kamertje van Hotel Central vlakbij het station. De anderen zouden de volgende morgen rond 8 uur daar komen ontbijten en dan zouden we weer een complete groep zijn voor 2 dagen.

Maandag 2 januari
Tegen 8 uur zijn daar de andere Foxies die een meer dan gezellige treinreis achter de rug hebben, zij het ook wel vermoeiend. Maar in de restauratiewagen was het een dolle boel geworden en was er volop polonaise gedanst. De rekening van mijn taxi deed Toy, maar ook onze Belgische Jonas, verbleken, dus daar hebben we nog wel enige discussie over gehad.

Hier is het moment dat we afscheid nemen van Jonas die met zijn koffer vlug in een tuc tuc verdwijnt. Wij stappen met Toy in onze bus die ons vervolgens in 2 uur naar Jomtien Beach brengt. Daar aangekomen gaan we meteen naar onze kamers om in de strandkleding te wurmen en begeven ons naar het strand. Wat heerlijk om eens even helemaal niets te hoeven. We sukkelen dan ook al snel in slaap en laten alle aangeboden koopwaar aan ons voorbij gaan. Eindelijk een boek lezen, een drankje bestellen en af en toe iets eten van de lekkernijen die passeren.

S Avonds neemt Rob die al 12 keer eerder in Pattaya was ons als een volleerde reisleider mee naar wat hij zelf het Sodom en Gomorra noemt. Nou we hebben onze ogen uitgekeken in Walking Street. Praten was ook onmogelijk want uit iedere bar schalde de muziek. In iedere bar stonden bevallige dames(??) de klanten naar binnen te lokken. Gelukkig vonden we een echt Thais eettentje in een achteraf straatje en konden zelf onze vissen vanaf de kar aanwijzen. Wat is het eten toch heerlijk in Thailand. Het kostte nogal wat moeite om uiteindelijk met een taxi terug te komen naar het slaperige Jomtien.

Dinsdag 3 januari
Het is even een teleurstelling om te zien dat het hard regent. Daar gaan onze strandplannen. Maar we ruilen ze snel in voor shoppen, koffie en een beetje rondlopen in de hoop dat het ’s middags opklaart. Maar helaas was dat niet het geval, dus het werd heerlijk eten in een onooglijk stalletje aan de weg en een massage. ’s Avonds besloten we ons maar niet aan Pattaya over te geven en in ons eigen dorp te blijven.

Woensdag 4 januari
Ook deze morgen is het geen mooi weer en dat is toch wel jammer. Maar het regent minder hard dan de dag ervoor dus daar putten we hoop uit. Omdat het toch wel heel lekker warm is en maar een beetje spettert ga ik met mijn boek onder een parasol toch lekker op het strand zitten lezen. En ja rond het middaguur komt de zon door en zijn de dames uitgeshopt. Heerlijk zo’n hele dag lekker niets doen.

’s Avonds gaan we op tijd in de buurt eten want vanavond vertrekt de halve groep naar Nederland. Natuurlijk zwaaien we ze uit en gaan daarna ons verdriet verdrinken.

Donderdag 5 januari
Rob is inmiddels naar zijn hotel in Pattaya verhuisd maar gaat wel met ons mee fietsen. We vertrekken met een taxi naar het verzamelpunt waar wij met zn vieren en nog 2 jongelui op de fietsen stappen. Heel leuk om te zien hoe mooi het achterland is. We beginnen bij een school / internaat voor blinden / slechtzienden. Vervolgens gaan we naar de lokale markt. Een geweldig mooi complex in aanbouw met houtsnijwerk, een bekende boksschool en uiteraard nog een tempel. Om te besluiten met een lekkere lunch voor 1,60 euro. Zo goedkoop is het leven.

’s Middags nog een paar uurtjes uitrusten aan het strand. En dan breekt ook voor ons het laatste nachtje in Jomtien aan.

Vrijdag 6 januari
Het is alweer heerlijk weer en tot 12 uur kunnen we op de kamer blijven. Dus gaan we vroeg naar het strand en tegen 12 uur naar boven om de koffer verder in te pakken. We krijgen met zn drieen een (gratis) dagkamer en dat vinden we eigenlijk wel prima. We zijn er toch niet met dit mooie weer. Maar je kunt er ook voor kiezen tegen betaling je kamer tot 18.00 uur aan te houden.

De laatste avond gaan we naar het buffet in de tuin van het hotel en eten ons vol aan garnalen en kreeft Want dat zit er voorlopig even niet in. Om 10 uur gaan we met ons eigen kleine mini busje, uitgezwaaid door Rob die nog een paar dagen blijft, in 1,5 uur naar Bangkok terug.

Keurig op tijd vertrekt China Airlines en de volgende morgen, inmiddels al 7 januari, zijn we om 09.00 uur op Schiphol. Weer een geweldige ervaring toegevoegd.

Overigens waren wij de laatste groep Fox singles die naar het Beach Hotel in Jomtien gingen, want nu is het strandverblijf in Hua Hin. Aan Jomtien mis je echt helemaal niets, om over Pattaya maar te zwijgen, dus dat kan alleen maar een verbetering zijn. En die kolossale bunker Beach Hotel kan ook bijna niet slechter, dus een goede beslissing dat Fox daar weg is. Deze reis is een heerlijke rustige reis met niet al te lange reisdagen en een heerlijke mix van rust, cultuur en prachtige natuur. Het eten daar kun je kort over zijn: top.

Tineke van Leeuwen