15-daagse Tempels en Tuk-tuks

Auteur(s):

T. Hof

Reisdatum:

17-12-2010 t/m 01-01-2011

Waardering:

4,5 sterren 28 stemmen

vr 17 & za 18 December
Bepakt en bezakt de deur achter ons dicht. De auto staat klaar om richting Schiphol te gaan. Buiten is alles wit, en rond Amsterdam begint de eerste file al. 'schiet op, we komen veel te laat'. Gelukkig komen we ruim op tijd aan bij de luchthaven.

Na een eerste blik op het scherm met vertrek tijden laat zien we dat onze vlucht niet om twee maar om drie uur zal gaan vertrekken. Dat lijkt dus allemaal heel erg mee te vallen. Inchecken, eten en richting de gate. Daar aangekomen lijken alle vluchten te zijn vertraagd en vele zelfs gecanceld. 4 uur is de nieuwe verwachte instap tijd. De eerste gratis lunch bonnen komen tevoorschijn en we besluiten maar een lekker sushi te gaan eten. Je moet tenslotte iets doen in die loze uurtjes. Maar om 4 uur staat het vliegtuig nog steeds op de zelfde parkeerplaats achter een hele berg sneeuw. 4 uur wordt 5 uur, en 5 uur wordt 7 uur.
Overal staan lange rijen met mensen die vastzitten op Schiphol. Eindelijk 7 uur, maar het vliegtuig is nog geen meter verplaatst. 9 uur gaan we echt wordt er dan gezegd. 2 uur en drie gate wissels verder moeten we dan wel door de security maar het vliegtuig is nog nergens te bekennen. 10 uur, eindelijk is daar het vliegtuig, we mogen instappen. Dan denk je dat we snel zullen vertrekken, maar nee. Het vliegtuig moest eerst nog ijs vrij gemaakt worden. Dus met het hele ding onder een soort hoge druk spuit! 2,5 uur later gingen dan eindelijk de motoren aan. 0.30 uur en eindelijk de lucht in. Het enige voordeel van lange vertraging is dat je er heel moe van wordt en dus heerlijk kunt slapen in het vliegtuig.

De reis zelf ging dan ook heel erg vlug. Een half uur voor we zouden landen begonnen piloten naar de vleugel te kijken, niks aan de hand bleek uiteindelijk, maar schrikken is dat natuurlijk wel. Blij was iedereen dan ook toen we eindelijk voet op Thaise bodem konden zetten. Maar het volgende probleem diende zich al weer aan. Geen transfer naar het hotel, en daarom maar weer wachten op een oh zo comfortabel bankje. Maar we zijn er in elk geval, de vakantie kan dus beginnen.

Na weer eens 2 uur zitten zijn we dan eindelijk in ons hotel het Prince Palace. Een hotel waarvan de receptie al op de 11e verdieping zit. Zwemmen kan ook op grote hoogte, maar niet over de rand kijken, dan gaat alles duizelen. Een prachtig uitzicht over Bangkok is het resultaat. Na een heerlijke maaltijd bij de poolbar en een hele lange reis is het tijd om naar onze kamers te gaan. Want al is het in Nederland pas 5 uur, we zijn doodmoe van de reis.

zo 19 December
Vandaag voor het eerst Bangkok in bij daglicht. Na een lekker ontbijtje richting de markt. We verbazen ons over de vele mensen en de vele verschillende vruchten die we hier aantreffen. Dragon fruit, een naar kiwi smakende vrucht die er prachtig roze uit ziet trekt de meeste aandacht. Naast alle ingewanden natuurlijk die overal hangen in de buitenlucht. De jongens vinden de geur hier vreemd, niet gewend aan al die verschillende producenten. Ook ontmoeten we vandaag de groep en de bekende Nederlander met de tv crew. Rick, Renée, Danny en Jasper.

Om 12 uur gaan we richting de baiyoke sky hotel. De hoogste toren van Bangkok. 309 meter hoog. Niet echt geschikt voor mensen die niet van hoogtes houden. Met de lift naar de 84e verdieping en dan nog 4 trappen en we staan op het ronddraaiende platform. Vanaf hier kun je heel Bangkok overzien. Een waanzinnig uitzicht. Aansluitend gaan we lunchen op hoogte. Op de 77e verdieping zit een restaurant waar een heerlijk buffet voor ons klaar staat. Van sushi tot frietjes, er is voor iedereen wel iets. De waaghalzen gaan via de glazen lift aan de buitenkant naar beneden. De rest kan ook via de 'normale' maar toch al super snelle lift naar beneden.

Na een korte vrije middag komen we om 17.30 uur samen voor onze eerste groepsmeeting. Iedereen stelt zich kort voor en de regels van de reis worden even opgenoemd. Op tijd komen, heel belangrijk zegt de reisleider Peter. Dat zal nog een hele opgaven worden dat vroege opstaan. Alle excursies die te boeken zijn worden besproken. Super veel leuke dingen die we aan ons programma kunnen toevoegen. Jungle tochten en kookcursussen, iedereen heeft er nu al zin in.

Na onze meeting gaan we per bus naar de plaats waar we gaan dineren. Op een boot wel te verstaan. We varen over de rivier .... langs allerlei bezienswaardigheden. Het paleis van de koning, tempels en andere indrukwekkende gebouwen. Ook varen we langs een prachtig verlichte brug die me doet denken aan die brug in Rotterdam, de Erasmus brug. Het eten smaakt goed, en vooral de toetjes zijn lekker. Onze ' reisleider ' Rick komt bij iedereen het geld voor de fooienpot innen, zodat alle mensen die onze koffers sjouwen en boten varen ook beloond worden. Na een uurtje of twee op de boot te zijn geweest komen we terug bij onze aanleg steiger. De bus staat al klaar om ons terug naar het hotel te brengen. Daar aangekomen doen we bij de poolbar nog een drankje. En daarna lekker slapen, want dat tijdsverschil is toch wel een beetje te merken.

ma 20 December
Vandaag is geel, de kleur van de koning. ;-) Die is namelijk op maandag geboren en die dag heeft de kleur geel. Vandaag is vroeg op staan, om 8 uur vertrekt de bus richting een tempel. De grootste gouden boedha van Bangkok, de What Thramet...tempel. Eerst moet iedereen de schoenen uit en worden we gewezen op het feit dat met de voeten wijzen naar boedha erg onbeleefd is. De enorme gouden boedha staart ons aan.Thailand heeft deze per ongeluk verkregen omdat ze dachten een stenen Bhoeda te hebben maar later bleek die van wege de oorlog te zijn gegoten in beton om hem zo te beschermen tegen de vijand. Op onze knieën kunnen we op een kleed gaan zitten voor een foto momentje, in kleermakers zit met de handpalmen tegen elkaar. Alles hier in Bangkok is van goud, dus ook in deze tempel staan duizend en een gouden beeldjes. Een prachtig gezicht, ook van buiten.

Na de tempel volgt er een wandeling door China Town. Een drukke straat met chinese winkels, maar ook een markt in allerlei smalle straatjes. Ze verkopen er alles, een slagerij waar ze letterlijk alles van het dier verkopen tot gefrituurde vissen magen en specerijen. En de geur verschilt er per kraampje, lekkere geuren worden afgewisseld met vreselijke geuren. Door de drukke straatjes lopen niet alleen lokale mensen maar rijden ook veel scooters en mensen met karren. Ook krijgen we van Rick een stukje Peking een die aan de straat is bereid.

Vanuit China Town gaan we met de tuktuk richting het koninklijk paleis. Tuktuk's zijn kleine drie wieler motoren die dwars door het verkeer heen scheuren. De jongens maken er een wedstrijd van, wie het eerste daar aan komt. En er word wel eens gesproken in mijn auto over bumper kleven maar dat doet hier echt iedereen. Wat een enorme drukte. Het koninklijk paleis is enorm, overal mooie decoraties van goud, glas en kleuren. De Emerald Boedha staat in een prachtige tempel, op blote voetjes naar binnen zonder het fototoestel. Die mag je daar namelijk niet meenemen. Tot grote verbazing is het een heel klein beeldje op een enorme berg van goud. Het belangrijkste beeldje van Thailand is dus eigenlijk minuscuul. Maar mooi kan je hem zeker noemen.

Ook de andere gebouwen zijn indrukwekkend, daar zou Beatrix misschien wel jaloers op zijn. Het duurt voor de jongens allemaal best wel lang, Tycho is daarom maar gezellig bij OH, de thaise engels sprekende reisleidster gaan zitten. Zij verteld dat thaise mensen blanke kinderen zo lief vinden, ze houden van die bleke kleur met mooie rode wangen. Ze zou wel met Tycho willen trouwen, als hij oud genoeg was. Hij krijgt hierdoor nog veel rodere wangen dan hij normaal al heeft.

Na de lunch liggen er weer bootjes op ons te wachten, een tocht door het Venetië van het oosten. De Thaise meervallen mogen we voeren, volgens Rick ook wel de thaival genoemd. Reisleider zijn blijkt niet zo makkelijk te zijn, hij moet zijn verhaaltje wel 4 keer overnieuw vertellen voor de camera. Na de leuke boottocht moeten wij mee voor een film opname die dan ook weer 2x overmoet omdat een mooi film moment is. We moeten gaan afdingen op de markt. Twee families die op zoek moeten naar een sarong om jezelf te bedekken bij de tempel. Eerst loopt er een politie agent door het geluid heen te fluiten met een scheidsrechters fluit en daarna blijkt dat een sarong een onmogelijke opgave is, die verkopen ze daar nergens. Filmen doen we een andere keer dan maar.

In de avond gaan we naar een show in het hoogste theater van de wereld. Een show over de geschiedenis van Thailand. Mooi decor, veel muziek en mooie kledij.We vinden het allen mooi maar de vermoeid heid slaat wel toe en we kunnen onze ogen nauwlijks open houden . Maar het mooiste zijn de olifanten, je mag ze aaien en bamboe te eten geven. De olifant is al 42 jaar, maar ze kunnen gemakkelijk 80 worden. De jongens en ik voeren de olifant, best wel eng als die enorme slurf zo op je af komt. Na de show nemen we nog een kijkje in een soort openlucht dorp van alle Thaise stijlen. Ze bouwen de huizen hier op palen tegen slangen en andere dieren. Na een lange en vermoeiende dag vallen we terug gekomen in het hotel vrijwel meteen in slaap. Want morgen ochtend is het weer vroeg.

di 21 December
De kleur vandaag is roze,omdat de koning eens op dinsdag zich vertoonde in een roze pyama omdat hij ziek was,in een mum van tijd waren alle roze items uitverkocht. Vroeg, ik had het gister over vroeg op, maar dit is pas echt vroeg. Kwart over 5 gaat de wekker omdat we al om 7 uur in de bus moeten zitten.We gaan Bangkok verlaten. Iedereen staat netjes klaar behalve Rick, onze reisleider Rick brandsteder is weer eens te laat. Van de film crew mogen we daar best van zeggen, met de camera erbij natuurlijk. Tv is ook zo waarheidsgetrouw hè.

Om half acht kunnen we op weg naar de floating market. Een markt op bootjes. Alle mensen verkopen hun waar vanuit hun roeibootjes. We leren van Peter ook nog wat woorden thais. Hij beweerd dat wij zelfs al een aantal woorden spreken. Wij als nederlanders vinden namelijk alles mooi, helaas betekend dat in het thais gewoon schaamhaar. Moet je voorstellen wat die mensen horen als wij naar elkaar roepen ' kijk hoe mooi, die wil ik hebben '. Met snelle boten worden we naar de markt gebracht, lekker snel gaan die dingen.

Onderweg zien we schitterende huizen op palen, mooie geestenhuisjes, tempels en boedha's. Daar aangekomen is het er super druk. Normaal zouden we wat rondlopen maar nu biedt Rick ons een roeitocht aan tussen de bootjes door. Heel bijzonder om zo mee te maken. Zoveel bootjes en zo weinig ruimte. Handen binnenboord is dan ook het advies.

Na de drukke en enorm warme tocht gaan we koffie drinken en postzegels kopen bij een mevrouw die van haar winst voor straat kinderen zorgt. Zij kent de reisleider Peter goed en begint dan ook spontaan vader Jacob te zingen, de hele groep begint meteen enthousiast mee te zingen. Ook krijgen we gefrituurde banaan, lekker zeg.

De bus brengt ons verder naar Kanchanaburi. Een stadje waar de bekende brug over de Rivier Kwai ligt. Dit spreek je overigens uit als kwe en niet als kwaj, anders zeg je namelijk klotenbrug. Indrukwekkend om deze eens in het echt te zien. Zeker als je bedenkt hoeveel mensen hier in de oorlog zijn gestorven. Dit word nog verder duidelijk in het museum en op de begraafplaats waar zo'n 3000 Nederlanders liggen. Lopen over de brug geeft je toch een beetje een rilling ondanks het warme weer. Ze zeggen dat elke biels voor 1 dode staat. Veel als je bedenkt dat de treinrails meer dan 400 km lang is.

Na de aangrijpende middag gaan we lekker naar ons nieuwe hotel. Het prachtige Mida- resort in oosterse stijl dat voor mijn gevoel midden in de jungle ligt. Zwembad, mooie kamers met een adembenemend uitzicht. Een rivier met daarachter jungle met mooie grote schommels. Een plaatje dat je alleen in de reisgidsen tegen komt. Nu pas heb ik echt het gevoel ik Thailand te zijn. Dit is wat ik me er van voorgesteld had. We hebben twee uurtjes vrij om lekker te zwemmen en te relaxen. Een welkome pauze. Iedereen duikt snel heb zwembad in. Mijn moeder wandeld eerst rond, maakt foto's.

Nog even schommelen aan de rivier en daarna een diner. En voor de afwisseling eten we rijst, kip met cashewnoten en vis. Dat hadden we deze week nog niet gehad ;) iedereen is gesloopt en de jongens en ik gaan dan ook vroeg naar de kamer. Nog even op het internet en werken aan mijn verslag. Een super dag waar ik lekker over kan gaan dromen.

wo 22 December
Vandaag is de kleur; groen voor de voormiddag en licht groen voor de namiddag Weer een hele vroege ochtend, vandaag ging de wekker om kwart over 5. Iedereen vind het jammer dat we dit prachtige resort al na een nachtje gaan verlaten. De jongens en ik pakken onze koffers weer in en gaan lekker ontbijten. Lekkere pannenkoekjes en geroosterde broodjes met ei, heerlijk!

Iedereen is om 7 uur klaar om te vertrekken. We gaan richting Ayuttaya, de tweede hoofdstad van Thailand. Vroeger was dit een welvarende stad met mooie tempels, eentje daarvan gaan we bezoeken de . Maar eerst rijden we een uurtje of 2 met de bus. Lekker nog even verder slapen dus. Daar aangekomen kijk ik naar de tempel What Chaiwattanaram en waan me even bij de Azteken. Het lijkt wel Mexico. Oh legt uit dat een cambodjaanse manier van bouwen is. Alle boedha's in deze tempel zijn onthoofd. Dit is een gevolg van de oorlog met Birma. De stad is vroeger helemaal uitgemoord geweest, sinds het toerisme op gang is gekomen hebben de mensen om geld te verdienen alle hoofden van de boedha's eraf gehaald. Daarom staan er in die tempel alleen maar onthoofde boedha's. Een heel gek gezicht.

Met tuk tuk's rijden we richting ons lunch adresje op een boot, helaas weten de chauffeurs de weg niet heel goed en rijden we dus een aantal keer gigantisch fout. Voor ons wel leuk natuurlijk, nu zien we nog meer van de omgeving. De lunch is lekker, maar wel hetzelfde als de dagen daarvoor.

Na de lunch beginnen we aan een langere reis richting het noorden. We gaan naar Phitsanulok. Tussendoor drinken we koffie en zien we heel veel namaak birkenstocks, die heten hier birkensports maar zien er hetzelfde uit als de exemplaren waar ik zelf op loop. Ook krijg ik vandaag het verhaal over mijn boedha te horen. Ik ben geboren op een woensdagmiddag en elke dag heeft zijn eigen boedha. Mijn boedha is van de gezegende, goede beroepen voor mij zijn, schrijver, wetenschapper of dokter. Mijn lievelingskleur zou wit zijn ( niet helemaal waar ) en mijn ongelukskleur geel. Qua karakter zou ik volhardend, vlijtig, hardwerkend en eerlijk zijn. Daar zit volgens mama wel een kern van waarheid in. Leuk om te horen dat Thaise mensen hier heilig in geloven.

Bij aankomst in Phitsanulok worden we opgehaald met fietstaxi's, zogenaamde samlo's. Thaise mannen en vrouwen rijden ons de hele avond in de rondte. Op de markt kunnen we insecten eten, sprinkhanen, kevers en andere delicatessen. Ik waag me er niet aan, al zeggen ze dat die wormen naar borrelnootjes smaken. Verderop in de tocht komen we bij de vliegende groente, Rick krijgt een jurk aan en moet op een hoge kar zijn groentes zelf gaan opvangen om te eten te krijgen. De kok gooit de groenten richting Rick en die vangt ze met zijn deksel. Een super grappig gezicht natuurlijk. Papa mag het daarna ook proberen maar makkelijk blijkt het niet.

Onze fietstocht gaat verder naar het restaurant waar we gaan dineren. Een mooi gezicht hoor, 32 fietstaxi's in een lange rij met allerlei versieringen en lichtjes. Op een boot met semi live muziek krijgen we heerlijk eten, noodles deze keer, weer eens wat anders dan rijst, al hebben ze die natuurlijk op op tafel staan. De muggen hier zijn wel hardnekkig, flink wat steken in mijn billen ondanks mijn afwerende lotion. Er lopen hier ook kleine jochies rond, ze vekopen rozen. Iedereen vind ze natuurlijk schattig,daardoor zijn de rozen binnen korte tijd allemaal in de handen van onze groep. Behalve een jochie, hij heeft nog een roos over. Deze koop ik dan maar van hem voor het enorme bedrag van 25 cent. Goede verkoop truc die schattige jochies.

De thaise fietsers brengen ons naar het hotel.Weer doen ze een wedstrijd en die van mijn moeder fietst zich uit de naad ,koopt zelfs nog bloemen voor haar en wint bovendien ook nog,waarop mijn moeder hem een flinke tip toestopt. Bij het hotel de Amarin Lagoon horen we dat een van de mannen maar liefst 84 jaar oud is. En fietsen dat hij kan op zijn Elvis fiets met muziek en kerstlampjes, prachtig ( want mooi mogen we niet meer zeggen hè ) nu lekker slapen om morgen weer vroeg op te staan.

do 23 December
De kleur vandaag is oranje. Ik denk dat bijna alles went, maar vroeg opstaan niet. Weer om kwart over vijf naast ons bedje. We hebben een lange dag voor de boeg meteen lange rit in de bus. We gaan vandaag namelijk richting Chiang Rai, in het noorden van Thailand. Na een lekker ontbijtje gaat Rick onze koffers inladen, nou ja zolang de camera draait natuurlijk! Later op tv horen we dat hij zegt dat mijn moeder te zware koffer heeft,maar ze heeft geen koffer maar een tas hahhah.

We gaan als eerste richting een school. Alle kids gaan in Thailand vanaf hun vierde naar school. Op het schoolplein lopen maar liefst 1500 kinderen in nette uniformen. Voetbal spelen ze hier blijkbaar met 30 kinderen per team, en in welke goal je scoort lijkt niet uit te maken. Een schitterend gezicht, overal spelende kinderen. Hoelahoepen, voetballen, tikkertje of gewoon gezellig kletsen. De kinderen lijken hier veel vrolijker dan in Nederland. Geen enkel kind lijkt ruzie te maken. Ook klinkt er vrolijke muziek. En tot mijn grote verbazing staat er een band klaar. Kinderen met een trompet, trommel of ander instrument netje in een rij.

Om 8 uur begint de band te spelen, alle kinderen schieten in rijen en luisteren naar de toespraak van de directeur. Iedereen is gefascineerd door de aandacht die de kids lijken te hebben voor de toespraak, om de zoveel zinnen roepen ze ook iets terug. De Thaise vlag word gehesen op muziek van het volkslied. Ze lijken de koning en hun land erg belangrijk te vinden getuigen de vele foto's van de koning op elke hoek van de straat en in elk gebouw. Ook de kinderen zingen uit volle borst mee met het volkslied. Mooi om te zien dat de kinderen hier zoveel respect hebben voor hun land en ook voor hun docenten. Tot mijn verbazing word ik door twee meisjes aangesproken in het Engels, ze vragen hoe het met mij gaat. Leuk dat ze proberen te communiceren met ons. Peter verteld dat dat voor de kinderen vaak een van de weinige manieren is om hun engelse taal te oefenen. Ik ben van dit bezoek aan de thaise school dan ook erg onder de indruk!

Na de school bezoeken we de tempel de Wat Mahattat van Phitsanulok. Hier staat mijn boedha, ik ben op een woensdag middag geboren en mijn boedha staat voor deze tempel. Speciaal, vooral omdat deze heel zeldzaam is. Deze is als beeldje ook heel moeilijk te vinden, dus mijn doel is om deze toch ergens vandaan te kopen. In de tempel treffen we de naar Thaise mening mooiste boedha van Thailand aan. Een groot bronzen beeld met een glimlach, echt een bijzondere boedha dus. We komen ook een paar monniken tegen waar ik mee op de foto ga. In mooie oranje gewaden, mijn favoriete kleur. In de bus liggen Leo en Bertha te slapen, toeval of zou dit komen door de rat die Leo gister heeft gegeten.

We beginnen aan een korte busrit naar Sukhothai. De eerste hoofdstad van Thailand. Hier worden we met een soort bakfietsen met motor door een schitterend groen park gereden. Overal staan tempels en Boedha's. Het is hier allemaal erg groen en er staan veel mooie bloemen. Het is vandaag wel warm dus de heerlijke wind die langs ons heen gaat in de bakfiets is aangenaam!

We lunchen aan een rivier, waar een kooi met apen staat. Die apen hebben volgens Peter een hekel aan vrouwe dus wij moeten op minimaal een meter afstand kijken. De mannen voeren de beesten en de aapjes nemen de banaantjes en snoepjes dankbaar aan. Leuk om te zien hoe menselijk die beesten zijn, ze kunnen net als wij gewoon een banaantje schillen of het papiertje van een snoepje afhalen. Toch blijken de apen niet alleen vrouwen de grijpen als ze dichtbij komen maar ook kinderen, de aap grijpt Tycho hard bij zijn arm. Enorm geschrokken en met een kras op zijn arm komt Tycho aan tafel zitten. Vanaf nu dus ook de kids maar waarschuwen voor de apen. Bij het restaurant verkopen ze zeepjes in mooie houten balletjes. De zeepjes zijn in mooie bloemen gesneden, erg kunstig.

Na de lunch gaan we met twee tussenstops naar Chiang Rai. We komen nog langs een stuwmeer, schijnbaar een enorm romantische plaats getuige de vele stelletjes langs de kant. Prachtig uitzicht met af en toe een visser op het water in een Thaise roeiboot. Hier een korte kunstigversierde koffie stop Na het niet zo smakelijke diner gaan we naar de avond markt waar we inkopen gaan doen voor onze kerst avond. We vieren met de hele groep kerst met kleine cadeautjes. Er is een kleine kerstboom en zelfs lampjes. Op de avondmarkt in Chiang Rai hebben ze allerlei kleine stalletjes. Dit is echt een leuke markt, geen vieze dingen en alleen maar leuke kleine spulletjes. Ik krijg hier echt een Thais gevoel van, de sfeer is zo leuk.

Na de markt komen we bij ons hotel aan, een schitterend resort. Overal staan kleine bungalows in oosterse stijl. Dit is een van de mooiste resorts die ik ooit heb gezien. En gratis internet dus lekker mailen met Nederland!

vr 24 December
De kleur is blauw. Lekker uitslapen vandaag...! Pas om 8 uur in de bus. Met als resultaat dat er natuurlijk een aantal mensen te laat waren. Dat krijg je, je geeft ze één vinger en ze pakken gelijk je hele hand. Maar toch om half negen op weg naar de Akha's, een van de 6 bergstammen die in Thailand leven.

Na een tocht van bijna een uur komen we aan bij kleine houten hutjes. Vrouwen lopen hier in prachtig gekleurde gewaden met leuke hoedjes. Mama koopt er een, staat eigenlijk best wel leuk...! We mogen op blote voeten binnen kijken in een van de huizen. Ook geven we de kinderen ballonnen, die hebben ze vast nog niet vaak gezien want als we ze opblazen zijn ze door het dolle heen. Na een tijdje gaan we richting ons lunch adres, wel een flink uur achter op de planning door het filmen.

We gaan dan ook eerst heerlijk lunchen voor we richting de gouden driehoek gaan. Het punt waar Birma, Laos en Thailand samen komen en dat bekend stond om de drugs handel. Opium was een van de grootste export producten van Thailand. Een leuk boottochtje, maar meer is het eigenlijk niet. We krijgen op Laos wel een stempel en een welkoms drankje. Sterke drank met daarin allerlei enge dieren, schorpioenen, slangen of tijgerpenis, bah. Een aantal waaghalzen probeert een slokje. Ze geloven dat het goed is voor de potentie. Er is een markt maar veel stelt Laos verder niet voor. Jammer dat we daarvoor onze middag zwemmen hebben ingeleverd. Want in het prachtige Phowadol Resort en Spa hebben we behalve de eetzaal nog maar weinig gezien.

Na het diner houden we met de groep kerstavond, ik en mama hebben een dobbelspel bedacht voor de kleine cadeautjes die iedereen voor 100 baht heeft gekocht. In het begin een kleine chaos omdat ze niet begrijpen dat wanneer je de dobbelsteen gooit je de opdracht bij het cijfer moet opvolgen. Gelukkig gaat dit na 10 minuutjes goed en heeft zelfs Oh, de Thaise reisleidster er enorme lol in. Iedereen is na afloop tevreden met de cadeaus en we krijgen complimentjes voor de leuke organisatie. Kerst vieren in Thailand is dus ook erg leuk.

za 25 December
Vandaag is de kleur paars en het is eerste kerstdag. Helemaal niets van te merken hier. Dat vieren ze in een boedistisch land als Thailand helemaal niet. Dus voor de toeristen staat er een kerstboom maar verder niets. Na een snel ontbijt gaan we in de bus richting de mooiste witte tempel van Thailand de Wat RangKuhn. Gemaakt door een eigenzinnige schilder. Een schitterde adembenemende witte tempel. Het lijkt wel een ijspaleis en kan zo in een sprookje. Alles is ingezet met kleine spiegeltjes en mooie witte elementen. Aan alles is gedacht, zelfs de vissen in de vijver zijn wit. Je geloofd het pas als je het ziet, zo prachtig.

Ook van binnen is het mooi, maar niet te vergelijken met buiten. Er is een schildering gemaakt van al het foute dat wij in de wereld hebben gebracht. Zo zie je naast Bin laden, Bush en bommen ook dingen als Pepsi en All Stars. Heel gek, want ik zie die dingen niet allemaal als fout. Ook lijkt er een monnik in de tempel aan het mediteren te zijn. Maar later horen we dat die dus gewoon nep was, ongelooflijk, was er zo ingestonken.

Na de tempel gaan we naar een fabriek in Sankaempaeng waar ze die Thaise parasols maken. Van papier en toch waterdicht. Alles maken ze hier met de hand. Elke stokje in het houten frame wordt door iemand anders gemaakt. Een priegel werkje, maar de vrouwen hier werken met de grootste precisie. We mogen zelf ook een parasol beschilderen. Een thaise vrouw doet het voor, en er verschijnen prachtige bloemen. Zelf doen is minder makkelijk maar ook mijn parasol vind ik uiteindelijk geslaagd. En dan doen ze naast parasols nog iets anders heel bijzonders. Ze beschilderen hier alles. Ik heb mijn brillenkoker laten doen met olifantjes en mijn slipper met vlinders. Die mensen doen dat zo even uit de losse hand! Mama laat haar brillenkoker doen en de jongens en Papa hun t- shirt. Echt vreselijk knap, zulke mooie beschilderingen. Er is hier wel veel mooi, prachtig en schitterend. Ik weet haast niet meer welke woorden ik moet gebruiken.

Na de parasols gaan we naar een zijde fabriek en een enorme winkel met edelstenen en sierraden. Nooit geweten hoe ze zijde maken, maar dat is nog een speciaal klusje, cocons koken, spinnen, weven etc etc. Daar gaan heel wat uurtjes in zitten. Ook de edelstenen winkel valt in de smaak, leuk om te zien hoe die dingen geslepen worden.

Daarna naar ons hotel in Chiang Mai het Central Duangtawan. In de avond gaan we naar een Noord Thaise diner show. Thaise zang en dans van de Lana cultuur en we eten met de handjes, moeten op de grond zitten met onze benen in een soort gat. Ja, speciaal voor de toeristen die weer niet te lang in kleermakers zit kunnen zitten. Helaas is het eten niet geweldig. Maar dat word goedgemaakt door dat we een wensballon gaan op laten. Een grote witte ballon met een vuurtje erin. Ieder gezin krijgt er een. Een mooi en beetje emotioneel moment met een paar traantjes. Perfect voor tv, dus de camera duikt er meteen op. Maar een prachtig gezicht hoe de wens ballonnen omhoog gaan en steeds kleiner worden.
Een mooie avond, met niet zo lekker eten en leuke dansjes. Aansluitend moeten we allemaal voor de camera onze mening geven over Rick als onze reisleider. Wat je niet allemaal moet doen voor tv hè!

zo 26 December
vandaag is rood de kleur van de liefde Vandaag is de dag waarop iedereen heeft zitten wachten. Het is vandaag olifanten dag. Super vroeg ons bed uit en met slaperige oogjes in de bus richting de olifanten farm. De olifanten werkte vroeger in de teak hout industrie maar sinds die in Thailand verboden is worden de olifanten opgevangen in soort kampen. Sommige zouden zeggen zielig maar anders zouden de olifanten gedood worden. En nu mogen de touristen er van genieten.

Daar aangekomen. Moeten we eerst over een enorme kabel brug, wat een wiebel ding. We mogen de olifanten voeren met bananen en bamboe stokken. Enorme slurven komen naar je toe om alles uit je handen te grijpen. Daarna mogen we dan eindelijk op de olifanten, vanaf een verhoging stappen we op de enorme rug van de onze. En in een langzaam tempo lopen langs een smal pad door de jungle. Echt schitterend. Ik ben niet zo van natuur maar hier is het fantastisch. Ook laten de olifanten een in een show zien hoe ze vroeger werkten. Grappig, met de slurf kunnen ze van alles. En allemaal hun eigen taak.

Daarna gaan we "raften" op een bamboe vlot en drijven zo langzaam stroomafwaards de rivier af. Heerlijk door de jungle. Rustig, stil en mooi. Echt een fantastisch ervaring. Een onvergetelijke ochtend!

In de middag krijgen we een thaise massage, ik wist niet dat het kon maar ze lopen daar dus gewoon over je heen. Voeten in je rug, op je benen en in je nek. Maar lekker los was iedereen wel. Wat een heerlijke dag, de mooiste tot nu toe. The Thai feeling is here! En na dat gevoel gaan we direct weg eten bij een Belgisch restaurant. Lekker biefstuk met friet. Eventjes iets anders dan die rijst en kip met cashewnoten noten.

ma 27 December
Vandaag is uitslapen geblazen, de optie om vanmorgen om 7 uur bij een tempel (lees:de vijfde of zo) leek mij minder aantrekkelijk dan mijn bed die ik toch al slechts 5 uurtjes per nacht zie. Dus de jongens en ik blijven thuis. Papa en mama gaan wel en komen terug met mooie verhalen over wens belletjes, witte olifantjes en prachtig uitzicht. Toch jammer dat ik niet mee ben gegaan. Maar uitslapen was ook lekker.

Deze tempel is speciaal, omdat de man die hem bouwde niet wist waar hij zijn tempel moest plaatsen. Dus nam hij een witte olifant en bond een mini tempel op zijn rug. Waar de olifant zou gaan zou de man zijn tempel bouwen. De olifant liep een 1100 m hoge berg op en liep drie rondjes om een boom. Daarna viel hij dood neer. Dit was voor de man een teken om daar zijn tempel te bouwen, What Prathat Doi Suthep genaamd. Overal hangen wensbelletje met wensen voor geluk en gezondheid. Voor mijn moeder een uitgelezen moment om dit ook te doen.

Ook gaan papa en mama monniken eten geven, ze kopen eten langs de weg met een bloem erbij. Iedereen moet de schoenen uitdoen en buigen. De monnik heeft een zilveren schaal, waar het eten in moet. Iedereen knielt en doet een wens. De monnik zegt ook een gebed op en daarna geef je de bloem. Een ritueel wat vele thaise mensen doen. De monniken mogen zelf namelijk geen eten kopen.

Na voor ons een rustige ochtend en voor papa en mama een vroege ochtend gaan we om 11 uur naar de bergen. Daar gaan we voor Tarzan en Jane spelen in de jungle de zgn Flight of the Gibbon . Met een stoere outfit en oranje helm gaan we richting een hoge boom. En dan bedoel ik bomen van boven de 80 meter. We worden aan een kabel geklikt en zwieren van de ene naar de andere boom. In het begin is het eng, maar na de eerste keer abseilen en de vierde tokkelbrug word ik wat ontspannener. De hoogte is eng, maar het geeft ook een enorme kick om over die dingen heen te zeilen. Het abseilen is het meest eng, ze laten je met een enorme gang naar beneden zakken. Maar de mooie natuur, de kick, en de aapjes (lees: mannen die aapjes na doen) maken alles goed. Echt een geweldige ervaring. Nog nooit zoiets gaafs meegemaakt.

En dan nu het hoogte punt, figuurlijk dan. Het avondeten. De jongens en ik gaan maar eens naar Mac Donalds, dat Thaise voedsel komt ons de neus uit.

di 28 december
Vandaag is onze laatste dag in Chiang Mai. Dus helemaal ingepakt staan we om 9 uur klaar om de koffers te laten ophalen en richting onze activiteiten te gaan. Papa, mama en Tycho gaan vandaag fietsen. Een fietstocht met allerlei leuke tussenstops. Een lokale school, een boedistisch crematorium en een herten fokkerij om de hoorns te kunnen gebruiken voor medicijnen.

Thierry en ik gaan vandaag koken. Jay onze 'juf' neemt ons mee naar een lokale markt. Daar krijgen we uitleg over de verschillende soorten basilicum, limoen en noodles. Zoveel soorten kruiden en groenten die ze hier gebruiken, vele kennen we in Nederland niet eens. Na de inkopen gaan we richting de cooking school. Veel wokken en fornuizen staan voor ons klaar. We gaan als eerste loempia's maken. Taugé, tofu, groenten en knoflook. Alles op een speciale manier in rijstdeeg gerold en zo de wok in met soja olie. Trots zijn Thierry en ik op het resultaat, zulke lekker loempia's hebben we deze week nog niet gehad. Nu verder met het hoofdgerecht. Noodles met kip en groenten, soja saus. En Thaise groene curry. De noodles zijn heerlijk maar de curry lust ik niet zo graag. De basilicum is te overheersend. Als toetje maken we gebakken banaan met ijs. Met cocossuiker maken we in de wok de banaantjes lekker bruin. Heerlijk ijs erbij en onze middagmaaltijd is compleet. We krijgen nog een kookboek met Thaise recepten voor thuis, kunnen we lekker voor iedereen Thais koken.

In de middag nemen we nog een heerlijke voetmassage waarna we richting de trein gaan. De trein gaat ons in 14 uur naar Bangkok brengen. Een beetje een oude trein met leren bankjes. We vragen ons af waar we moeten slapen. Dat word duidelijk als een meneer bedden begint op te klappen, een stapel bed met lekker opleg matrasje. Een heerlijk bedje zo te zien. Gordijntjes tegen het licht. Papa is richting de resto( lees:feestwagon waar nederlandse muziek wordt gedraaid. Die zien we voorlopig niet meer terug.

Rond een uur of negen gaan we naar bed. Slapen lukt alleen niet echt. Dus met mijn mp3, luisterend naar Marco Borsato breng ik de 14 uur door. Het bed is heerlijk maar de trein hobbelt gewoon te veel. De jongens en papa slapen natuurlijk wel, hoe kan het ook anders. Voor mij is het wachten tot half zes, wanneer de bedden weer worden afgehaald. Wel toevallig dat zowel mama en ik op onze mp3 speler het liedje per spoor van Guus Meeuwis krijgen,Kedenge deng Kedenge deng lekker toepasselijk zo in deze hobbel trein.

wo 29 December
Vroeg in de ochtend arriveren we één halte voor Bangkok, moeten voor de eerste keer onze eigen koffers sjouwen naar de bus. In een hotel ontbijten we gezamelijk. Vandaag is onze laatste dag met Peter, onze reisleider. We hebben een schitterende reis met hem gehad en vinden het daarom ook jammer dat we afscheid moeten nemen. Hij heeft ons met zoveel liefde over dit prachtige land verteld. Een voor een nemen we afscheid met pijn in ons hart.

Na het afscheid gaan we voor 2 uurtjes de bus in, richting Cha-Am. En daar zijn we dan, Hotel Court-Yard Marriott aan het strand. Twee schitterende kamers met mooi uitzicht over de zee. We ploffen neer bij het zwembad. Heerlijk om zo even te kunnen uitrusten. Daar was iedereen hard aan toe. Lekker zwemmen, koude drankjes en heerlijke zon vullen onze hele dag. Na zonsondergang lopen we door het rustige dorp. We eten bij een lokaal restaurantje en na thuiskomst vallen we snel daarna doodmoe in slaap.

do 30 December
Onze een na laatste dag in Thailand. We kunnen vandaag lekker onze gang gaan en hangen vooral aan het zwembad met een boek. Heerlijk. Jammer dat we morgen al weer naar huis moeten. Helaas kunnen we niet in de zee zwemmen vanwege een gevaarlijke soort kwal die er op dit moment rond zwemt. Maar het zwembad is een heerlijk koel alternatief. De temperatuur kan hier namelijk snel oplopen tot boven de 30 graden.

vr 31 December
Vandaag onze laatste dag. Genieten van de laatste zonnestralen om straks nieuwjaar te vieren op het vliegveld en dan nog eens in het vliegtuig. Lekker weer terug naar huis. Terugkijkend op een fantastische vakantie. Al duurt het wakker een stuk langer dan wanneer je slaapt. En thuisgekomen zijn Tycho en ik direct ziek. Gelukkig kunnen we terugdenken aan een schitterende vakantie.

za 15 januari
In het Fox theater komen we allemaal weer samen voor de laatste aflevering,wie wordt de "reisleider". We praten als groep weer honderd uit en spreken zelfs af om in 2012 weer als groep op reis te gaan naar Java en Bali, of het er echt van komt zal de tijd uitwijzen, gezellig is het wel. Voorlopig stellen we een reunie voor op 19/20 maart 2011 en gaan met zijn allen slapen bij Jos en Bertha. En tot slot......Edddy Zoë is de reisleider van 2010 geworden.....wij denken wel terecht.!

Talisa Hof

Let op: De gepubliceerde reisverslagen zijn persoonlijke ervaringen van onze klanten. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend bij de uitvoering van uw eigen reis.