Argentinië informatie

Landeninformatie Argentinië

Wat zijn de gewoontes en gebruiken, hoe is het klimaat in de maand dat u vertrekt en wat zijn de natuurlijke hoogtepunten van Argentinië? Kom niet voor verrassingen te staan en lees de landinformatie.

Bevolking, taal en cultuur

Argentinië heeft meer dan 44 miljoen inwoners en is zeer dunbevolkt, slechts 16 inwoners per vierkante kilometer. De Argentijnse bevolking bestaat uit een mengeling van verschillende groepen: 97% zijn voornamelijk nakomelingen van Spaanse en Italiaanse immigranten en 2% is van Indiaanse afkomst.
Bijna 98% van de bevolking kan lezen en schrijven, en daarmee heeft Argentinië het laagste percentage analfabeten van heel Zuid-Amerika.

De officiële taal in Argentinië is het Spaans, maar daarnaast hebben de immigranten ten dele hun eigen taal behouden. Vooral Italiaans, de taal van de grootste immigrantengroep, wordt op veel plekken begrepen. Verder worden nog 17 inheemse talen gesproken, zoals: Quechua, Mapuche, Guaraní, Tobas and Matacos. 

De officiële religie in Argentinië is het Rooms-katholicisme, maar liefst 92% van de bevolking is Rooms-Katholiek, echter beoefend slechts 20% ook daadwerkelijk.

De Argentijnse kunst, architectuur en literatuur zijn zeker doordrongen van een Europese invloed, maar Argentijnse auteurs als Jorge Luis Borges en Manuel Puig, de Argentijnse tango en de prestaties van Maradona geven Argentinië een unieke en eigen identiteit. 

De Argentijnse tango is de meest bekende uiting van de Argentijnse cultuur. Het is een improvisatiedans, waarbij er in beginsel sprake is van een leider (de man) en een volger (de vrouw), maar dat gaandeweg uitmondt in een subtiel samenspel van leiden en volgen. De tango is aan het einde van de 19e eeuw in Buenos Aires en Montevideo geboren en veroverde van daaruit de gehele wereld.

Feestdagen:

Katholieke feesten: Door de mengeling van de verschillende volkeren is het land rijk aan tradities en het hele jaar door zijn er festiviteiten, van indianenprocessies tot gauchofeesten. Carnaval is een feest vol met indiaanse folklore en mystieken van het katholieke geloof, maar de vele processies in diverse delen van het land zijn adembenemend en rijk aan historie. De belangrijkste processies vinden plaats in Difunte Correa en Luján. 

Niet ver van de stad San Juan ligt het stadje Vallecito en hier zijn, in een kapelletje boven op een heuvel, de relikwieën van de (onofficiële) heilige Difunte Correa te zien en hierdoor zijn deze plaatsjes het grootste bedevaartsoord van Argentinië geworden. Voor de heuvel, waar zij is overleden, is rond 1940 een dorpje ontstaan en op en rondom de heuvel zijn inmiddels zeventien kapelletjes en huisjes neergezet, want uit alle delen van het land komt men voorwerpen brengen die het symbool moeten zijn van de 'bescherming'. Zo hebben inmiddels duizenden mensen die hun huis wilden beschermen, maquettes van hun huis met voorwerpen daar neergezet.

Natuur

Argentinië is gelegen in het uiterste zuiden van Latijns-Amerikaan en heeft een oppervlakte zo groot als de helft van Europa. Het land is ruim 3500 km lang en 1400 km breed en grenst aan Paraguay, Brazilië, Bolivia, Chili en Uruguay. Vanwege deze enorme oppervlakte kent het land verschillende klimaatgebieden en landschappen. 

Grofweg kunnen deze regio's als volgt worden ingedeeld: het gebied rond Buenos Aires, de Pampa Humeda, is een uitgestrekte vruchtbare laagvlakte waar de meerderheid van de Argentijnse bevolking woont. In het noorden vinden we de Gran Chaco, een bosachtig, gedeeltelijk woestijnachtige laagvlakte en langs de rivieren zijn moerassen ontstaan. 

In het zuiden vinden we de hoogvlakten van Patagonië en in dit dunbevolkte gebied komen ook gletsjers voor. Tenslotte, de Andes in het westen met bergtoppen tot boven de 6000 meter. Hier vinden we tevens het hoogste punt van Argentinië, de Aconcagua met een top van 6959 meter.

Door de grote variatie aan landschappen en klimaten kent Argentinië een prachtige natuur. In het noordwesten wordt het land gesierd door cactussen, die maximaal 8 meter hoog kunnen worden. De regio rond Buenos Aires wordt gekenmerkt door subtropische bossen en brede rivieren. In het noordoosten gaan deze subtropische bossen over naar de Pampavlakten. Hier is het gebied vaak ondoordringbaar met laag doornachtig struikgewas. Hier groeit ook de Quebracho, een van de bekendste bomen van Argentinië. 

In het hooggebergte in het noordwesten, langs de kust van Patagonië en in de valleien van het Andes Gebergte, komen aan de lama verwante diersoorten voor. Zo nu en dan kan men voor de kust springende walvissen waarnemen. 

Op de Pampavlakten leeft het gordeldier. De poten van dit dier zijn zo gevormd om snel mieren op te graven. Rond de moerasgebieden vinden we slangen, apen, miereneters en de Yacarekaaiman. In het subtropische gebied van Argentinië leven veel toekans, kolibries, apen, prachtige kikkers en een grote hoeveelheid aan vlinders.

Geschiedenis, economie en politiek

In de provincies Cordoba en San Luis zijn voorwerpen gevonden die erop duiden dat hier al rond 6000 v. Chr. mensen leefden. Zelfs in het zuidelijke en onherbergzame Vuurland zijn voorwerpen gevonden die bijna 7000 jaar oud zijn en het blijkt dat deze eerste inwoners voornamelijk jagende nomaden waren. Rond 1860 kreeg Argentinië haar huidige naam, die afgeleid is van het Latijnse woord ‘argentum’, dat zilver betekent. Deze naam werd door de kolonisten gegeven, die de rijkelijk aanwezige bodemschatten massaal probeerden te ontginnen. 

Eén van de bekendste personen uit de geschiedenis van Argentinië is kolonel Juan Domingo Perón. Na het ministerschap werd hij in 1946 tot president van Argentinië verkozen en was aan het begin van zijn presidentschap ongekend populair. Zo bevorderde hij de individuele vrijheid van de burgers, bouwde een eigen industrie op en verminderde de buitenlandse invloeden in de nationale industrieën. 

Nog bekender dan de president zelf was zijn tweede vrouw, Evita Perón, die in 1919 in het dorpje Los Tolos werd geboren en later naar Buenos Aires verhuisde, waar ze tot een bekend actrice uitgroeide. Toen zij 24 jaar was, ontmoette ze Perón, met wie ze kort daarna trouwde en al snel de sympathie van het volk veroverde. Zij zette zich in voor de arbeidersklasse, voor de armen en streed voor gelijke rechten van de vrouw, maar zij stierf al op 33-jarige leeftijd. Tijdens zijn tweede (corrupte) ambtsperiode verloor de president veel van zijn aanhang en in 1955 liet hij een bankroet land achter en vluchtte naar Spanje. 

In de periode 1976-1983 was Argentinië in een vuile oorlog verwikkeld, waarbij meer dan 10.000 Argentijnen verdwenen. Verantwoordelijke hiervoor was de militaire junta, (onder leiding van president Leopoldo Galtieri) die na het Perón tijdperk aan de macht was gekomen. In 1982 viel Argentinië de Falkland Eilanden aan, die onder Brits bestuur vielen. Zij claimden de eilanden als eigen grondgebied, maar Groot-Brittannië sloeg terug en heroverde de eilanden. 

In 1983 volgde nieuwe verkiezingen en werd een eind gemaakt aan de voortdurende oorlog, maar ook de naoorlogse presidenten konden de Argentijnse economie (tot het eind van de jaren 90) niet uit het slop krijgen. President Duhalde werd daarna gekozen en die heeft het land (met zeer harde hand) weer de goed kant opgestuurd. Door de valuta aanpassingen zijn veel Argentijnen al hun spaargeld kwijtgeraakt, maar de economie floreerde weer.

De Argentijnse economie profiteert van een grote hoeveelheid natuurlijke bronnen, een gevarieerde industrie en een op exportgerichte landbouwsector. De internationale schulden liepen echter vanaf het begin van de jaren ’80 hoog op en de inflatie steeg naar 200% en om de economische crisis te lijf te gaan, besloot de regering tot hervormingen en koppelde de munteenheid, de peso, aan de Amerikaanse dollar. 

De hervormingen waren aanvankelijk een succes, de inflatie daalde en het B.N.P. steeg. Maar, met als oorzaak de opeenvolgende economische crises in Mexico, Rusland en Brazilië, kwam Argentinië vanaf 1999 in een nog groter economisch verval terecht. De regering besloot tot belastingverhogingen en bezuinigingen om het begrotingstekort in te perken, maar in 2001 verslechterde de situatie nog meer door massale geldopnames bij de banken en een verdere val van het consumenten- en producentenvertrouwen. Pogingen van de regering een sluitende begroting te bereiken om zo de economische groei te herstellen, bleken onvoldoende resultaat op te leveren. 

De pas verkozen president Eduardo Duhalde kreeg van het Internationaal Monetair Fonds een lening van 20 miljard dollar en in 2002 werd de peso losgekoppeld van de Amerikaanse dollar. Doordat de prijzen hierdoor omlaag zijn gegaan, werd Argentinië sinds lange tijd weer een aantrekkelijkere bestemming voor toeristen en floreert de economie weer. Maar alles door zeer hard ingrijpen in de levens van de Argentijnen.

Klimaat

Vanwege de enorme oppervlakte van het land kent Argentinië verschillende klimaatzones. In het noorden geldt een subtropisch klimaat, terwijl het zuiden vrijwel aan het poolgebied grenst, met de bijbehorende lage temperaturen. De noordoostelijke regio rond Buenos Aires is warm en vochtig. De temperaturen in de winter (juni t/m september) komen nauwelijks beneden de 0 graden Celsius, terwijl het in de zomerperiode gemakkelijk 40 graden kan worden. 

De jaarlijkse neerslag, veelal in de vorm van stortbuien, bedraagt ongeveer 940 mm en komt onregelmatig verspreid over het jaar voor. De luchtvochtigheid is vooral in de zomer erg hoog en opmerkelijk zijn de snelle temperatuurschommelingen die soms wel 20 graden kunnen bedragen. 

De Pampa in centraal Argentinië kent een steppeklimaat. Hier zijn de zomers heet en in de wintermaand juli is het op deze laagvlakte fris. In de bergen geldt een hooggebergteklimaat met op de hoogste toppen eeuwige sneeuw en altijd vorst.

Terug naar boven