Argentinië

21-daagse groepsrondreis Argentinië - Chili - Brazilië

(30 stemmen)

G. Welbergen

Reisdatum: 05-11-2014 t/m 25-11-2014

Het is een reis met veel hoogtepunten. We zien prachtige gletsjers, blauwe meren en enorme watervallen. Vooral in Chili valt het op dat de (doorgaande) wegen vaak heel slecht zijn. Ook in steden als Ushuaia en El Calafate zijn de wegen heel slecht.

Van de reisleider horen we dat Argentijnen elkaar elke dag begroeten met een kus (één), ook je collega’s op het werk. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen.

Omdat de landen die we bezoeken enorm groot zijn krijgen we ook met heel veel verschillende weer situaties te maken.

In Buenos Aires rijden heel veel bussen en geel/zwarte taxi’s. Ook zien we hier de prachtige paarse kleuren van de jacaranda  bomen.

Woensdag 5 november
We vertrekken op tijd van Schiphol voor de vlucht naar Frankfurt, waar we overstappen voor de 14 uur durende vlucht naar Buenos Aires. Een hele zit, maar het ging goed allemaal.

Donderdag 6 november
Bij aankomst in Buenos Aires (08.00 uur) worden we opgewacht door onze reisleider Erik. Het is al heerlijk weer en we gaan eerst naar het hotel, waar we onze bagage afleveren. We kunnen helaas nog niet op onze kamers. Wel kunnen we hier wat geld wisselen en in de buurt pinnen voor onze eerste pesos. We boeken al vast de excursies die we willen gaan doen. Verder zoeken we even een adresje voor de lunch.

Om twee uur vertrekken we voor een stadstour met lokale gids Gisela. Zij vertelt over de geschiedenis en de cultuur van de stad van miljoenen inwoners. We gaan naar de wijk Recoleta in het noorden van de stad. We bezoeken hier de begraafplaats, de “Cementerio de Recoleta”. Gisela vertelt heel veel over de geschiedenis van deze begraafplaats met de vele “straatjes”. Net een dorpje. Ook Evita Perron, geboren Duarte, is hier begraven. Zij was presidentsvrouw en beschermvrouw van de armen. De graven zijn tempels (mausolea) in allerlei stijlen. Alleen heel rijke mensen hebben hier een graf en je ziet hier behalve bij het graf van Evita geen bloemen op de graven. We krijgen ook de grootste boom van de stad te zien. Prachtig.

We rijden hierna de hele stad door naar het zuiden van de stad naar de kleurrijke kunstenaars wijk La Boca. Hoe dichter je bij dit kleine centrum komt hoe kleurrijker het wordt. De wijk is rond 1900 opgebouwd door immigranten uit Italië en Spanje. Zij hoopten hier een beter bestaan op te bouwen. Hun huizen bouwden ze van oud scheepsafval, dat ze in allerlei kleuren schilderden met restjes scheepsverf. Nu verkopen o.a. kunstenaars er hun waar. We wandelen door de wijk met de vele tangobarretjes. Maar als we op een terrasje een “frisje” (geen cola) willen bestellen in het Engels begrijpen ze ons niet.

We vervolgen onze stadstour richting de haven, de Puerto Madero. We passeren hier de (katholieke) universiteit van de stad. Aan de haven zien we skye-line van Buenos Aires. Het is de plek waar de eerste Europese immigranten voor het eerst op Argentijnse grond kwamen en die omgetoverd is tot één van de meest exclusieve wijken van de stad.

Om 17.00 uur komen aan bij het Plaza de Mayo, het beroemde plein, waar de “dwaze moeders” al jaren elke donderdagmiddag nog steeds demonstreren omtrent de vermissing van hun kinderen onder de dictatuur van de militaire junta in de periode 1976 tot 1983.
Hier bezoeken we ook de mooie kathedraal, de “Catedral Metropolitana”. Het presidentiële paleis, het Casa Rosada, bevindt zich ook aan dit plein.

Om 18.00 uur komen we weer bij het hotel en kunnen we ons eindelijk opfrissen op onze kamers. Om 19.30 uur verzamelen we ons om gezamenlijk ergens te eten.

Dag3Vrijdag 7 november
Om 8.30 uur gaan te voet naar het dichtstbijzijnde metro station (Subte) en gaan per metro, die overvol is, naar het punt waar we onze fietsen gaan oppikken voor de fietstour door de stad. Er gaan ook drie gidsen mee. Zij vertellen onderweg op diverse punten van alles over de stad. Ook komen we weer langs het karakteristieke monument in de vorm van een tulp, waar we gisteren ook al langs kwamen. Nu kunnen we er mooi dichtbij komen en wat foto’s maken. Het is een leuke tocht, waarbij we onderweg nog een stop maken voor koffie of een ijsje.

Na terugkomst zoeken we een lunchadresje, waarna we de rest van de middag vrij zijn. Deze besteden we om de stad te voet nog wat te verkennen. In de namiddag zijn we terug in het hotel en kunnen we even onze mail checken. Om 20.00 uur gaan we met de bus naar een restaurant waar we een tango-dinner show bezoeken. Het is een mooie show en het eten is prima. Onderweg terug naar het hotel constateren we dat het nog heel druk is in de stad.

Zaterdag 8 november
Vroeg op vandaag, want we gaan per vliegtuig om 8.30 uur naar Ushuaia in Vuurland, waar we om 12.00 uur aankomen met aansluitend de transfer naar het hotel. We worden direct geconfronteerd met een enorm temperatuurverschil. Met een temperatuur van zo’n 27 of 28 graden in Buenos Aires is het hier slechts 5 graden. De wegen zijn slecht in het stadje, dat de meest zuidelijke stad ter wereld is. Het is ook de belangrijkste vertrekhaven voor cruise- en expeditie schepen naar Antarctica.

Dag4Om 14.00 uur gaan we met taxi’s naar de haven voor de Beagle cruise. We maken de lange cruise van vijf uur en we zien aalscholvers, zeeleeuwen en pinguïns en zelfs een keizerspinguïn (met een gele bef). Een prachtige excursie ondanks het slechte weer. Om 20.30 uur zijn we weer terug bij het hotel en gaan we gezamenlijk eten in de stad.

Zondag 9 november
Vandaag gaan we op pad naar het Nationaal Park Tierra del Fuego. Het park is opgericht in 1960 en ligt vlakbij Ushuaia. De wegen zijn slecht, maar het gebied, waar we door heen rijden is prachtig. Er gaat een lokale gids mee, die van alles over het park en de geschiedenis van Ushuaia vertelt. We passeren de Pan-American Highway,die van het noorden van Alaska naar Ushuaia loopt. Een afstand van ten minste 25.000 kilometer. Men kent hier geen werkloosheid. Wel is er sociale woningbouw om sloppenwijken tegen te gaan. De verdiensten zijn goed, ook voor de jongeren.

In het park bezoeken we het oude treinstationnetje, Fin del Mundo, (einde van de wereld). Hier is ook een oud postkantoortje, waar we een stempel kunnen halen in ons paspoort. We vervolgen onze rit door het park. In de jaren ‘40 zijn hier vanuit Canada  25 bever paren uitgezet. Dit vanwege de beverhuiden, die toen veel geld waard waren. Nu zijn het er zo’n 100.000. Een ware plaag, mede door het feit dat ze geen natuurlijke vijanden hebben. De dieren richten heel veel schade aan, vooral aan de bomen, die helemaal kaal gevreten worden en die helaas niet opnieuw uitlopen. We hebben geen bevers gezien, omdat zij veelal ’s nachts op pad gaan.

Dag5We bezoeken het Lago Roca en na een korte wandeling maken we even een groepsfoto en hebben we nog even een koffiestop bij de camping van het meer. Bij terugkomst lunchen we in Ushuaia en gaan we met de taxi terug naar het hotel. ’s Avonds gaan we weer met de groep per taxi naar het centrum om te eten.

Maandag 10 november
Om 09.00 uur gaan we met vijf jeeps (4x4 auto’s) op pad voor een off-the road jeep safari door de ongerepte natuur van Patagonië. Het weer is wisselend. Zon, sneeuw, hagel en regen, alles maken we mee. We rijden door een bosgebied, waar veel stuurmans kunst van de chauffeurs wordt gevraagd. De wegen/paden  zijn heel modderig vanwege de vele regen van de afgelopen dagen. Onderweg stoppen we bij een husky farm voor ons dagelijkse kopje koffie. Later hebben we ook nog een koffiestop in het bos. De rangers hebben dit meegenomen met allerlei lekkernijen zoals croissantjes. Het regent, maar leuk is het wel.

We stoppen ook bij een meer met een enorme branding. Wat vreemd is voor een meer, maar door de harde wind hier ontstaat er toch een branding. Prachtig!

Om 13.00 uur komen we aan bij een oud huis, waar we een barbecue krijgen voorgeschoteld. Omdat e.e.a. nog bereid moet worden door de rangers krijgen we eerst een aperitief met een schaal met kaas en worst. Lekker Hollands borrelen in Argentinië. De barbecue bestaat uit heel veel vlees, maar het smaakt allemaal uitstekend. De ranger van onze jeep was heel enthousiast en vertelde veel onderweg.

Dinsdag 11 november
We moeten al weer vroeg op en wel om 05.15 uur. Om 06.00 uur vertrekken we voor een lange busrit naar Punta Arenas in Chili. Het ontbijt bestaat deze ochtend vanwege het vroege tijdstip alleen uit thee en croissantjes. Voorlopig wel even genoeg.

Dag7We rijden via een bergroute eerst richting Tolhuin, de derde stad van het eiland. We krijgen veel verschillende landschappen te zien. Bij vertrek regent het en is het ook nog wat mistig. De ramen van de bus zijn beslagen met dit vochtige weer, zodat we helaas niet veel kunnen zien. Om 07.45 uur stoppen voor een koffiestop bij een bakkerij. Hier krijgen we ook een formulier dat we moeten invullen ten behoeve van de grensformaliteiten naar Chili. Als we weer verder rijden merken we dat de bergen al weer zijn verdwenen en zijn veranderd in een steppegebied en zien we de eerste guanaco’s, een soort lama. Er leven honderdduizenden van deze dieren in dit deel van Patagonië, Het landschap hier verdroogt enorm. Ook leven er schapen, die alles kaal eten incl. de wortel van het gras. De guanaco’s eten alleen het gras.

De provincie Vuurland heeft drie grote plaatsen, waarvan Rio Grande de grootste is. De andere steden zijn Ushuaia en Tolhuin. Vuurland is het zuidelijkste deel van Patagonië. Patagonië is maar dun bevolkt. In Rio Grande en Ushuaia staan veel assemblage bedrijven en er is vrijwel geen werkloosheid. Er zijn geen boerderijen en de landerijen die je hier wel ziet zijn in het bezit van grootgrondbezitters. De medische verzorging is hier goed en gratis. Dit geldt ook voor het ziekenhuis en het onderwijs. Er zijn goede opleidingen voor de gezondheidszorg. Afgestudeerden bijv. tandartsen, gaan daarna ook vaak voor een paar jaar naar het buitenland.

Inmiddels zijn we bij de eerste grens van Argentinië met Chili aangekomen. Er mag geen zuivel of fruit mee de grens over naar Chili. Het gaat vlot. We rijden (hobbelen) verder over een slecht wegdek van sintels. Als we bij de tweede grens met Chili (San Sebastian) aankomen moet onze handbagage gescand worden. Honden gaan de bagage ruimte van de bus in om deze bagage te besnuffelen c.q. controleren. Het oneindige steppelandschap is prachtig. De vergezichten zijn immens en de wolken in de helder blauwe lucht geweldig. Het enige wat we zien zijn schapen en af en toe guanaco’s.

Om 14.00 uur komen we bij de veerpont over de Straat van Magellaan, genoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger. Deze zeestraat ligt tussen Patagonië en Vuurland en is 600 kilometer lang. Tot de opening van het Panamakanaal in 1914 was dit de belangrijkste verbinding tussen de Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan. We kunnen direct aan boord, maar vanwege de harde wind moeten we wel binnen blijven. De tocht duurt ongeveer 15 minuten, waarna we onze busrit weer vervolgen. We komen door een oud verlaten plaatsje, waar alles zo’n beetje verdwenen is. Er woont niemand meer. Een triest gezicht eigenlijk.

Om 17.00 uur zijn we bij het hotel in Punta Arenas en kunnen we wat Chileens geld pinnen in het stadje en kijken we er wat rond. Koud is het hier wel en er is veel wind.

Woensdag 12 november
We vertrekken vandaag met een uur vertraging, omdat de bus te laat is. Bovendien is de bagageruimte van de bus veel te klein en moet een deel van onze bagage zelfs in de bus. Een microfoon ontbreekt ook, maar we gaan weer op weg door een steppe landschap. We maken een koffiestop bij een typisch koffietentje met een winkeltje. Het is er heel vol en er staat en hangt van alles en er is van alles en nog wat te koop.  Aan de muur hangen verschillende soorten oude kopjes en schoteltjes ( nostalgie). De koffie was er overigens ook prima. Het landschap waar we vervolgens doorrijden is heel wisselend. De bomen hier hebben veel schade door de heel harde zuidwesten wind, die hier bijna altijd waait. 

We rijden langs de Pacific Boulevard en komen in Puerto Natalas. Bij de ingang van het stadje staat een kunstwerk van een enorme beer. Zo’n 10.000 jaar geleden leefden hier beren. We lunchen hier in een leuke pizzeria.

Na de lunch vertrekken we in een andere prachtige bus en komt een gids (Claudio)  aan boord, die ons de komende dagen gaat begeleiden in het Nationaal Park Torres del Paine. Dit mag alleen met een lokale gids. Dit park hoort nog steeds bij Patagonië. We rijden een langere route door het park naar ons volgende hotel. De kortere route is al meer dan een jaar geblokkeerd.

Het Nationaal Park Torres del Paine is het noordelijkste park van Patagonië in Chili. De hoogste berg hier is 2850 meter hoog. We hebben ook een prachtig uitzicht op de bergen en de wolken, die door de harde wind soms heel mooi vervormd zijn. We maken een fotostop bij het Sarmiento meer met prachtig blauw water. Door de harde wind stuift het water hier op. Onderweg ook weer veel guanaco’s . 

In 2012 heeft hier een enorme bosbrand gewoed. Deze brand is 40 km. hier vandaan begonnen, doordat een toerist wat toiletpapier verbrandde en is door de enorme wind hier naar toe gekomen en richtte uiteraard heel veel schade aan, wat nu ook nog duidelijk te zien is. We komen om 18.30 uur aan bij ons hotel voor de komende twee nachten aan de rand van het park met een mooi uitzicht op het meer. Het is wel het meest eenvoudige hotel van de reis. Om 20.00 uur gebruiken we hier gezamenlijk het diner.

Dag9Donderdag 13 november
Om 8.30 uur vertrekken we voor een rondrit door het park en houden we een fotostop bij Rio Serrano met een prachtig uitzicht. We zijn nu in het zuidelijke deel van het park. We hobbelen hier weer over een sintelweg en de begroeiing is hier niet veel anders dan wat geel gras. De schade van de grote bosbrand van 2012 is ook hier nog zichtbaar. Gelukkig zien we ook al weer nieuwe jonge aanplant. Bij het Lago Grey maken we een wandeling en zien we ijsbrokken op het meer. Vervolgens rijden we nog even naar een kleine waterval. We moeten hier voorzichtig zijn, want ook hier waait het enorm. Het uitzicht is prachtig.

Als we richting de noordkant van het park rijden hebben we goed en helder weer zodat we volop kunnen genieten van het uitzicht met bergtoppen met o.a. de 3 Peaks.Hier maken we “de” fotostop van de Torres met prachtig uitzicht op het meer en de bergen. We maken daarna nog een stop bij een waterval, de “cascade de Rio Paine”. Ook in dit gebied weer veel guanaco’s. Hier stapt onze (tijdelijke) gids Claudio weer af en rijden wij door naar het hotel.

Het Nationaal Park Torres del Paine betekent “Blauw Massief”. De wegen in het park zijn overwegend sintelwegen, dus erg hobbelig en met veel stof. Om 17.30 uur zijn we weer bij het hotel en om 20.00 uur is er weer een gezamenlijk diner. Het was een fantastische dag met heel mooi weer.

Vrijdag 14 november
Om 7.45 uur vertrekken we met de bus richting El Calafate (Argentinië). Het weer is somber. Doordat we weer op stoffige en hobbelige wegen rijden en het vochtige weer zijn de ramen van de bus vuil geworden, zodat het zicht naar buiten slecht is.

Als we bij de grens aankomen houden we daar ook een koffiestop en krijgen we weer een andere bus, omdat de bus niet over de juiste papieren beschikt. Gelukkig zijn de ramen van deze bus wel schoon, zodat we nu wel weer zicht hebben. De controle bij de grens duurt lang, er staat nog een bus en we worden op volgorde van de namenlijst van Erik geholpen. Na nog enkele kilometers rijden op een sintelweg komen we eindelijk weer op een normale asfalt weg terecht. Dat rijdt wel zo prettig. De provincie waar we binnen rijden heet Santa Cruz, wat de grootste provincie van Argentinië is. Deze is belangrijk vanwege de winning van gas en olie. Dit brengt veel werkgelegenheid met zich mee. Het is een uitgestrekt maar prachtig gebied, waar geen bebouwing te zien is. Dit is het echte Patagonië, met weer mooie blauwe luchten met eveneens mooie wolken. We zien het nu op de meest groene manier, het is tenslotte voorjaar.

De lunchpauze vandaag is in het plaatsje Esperanza. Langs de weg zien we hier heiligenbeelden, die daar geplaatst zijn ter nagedachtenis aan een overleden dierbare. Opnieuw rijden we door een steppelandschap, dat soms overgaat in een soort duinlandschap met af en toe de guanaco’s en schapen. Later kruisen we  “route 44”, de langste snelweg van Argentinië. Deze snelweg loopt van de grens met Bolivia naar het uiterste zuiden, een afstand van ruim 4900 kilometer. Sommige delen zijn geasfalteerd en worden veel gebruikt, maar de route loopt grotendeels door een verlaten landschap, zoals de steppes van Patagonië. Op dit moment wordt er hard aan gewerkt om de weg volledig te asfalteren. Het lijkt een onvergetelijke ervaring deze legendarische weg te volgen. Deze weg is te vergelijken met een weg als  “route 66” in Noord Amerika.

We komen om 15.30 uur aan in El Calafate. Het is gelegen aan de zuidoever van het Lago Argentino en dankt zijn naam aan het voor dit gebied zo typerende doornige struikgewas met eetbare blauwe bessen. Het stadje telt ongeveer 18.000 inwoners en beschikt over een internationaal vliegveld. Na aankomst gaan we met Erik het stadje in om e.e.a. uit te leggen, waarna we ook maar even een terrasje nemen en verder op verkenning gaan. ’s Avonds eten we in het centrum.

Zaterdag 15 november
Vandaag staat één van de hoogtepunten van deze reis op het programma nl. een bezoek aan de Perito Moreno gletsjer met het bijbehorend Nationaal Park Los Glaciares. Paula is daarbij onze lokale gids vandaag. Ze vertelt veel over het park en de gletsjer.
  
Dag11De Perito Morenogletsjer is een van de 48 gletsjers die worden gevoed door het Zuid-Patagonische IJsveld. De gletsjer eindigt in een fjord,  waar het ijs 60 meter dik en 5 kilometer breed is. Per dag schuift de ijsmassa 1 tot 2 meter verder. Dit hoor je dan door het gekraak van de over elkaar schuivende ijsbrokken enerzijds, anderzijds breken op regelmatige tijdstippen grote ijsbrokken van de gletsjer af die dan met veel lawaai in het Argentinomeer vallen, wat niet altijd zichtbaar is helaas. Het lawaai lijkt een soort artillerievuur. Deze gletsjer is de enige, die zich niet terugtrekt. Per dag breekt er zo’n 2 meter af en er komt elke dag door sneeuwval bovenop ook weer een stuk bij. Het is de grootste gletsjer van Argentinië en het is ook de enige, die te voet tot heel dichtbij is te benaderen. De gletsjer is echt geweldig. Een gedeelte van de groep gaat daarna onder begeleiding nog een wandeling maken op de gletsjer. 

’s Avonds gaan we eten in restaurant Alto Calafate, het restaurant van president Christina Kirchner, wat weer heel gezellig en goed is.

Zondag 16 november
We gaan opnieuw naar gletsjers vandaag. Deze keer met een catamaran. We varen door de met ijsbergen bezaaide noordwestelijke zijarmen van het Lago Argentino. Als eerste zien we de Upsala gletsjer, die groter is dan de Perito Moreno. Onderweg op de boot er naar toe zien we al enorme ijsbergen, prachtig blauw van kleur. Vanwege het gevaar, dat er stukken ijs kunnen afbreken kunnen we er niet heel dichtbij komen. Later bij een andere gletsjer kan dit wel. Geweldig!

’s Avonds hebben we al ons afscheidsdiner in restaurant La Thablita, omdat we morgen al weer terugreizen naar Buenos Aires en een deel van de groep dan al weer naar huis gaat. Ook nu is er nog steeds veel wind, we zullen weten dat we nog steeds in Patagonië zijn.

Maandag 17 november
Om 10.00 uur moeten we uitchecken en onze koffers klaarzetten. We hebben nog wel even tijd, want om 14.30 uur is pas de transfer naar de luchthaven voor vertrek naar Buenos Aires. De lunch nemen we dan nog even in het centrum van El Calafate. Na aankomst in Buenos Aires gaan we weer met de bus naar het hotel waar we de reis ook zijn begonnen. De avond zijn we weer vrij.

Dinsdag 18 november
We hebben de hele dag vrij tot onze beschikking. Koffie drinken we vanmorgen bij het beroemde café Tortoni. Heel vaak staat hier een heel lange rij om een plekje te bemachtigen in het café. Wij kunnen echter zo naar binnen. Het café is opgericht in 1858 en is het oudste koffiehuis van de stad. Het interieur bestaat uit veel hout, glas-in-lood en kristallen lampen. De obers zijn keurig gekleed in driedelig pak. Alles bij elkaar is het een zeer sfeervol en gezellig geheel.

Om 18.00 uur gaan we naar een enorm busstation, waar vandaan we met een luxe slaapbus naar Foz do Iguacu vertrekken. Het is een prachtige bus met luxe business class stoelen, die helemaal languit kunnen als we gaan slapen. Een diner en ontbijt krijgen we aan boord. De rit duurt wel 17 uur.

Woensdag 19 november
Na de lange busrit komen we om 13.00 uur aan in Foz do Iguacu, waar we worden verwelkomd door Anna, onze lokale gids voor Iguacu, waarna ze met ons de grensformaliteiten verzorgd. Zij neemt het excursie programma met ons door en een aantal mensen gaat een helikopter vlucht maken boven de watervallen, waarna we met de bus op weggaan naar de watervallen. In dit geval aan de Braziliaanse kant. Het is werkelijk geweldig.

’s Avonds eten we in een restaurantje in de buurt van het hotel. Het hotel is geweldig.

Dag16Donderdag 20 november
Vandaag bezoeken we met prachtig weer de Argentijnse kant van de watervallen, omdat ze hier het mooist zijn (zegt men). We moeten weer twee keer de grens over met de nodige rituelen en wat wachttijd af en toe. Anna neemt dan de paspoorten in en gaat hiermee naar het kantoortje van de douane. We rijden met de bus naar de watervallen en stappen daar in de buurt over op een jeep, waarmee we eerst door een prachtig subtropisch bos rijden en vervolgens in de buurt van de watervallen overstappen op een boot voor het echte spektakel. Voor de veiligheid krijgen we zwemvesten om en doen we ook onze meegenomen regencapejes om. We kunnen het allemaal van heel dichtbij zien en op het moment dat we de camera’s en andere belangrijke spullen, zoals schoenen, veilig hebben opgeborgen in waterdichte zakken gaan we fullspeed op de watervallen af. De plastic regen capejes doen slechts gedeeltelijk wat ze moeten doen, maar het is overweldigend. Het is lekker weer dus als we daarna weer aan wal zijn zijn we al snel weer droog. Er loopt een pad met verschillende uitkijkplaatsen bij de watervallen, zodat we ook al wandelend nog kunnen genieten van dit enorme natuurwonder. Wat een dag!

’s Avonds gaan we eten bij een barbecue restaurant in het centrum.

Dag17|Vrijdag 21 november
De ochtend gebruiken we voor een bezoek aan het Vogelpark Parque das Aves. Er zijn heel veel kleurige vogels, zoals ara’s, toekans en parkieten te zien. Het is hier een warm gebied, dus zijn er ook prachtige bloeiende planten en vlinders te zien.

Om 13.00 uur gaan we met de bus naar het vliegveld voor de vlucht naar Rio de Janeiro, waar we om 17.00 uur aankomen. De bus die ons naar het hotel moet brengen is wederom te klein met te weinig bagageruimte, zodat er weer koffers in de bus moeten. Onze gids heeft het er maar druk mee. Hij bespreekt in het kort het excursie programma, wat alleen voor morgen een stadstour oplevert. Het diner ‘s avonds gebruiken we in een restaurant tegenover ons hotel.

Zaterdag 22 november
Om 08.00 uur vertrekken we voor de stadstour door Rio. We krijgen alle hoogtepunten van de stad te zien. Het Christusbeeld, één van de zeven wereldwonderen, de Suikerbroodberg en de stranden van Ipanema en Copacabana. Ook stoppen we bij het beroemde voetbalstadion, bekend van het WK voetbal van dit jaar, het Macacana stadion, één van de grootste voetbalstadions ter wereld. Er is plaats voor 80.000 toeschouwers.

Een ander stadion, waar jaarlijks het carnaval wordt gevierd krijgen we ook nog te zien.
We bezoeken een heel bijzondere kathedraal, de San Sebastian, met moderne architectuur. De kerk biedt plaats aan 20.000 mensen. Kenmerkend aan deze kerk zijn de vier kleurige glas-in-beton vensters, die elk 64 meter hoog zijn en over de hele hoogte van de kerk doorlopen. De klokkentoren staat vrij van de kerk.

Dag18Voor het bezoek aan het Christusbeeld met zijn uitgespreide armen gaan we vanaf een bepaald punt in de stad met kleine busjes naar boven. Het beeld staat op de 710 meter hoge Corcovado rots en is 38 meter hoog. Heel indrukwekkend en bijzonder. Men heeft hier een schitterend uitzicht over de stad en de oceaan.

Voor het bezoek aan de Suikerbroodberg moeten we met de kabelbaan. Dit gebeurt in twee etappes. Het uitzicht onderweg en daar boven is geweldig. De Suikerbroodberg ligt op een 396 meter hoge bergtop in de buurt van Urca op een schiereiland aan de baai van Guanabara. Om 15.00 uur hebben we gelegenheid om met elkaar ergens te eten in een buffetrestaurant, waar het eten prima is.

Voor we teruggaan naar het hotel rijden we langs de beroemde stranden van de stad. Als we bij terugkomst bij het hotel nog een excursie voor de volgende dag willen bespreken krijgen we de indruk dat de gids daar niet zoveel zin in heeft. We vragen hem dan maar waar de bootexcursie door de baai van Rio vertrekt om morgen zelf maar op pad te gaan. We gaan weer eten in het naburige restaurant. Het is tenslotte goed bevallen en je hoeft dan niet verder de stad in.

Zondag 23 november
Met een groepje van zeven gaan we met twee taxi’s naar de haven Marina de Gloria voor de bootexcursie met een oude schoener door de Guanabara baai. Doordat op zondag in de buurt van de haven heel veel wegen zijn afgesloten vanwege het feit dat er dan volop gesport kan worden, zoals fietsen, skeeleren en hardlopen, worden we op een gegeven ergens gedropt en moeten we zelf op zoek naar het vertrekpunt van de boot, maar we zien wel water maar geen haventje. Na wat vragen aan voorbijgangers komen we er uiteindelijk toch. Het boottochtje van twee uur is erg leuk al valt het weer wel een beetje tegen. Omdat het weer nog steeds niet lekker is gaan we als we terug zijn in de haven met een taxi naar een shopping mall.

Het eten ’s avonds gebruiken we weer in het restaurant aan de overkant van het hotel.

Maandag 24 november
We kunnen tot 12.00 uur uitchecken in het hotel. We hebben de hele dag nog voor ons zelf en die benutten we nog voor wat verkenning. We zitten dichtbij het strand van Copacabana, waar we dan ook nog even naar toe gaan voor een wandeling langs de boulevard. Je moet het tenslotte toch gezien hebben als je in Rio bent. We vinden een leuk restaurantje voor een fijne lunch, waarna we nog naar een shopping mall gaan. Om 19.30 uur is de transfer naar het vliegveld voor de vlucht naar Frankfurt, die om 23.55 uur vertrekt.

Dinsdag 25 november
Aankomst Frankfurt 14.00 uur, waarna de vlucht naar Amsterdam om 16.30 uur vertrekt en om 17.30 uur aankomt in Amsterdam. De bagage is er gelukkig ook. Het einde van een geweldige reis.

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven