Argentinië

21-daagse groepsrondreis Argentinië - Chili - Brazilië

(21 stemmen)

R. Vermeulen

Reisdatum: 05-11-2014 t/m 25-11-2014

Woensdag 5 november 2014. Dag 1
Vertrek vanaf Schiphol om 19.35 uur. Overstap in Frankfurt. Wat een groot vliegveld! Als we aankomen gaan we eerst met de bus. Uitstappen, stuk lopen, dan met de monorail, uitstappen, weer een heel stuk lopen. Alles bij elkaar wel een half uur! De controle in Frankfurt is erg streng. Water weggooien. De e-reader wordt gecontroleerd op explosieven. Ik word goed gefouilleerd. Zelfs de schoenen moeten over de band. Vanuit Frankfurt om 22.30 uur richting Buenos Aires. We krijgen om 00.30 uur een warme maaltijd. Met een lekker wijntje. En Jan krijgt zelfs een cognac in plaats van koffie. Daarna gaat het licht uit en iedereen probeert te slapen.

Donderdag 6 november. Dag 2
De klok gaat vier uur achteruit. Dat betekent dat we om half negen Argentijnse tijd aankomen. Veertien uur heeft de vlucht vanuit Frankfurt geduurd. Onze gids Erik staat ons op te wachten. Met de bus vertrekken we naar ons hotel Castelar in Buenos Aires. We kunnen nog niet op de kamer. Met een groep en de gids gaan we geld pinnen. Ook moet er water gekocht worden. Het kraanwater mogen we wel drinken, maar het smaakt niet lekker.

's Middags maken we de stadstoer, samen met een Engelstalige gids. We bezoeken de prachtige begraafplaats, Recoleta, met mooie mausoleums. Evita Perron ligt hier ook begraven. Tegenover het kerkhof staat een enorme boom, de Gran Gomero. De takken worden ondersteund door metalen pilaren. In de hele stad staan de yakaranda's in bloei. De bomen met de paarse bloemen, een prachtig gezicht. Het is voorjaar in Argentinië.

We maken een stop bij Plaza Mayo, het plein waar de dwaze moeders een keer per week kwamen omdat een familielid verdwenen was. Aan het plein staat de kathedraal, waar paus Fransiscus voorheen zijn werkgebied had, met haar prachtig beschilderde koepel. Als laatste rijden we naar la Boca, een stadsdeel in het havengebied. De vele kleurrijke winkeltjes, paartjes die de tango dansen en volle terrassen, maken er een toeristische attractie van. Maar we hadden het niet willen missen.

Om acht uur lopen we met de hele groep naar een steakrestaurant. De steaks zijn zo groot dat we besluiten er samen een te delen. Groenten zijn hier schaars. Een blaadje sla en je hebt het gehad. Na het eten terug naar het hotel, waar een van onze medereizigers beroofd wordt. Gelukkig werkt een van de mannen de overvaller tegen de grond en kunnen alle papieren gered worden. Opletten dus! Tassen op de buik en geen kostbare spullen meenemen.

Vrijdag 7 november. Dag 3
We gaan met de metro, de Subte, vier haltes verder. Daar staan onze fietsen klaar voor een tocht door de stad. Het is een hele belevenis! We proberen ons met z'n allen door de metrodeur te persen. Bijna gelukt. Eén stel blijft achter en moet de volgende nemen. We hebben afgesproken op elkaar te wachten. Het is een hilarisch gezicht, want met mijn tas in de houtgreep en rechtop staand kan er eigenlijk niks gebeuren. Vallen kan niet en bewegen is bijna onmogelijk. Als we uitstappen blijkt dat een man uit de groep een schoen verloren is bij het instappen. Reden voor de groep om eens flink te lachen.

Als het verloren stel ook aankomt, lopen we naar buiten en verder naar het plein waar de fietsen staan. Erik gaat met de man op blote voeten nieuwe slippers kopen. Daarna krijgen we allemaal een fiets en een helm en begint onze tocht. We moeten goed uitkijken, want het is best druk. We stoppen bij de grote bloem, Floralis Generica, gemaakt van aluminium vliegtuigonderdelen. Een monument dat aangeeft dat hier de rijken zijn komen wonen, nadat in het zuidelijk deel van de stad een besmettelijke ziekte was uitgebroken. De bladeren van de bloem zouden open en dicht moeten kunnen, maar het mechanisme hiervan is defect en te kostbaar om te repareren.

De fietsen worden aan de kant gezet bij de rozentuin. Daar maken we een wandeling. Bij het monument van Evita Perron vertelt de gids over het leven van deze vrouw. Ze heeft veel betekend voor vrouwen en voor de arme mensen. Op 33 jarige leeftijd is ze overleden. Aan het einde van de tocht gaan we in een bekende ijssalon koffie drinken. Je kunt natuurlijk ook een lekker ijs kopen. Daarna worden de fietsen ingeleverd.

Na de tour lopen we door de Florida, de Kalverstraat van Buenos Aires. Hier ligt een mooi winkelcentrum, Galerias Pacifico. De moeite waard om naar binnen te gaan. Er staat al een hele grote kerstboom van Swarowski. De plafonds zijn prachtig beschilderd. Aan het einde van onze wandeling zoeken we het bekende koffiehuis Torontino en nemen daar een drankje. Daarna terug naar het hotel.

's Avonds bezoeken we een tangoshow met diner. Eerst wordt het eten geserveerd, een driegangen diner. De wijn is inclusief. Daarna begint de show. Wat een prachtig gezicht zoals deze mensen de tango dansen. De benen slingeren alle kanten op. Het orkest zit niet achter op het toneel, maar boven op een luifel. Heel apart. Om half twaalf brengt de bus ons terug naar het hotel. Nu vlug naar bed, want morgenvroeg worden we om kwart over vijf gewekt.

Zaterdag 8 november. Dag 4
Om zes uur vertrekt de bus richting luchthaven, waar om half negen het vliegtuig ons naar Ushuaia zal brengen, een vlucht van ruim drie uur. Het is licht. Ik zit aan het raam en heb een prachtig uitzicht. De besneeuwde bergen zijn weer een nieuwe belevenis. Wat is dat mooi vanuit de lucht!

Het vliegveld in Ushuaia is maar heel klein. Het is het meest zuidelijke plaatsje op de wereld. Als we hier naar buiten lopen voelen we meteen het temperatuurverschil. Brrrrr... Was het in Buenos Aires 27 graden, hier is het nog maar 4 graden met een gevoelstemperatuur van min 4 graden. De wind speelt flink om ons heen. Maar niet klagen, we wisten het.
Het gebied waar we nu zijn is Patagonië, ook wel Vuurland genoemd.

Ons hotel in Ushuaia, Campanille, is mooi roze van kleur. Er is weinig tijd, want over een half uur komen taxi's ons ophalen om ons naar de haven te brengen. Met een catamaran maken we een tocht van vijf uur over het Beagle Kanaal. Het zonnetje doet goed haar best vandaag. We passeren veel eilandjes. Op het eerste zit een hele kolonie aalscholvers. Daarna komen we bij een eiland met vogels die veel weg hebben van pinguïns. Een mooi gezicht. Het leukste zijn natuurlijk de zeeleeuwen. Die liggen te luieren op de rotsen. Af en toe slaakt er een een kreet. Als laatste moeten we een uur verder varen om de pinguïns te kunnen zien. Het zijn grappige dieren en je kunt er naar blijven kijken. Het zijn echte fotomodellen!

Als we weer aan land komen, gaan we samen dineren in een krabrestaurant. De eerst regen valt als we met de taxi terug naar het hotel gaan.

Zondag 9 november. Dag 5
Na het ontbijt stappen we in de bus en rijden naar het nationale park, Tierra del Fuego. Een Engelstalige gids begeleidt ons op deze excursie. We stappen uit bij een stoomtreintje. Dat gaat naar het einde van de wereld. Leuke attractie, maar niet om in te rijden. Een wandeling hoort er natuurlijk ook bij. Het bos is grimmig met veel dode bomen. Het mos groeit overal. Vanuit het bos heb je een prachtig zicht op de baai.

Dan komen we bij de beverdam. In 1947 werden twintig stelletjes bevers uit Canada ingevoerd. Die zijn hier uitgezet om zich te vermenigvuldigen. Dit vanwege de vellen voor het maken van kleding. Het bleek dat deze vellen van te dunne kwaliteit waren, maar de bevers bleven zich vermenigvuldigen en hadden geen natuurlijke vijanden. Het werden er meer en meer en uiteindelijk een plaag. Ze vreten alle bomen aan in grote gebieden. Enorme stukken land met dode bomen! 's Nachts komen de bevers  tevoorschijn uit het water, overdag zie je ze niet. Iedereen die een dode bever inlevert krijgt dertig euro. Men wil van deze plaag af. Het vlees staat soms op het menu.

Na de wandeling komen we bij het water aan een klein houten huisje, het zuidelijkste postkantoor op de wereld. Daar kunnen we in ons paspoort een stempel laten zetten van het zuidelijkste punt op aarde, Fin Del Mondo. Een aardigheidje!
Tot onze verbazing zien we vanuit de bus een vos aan de kant van de weg. Het dier is fotogeniek, want hij blijft mooi staan voor de foto. Als we terug zijn in Ushuaia hebben we de rest van de dag vrij. Tijd om even te relaxen en het reisverslag te maken.

Maandag 10 november. Dag 6
Om 9 uur worden we opgehaald voor de jeepsafari. Deze gaat gedeeltelijk door het Andesgebergte en een stuk langs het grote meer. De jeeps komen bij het hotel. Onze chauffeur zit swingend achter het stuur. Het eerste stuk gaat over de N3. Deze weg loopt vanuit Ushuaia naar Buenos Aires, 3500 km. lang. Na twintig minuten verlaten we deze weg en komen meteen op een steile rotsachtige weg. Doordat het heeft geregend vannacht zijn de wegen offroad erg modderig en glibberig. De eerste oh's en ah's klinken door de jeep. Alle fotocamera's worden tevoorschijn gehaald en de stoere plaatjes worden meteen vastgelegd.

We rijden bergop en af, door de blubber en door het water. In het bos maken we een koffiestop. Jammer genoeg regent het nu, maar daar hadden we al op gerekend. De regencapes worden tevoorschijn gehaald, waardoor het koffie drinken wel iets aparts krijgt. De tocht gaat verder tot bij het strand. Hier schijnt de zon. Iedereen stapt uit om een paar mooie kiekjes te maken.

Na een blubberige rit komen we rond lunchtijd bij onze barbecuestop. In een houten huisje in het bos worden de worsten en het schapenvlees op het vuur gelegd. De rode wijn gaat er ook goed in. De tocht gaat nu terug naar ons hotel zo'n 100 km verder. Om zes uur komen we daar aan en gaan meteen naar de supermarkt om een voorraadje voor morgen in te slaan.

Dinsdag 11 november. Dag 7
Om vijf uur worden we gewekt om aan een lange dag te beginnen. Klokslag zes uur vertrekt de bus richting  Punta Arenas. In het begin regent het, maar na de eerste koffiestop schijnt het zonnetje volop. We rijden kilometerslang over de steppen. Op het land lopen heel veel schapen en guanaco's, een soort lama. In de bus eten we alle zuivel en fruit op, want dat mag niet mee over de grens van Chili.

De reisleider vertelt dat in Argentinië alle ziekenzorg en onderwijs gratis is. Vandaar dat veel mensen van buiten het land hier naartoe komen voor behandelingen in het ziekenhuis en om opleidingen te volgen. Daarna keren ze weer terug naar hun eigen land. De benzine kost hier ongeveer een euro per liter, wat voor de Argentijnen best wel veel is. De salarissen liggen hier niet zo hoog. Energiekosten, gas water en licht, zijn bijna gratis. Er wordt daarom niet zo milieuvriendelijk mee omgegaan. Dat merken we in de hotels. Daar wordt volop gestookt.

Zo, verder met de reis. Na ongeveer vier uur rijden, vlakbij de grens, verandert de asfaltweg in een hobbelige grindweg.
Dat zal zo blijven totdat we het water over zijn. De eerste grens is Argentinië uit, 8 km verder de grens Chili in. Allemaal uit de bus, paspoorten controleren. In de kofferruimte wordt een hond losgelaten om te snuffelen naar zuivel en fruit. Die heeft de smeerkaasjes in mijn koffer niet ontdekt. Dus doorrijden richting de straat van Maggelaen, waar we met het veer het water oversteken. Vooral de wolkenluchten zijn hier uniek. Door de stevige wind krijgen ze een ovale of langwerpige donzige vorm. Je blijft ernaar kijken.

Rond vijf uur arriveren we bij een gezellig hotel in Punta Arenas. Even een rondje lopen door de stad. De wind blaast ons bijna weg en voelt ijzig koud aan.

Woensdag 12 november. Dag 8
Half zeven opstaan, acht uur vertrekken. De hele groep staat keurig klaar. Alleen de bus is er niet. Dat wordt wachten! Iedereen gaat maar weer in de hal zitten. Gelukkig is er wifi. Dan eindelijk, om negen uur is de bus er. Koffers erin en vertrekken maar. Op weg naar Porta Natalis. Onderweg hebben we een koffiestop in een nostalgisch restaurantje. Er staat een paal met bordjes waarop de afstanden staan, Amsterdam 13.688 km! Nog een uurtje rijden en we komen aan in Porta Natalis, een westernachtig dorpje dat erg fotogeniek is. We eten er een heerlijke pizza.

Om drie uur gaat de reis verder naar Torres del Paine. Het is mooi weer en daarom nemen we alvast een stuk van het Nationale Park. Tussen de besneeuwde bergtoppen is goed te zien hoe de wind met de wolken speelt. Prachtige langwerpige creaties komen daar uit voort. Je blijft ernaar kijken! De hoogste bergtop is 3000 meter. Het hele park beslaat een gebied van 230.000 hectaren. Op de grasvlakten zie je kuddes guanaco's. Het hoogteverschil is enorm. Vandaar de vele helblauwe meren. Je kunt bijna niet geloven dat het echt is. Sommigen zijn 500 meter diep!

Om zeven uur arriveren we bij het eenvoudige hotel even buiten het park, aan de Serrano rivier.

Donderdag 13 november. Dag 9
Vandaag dag twee in het Nationale park van Chili, Torres Del Paine. De wegen in het park zijn hobbelig. De bus rijdt tussen de dertig en veertig kilometer. Eerst rijden we een flink stuk. We stappen uit voor een wandeling door het park. Meteen moeten we over een hangbrug om de andere kant van de rivier, de Rio Pingo, te bereiken. Er mogen maar zes mensen tegelijk op, dat zegt genoeg. Aan de andere kant komen we bij een heel groot strand waar we in de verte de blauwe ijsblokken al zien. Waw.... Het eerste ijs deze reis!

Flink lopend met de felle wind in de rug gaan we dichterbij. Via een pad lopen we bergopwaarts en kunnen genieten van een prachtig gezicht op de losgeslagen ijsblokken. In de verte zien we de gletsjer. Er worden mooie plaatjes geschoten.
De reis gaat verder naar de waterval, de Salto Grande.  Als we bovenop het uitzichtpunt zijn, gaat de wind flink tekeer. Het blauwe water is uitzonderlijk mooi en stort twaalf meter lager in het Lago Pehoe.

Na de lunch gaat het verder naar de blauwe lagoon. Het mooiste uitzicht in het hele park. Beneden het blauwe water en daarboven de besneeuwde pico's. Veel mooie kiekjes worden gemaakt van flora en fauna. Een goede bijdrage aan het fotoboek. De condor laat zich alleen op grote afstand in de lucht zien. Ook de poema zien we niet, want die komt 's nachts tevoorschijn om op guanacokalfjes te jagen. Hier en daar lopen enkele struisvogels rond. Als laatste gaan we nog naar een andere waterval, vanwaar we een geweldig bovenaanzicht hebben. Super!! Zo, wat boffen we! Het weer kon niet mooier zijn. Met een voldaan gevoel keren we terug naar het hotel.

Vrijdag 14 november. Dag 10
Na het ontbijt gaan de koffers in de bus en vertrekken we uit dit mooie gebied. Nog een laatste blik op de meren. Ons volgende hotel ligt in El Calafate, hemelsbreed maar 70 kilometer verderop. Omdat hier geen wegen naartoe gaan, moeten we via de laagvlakte. Enkele uurtjes in de bus, maar het is stralend weer, dus genieten van het uitzicht. Dat betekent dat we Chili gaan verlaten. Aan de grens worden de Chileense peso's nog verbrast. Adios Chili, olå Argentina!

Lunchpauze in Esperanza, in de provincie Santa Cruz. Verder via de enorm uitgestrekte steppen. Nog even een stop bij Lago Argentino, het grootste meer van Argentinië. We komen om vier uur aan in ons hotel in El Calafate. Hotel Kelta, lila van kleur. De weg ernaartoe is ook van grint en het stoft behoorlijk. De koffers worden op de kamer gezet en dan meteen het stadje in. Dit is echt toeristisch, de prijzen trouwens ook! Leuke winkeltjes, veel restaurants. Na het eten gaan we nog even naar de enorme supermarkt om een voorraadje in te slaan.

Zaterdag 15 november. Dag 11
De dag waar we ons op verheugd hebben, de Perito Moreno! De bus komt ons om acht uur ophalen. We gaan op weg en na vijf minuten laten de mooi gekleurde flamingo's zich al zien. Stop en foto's maken! Weer even later zitten er enkele arenden op een paal. Uitstappen, foto maken, maar daar gaan ze al. Op het nippertje heb ik ze te pakken, zelfs in de vlucht!

Dan, na een tijdje, stoppen voor het eerste zicht op de gletsjer. Waw!!! Wat is dat mooi! En dan zijn we er nog zeven kilometer vandaan, niet te geloven! Weer een stuk verder gaan we door de ingang van het park en stappen uit de bus. Het is behoorlijk koud, maar dik ingepakt redden we het wel. Hier zijn wandelingen uitgezet waardoor je een goed overzicht hebt over de gletsjer. Dan.....de knal!! En breekt een flink stuk af. Oh en ahhh..... Geweldig!!!

Drie uur hebben we hier de tijd en die gebruiken we door de meest routes te lopen. Zo krijg je de gletsjer van alle kanten te zien. Natuurlijk staat de fotocamera niet stil. Dit is onvergetelijk. En dan te bedenken dat die muur 60 meter hoog is. Recht naar voren is 14 kilometer verderop, niet te geloven! Iedere dag verliest hij twee meter aan de voorkant. Achter wordt dat dan weer aangevuld. Buiten Groenland en Antarctica is dit de derde regio waar zoveel gletsjers zijn. In Patagonië doet men pas honderd jaar onderzoek. Daarom weet men nog niet hoe alles zich gaat ontwikkelen.

Zondag 16 november. Dag 12
De hele groep heeft geboekt voor de boottocht naar de gletsjers. We bezoeken de zij-armen van het Lago Argentino waar de gletsjers op uitkomen. Na een uurtje met een busje komen we in de haven aan. Daar stappen we in een gigantische catamaran. Eerste klas, aan het raam, met mooi uitzicht naar voren. Drie honderd personen kan deze boot hebben. Door de wind zijn er best veel golven op het water. De ijsbergen met hun prachtige kleurnuances van wit tot blauw duiken voor ons op. Sommigen zijn groter dan onze boot.

Dan komen we aan bij de Upsala gletsjer, een prachtig gezicht. Zestig meter hoog, maar dat zie je van deze afstand niet. We blijven er twee kilometer vandaan, omdat het anders te gevaarlijk is. Deze gletsjer brokkelt dagelijk zes á zeven meter af. Meer dan bij de anderen. Verder tussen de ijsbergen door naar de volgende. Deze is niet zo spectaculair. De laatste is het mooiste. Hier word je echt stil van! Wat kan de natuur prachtige schepsels maken!! De boot gaat tot vlak bij het ijs. Nu zie je pas hoe hoog de gletsjer is. En wat een geweldig mooie vormen! Van wit tot diepblauwe spleten trekken onze aandacht. Iedereen gaat naar buiten om foto's te maken of te filmen. Het regent zachtjes, maar dat mag de pret niet drukken. Af en toe breekt er een stuk af. Dan zijn we te laat voor de foto. Terug naar binnen voor de reis naar de haven. Enkele stoere lieden blijven op het dek en krijgen soms een waterdouche over zich heen. Een lachwekkend gezicht.

In het hotel nog even nagenieten van deze geweldige dag. Dit mag je niet missen!!  's Avonds gezamenlijk dineren. Het afscheidsdiner voor een groep van elf personen die morgen terug vliegen naar Nederland. Met zeventien personen gaan we verder naar Brazilië. Gelukkig horen wij ook daarbij!!

Maandag 17 november. Dag 13
Heerlijk uitslapen tot acht uur! Om tien uur moeten we van de kamer af. Daarom nog een keer het stadje El Calafate in, terrasje pikken, want het is prachtig weer. Zonder jas in Patagonië! We verzamelen om half drie bij het hotel. Van daaruit naar het vliegveld voor onze vlucht naar Buenos Aires, waar we een overnachting hebben in het reeds eerder bezochte hotel Castelar. Deze vlucht duurt drie uur.

Dinsdag 18 november. Dag 14
Wat hebben we het goed! Weer tot acht uur geslapen. De hele dag kunnen we ons vermaken in deze drukke stad, Buenos Aires. Ongelofelijk hoeveel winkelstraten hier zijn en wat een mensen! We slenteren heerlijk rond, niet te snel want het is zeker dertig graden. De enorme mensenmassa is steeds in beweging. Veel van hen willen geld wisselen. Ze roepen de hele dag gambio gambio. Wij vragen ons af hoeveel dit oplevert. Billie en Bessie Turf bezoeken in grote getale dit imperium, vooral bij de vele snackbars. Natuurlijk wordt hier en daar nog een kiekje gemaakt van de torenhoge wolkenkrabbers.

Om zes uur zijn we terug bij het hotel om in de bus te stappen die ons naar een reusachtig busstation brengt. Daar zijn 73 plaatsen waar bussen aankomen en vertrekken. Onze bus is te vergelijken met een luxe hotel, met slaapstoelen waar je je volledig kunt overgeven aan je welverdiende rust. We moeten tenslotte zeventien uur hier logeren. De host komt al met koffie langs. Even later komt een "goed te eten driegangenmenu" inclusief een voortreffelijk flesje Argentijnse Malbec wijn. Daar lusten we en krijgen we nog een van. Goed als slaapmutsje. Maar dat is nog niet het laatste. Na het eten komt de koffie. En tot ons genoegen verschijnt de host met de fles limoncello. Nou, dat lusten we wel! Wat een verzorging!! Om tien uur gaat het licht uit. De bedden zijn zo comfortabel dat we languit kunnen liggen. Welterusten!!

Woensdag 19 november. Dag 15
Om zeven uur wordt er een ontbijtje geserveerd. Daarna een zak met zoutjes. Nog maar vijf uurtjes en we zijn al in Iguazu, de streek waar de watervallen zijn.

Rond een uur komt de bus aan. We worden welkom geheten door Anna, onze reisleidster voor hier. De planning is om meteen door te gaan naar de helikopters, want daar is mooi de tijd voor. Nou, dat doen we dan. Dit willen we meemaken! Het is een hele belevenis om dat natuurgeweld vanuit de lucht te zien. Wow!!! Het duurt maar tien minuten, maar we hadden het niet willen missen.

Dan verder voor een wandeling langs de waterval. Deze ligt op de grens van Argentinië en Brazilië. We bekijken eerst de Braziliaanse kant. Deze beslaat veertig procent van de watervallen. Geweldig, wat een water en wat een geluid!! Er worden de nodige foto's gemaakt en niet alleen van het water. De fauna is hier ook enorm. Verschillende vlinders, grote hagedissen, rupsen en de cotions, een klein soort marter die vrij agressief is. Eén van hen pakt bij een van onze vrienden de plastic zak af. Daar zat chocolade in, en weg was die! De cotion heeft een sterk reukvermogen en is dol op zoetigheid.

Rond acht uur komen we aan in ons hotel. Moe maar voldaan. Lekker slapen en morgen weer vroeg op.

Donderdag 20 november. Dag 16
Vandaag is de dag waarnaar we erg uitgekeken hebben. De watervallen van Iguazu bezoeken per boot. De Argentijnse kant beslaat zestig procent van de watervallen. Om half acht vertrekken we, zodat we de drukte voor zijn. Het is inderdaad nog erg rustig als we onze " higher" wandeling maken. Na de koffiestop gaan we richting jeep die ons via de jungle over zandwegen naar de boot brengt.

En daar gaat het beginnen. We krijgen een grote groene plastic opbergzak waar alle spullen droog in zullen blijven. We lopen bergafwaarts waar onze boot klaar ligt. Poncho's en zwemvesten moeten aan. Ze hebben ons verteld toch flink nat te worden. Daarom droge kleding meegenomen. Hup, de boot op en schoenen uit. Die gaan ook in de zak. En dan... vertrekken maar! Het gaat meteen op de stoere manier. De jongens hebben er zin in, vooral de fotograaf. Er wordt veel gegild, oh en ah!!!! Ja, dit is het einde!!!

We gaan helemaal tot onder de waterval en het kan niet anders dan flink nat te worden. Je voelt zoveel water over je heen komen dat je niet meer kunt kijken. De poncho's hebben hun doel gemist. O o, het ondergoed begint ook al nat te worden, maar dat mag de pret niet drukken. Dit is super om mee te maken, dit kun je niet vertellen. Dit moet je meemaken!! Na de tocht allemaal afdrogen en droge kleren aan. En dan lekker lunchen.

Rond vier uur zijn we terug bij het hotel. Even een pilsje pakken. Een heerlijke zachte douche hebben we nu wel verdiend. Mooi aankleden voor de dansavond met diner. Met de bus gaan we om acht uur naar Rafain, een vijfsterrenlocatie voor een dansshow met diner. Ook dit is weer fantastisch. Het eten, in buffetvorm, is enorm. Voor iedereen is er iets heerlijks bij. Een cocktail, caprita, als aperitief smaakt opperbest.

Na het eten kunnen we genieten van een spetterende dansshow. Uit alle Zuid-Amerikaanse landen worden dansen getoond met de mooiste kostuums. Chili, Peru, Argentinië, Paraquai en natuurlijk Brasil. Ook dit was een avond die we niet hadden willen missen.

Vrijdag 21 november. Dag 17
Uitslapen tot acht uur. De hele morgen vrij. Die gaan we gebruiken om naar de winkelstraat te lopen in Iguazu. We besluiten om onze inkopen toch maar in Rio te doen, misschien meer keuze. Om twaalf uur worden we opgehaald bij het hotel. Van daar vertrekken we naar het vliegveld. In één uur en veertig minuten zijn we in Rio de Janeiro.

Als we in de bus door de stad rijden, beseffen we pas wat Rio is. Wat een mensen, wolkenkrabbers, sloppenwijken, havens, druk verkeer. Bij Hotel Copacabana worden we afgezet, natuurlijk vlakbij het beroemde strand. 's Avonds gaan we met een aantal mensen eten en rond tien uur naar het hotel.

Zaterdag 22 november. Dag 18
De laatste drie dagen zijn aangebroken. De stad Rio verkennen. We beginnen om acht uur met een dagexcursie. Met onze Engelstalige gids Guilermo. Als eerste het Christusbeeld, Christo Redentor, op de berg Corcovado. De gids moet kaartjes kopen voor de mini-bus, want de grote bus kan niet de berg op. Via haarspeldbochten door het Tijuca Park bereiken we de top van de 711 meter hoge berg. Het zicht naar boven is enorm! Het Christusbeeld is 38 meter hoog en 20 meter breed. Te vergelijken met een hoog flatgebouw. Het werd gebouwd in 1912 ter ere van het honderdjarig jubileum van de onafhankelijkheid van Portugal. Vaker slaat de bliksem in en breekt er een stuk af. Dat is onlangs nog gebeurd. De middelvinger moest er opnieuw aangezet worden. Als je aan de voet van dit beeld staat voel je je pas klein! Waw, dit is gigantisch! Dat we dit weer mogen zien! Het uitzicht over Rio is hier natuurlijk uniek. Van alle kanten zie je deze enorme stad met haar 20 miljoen inwoners. De fotocamera's draaien op volle toeren.

Na deze geweldige ervaring gaat het verder naar de volgende. We bezoeken het stadion waar het carnaval van Rio plaats vindt, het Sambadromo. Een kilometer lange tribune aan weerszijden van de weg moet met dit feest zo'n zeventig duizend toeschouwers herbergen, niet te geloven. Aan het einde een museum met winkel. Hier kun je je laten fotograferen met een uitdossing van het carnaval.

We maken een fotostop bij het reusachtige voetbalstadion Maracana, het grootste van Amerika. 78.000 voetbalfans kunnen hier genieten van het voetballen oftewel soccer.

Verder gaat de trip. Naar de Sao Sebastiao kathedraal. Een enorme koepelvormig gebouw met ernaast een klokkentoren in de vorm van een kurkentrekker. Binnen zijn de wanden verdeeld door glas in lood ramen van het plafond tot op de vloer. Ook hier kunnen twintig duizend mensen in. Er wordt alleen een dienst gehouden met Kerst, Pasen, of als een hoogstaand persoon in de stad is. Onlangs was Paus Franciscus er nog.

Het laatste hoogtepunt deze dag is de Suikerbroodberg. Een hoge spitse rots die van ver al te zien is. Via twee kabelbanen komen we aan op de 396 meter hoge rots. Hier is het uitzicht grandioos. De wijken met de vele wolkenkrabbers, de grote begraafplaats, het voetbalstadion, de verschillende stranden waaronder het beroemde Copacabana. Alles wat de stad heeft kun je zien. Wat is dit een belevenis!

's Avonds maken we een wandeling langs het strand van Copacabana, waar veel Brazilianen hun koopwaar aan de man proberen te brengen. Natuurlijk kopen we de bekende flip-flaps, de havaianas. Lekker eten op de boulevard. Nog even een afzakkertje drinken en dan moe maar voldaan lekker slapen in het hotel.

Zondag 23 november. Dag 19
Vandaag geen programma. Dus heerlijk uitslapen tot half negen. Na het ontbijt maken we een wandeling langs het vier kilometer lange strand van Copacabana. Hier is de weg gedeeltelijk dichtgezet voor de recreanten. Mensen fietsen, lopen, joggen, skaten, rennen, snelwandelen en slenteren op deze zondagochtend. Een tijdje later komt de eerste echte regenbui. We schuilen in een winkel waar duizenden paren flipflaps hangen in alle maten en kleuren. Leuk om te bekijken.

Na de lunch laten we ons 's middags door een taxi naar Shoppingcenter Rio Sul brengen. We slenteren langzaam met de massa mee en kopen hier en daar een souvenirtje. De laatste avond in Brazilië. De koffers worden geordend voor de terugreis.

Maandag 24 november. Dag 20
Ook de laatste dag is voor onszelf. Rustig aan, want we hoeven pas om twaalf uur uit te checken. Over de gids in Rio zijn we niet tevreden. Hij heeft ons alleen de eerste dag een zelfsamengestelde excursie aangeboden. Dag twee en drie hebben we hem niet meer gezien. Ook geen suggesties heeft hij achtergelaten.

Dan maar onze laatste reaals opmaken. Dat is niet zo moeilijk, want voor de hele familie kopen we echte braziliaanse flipflaps, Hawaianas. Zelfs voor de kleine meid een paar schattige roze slippertjes in maatje 18. Via de lange winkelstraat Visconde de Piraja lopen we naar shoppingcenter Leblon. Dit is een exclusief centrum met bekende namen zoals Chanel, Valentino, Cartier, Hugo Boss. Leuk om te zien, maar niet voor onze beurs. De hele route ook nog terug naar het hotel en dan hebben we ongeveer vijftien kilometer gelopen. Even wat beweging voordat de lange zit in het vliegtuig begint. Om half acht komt de bus die ons naar het vliegveld brengt. Uiteindelijk vertrekken we om twaalf uur uit Rio.

Dinsdag 25 november. Dag 21
Na de overstap in Frankfurt komen we rond zes uur op Schiphol aan. Nog drie uurtjes treinen en we zijn weer veilig thuis. Heerlijk in ons eigen bedje slapen en dromen over de mooie weken die we gehad hebben.  Het was weer een fantastische reis!! We hebben veel mooie dingen gezien, genoten van de vele belevenissen en een fijn gevoel dat we dit mochten meemaken! Super!!

Hoogtepunten

  • Stadstour Buenos Aires. Fietstocht door de stad. Tangoshow.
  • Ushuaia. Tocht over Beagle Kanaal, pinguïns en zeeleeuwen. Nationale Park Tierra Del Fuego. Fino del monde.
  • Jeepsafari offroad door Andesgebergte.
  • Nationale park Torres del Paine. Wandeling naar ijstoppen. Waterval Salto Grande.
  • El Calafate. Wandeling naar de gletsjers, Perito Moreno. Boottocht tot bij de Upsala gletsjer.
  • Busreis 17 uur naar Iguazu. Helikoptervlucht boven de watervallen, Watervallen van Iguazu.
  • Boottrip naar de watervallen, dansshow in Iguazu met diner.
  • Rio de Janeiro stadstour met Christusbeeld, Suikerbroodberg, Sao Sabastiano kathdraal, Sambadrome, voetbalstadion Macarana, strand van Copacabana, shopping Leblon en Rio Sul.

Fauna
Struisvogels, flamingo's, aalschovers, zeeleeuwen, pinguins, vos, schapen, guanoco's, condors, arend, vlinders, hagidissen, cotions, rupsen, schildpad

Vervoer
Trein, vliegtuig, monorail, shuttlebus, bus, metro, fiets, catamaran, taxi, boot, helikopter, jeep, junglebus, crossboot, minibus, kabelbaan.

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven