Dé ultieme bestemming voor natuurliefhebbers

Vakantie Costa Rica

16-daagse groepsrondreis Natuurlijk Costa Rica

K. Fischer

Reisdatum: 09-02-2018 t/m 24-02-2018

Costa Rica

Half februari 2018 met FOX een 16-daagse groepsreis naar Costa Rica. Veel natuur wordt er beloofd. Een directe vlucht van Amsterdam naar San José- negenenhalfduizend kilometer in elf uur. Twintig reizigers worden kundig opgevangen door reisleider Vincent, al bekend door positieve reisverslagen. Een modern hotel in hartje stad. Gauw naar bed: met de zeven uur tijdsverschil is het in Nederland nu vijf uur in de ochtend.

Vroeg wakker, maar toch nog bijna zeven uur geslapen.  We reizen vandaag naar het Noordwesten. Een bergketen doorkruist Costa Rica van Noord tot Zuid. Wij gaan er vandaag overheen - van de Stille Oceaankant naar de Caribische kant. Omhoog tot zestienhonderd meter. Motregen, hoewel het nu de droge tijd is. Koffiestop: we zien daar de eerste kikkers - Blue Jeans - rood lijfje en blauwe achterpoten. Wel klein - maximaal twee centimeter. Een mooie eco-lodge bij La Fortuna: aparte huisjes in een groene omgeving. Veel palmen en verschillende orchideeën, sommigen aan de stam en anderen groeiend vanuit de grond. Een optionele avondexcursie: nachtwandeling door het regenwoud. Het wordt een kikkerwandeling - we hebben er veertien verschillende soorten gezien, van één centimeter tot wel tien centimeter groot, zelfs de zeldzame veelkleurige roodoogboomkikker. We kregen zaklantarens mee om de kikkers te spotten. De gids lokt ze door hun verschillende roepen te imiteren. De kikkers antwoorden en zo kan hij ze vinden. Wel opletten met de paringsroep. Anders krijgt hij een hele groep hitsige kikkervrouwtjes achter zich aan. Vroeg naar bed. Slapen tot kwart voor zes. De jetlag lijkt achter de rug.

Om zes uur buiten. Een groep "birdwatchers" is al bezig: een telescoop, een laserpen, schrijfblokjes. Elk vogeltje wordt nauwkeurig genoteerd. Bij een voerplek zie je in een vaste volgorde de verschillende soorten voorbij komen: bijeneters, de lijsterachtige nationale vogel, parkieten, spechten. Ik geniet van wat ik telkens zie - zo fanatiek, als de vogelaars het doen, hoeft het niet van mij. Een optionele vaarexcursie op een rivier dicht bij de grens met Nicaragua. Iedereen van de groep gaat mee. Enkele uren ontspannen varen in een groene omgeving, tussen de middag een lekkere lunch aan bord. Nog meer vogels,  zoals diverse reigersoorten, rallen, aalschovers en ijsvogels. Verder kapucijneraapjes, brulapen en slingerapen. Verschillende kaaimannen, vleermuizen, een enkele luiaard. Het is heerlijk rustig op de rivier, bijna geen andere toeristenboten. De rivier vormt een soort eco-lint in een omgeving met veel agrarische bedrijvigheid zoals ananas, suikerriet, sinasappels zelfs commerciële teakbossen. Daarom zie je relatief veel dieren langs de oevers. Voldaan weer terug in de lodge en daar een rustige avond.

Weer vroeg bij de voerplek van de vogels. Sommigen zitten al te wachten op het voedsel. De volgorde van komen en gaan is ongeveer gelijk aan gisteren. Dicht bij de ingang van de lodge zit een luiaard in de boom. Zijn spijsvertering werkt zo langzaam, dat hij maar eens in de tien dagen beneden zijn behoefte komt doen. Langs de vulkaan de Arenal. We kunnen even zijn top door de wolken heen zien. Naar een natuurpark. Een pad langs tweeëntwintig bruggen leidt ons door prachtig regenwoud. Sommigen zijn als hangbruggen uitgevoerd. Onderweg bladsnijdermieren, een slapende gifslang, een mooie waterval. Wij zijn drie uur onderweg met 10800 stappen en hebben driehonderd calorieën verbruikt. Verder reizen langs het Arenal-meer richting Noordwesten. Na twee tussenstops aankomst in de lodge Buena Vista. We hebben daar de zon zien ondergaan richting Stille Oceaan.

We zwaaien de acht reisgenoten uit, die aan de canopy-tour deelnemen. Ze krijgen hun gordels om en hun helmen. Met Ank doe ik de loopbruggentour: één kilometer in de boomtoppen. We zijn de enige bezoekers - luxe. Daarna wandelen wij met zijn tweeën naar een waterval. Mooie natuur. We zijn drie uur onderweg - een perfecte ochtend. In de middag met de hele groep door bosgebied wandelen naar een andere waterval richting spa. Onderweg zien we brulapen en verschillende toekans. FOX heeft de spa na sluitingstijd voor ons afgehuurd. Eerst mogen wij een stoomcabine in en ons dan met geneeskrachtige modder insmeren. Daarna diverse warme baden. Na het badderen een heerlijke BBQ met vijf soorten vlees en worstjes en lekkere salades. Een tractor met aanhanger brengt ons voldaan terug naar de lodge. 

Afscheid van Buena Vista. Nog even naar de loopbruggen en de canopy. Een dertiger landt. Ze strekt trots haar armen omhoog. "Yes, you did it!" zeg ik tegen haar. Ze lacht vriendelijk. Over Liberia reizen we naar het Zuiden, Sámara, aan de Pacifische kust. Een hotel dicht bij het strand. Heel toeristisch: een baai met een eiland aan een zijkant. Zonsondergang. Silhouetten van  paarden tegen de nachthemel.

Een hele dag strandmogelijkheden. FOX biedt optioneel een boottocht aan. Een kwart van de groep vertelt enthousiast van dolfijnen, manta´s en walvissen, die ze gezien hebben. Ik wil graag snorkelen. Zelf vind ik een kajak-snorkeltocht: met de kajak naar het rif, daar snorkelen, dan verder peddelen naar een eiland en weer snorkelen. Ik blijk bij een ZZP-er geboekt te hebben: drie uur waakt hij, één op één, over mijn snorkelbezigheden. De onderwaterwereld is leuk, maar niet spectaculair. Wij raken aan de praat. Bij hem was het uitgeraakt met zijn Duitse vriendin. Met zijn nieuwe vriendin wil hij alles goed doen en vraagt mij, met mijn meer dan vijftigjarige huwelijkservaring, om tips. Ik zeg iets over wederzijds respect en het proberen de ander gelukkig te maken. Ik dobber in het water, de vissen onder mij en ik denk na over zijn verzoek. Weer op het droge herneem ik het gesprek. Ieder stel heeft eigen spelregels. Hij wil de onze graag horen. Eerlijkheid tegenover elkaar is belangrijk. Als je monogaam bent, is het gemakkelijker eerlijk te zijn. Zo is het ook na vijftig jaar samenzijn leuk. Hij wil zijn nieuwe vriendin een huwelijksaanzoek doen en mij per email laten weten, of het gelukt is. Voor mij is het een leuke ochtend, ook al wilde Ank deze keer niet mee, omdat zij niet helemaal lekker was. In de middag met Ank een lange strandwandeling. We lopen de hele baai rond en zien de zon inderdaad  perfect in de zee zakken.

Reizen naar het Oosten, lodge Cerro, dichtbij de grote haven van Puntarenas. Een leuke lunchstop met verschillende eetmogelijkheden, zoals Subway. In de tuin van een andere eettent zien we ara´s in de bomen, leguanen en een toekan, die het leuk vindt gefotografeerd te worden. Hij laat ons zelfs zien, hoe netjes hij kan eten. De lodge zelf is prachtig groen met aparte huisjes. Bij onze aankomst begroeten ons enkele ara´s, die weer druk worden vastgelegd. Ze hebben onwaarschijnlijk mooie kleuren in de volgorde van kop tot staart: rood, geel, blauw en weer rood.  Ik vraag een zangpedagoge uit onze groep, om iets aan hun stemontwikkeling te doen. Zij vreest, dat dit een hopeloze taak is. De ara´s moeten het echt van hun uiterlijk hebben en niet van hun zang. Met Ank nog een korte avondwandeling, voordat het echt donker wordt. Het uitzicht is mooi.

De hele groep tekent in op de optionele vaar-excusie op de Tarcolesrivier. Met zijn twintigen en gids Vincent op een boot van vijftig, voor iedereen nu een raamplaats. We zien leguanen en krokodillen, maar vooral vogels. Wij hebben een folder gekregen met een zestigtal vogels - dertig hebben we daadwerkelijk gezien, zoals de fregatvogel, pelikanen en diverse soorten reigers. Mijn vogelkennis wordt vergroot. In plaats van "die witte vogel daar" of "die rode ginds" ken ik nu sommigen bij naam. Hoogtepunt van mijn kennis is "The Clay Colored Thrush", de nationale vogel van het land i.p.v. "die bruine vogel daar". Hij ziet er lijster-achtig uit. Een lekkere lunch na het uitstappen. Stop bij de "Krokodillenbrug". De jarige reisleider trakteert ieder op een ijsje. Onder de brug liggen werkelijk krokodillen. Ik tel er een twintigtal. Als er een kip naar beneden wordt gegooid, zwemmen ineens ongeveer dertig dieren stervormig om de buit heen. Mooie luchten bij de zonsondergang in de lodge.

Vroeg op. Kapucijneraapjes bij het restaurant. Een kolibrie snoept van de bloemen. Vier ara´s zijn aan het ontbijten. Elegant vliegen ze in formatie weer weg. Op weg naar het Zuiden, naar Manuel Antonio, een Nationaalpark. Er blijkt een wielerwedstrijd gehouden te worden. De renners rijden dwars door het gewone verkeer heen, wat telkens heel onveilig lijkt. We zijn nu voor de relatief korte afstand twee uur langer onderweg. Met een gids door het park. Zijn belangrijkste hulpmiddel is het nieuwste model van een Swarovski-kijker van de bekende Oostenrijkse firma. We zien zo een vleermuis onder een heliconia-blad, een kikker op een blad, verschillende luiaarden, een slangetje, een uilachtige vogel met een jong onder haar borstveren, wat volgens de gids heel bijzonder is. Verder bijzondere spinnen, een wandelende tak, diverse leguanen en een neusbeer. Er is aan het einde van de wandeling uitgebreide zwemmogelijkheid. Bij de terugweg horen we de brulapen. We hadden ervoor al doodshoofdaapjes gezien. Achteraf was de groep voor één gids te groot, wat tot (te) lange wachttijden bij de verschillende stops leidde. Een keurig hotel tussen het park en Quepos.   

Met Ank ingetekend op de catamarantour. Netjes opgehaald bij ons hotel. Een heel nieuwe boot voor vijftig personen, de meesten uit de Verenigde Staten afkomstig. Een grote groep vrouwelijke collegestudenten. Drankjes aan bord en de lunch zijn bij de boeking inbegrepen. De zee op niet zo ver van de kust. Verschillende dolfijnen om de boot heen. Dan naar een beschutte snorkelplek. Iedereen wordt voorzien van bril, flippers en zwemvest. Met zijn tweeën hand in hand in het water. Weer leuke gekleurde vissen gezien, maar niets bijzonders. Van het bovendek kan men ook met glijbanen in het water komen. Een lekkere lunch met fruit en puddinkje toe. Na halfeen weer in de haven. Als je van zwemmen/snorkelen houdt, dan is dit uitje leuk. Maar bij de excursie vanuit Sámara ga je veel verder de zee op en zie je ook meer vissen. Even rusten in het hotel. In de latere middag met Ank de berg op wandelen tussen het groen. Van boven af zien we weer de zon mooi in de zee ondergaan.

Een reisdag naar het Oosten. We komen door de hoofdstad San José, gaan weer over het Centrale Massief heen met een paar druppels regen en komen bij ons resort Ara Ambigua aan. Kamers in een heel groene omgeving. Bijna na aankomst een kleine luiaard werkelijk op enkele meters afstand. Hij is "druk" aan het bewegen. De hele reis waren we op zoek naar luiaards - soms door kijkers heen ver weg in de splitsing van boomtakken en nu eentje zo dichtbij - een cadeautje. Vele vogels. In de avond het officiële afscheid van onze chauffeur Alberto. Hij krijgt zijn enveloppe. Morgen in de loop van de ochtend draagt hij ons aan de mensen van onze laatste lodge Laguna Tortuguero over. Niets dan lof voor hem. FOX trakteert ons op een cocktail - ieder mag zelf kiezen - lekker. Even op kikkerjacht in de poel net onder het restaurant. De mooie roodoogboomkikker wordt twee keer gespot. Vooral zijn zijkanten laten prachtige kleuren zien.

Bij zonsopkomst al bij de voerplek voor vogels. Vele lodges hebben zulke plekken met bananenstukjes. We zien weer een keur van bonte vogels, zoals de bontspecht, langs komen. Met de bus richting Noordoosten. Afscheid van de chauffeur. Onze groep met handbagage op een boot. Anderhalf uur varen door veel groen. Af en toe een vogel, kaaiman of leguaan. De koffers waren al op een aparte boot geladen, we hadden er geen omkijken naar. Een grote lodge aan de rivier- aan de achterkant van de huisjes een onstuimige zee. We zijn hier all inclusive. Het begint meteen met een uitgebreide lunch. Twee swimmingpools. Voor sommige medereizigers is dit het paradijs. Om drie uur in de middag met de hele groep de optionele excursie naar een schildpaddencenter. Op de dertig kilometer strand komen elk jaar tienduizenden schildpadden hun eieren leggen. Sinds vijftig jaar worden zij wetenschappelijk begeleid. Het is nu geen legseizoen, maar er is een interessant informatiecentrum. Onze FOXgroep heeft een schildpad geadopteerd. Welke naam krijgt ze? Met algemene stemmen van de vrouwen van onze groep wordt het de naam van mijn "Ankie", omdat ze de oudste is en zich toch niet laat kennen bij de programmaonderdelen. Met Ank nog een uitgebreidere avondwandeling langs de onstuimige zee.

Halfnegen in de ochtend een tocht met de hele groep in twee open boten. Eerst de brede rivier: reigers, een toekan, een luiaard hoog in de boom. We gaan het Nationale Park Tortuguero in - de rivier wordt smaller. Waterhoentjes, verschillende reigersoorten met mooie kleuren in de volle zon. Vleermuizen, leguanen, kaaimannen. De waterloop wordt uiteindelijk zo smal, dat we moeten keren. Een groep brulapen boven ons doet zijn behoefte in onze boot, gelukkig op een onbezette zitplaats. We varen door tot de monding van de rivier in zee en zien de witte schuimkoppen van de branding. Bij de steiger de hangende nesten van een soort grote wevervogel, zwart met gele staart – nu een nieuw hoogtepunt van onze vogelkennis: de Montezuma Oropendula. Met een nette buiging (pendula) wint het mannetje de gunsten van zijn vrouwtje. Een vrije middag. Met Ank nog een keer wandelen naar het schildpaddencentrum - heen langs het pad achter de kustlijn en terug over het strand. Iets meer informatie over onze geadopteerde groene schildpad Ankie. Leeftijd is minimaal vijfentwintig jaar, maar kan ook veel hoger zijn. In september 2015 kreeg ze een merk (tag) aan dit strand. Ze zou dit jaar terug moeten komen, als ze nog leeft, om weer eieren te leggen, binnen één kilometer afstand van haar geboorteplek. Wij hopen natuurlijk, dat het haar lukt. Per mail kan dan een bericht komen. Perfecte verzorging met eten en drinken in deze lodge. Alles hier is professioneel geregeld.

Begin van de terugreis. Ruim een uur met de boot door veel groen. De bagage weer in een aparte boot. De koffers worden weer voor ons aan land gebracht. Met een grote bus richting San José. De lunch is nog op kosten van de lodge. Er blijkt een vlindertuin aan het restaurant verbonden. We krijgen nu naast de kikkers en vogels ook een overzicht van de vlinders van Costa Rica te zien. Met Ank nog een korte wandeling door de stad. Het hotel is perfect gelegen. De hal van het Nationaaltheater met zijn mooie versieringen, de markt, om de laatste colons kwijt te raken, de kathedraal, om te danken voor de reis. Afscheid van reisleider Vincent. Hij was de juiste combinatie van deskundigheid en zorgzaamheid.

     Klaus Fischer

Costa Rica Algemeen.
- In bijna alle onderkomens was er gratis WIFI, soms ook op de kamers.
- Het water is ook voor toeristen praktisch overal drinkbaar. We konden onze gekregen waterfles bijna overal bijvullen. Niet drinkbaar in Tortuguero – maar daar in restaurant genoeg vulpunten.
- Op de kamers weinig koffiezet-mogelijkheden, maar soms centrale gratis drinkmogelijkheden.
- Het was nu in februari de droge tijd. Maar in de bergen en aan de Caribic zijn er ook dan korte buien.
- Costa Rica is niet goedkoop. Eten en excursies zijn relatief prijzig.
- De directe vlucht met KLM is aan te bevelen (heen elf uur vliegen, terug tien uur).
- Voor natuurliefhebbers een heel leuke reis. Je krijgt werkelijk veel flora en fauna te zien.