Cuba informatie

Landeninformatie Cuba

Op Cuba lijkt het altijd feest. Of het nou gaat om livemuziek, gepassioneerde dansen, verfrissende cocktails of kleurrijke klassieke auto’s – het is nooit saai op deze unieke bestemming. Dit grootste Caribische eiland heeft een eindeloze voorraad zon, zee en strand, maar ook een fascinerende cultuur en geschiedenis. Proef het beste van beide werelden op deze steeds populairdere vakantiebestemming!

Bevolking, taal en cultuur

De ruim 11 miljoen inwoners van Cuba zijn extreem divers op het gebied van achtergrond en etniciteit. Een meerderheid van de Cubaanse bevolking stamt af van de Spaanse kolonisten die het land vanaf de vijftiende eeuw bezetten. Daarnaast zijn er significante minderheden die etnisch verbonden zijn aan Afrikaanse tot slaaf gemaakten die naar Cuba werden gebracht of aan de inheemse volkeren die Cuba bewoonden voor de komst van de Spanjaarden. Amerikaanse en Europese migranten vormen eveneens een flinke bevolkingsgroep op het eiland.

Met zo’n gevarieerde bevolking vormt ook de cultuur van Cuba een ingewikkelde mix. De gebruiken en tradities van Cubanen komen voort uit een combinatie van Europeaanse, Afrikaanse en inheemse invloeden. De voertaal op het eiland in Spaans, hoewel ook zo’n 4 procent van de Cubaanse bevolking Haïtiaans Creools spreekt. In de grote steden komt het ook vaak voor dat men Engels spreekt.

Muziek en dans zijn belangrijke elementen van de cultuur op het eiland. Veel muziekstijlen van Cuba komen voort uit een mix van internationale invloeden. Afrikaanse drumritmes worden gecombineerd met Europeaans klinkende melodieën en zang. Bekende voorbeelden van traditioneel Cubaanse muziekstijlen zijn danzon, son, charanga, mambo, rumba en salsa. Deze opzwepende muziekstijlen kunnen bijna niet gespeeld worden zonder dat daar ook bij gedanst wordt. Cubanen staan dan ook bekend om de onvergetelijke livemuziek- en dansvoorstellingen – voor veel bezoekers een hoogtepunt van hun reis.

Een ander opvallend fenomeen op Cuba zijn de iconische oude auto’s, die overal op het eiland voorbijkomen. De klassieke Amerikaanse wagens waren in de jaren vijftig van de rijke elite van Cuba. Velen van hen vluchtten direct van het eiland toen Fidel Castro aan de macht kwam, waardoor hun voertuigen in handen kwamen van de lokale bevolking. Omdat er een lange tijd geen nieuwe auto’s geïmporteerd werden, zat er niets anders op dan de aanwezige voertuigen zo goed mogelijk te onderhouden.

Tegenwoordig worden er weer nieuwe modellen geïmporteerd, maar de Amerikaanse wagens zijn een onmisbaar onderdeel geworden van het straatbeeld in de Cubaanse steden. Zowel de locals als bezoekers zijn dol op de opvallende vintage voertuigen!

Natuur

Hoewel veel mensen bij Cuba denken aan een oude auto in een kleurrijk straatje, of een cocktail en een sigaar op een terras, beschikt het eiland ook over een bijzonder aantal natuurlijke bezienswaardigheden. Fantastische stranden vol palmbomen, dramatische bergketens en weelderige mangrovebossen behoren tot de natuurlijke wonderen van het Caribische eiland.

De kustlijn van Cuba is bijna zesduizend kilometer lang. Het noordelijke deel van de Cubaanse kust bestaat voor een groot deel uit rotsen, met enkele paradijselijke witte zandstranden. Uitkijkend over het azuurblauwe water en omgeven door hoge palmbomen vinden bezoekers hier ongetwijfeld ontspanning. Verschillende koraalriffen liggen verscholen onder het wateroppervlak, klaar om ontdekt te worden.

Een groot deel van het eiland bestaat bovendien uit heuvels, rotspartijen en bergen. In het oosten van het eiland liggen de hoogste bergketens, met als hoogste piek de 1.974 meter hoge Pico Turquino. Ook ligt in het oosten van het eiland het Cuchillas de Toa biosfeerreservaat, een reliëfrijk natuurgebied van dennenbossen, karststeengrotten, nevelwouden, mangrove en koraalriffen. Deze plek is een goed voorbeeld van de enorme biodiversiteit op Cuba; alleen in dit natuurreservaat leven al bijna duizend endemische soorten flora en fauna.

Geschiedenis, economie en politiek

Het eerste bewijs van menselijke activiteiten op Cuba is ruim vijfduizend jaar oud. Archeologische vondsten wijzen op verschillende neolithische culturen van jagers-verzamelaars. Later arriveerden de Arawak, een volk dat over de Caribische eilanden richting het noorden migreerde. Zij begonnen op Cuba met het verbouwen van cassave, katoen, mais, zoete aardappelen en tabak. Aan het einde van de vijftiende eeuw leefden er waarschijnlijk zo’n 350.000 mensen op het eiland.

Christopher Columbus zeilde in 1492 langs de kust van Cuba, denkend dat hij het Aziatische vasteland had bereikt. In 1494 keerde hij terug met het doel om de regio de veroveren, koloniseren en bekeren. De Spanjaarden begonnen al snel met het stichten van permanente vestigingen op de omringende eilanden en uiteindelijk ook op Cuba zelf. Het felle verzet van de inheemse bevolking, onder leiding van opperhoofd Hatuey, werd binnen enkele jaren de kop in gedrukt.

De Spaanse kolonisten begonnen suiker- en tabaksplantages op het eiland, dat algauw de belangrijkste Spaanse basis in de Caraïben werd. Het duurde niet lang voordat tot slaaf gemaakte inwoners van Afrika naar de plantages werden gebracht. Dit proces versnelde tijdens de Zevenjarige Oorlog, toen de Britten Havana bezetten en in duizenden tot slaaf gemaakten binnenbrachten in enkele maanden tijd. Tijdens de Haïtiaanse Revolutie, een succesvolle slavenopstand op de toenmalige Franse kolonie, vluchtten nog eens een groot aantal Franse slavenhouders naar Cuba.

Vanaf de negentiende eeuw werd slavernij op steeds meer plekken aan banden gelegd. Ook in Cuba was er een steeds grotere beweging die streefde naar de afschaffing van slavernij én naar Cubaanse onafhankelijkheid van Spanje. Dit leidde tot een serie oorlogen, die eindigden met een overwinning van de Cubaanse rebellen, wie werden gesteund door de Amerikanen. Aan het einde van de negentiende eeuw werd slavernij afgeschaft op Cuba en in 1902 werd het eiland officieel een onafhankelijke republiek.

Hoewel Cuba in de negentiende eeuw was uitgegroeid tot de wereldleider op het gebied van suikerproductie, had het land het niet makkelijk. Verschillende leiders probeerden de macht ook na hun termijn te behouden, terwijl de Verenigde Staten ook politieke invloed uitoefenden op het eiland. Naarmate de politieke chaos toenam, verloor het land snel haar welvarende status.

In 1953 begon de Cubaanse revolutie, toen Fidel Castro met een groep rebellen probeerde het autocratische regime van Batista omver te werpen. Hoewel deze poging mislukte, lukte het Castro enkele jaren later alsnog om de macht over Cuba in handen te krijgen. Hij vestigde een communistische staat op het eiland en zocht toenadering tot de Sovjet-Unie. Dit gebeurde op het hoogtepunt van de Koude Oorlog en leidde tot de Cubacrisis in 1962, waarbij de hele wereld vreesde voor een kernoorlog.

In 1991 veranderde de situatie voor Cuba drastisch. Met de val van de Sovjet-Unie was het land in één klap een belangrijke handelspartner verloren, wat een grote impact had op de economie. Sindsdien heeft de Cubaanse regering geprobeerd om banden op te bouwen met de linkse regeringen van Latijns-Amerika. Politiek gezien is de Communistische Partij nog altijd aan de macht op Cuba. Door mensenrechtenorganisaties wordt het land over het algemeen omschreven als een dictatoriale staat.

Na die economische crisis in de jaren negentig heeft Cuba een snelle economische groei doorgemaakt, grotendeels te danken aan de groeiende toeristenindustrie op het eiland. Rietsuiker en tabak zijn bovendien nog steeds belangrijke exportproducten. Hoewel het gemiddelde maandsalaris op het eiland nog geen 20 euro is, doet Cuba het op economisch gebied beter dan de meeste Latijns-Amerikaanse landen. Volgens de Cubaanse regering heerst er weinig armoede in het land.

Klimaat

Voor het grootste deel heeft Cuba een tropisch savanneklimaat. Dat betekent dat de gemiddelde temperatuur overdag het hele jaar door tussen de 25 °C en 34 °C ligt. Omdat het – met name tussen november en mei – behoorlijk kan waaien op het Caribische eiland, is de gevoelstemperatuur vaak iets lager.

Cuba is een perfecte bestemming voor zonaanbidders; zelfs tijdens het regenseizoen schijnt de zon nog voor het grootste deel van de dag. De buien die in deze periode (van mei tot oktober) vallen, zijn vaak van korte duur.

In het zuidoostelijke puntje van het eiland heerst een warm steppeklimaat. Het grootste verschil met de rest van het eiland is dat hier dus het hele jaar door weinig neerslag valt.

Terug naar boven