Ecuador informatie

Landeninformatie Ecuador

Wat zijn de gewoontes en gebruiken, hoe is het klimaat in de maand dat u vertrekt en wat zijn de hoogtepunten op het gebied van flora en fauna? Kom niet voor verrassingen te staan en lees de landinformatie.

Bevolking

Ecuador heeft ongeveer 14,5 miljoen inwoners: 7% indianen, die vooral in de hooglanden wonen, 70% mestiezen, een combinatie van Indiaans en Spaans bloed, 7% blanken en 7% negroïden, die met name aan de Noordkust wonen. Deze negroïde bevolking van Ecuador stamt af van de slaven, die in de achttiende eeuw werden geïmporteerd om te werken op de plantages aan de kust. In 1821 werd de slavernij officieel afgeschaft.

Ecuador is één van de armste landen van Zuid-Amerika; zo'n 80% van de bevolking leeft onder de armoedegrens en heeft een minimuminkomen van minder dan 300 dollar per maand. Acht jaar onderwijs is verplicht, maar de helft van de kinderen haalt dat niet eens. In de hooglanden is het schooljaar van september tot juni, aan de kust van mei tot januari.

De officiële taal van Ecuador is Spaans, maar de verschillende indianengroepen spreken echter nog vaak het Quichua, de moedertaal van de Inca's. Pas in het midden van de jaren '60 werd er een tweetalig onderwijsprogramma gestart voor de Indianen en sindsdien is het analfabetisme van 44 naar 12 á 14% gedaald. De meeste Ecuadorianen spreken eigenlijk nog maar weinig Engels en om het land en volk goed te leren kennen raden we u aan om, al zijn het maar een paar woorden, wat Spaans te leren.

In Quito en een aantal andere steden bieden taalscholen zich aan voor persoonlijke- en groepslessen. Een leuke manier om de taal te leren en tegelijkertijd wat over de cultuur te ontdekken.

Cultuur

De laatste jaren is men op de meeste plaatsen in Ecuador erg gewend geraakt aan de vele buitenlandse toeristen met hun andere kledinggewoonten, gedragsregels en omgangsvormen. Op de meeste plaatsen in Ecuador wordt het doorgaans volledig geaccepteerd door de lokale bevolking als toeristen in een korte broek lopen en bijvoorbeeld een glaasje alcohol drinken.

Uiteraard moet u er wel altijd bewust van zijn dat u te gast bent in dit land en u zult zich dan op bepaalde plaatsen, zoals lokale kerken en kleine dorpjes op het platteland, wat kleding en gedrag betreft discreet op moeten stellen. Past u zich aan de lokale normen en waarden. U kunt voor advies wat wel en niet kan zeker bij de reisleid(st)er terecht! Als de omstandigheden voor die dag dat vragen, kerkbezoek o.i.d., wordt u een kledingadvies gegeven.

De belangrijke feestdagen zijn als volgt:
Slag bij Pichincha, 24 mei,
Primer grito de la Independencia del Ecuador 10 augustus, 
Onafhankelijkheid Guayaquil, 11 oktober
Ontdekking van Amerika, 2 november,
Allerzielen en van 1-6 december viert men de Stichting van de stad San Francisco de Quito door de Spanjaarden, met onder andere de beroemdste stierengevechten van Latijns-Amerika.

Flora en Fauna

Volgens ecologen hebben de tropen een enorme diversiteit aan planten en dieren. In Ecuador bevinden zich zo’n 25 mangrovemoerassen aan de kust en veel zeevogels nestelen in deze bomen, die in het zoute water kunnen groeien. In de riviermondingen vinden we kaaimannen, schildpadden, roze lepelaars en Jabiru ooievaars.


Tropical Dry Forest kent een nat en droog seizoen. Het droge seizoen is een klimaatsoort die snel aan het verdwijnen is in Ecuador en alleen nog aan de centrale Pacific kust en in het Nationaal Park Machalilla voorkomt. Het Tropical Cloud Forest is het nevelwoud en komt alleen in de hoger gelegen valleien voor, waar de bomen vaak in de mist hangen. Zij herbergen varens, orchideeën en bromelia’s en het is een sprookjesachtig bos, waar nog tapirs en de Andean spectacled bear voorkomen. In het regenwoud tref je de ceiba, de kapokboom, bromelia’s, varens, orchideeën en strangling figs.

Páramo is een graslandschap dat op grote hoogte groeit. Het lijkt een soort steppe en wordt ook wel de spons van de Andes genoemd. Zo’n 10% van Ecuador bevindt zich in de páramo, waar harde grassen en smalle compacte plantjes groeien, die zich proberen te weren tegen het klimaat. Een mooie bloem van de páramo is de espeletia (madelieffamilie) die zo groot kan worden als een mens. Een half miljoen Ecuadorianen wonen op de páramo.

De zone tussen de páramo en de laaglanden is mistig en nat. Dit komt omdat de koude en de warme lucht samenkomen, waardoor de lucht condenseert en er zich neerslag vormt. Dit gebeurt het meest aan de oostkant van de Andes en als gevolg daarvan is de vallei tussen de twee Andes Ketens veel droger.
In heel Noord-Amerika komen ongeveer 170.000 planten voor, waarvan er alleen al in Ecuador zo'n 25.000 verschillende zijn.

Ecuador kent verder een breed scala aan vogels. Veel voorkomende soorten zijn de kolibrie, masked trogons, tanagers, haviken, caracaras, Andean teal, Andean Coot en de condor.

Geografie

Ecuador is genoemd naar haar positie op de evenaar "equator" en is na Uruguay en de Guyanas en Suriname het kleinste land van Zuid-Amerika. Het land heeft daarentegen wel de grootste bevolkingsdichtheid van Zuid-Amerika: 42 inwoners per vierkante kilometer. De Galápagos Eilanden, zo'n 1000 kilometer westwaarts gelegen in de Stille Oceaan, werden in 1832 geannexeerd.

Geologisch gezien is Ecuador in drie gedeeltes te verdelen: de kust, de hooglanden en de jungle. De kustlijn gaat tot 1000 meter hoogte, en strekt zich uit tussen de 100 en de 200 kilometer ten oosten van de Andes. Er zijn drie grote rivieren, die van noord naar zuid stromen, waardoor de kuststrook veel vruchtbare grond heeft voor bananen, cacao, rijst en grasland.

Aan de kust zijn, tot Guayaquil, veel mangrovebossen te vinden, maar ten zuiden hiervan is het veel droger. Het Andes Gebergte, tussen de 100 en 200 kilometer breed, is in Ecuador op haar smalst, maar wel erg hoog, met als piek de Chimborazo (6310 meter). De meeste Ecuadoriaanse toppen zijn vulkanen en de Cotopaxi (5897 meter) is één van de hoogste actieve vulkanen ter wereld.

De Andes in Ecuador bestaat uit twee vulkanische rijen, met een vallei in het midden, die elk zo'n 400 kilometer lang zijn. Deze vallei werd door Alexander von Humboldt de 'Avenue of the Vulcanoes' genoemd. De meeste actieve vulkanen liggen in het noorden, maar het hele gebied is seismologisch actief, heeft veel hotsprings en last van aardbevingen.

Door de hoogteverschillen zijn er behoorlijke klimaatverschillen. Het Amazonebekken, de Ecuadoriaanse jungle, beslaat een groot deel van het land en wordt ook wel de Oriente genoemd. Primair en secundair oerwoud vormt de bebossing.

De hoogste bergen van Ecuador zijn Chimborazo (bij Riobamba) 6310 m, Cotopaxi (bij Latacunga) 5879 m. Cayambe (tussen Quito en Otavalo) 5790 m, Antisana (ten zuiden van Quito) 5790 m, Sangay (ten zuiden van Riobamba) 5320 m. Altar (bij Riobamba) 5320 m, Tungurahua (bij Baños) 5023 m.

Geschiedenis

De geschiedenis van Ecuador begint in de 15e eeuw na Christus toen de Inca's een rijk vestigden in Zuid Peru. In de 15e eeuw breidden de Inca's hun rijk uit en werd Quito veroverd in 1492 (het jaar van Columbus) en dat werd de uitvalsbasis van de Inca's. Er kwam een weg tussen Cuzco (de Incahoofdstad in Peru) en Quito.

In 1526 stierf Incakoning Huayna Capac en werd het rijk verdeeld onder zijn twee zonen. Dit was zeer uitzonderlijk aangezien het hele rijk normaliter naar één zoon ging, Huáscar kreeg Cuzco en Atahualpa, Quito. In datzelfde jaar werden, aan de Noordkust bij Esmeraldas, ook de eerste Spanjaarden gesignaleerd. Er ontstond een burgeroorlog tussen de beide broers, die in 1532 gewonnen werd door Atahualpa en hij vestigde zich in Cajamarca, in het noorden van Peru.

Tegelijkertijd arriveerden de Spanjaarden, Pizarro’s mannen vonden Atahualpa in Cajamarca, namen hem gevangen en vroegen een losprijs voor hem. Ze kregen goud en zilver, maar vermoordden hem uiteindelijk toch. In 1533 stortte het Incarijk in en Pizarro, één van de grootste Conquistadores, claimt het noordelijke deel van het rijk en stuurt twee van zijn luitenanten richting Quito. Quito wordt, voor de komende 280 jaar, een onderkoninkrijk van Peru.

In deze periode (de koloniale periode) worden verschillende zaken in het land geïntroduceerd, zoals: varkens, tarwe, bananen, maar ook minder materiële dingen als het Christendom en de koloniale wetten. Het systeem van de 'encomienda' wordt ingevoerd: Indianen worden aan een Spaanse grootgrondbezitter toegekend om voor hem te werken en krijgen zelf maar een klein stukje grond. Het gevolg is dat zij voor altijd in de schuld staan bij hun baas. Een verkapte vorm van slavernij.

Grote haciënda’s worden voor en door de Spanjaarden gebouwd, maar in 1809 komt de eerste echte opstand tegen de overheersers: de onafhankelijkheid wordt uitgeroepen, maar deze duurt slechts 3 maanden. Ecuador wordt gedeeltelijk onafhankelijk, want tot 1830 horen ze bij Groot Colombia, dat onder  bestuur staat van Simon Bolivar. Pas met de ineenstorting van Gran Colombia (Ecuador, Colombia,Venezuela) wordt Ecuador écht onafhankelijk.

Na 1830 volgt een periode van chaos en instabiliteit, waarbij wisselingen van de macht, dictatuur, militair bewind, caudillos ('heersers') aan de orde van dag zijn. Er zijn conflicten tussen de kustbewoners (Guayaquil en de Sierra, Quito) en pas halverwege de 20e eeuw, in 1948, komt er politieke stabiliteit, dankzij de enorme groei van de bananenproductie en de intensieve verbouw van koffie en cacao.

De jaren '60 en '70 worden weer moeilijker. Maar na twee militaire dictaturen en de vondst van olie in het Amazonegebied lijkt deze situatie te verbeteren (1973). Sinds 1979 is Ecuador, gepaard gaande met veel moeilijkheden, weer een democratie.  In 1995 komt het broeiende grensconflict met Peru tot een explosie. De aanleiding is een stuk Amazonegebied waarvan onduidelijk is wie de eigenaar is. Ecuador vindt dat ze het gebied mogen besturen, Peru vindt dat Ecuador alleen de wateren mag bevaren.

In 1995 escaleert het zelfs tot een 6-weekse oorlog en deze oorlog creëert behalve problemen met Peru ook volop binnenlandse onenigheid, omdat een groot deel van het nationaal budget hieraan wordt uitgegeven. In 1998 worden de troepen weggehaald en wordt er gesproken over het trekken van een echte grenslijn. Op 26 oktober van dat jaar wordt het vredesverdrag getekend tussen president Fujimori van Peru en president Mahuad van Ecuador.

Klimaat

Het klimaat in Ecuador verschilt per streek. Elke streek heeft twee seizoenen, een natte en een droge tijd, ofwel de winter en de zomer. In de natte tijd staat de zon op haar hoogste punt, met als gevolg een verhoging van de verdamping. Dit resulteert in wolken en dus neerslag. De Ecuadoriaanse zomer valt in dezelfde periode als de Nederlandse zomer, althans in de hooglanden.

Ecuador bestaat eigenlijk uit drie gebieden.
De Sierra (de hooglanden), waar het droge seizoen van juni tot september valt. In het regenseizoen regent het niet elke dag. De temperatuur is het hele jaar door tussen de 7 en de 22 graden.

Het gematigd klimaat heeft, door de hoogteverschillen, veel microklimaten. (van semiwoestijn tot 5000 m. hoogte) Het regenseizoen is van januari tot april en de temperatuur ligt constant rond de 30° C. Van mei tot december valt er minder regen en is het iets koeler.

Tot slot de Oriente, waar, vooral in de middag en de avond, veel regen valt. April, mei en juni zijn de natste maanden, en het is er bijna net zo heet als aan de kust.

Tijdens de rondreis komt u op verschillende hoogtes: Quito op 2850 meter, de jungle op 500 meter, Baños op 1800 meter, Otavalo en Cuenca op 2400 meter en de kust op zeeniveau. U komt zowel op plekken waar het op dat moment zomer is, en stukken waar het op dat moment winter is. Is het warm in de hooglanden (juni - oktober), dan is het mistig aan de kust.

Is het koud in de hooglanden (van december tot mei), dan is het zomer aan de kust. In de jungle is het altijd 30 graden. Het gemiddelde van Quito ligt rond de 15 graden. In de wintertijd is het in de ochtenden vaak zonnig, met een bui in de middag.

Het fenomeen van el Niño is het warm worden van het water rond de kerst. De naam werd gegeven door de vissers die rond de tijd van het 'kindje' (El Niño) merkten dat het water anders werd. Vissen en wier overleefden het niet en vogels stierven in grote getale. Het fenomeen komt elke drie tot zeven jaar voor en is volledig onverklaarbaar voor de wetenschap. Door het Nino effect was er in 1997 droogte in Azië en Australië, orkanen aan de kust van de Verenigde Staten, geen vis in Peru en een cholera-epidemie. Vroeger was het elke vijf tot acht jaar, tegenwoordig elke drie tot vijf jaar.

Het weer op de Galápagos
De Galápagos Eilanden kennen twee seizoenen. Het "hete" en "natte" seizoen loopt van ca. januari tot juni en heeft een gemiddelde temperatuur van 28 graden. Het "droge" en "koele" seizoen loopt van juni tot december en heeft een gemiddelde temperatuur van 18 graden. De koele periode wordt ook wel het garúa-seizoen genoemd dat betrekking heeft op de mistbanken die in deze periode vaak over de eilanden hangen. In de maanden oktober en november kan de zee enigszins ruig zijn.

De garúa wordt veroorzaakt door de koude Humboldtstroom die afkomstig is van de zuidkust van Chili. De El Nino stroom, wat letterlijk kerstkindje betekent, ofwel de warme stroom treedt rond kerstmis op en kan gepaard gaan met regen.

Politiek/Economie

Ecuador is een republiek met een democratische regering. Bij verkiezingen moet de president 50% van de stemmen krijgen, wat eigenlijk bijna nooit voorkomt. Daarna volgt een tweede ronde tussen nummer één en twee. De president blijft vier jaar zitten en kan niet herkozen worden. Hij is hoofd van het leger en benoemt 12 ministers. Ecuador heeft 24 provincies met aan het hoofd een gouverneur en deze provincies zijn weer onderverdeeld in cantones met een Alcalde – burgemeester aan het hoofd.

Op 10 januari 2000 werd door de regering Mahuad de dollarisering van de economie afgekondigd. Er kwam een vaste wisselkoers van 25.000 sucres voor 1 dollar en vanaf september 2000 zijn er alleen nog dollarbiljetten in omloop.

Op 21 januari 2000 vond er een staatsgreep plaats: het Nationale Congres werd o.a. door militairen en een indiaanse organisatie in bezit genomen en een driemanschap kondigde een 'regering van nationale redding' af. Deze hield 1 nacht stand en de volgende morgen trad (mede onder druk van de VS) vicepresident Gustavo Noboa aan als de nieuwe constitutionele president van het land. Noboa heeft, met steun van toenmalig president Clinton, vastgehouden aan de dollarisering. Een doel blijft toch om ooit tot een economische unie te komen tussen Noord, Midden, en Zuid-Amerika.

Ecuador wordt vaak gezien als één van de meest onstabiele landen van Latijns Amerika, echter in vergelijking met andere Latijns-Amerikaanse  landen hebben ze geen bloedig verleden. Tot voor kort was Ecuador een typische bananenrepubliek: bijna alle export was afhankelijk van landbouwproducten, van (inderdaad) bananen, koffie en cacao. Dit veranderde echter in 1973, toen er olie werd gevonden en in 1980 kwam al meer dan de helft van de exportinkomsten uit olie.

De desastreuze ommekeer kwam in de jaren '80. In 1982 sloeg El Niño genadeloos toe en halveerde de koffie, cacao- en bananenopbrengst, in 1986 kelderde de olieprijs en in 1987 verwoestte een aardbeving de halve oliepijplijn. In de jaren '90 ging het iets beter en begin 20e eeuw heeft het IMF aangekondigd dat Ecuador wel eens voor een economische verrassing kan zorgen. Het minimumloon lag in januari 1999 op 160 dollar, maar dat was in januari 2000 nog maar 60 dollar van over. Onder de regering Noboa werd hard aan de lonen gewerkt. Eén van de redenen waarom de afgelopen jaren de prijzen ook in het toerisme zo sterk gestegen zijn.
Terug naar boven