Egypte informatie

Landeninformatie Egypte

Het Oude Egypte spreekt tot de verbeelding van velen, maar ook het Egypte van nu is een bestemming vol verrassingen. Wissel een bezoek aan de piramides van Gizeh af met een wandeling door het bruisende centrum van Caïro. Bewonder imposante historische bouwwerken en tempels in Luxor en verken de koraalriffen van Hurghada. Eén ding is zeker: Egypte biedt voor elk wat wils!

Bevolking

Het totale inwonersaantal van Egypte wordt geschat op ruim 75 miljoen mensen en bijna al deze mensen wonen in het Nijldal en in de noordelijke delta. Dit oppervlak is nog maar net groter dan Nederland, dus er kan gesteld worden dat dit een redelijk dichtbevolkt gebied is. Zo wonen er in de stad Caïro alleen al meer mensen dan in heel Nederland. De samenstelling van de stedelingen is heel afwisselend en vele culturen zijn er terug te vinden.

Het basisonderwijs is in Egypte verplicht. In alle uithoeken van het land zijn er scholen, zelfs in de wat stillere gebieden. Door de enorme jaarlijkse groei van de bevolking er echter nog niet genoeg scholen. Op de meeste plaatsen hebben ze dit opgelost door les te geven in shifts. ’s Ochtends wordt er dan aan een klas lesgegeven en ’s middags weer dezelfde les aan een andere klas.

Hoger onderwijs is gratis. Het enige dat betaald moet worden, zijn de boeken. Deze zijn echter duur en moeilijk te verkrijgen. De oudste universiteit in Egypte is de Al Azhar, die ruim duizend jaar geleden opgericht werd. De nieuwere universiteiten zijn te vinden in landelijke gebieden als de Suez en Ismailië. De grootste universiteit is de Universiteit van Asyut.

Het Egyptisch Arabisch is de officiële voertaal van Egypte, maar in de toeristische plaatsen wordt er ook Engels en Frans gesproken. Wanneer u op straat iemands hulp nodig heeft, kunt u het dan ook het beste met Engels of Frans proberen. Enigszins buiten de toeristische routes wordt er enkel Arabisch gesproken en daarom is het wel handig om de Arabische cijfers uit uw hoofd te leren. Dit kan bij het vaststellen van de prijzen van pas komen. Uiteraard is het aan te raden om u te verdiepen in de Arabische taal en misschien een taalboekje met enige standaardzinnen bij u te hebben. Lastige en vervelende situaties kunnen op deze manier voorkomen worden.

Bevolking, taal en cultuur

Met bijna 100 miljoen inwoners heeft Egypte de grootste bevolking van alle Arabisch sprekende landen. De overgrote meerderheid van deze mensen woont langs de Nijl en in de Nijldelta. De bevolking van Egypte is niet erg divers – verreweg de meeste inwoners hebben de Egyptische nationaliteit. De officiële taal is Arabisch, met als meest gesproken dialect het Egyptisch-Arabisch.

Een groot deel van de Egyptenaren is moslim. Sinds de jaren tachtig is de islam de staatsreligie van het land. Daarnaast is er een significante minderheid van de bevolking die de christelijke Koptisch-Orthodoxe Kerk aanhangt. Een belangrijk onderdeel van de Egyptische cultuur zijn de vele festivals die door het jaar heen gevierd worden. Hierbij horen islamitische feestdagen, koptische feestdagen en vieringen die hun oorsprong vinden in tradities uit het Oude Egypte. Veel van deze feestelijke aangelegenheden worden gevierd door alle Egyptenaren samen, ongeacht hun religie.

Veel culturele elementen van Egypte zijn het resultaat van tradities die duizenden jaren in stand zijn gehouden. Dans was al populair in de tijd van de farao’s en is nog altijd een van de belangrijkste culturele uitingen in het land. Niet alleen wordt dans gezien als een vorm van entertainment, er zijn ook populaire dansen die een religieuze of artistieke functie hebben. 

Oud-Egyptische kunst en architectuur zijn misschien wel het beroemdste aspect van de cultuur van het land. De iconische piramides, sfinxen, obelisken en hiërogliefen hebben een belangrijke invloed gehad op kunst wereldwijd. Deze eeuwenoude Egyptische elementen zijn herhaaldelijk door latere beschavingen en kunstenaars gebruikt als inspiratiebron. Een bezoek aan de piramides van Gizeh is dan ook onmisbaar voor wie een reis maakt door Egypte.


Cultuur

De Islam is de officiële religie in Egypte alhoewel alle vormen van het Christendom ook vertegenwoordigd zijn. De Islam is ontstaan in 612 na Christus toen Mohammed, een koopman uit Mekka, tijdens zijn meditatie van een stem uit de hemel de opdracht kreeg zijn overpeinzingen op schrift te stellen. In de daaropvolgende 20 jaar schreef Mohammed, tot aan zijn dood, 114 verzen, die nu de samen de Koran vormen. Door de Islamieten wordt Mohammed gezien als de profeet van Allah.

Een Islamiet moet zich aan vijf plichten houden: het uitspreken van zijn geloofsbelijdenis (‘Er is geen God dan Allah en Mohammed is zijn profeet’), het gebed, dat vijf keer per dag gehouden moet worden, het vasten tijdens de Ramadan, het onderhouden van de armen en de bedevaart naar Mekka. Deze reis moet door elke Islamiet, als hij daar het geld voor heeft, minstens één keer in zijn leven gemaakt worden.
De Islamitische feestdagen zijn afhankelijk van de stand van de maan. Hun feestdagen vallen daarom ieder jaar anders en een duidelijk schema valt bijna niet te geven. Op deze dagen zijn echter wel in de meeste gevallen de winkels, bedrijven, diensten en banken gesloten. Tijdens de Ramadan moet u er bovendien rekening mee houden dat de restaurants vaak overdag gesloten zijn en er restricties aan roken en drinken opgelegd kunnen worden.

Geografie

De totale oppervlakte van Egypte bedraagt ongeveer 1.002.000 km2 en is daarmee ongeveer 25 keer groter dan Nederland. Het land heeft grenzen met: in het zuiden Sudan, in het westen Libië, in het oosten de Rode Zee en Israël en in het noorden grenst het aan de Middellandse Zee. De rivier de Nijl verdeelt het land in twee ongelijke delen en het Suez Kanaal zorgt voor een derde afgescheiden deel, de Sinaï Peninsula. De Nijl wordt ook wel de levensader van Egypte genoemd en is met zijn 850 kilometer de langste oase ter wereld.

Deze Nijl vallei en de delta vormen ongeveer 10% van het totale landoppervlak. 90% van de bevolking leeft echter in deze gebieden. De rest van het land bestaat voornamelijk uit woestijn. In het westen: de Libische woestijn, in het oosten: de Arabische, in het zuiden: de Nubische woestijn. In de Libische woestijn ligt het laagste punt van Afrika, de Qattara Depression op 133 meter beneden zeepeil.

De Arabische woestijn ligt tussen de Nijl en de Rode Zee en de Nubische woestijn vinden we langs de zuidelijke grens van Egypte. De Hoge Dam bij Aswan controleert de waterstand van de Nijl en zorgt bovendien voor elektriciteit.

Geschiedenis

De geschiedenis van Egypte loopt tot ongeveer 8000 jaar terug en alhoewel er van deze tijd heel weinig bekend is, weten we wel dat de mensen, die toen leefden een artistiek begaafd en sterk volk waren. De bekende hiërogliefen zijn hier het bewijs van. Vanaf 3000 voor Christus is er dankzij deze hiërogliefen en de uitvinding van papyrus veel meer bekend. Grofweg valt de periode vanaf 3000 voor Christus in te delen in 3 tijdperken; het Oude Rijk dat liep van 3000 tot 2250 v. Chr., het Middenrijk van 2000 tot 1570 v. Chr. en het Nieuwe Rijk van 1570 tot 1100 v. Chr. Op hun beurt waren deze Rijken weer onderverdeeld in dynasties, 30 in totaal.

In de eerste dynastie verenigde koning Menes Opper- en Neder-Egypte en ontstond het Egypte van nu. Deze eenheid bracht welvaart, macht en vooruitgang en werd het Oude Rijk met aan het hoofd koning Zoser van de derde dynastie gesticht. Hij liet de trappiramide van Sakkara bouwen en in de vierde dynastie bouwden Cheops en zijn zoon Chefren de piramiden en sfinx bij Giza. Deze periode was een hoogtepunt in de Egyptische beschaving, die zich voortzette in de 5e en 6e dynastie.

Hierna nam echter de macht van de koningen af en maakte een burgeroorlog rond 2250 voor Christus een einde aan het Oude Rijk. Niet lang daarna overleed Alexander de Grote echter en viel zijn machtige rijk uiteen. Ptolemaeus de Eerste, een generaal uit zijn leger, greep de macht, benoemde zichzelf tot farao en stichtte zijn eigen dynastie.

Het Egypte van Ptolemaeus was één van de machtigste rijken van de Middellandse Zee, maar verloor meer en meer terrein aan Rome. Cleopatra VII, de laatste Ptolemaeïsche heerster, deed er alles aan om de macht in Egyptische handen te houden. Ze begon zelfs een relatie met allereerst Julius Ceasar en daarna met Marcus Antonius. Toen deze laatste in de zeeslag bij Actium om het leven kwam, pleegde ze echter zelfmoord en belandde de macht over Egypte voor 7 eeuwen lang in handen van de Romeinen.

Pas in 616 na Christus kwam hier verandering in en vielen de Perzen het land binnen. Reeds in 642 namen de Arabieren de macht van de Perzen over en werd de Islam geïntroduceerd. Al snel was Egypte één van de belangrijkste centra van het Arabische Rijk geworden en bloeide Caïro uit tot een grote handelsstad. De Fatimiden, die in 968 het land veroverden en afkomstig waren uit de Maghreb, maakten van het huidige Caïro hun hoofdstad en noemden deze Misr Al-Qahira. Bijna twee eeuwen lang stonden de Fatimiden aan het hoofd van Egypte totdat in 1169 de Ajoebiden de Fatimiden verdreven en de macht overnamen. Zij waren afkomstig uit West-Europa en berucht om hun kruistochten. Ook Syrië en Palestina waren onderworpen aan deze groep. Hun heerschappij duurde echter niet lang. Ze werden verdreven door voornamelijk Turkse soldaten, die eens slaven van de Ajoebiden waren geweest. Deze Mamelukken heersten over Egypte van 1251 tot 1517. In dat jaar vielen de goed geleide legers van Osmaanse Turken het land binnen en werden de Mamelukken verslagen, maar niet vernietigd.

In 1798 trokken Franse legers, onder leiding van Napoleon Bonaparte naar Egypte. Zij bezetten het land voor korte tijd, maar hebben nooit de volle macht in handen gehad. Reeds in 1801 werden zij door Osmaanse troepen dan ook het land weer uitgejaagd. Een jonge officier uit dit leger, luisterend naar de naam Mohammed Ali liet zich tot Pasja van Egypte benoemen en kwam er voorgoed een einde aan de macht van de Mamelukken.

Mohammed moderniseerde het leger, de handel en de landbouw en liet een nieuwe vloot bouwen. Na zijn dood in 1849 kwam Egypte onder Europese invloed en bezette Britse troepen in 1882 het land.
Hun interesse ging voornamelijk uit naar het Suez-kanaal en ondanks de belofte van de Britse regering dat het leger zich terug zou trekken, zodra de orde was hersteld, duurde de bezetting tot 1954.

Geschiedenis, economie en politiek

De geschiedenis van Egypte is één van de meest geromantiseerde historische vertellingen ter wereld. De mysterieuze piramiden, griezelige mummies en raadselachtige hiërogliefen spreken tot de verbeelding van velen. Al meer dan vijfduizend jaar geleden werd een verenigd Egyptisch koninkrijk gesticht door koning Menes. Hij luidde het begin in van een reeks dynastieën die duizenden jaren over Egypte zouden regeren.

Omdat het Oude Egypte zich zo lang in relatief stabiele omstandigheden bevond, kreeg de Egyptische cultuur de kans om tot bloei te komen. De karakteristieke religie, kunsten, taal en gebruiken van het Oude Egypte werden in al die tijd amper beïnvloed door factoren van buiten het koninkrijk. De welvarende mannen en vrouwen droegen pruiken, make-up en sierraden; ook genoten zij regelmatig van muziek, dans en spellen. De meeste Oude Egyptenaren waren echter boeren die een relatief simpel bestaan leidden.

De architectuur van het Oude Egypte is misschien wel het indrukwekkendste onderdeel van deze beschaving. De Piramides van Gizeh en de tempels bij Thebe zijn nog altijd wereldberoemd. De gereedschappen, materialen en technieken die de Oude Egyptenaren gebruikten, tonen de vakkundigheid van deze bouwers. Ook de kunst uit het Oude Egypte, waaronder kleurrijke beelden, reliëfs en muurschilderingen, had een unieke stijl. In de drie millennia dat het Oude Egypte bestond, veranderde deze stijl amper.

Vanaf de vierde eeuw na Christus begonnen buitenlandse machten delen van Egypte te veroveren. Zo werd het gebied onderdeel van het Ptolemeïsche rijk, het Romeinse rijk en het Perzische rijk van de Sassaniden. Van de zevende tot de negentiende eeuw was Egypte onderdeel van het Ottomaanse rijk. In deze periode werd het islamitische geloof geïntroduceerd. Van 1882 tot 1953 was het land een protectoraat van de Britten, die het land hadden ingenomen.

In de jaren vijftig begon er een revolutie in Egypte, waarbij de corrupte en pro-westerse regering werd afgezet. Het koninkrijk Egypte werd een republiek; de legerofficier Mohammed Naguib werd de eerste president van dit nieuwe Egypte. Er volgde een periode van politieke chaos met meerdere oorlogen, een tijdelijke fusie van Egypte en Syrië en burgerprotesten.

De Egyptische Revolutie van 2011 werd wereldnieuws vanwege de massale protestdemonstraties op het Tahrirplein in Caïro. Dit leidde tot het aftreden van president Moebarak, die uiteindelijk werd vervangen door Mohamed Morsi. Enkele jaren later pleegde het Egyptische leger een staatsgreep. Sindsdien is Abdul Fatah al-Sisi aan de macht in het land. Ondanks de massale protesten in 2011 blijft corruptie een groot probleem binnen de Egyptische politiek.

Egypte heeft één van de grootste economieën van zowel het Midden-Oosten als van het Afrikaanse continent. Desondanks leeft ook een significant deel van de bevolking in armoede; verschillen tussen de arme en rijke bevolking zijn groot. De Egyptische economie is erg divers; agricultuur, media, aardolie en toerisme behoren tot de belangrijkste inkomstenbronnen.


Klimaat

Egypte kent een typisch woestijnklimaat. Dat betekent dat er weinig tot geen regen valt en de temperatuur overdag tot grote hoogte kan stijgen. ’s Nachts daarentegen koelt het vaak behoorlijk af. In de zomer heersen er temperaturen van rond de 25 graden en in de winter is het er rond de 15 graden. U dient er rekening mee te houden dat het op verschillende plaatsen zoals Hurghada, Cairo en Luxor in de zomer ontzettend warm kan zijn met temperaturen van rond de 37-40 graden.

Over het algemeen geldt dat het in het noorden in de winter koel kan worden terwijl het in het zuiden altijd mooi weer is. Oktober en november zijn de meest comfortabele maanden om Egypte te bezoeken. De prijzen zijn dan echter weer op zijn hoogst en de hotels bomvol. April en mei zijn ook aangenaam alhoewel het dan wel koeler en wisselvalliger is.

Klimaat

Egypte heeft een droog, warm woestijnklimaat. Dit betekent dat er het hele jaar door erg weinig neerslag valt. Verder zijn de zomers heet en de winters mild. In de woestijn kan de temperatuur binnen een dag enorm schommelen – ’s nachts is het soms wel 20 °C kouder dan op het heetste punt van de dag. Langs de Rode Zee en in de hoofdstad Caïro is dit fenomeen ook merkbaar, maar zijn de verschillen over het algemeen iets minder groot.

Egypte heeft een groot aantal zonuren, zowel in de zomer als in de winter. Van april tot november kan het erg heet worden. Een temperatuur van 40°C in de schaduw komt dan regelmatig voor. In de winter ligt de maximumtemperatuur over het algemeen tussen de 20°C en 30°C. De gemiddelde watertemperatuur van de Rode Zee blijft het hele jaar boven de 20°C.

Hoewel er in Egypte amper neerslag valt, is er een regio waar de kans op regen iets groter is: de noordelijke kustlijn aan de Middellandse Zee. Van november tot maart kan het hier wel eens regenen. In het zuiden van Egypte komt neerslag bijna niet voor.


Lokale gidsen

Het is in Egypte verplicht om bij bezienswaardigheden en op historische plekken een Engelssprekende gids mee te hebben. Officieel is het verboden voor reisleiders om op deze locaties te vertalen.

Natuur

Met uitzondering van de vruchtbare Nijlvallei, de kustlijn langs de Rode Zee en enkele oases, bestaat het grootste deel van het Egyptische landoppervlak uit woestijn. Delen van de Sahara en de Libische Woestijn beslaan een flink percentage van het grondgebied. De zandduinen in dit verlaten landschap kunnen meer dan dertig meter hoog worden. Op de vruchtbare oases na, groeit er weinig vegetatie in het Egyptische woestijngebied. Er leven een paar soorten zoogdieren die gewend zijn geraakt aan de droge omstandigheden, zoals de Nubische steenbok, de woestijnvos en de dorcasgazelle.

Als een soort groen paradijs doorbreekt de Nijlvallei de eentonige zandmassa’s in de woestijn. Door mensen aangelegde irrigatiekanalen zorgen ervoor dat hier planten en bomen kunnen groeien die de droogte anders niet zouden overleven. Bamboe, dadelpalmen en acaciasoorten behoren tot de vegetatie in dit vruchtbare gebied. In de Nijl leven vissen, krokodillen en nijlpaarden. Het nijlpaard komt oorspronkelijk uit dit gebied en speelde een grote rol in de mythologie van het Oude Egypte, hoewel het dier tegenwoordig verspreid over Afrika voorkomt.

De Rode Zee is één van de veelzijdigste natuurgebieden van Egypte. In tegenstelling tot de verlaten en barre woestijn, bruist de Egyptische kuststrook juist van het leven. Zandstranden, palmbomen en tropische temperaturen maken dit een populaire bestemming binnen Egypte. Onder het wateroppervlak ligt een kleurrijke wereld van koraalriffen, enorme roggen, zeeschildpadden en prachtige gekleurde vissen. Mensen reizen van alle uithoeken van de wereld naar de Rode Zee om in deze betoverende omgeving te duiken en te snorkelen. Ook snorkelend valt er erg veel te zien.


Politiek/Economie

Egypte is een republiek met aan het hoofd een president. Deze president wordt, aan de hand van publieke nominaties, gekozen voor een ambtstermijn van 6 jaar. De uitvoerende macht is in zijn handen en hij wijst één of meerdere vice-presidenten, een premier en een ministerraad aan. De wetgevende macht wordt gevormd door een 444 hoofden tellend orgaan. Zij worden gekozen voor een ambtstermijn van 5 jaar. De helft van deze groep is afkomstig uit de werkende klasse en de aanwezigheid van vrouwen is verplicht. Aan de hand van de nominaties afkomstig van het volk, kiezen zij de president. Als laatste bestaat er nog een adviesorgaan, de Shura, en die bestaat uit 210 leden.

De landbouw vormt nog steeds een grote bron van inkomsten, maar anders dan vroeger is het land niet meer in staat om in zijn eigen behoeften te voorzien en moeten er ook producten uit het buitenland geïmporteerd worden. De jaarlijkse explosieve groei van de bevolking is hier de oorzaak van.
Deze maakt elke vooruitgang ongedaan en zorgt bovendien voor een zorgwekkende inflatie. Ongeveer 40% van de totale bevolking werkt in de landbouw.

Een andere belangrijke bron van inkomsten is het toerisme. De fascinerende geschiedenis, de vele bezienswaardigheden en het warme weer trekken ieder jaar weer tienduizenden mensen en zij vormen een grote bron van inkomsten. Ook aan tolgelden van het Suez Kanaal wordt veel geld verdiend.
Verder winnen ook de mijnbouw en industrie aan belangrijkheid. Inmiddels is zo’n 22 procent van de totale beroepsbevolking werkzaam in deze sector. De winning van gas vormt de grootste bron van inkomsten.

Ramadan

De jaarlijkse Ramadan, de Islamitische vastenperiode, duurt 4 weken en de start van deze periode varieert per jaar en hangt af van de stand van de maan. Voor de zieken, ouden van dagen, zwangere vrouwen en alle kleine kinderen wordt een uitzondering gemaakt, zij mogen gewoon eten. Het uitbundige suikerfeest aan het eind van deze periode zal daarom ieder jaar op een andere datum beginnen en vooral de kinderen kijken hier, ook al vanwege alle cadeautjes, reikhalzend naar uit!

De Ramadan is het spirituele aspect van het islamitische geloof, waarbij moslims tussen zon- op en ondergang niet mogen eten en drinken om zo het lichaam geestelijk en spiritueel te reinigen. Tijdens Ramadan kunnen onze reizen gewoon uitgevoerd worden, wel kan het voorkomen dat bezienswaardigheden sluiten om 15.00 uur.  

Ook dient u rekening te houden met de gesteldheid van de bevolking. Het gebruik van alcohol en voedsel in het openbaar zal beperkt mogelijk zijn. De meeste hotels zullen gedurende de dag wel de restaurants openhouden.