Hoge bergen, oude steden en heerlijke wijn

Georgië informatie

Landeninformatie Georgië

Genesteld en enigszins geïsoleerd tussen de twee Kaukasus-gebergten, heeft Georgië een bijzondere cultuur en geschiedenis. Wandel door prachtige bergachtige landschappen, bezoek eeuwenoude kerken en kloosters, en proef erop los in dit ultieme wijnland.

Bevolking taal en cultuur

Georgië telt ongeveer zo’n 4 miljoen inwoners. Behalve Georgiërs, die de voornaamste etnische groep in het land vormen, zijn er verschillende etnische meerderheden in Georgië. Hieronder horen bijvoorbeeld Azerbeidzjanen, Armeniërs, Russen en Osseten. Een grote meerderheid van de Georgische bevolking is aanhanger van de Orthodoxe Kerk. Daarnaast is zo’n tien procent van de bevolking islamitisch. 

De meest gesproken taal in het land is Georgisch, wat behoort tot de Zuid-Kaukasische talen. Dit is dan ook de officiële taal van Georgië. Daarnaast zijn er nog talen die in bepaalde gebieden worden gesproken, maar niet officieel erkend zijn. Hiertoe behoren bijvoorbeeld het Mingreels, Svanetisch en Lazisch, die verwant zijn aan het Georgisch. Tot slot zijn er nog talen die door bepaalde bevolkingsgroepen worden gesproken, zoals het Azerbeidzjaans, Armeens, Abchazisch, Russisch en Ossetisch.

Tot de belangrijke bezienswaardigheden in Georgië horen veel gebouwen. In Tbilisi zijn een groot aantal kerken, moskeeën en synagogen te bewonderen. Ook zijn er nog duidelijke sporen uit de Sovjettijd te zien in de architectuur van de Georgische hoofdstad, zoals het voormalige archeologiemuseum en Expo Georgia, dat gebouwd werd in de jaren zestig. 

Binnen de Georgische cultuur is veel aandacht voor eten en drinken. Georgië is op de eerste plaats een wijnland – het is het oudste land in Europa, en misschien wel in heel de wereld, waar wijn werd geproduceerd. Daarom zijn er bijzonder veel verschillende wijnsoorten te vinden in het land. Daarnaast kent de Georgische keuken ook een aantal beroemde gerechten. Chatsjapoeri is een plat, met kaas gevuld brood. Ook zijn deegknoedels, zoals chinkalis (gevuld met vlees), erg populair in Georgië.

Geschiedenis, economie en politiek

Het gebied dat wij nu Georgië noemen, wordt al sinds de oude steentijd door mensen bewoond. Duizenden jaren geleden ontstonden de eerste menselijke nederzettingen in de regio. Voor een groot deel van de geschiedenis werd het grondgebied van hedendaags Georgië bewoond door verschillende volken, of maakte het juist onderdeel uit van een groter rijk. 

In de oudheid stond het westelijke deel van hedendaags Georgië bekend als Colchis. Hier werden talen gesproken die tot dezelfde taalfamilie horen als het Georgisch. In de zevende eeuw v.Chr. werd Colchis verwoest door Cimmeriërs en Scythen, twee nomadische beschavingen. Het gebied aan de Zwarte Zee kwam in handen van de Perzen en werd een belangrijke handelsregio. In het oostelijke binnenland ontstond rond de derde eeuw v.Chr. een rijk genaamd Iberië. Niet veel later kwamen de Romeinen op in de regio. Colchis werd een onderdeel van het Romeinse Rijk en Iberië veranderde in een vazalkoninkrijk.

In de eerste eeuwen van de jaartelling bleef Colchis in handen van de Romeinen en later Byzantijnen. In Iberië kwamen de Perzische Sassaniden aan de macht. Deze twee groepen waren in een onderlinge machtsstrijd verwikkeld, die uiteindelijk door de Byzantijnen werd gewonnen. In de eeuwen die hierop volgden, begonnen de Arabieren steeds meer invloed te krijgen in het gebied. 

Aan het begin van de elfde eeuw was de regio verdeeld in een aantal vorstendommen. In 1008 ontstond er voor het eerst een verenigd Georgië onder leiding van Bagrat III. Het koninkrijk Georgië bestond enkele eeuwen, waarin het rijk vocht met de Byzantijnen en Turkse Seltsjoeken. De macht van het koninkrijk begon af te nemen in de dertiende eeuw na een inval van de Mongolen. Ook kreeg Georgië te maken met een pestepidemie en verschillende invasies. 

De Ottomanen, Perzen en Russen hadden allemaal op bepaalde tijden delen van Georgië in handen. Van 1918 tot 1921 won het land even onafhankelijkheid van de Russen en werd het de Democratische Republiek Georgië. Dit duurde niet lang: in 1921 werd Georgië een Sovjetrepubliek. Georgië bleef onder de invloed van de Sovjet-Unie tot 1991, toen het land zich onafhankelijk verklaarde. 

De jaren erop waren er conflicten tussen de Republiek Georgië en separatisten van de autonome republiek Abchazië. Ook werd de autonome republiek Adzjarië uitgeroepen. Daarnaast waren er veel ongeregeldheden in de politiek van het land die wijzen op corruptie en verkiezingsfraude. De economie van het land is in de afgelopen twintig jaar gegroeid, maar armoede is nog steeds een groot probleem in het land.
 

Klimaat

Het klimaat van Georgië is al even divers als de landschappen. Een groot deel van het land, met name in de bergen van de Kaukasus, heeft een vochtig landklimaat. Dit betekent dat de temperatuurverschillen tussen zomer en winter groot zijn. Op sommige gebieden komt dit klimaat met een hete of warme zomer en op andere gebieden (in het hooggebergte) met een koele zomer. Het hele jaar door kan neerslag vallen. 

De lagergelegen gebieden van Georgië hebben veelal een warm zeeklimaat. Dit betekent dat de warmste maand van het jaar een gemiddelde temperatuur van boven de 22 °C heeft. De temperatuurverschillen tussen zomer en winter zijn bij dit klimaat minder groot dan bij het landklimaat. In het zuidoosten van Georgië is op sommige plaatsen sprake van een koud steppeklimaat. Hier is het over het algemeen een stuk droger dan in de rest van het land.  
 

Natuur

Ondanks de vrij kleine landoppervlakte, heeft Georgië een grote variatie aan landschappen. Een groot deel van de natuur wordt gedomineerd door de Kaukasus. In het noorden wordt het land begrensd door de Grote Kaukasus, een uitgestrekte bergketen die loopt van de Zwarte Zee tot de Kaspische Zee. Een aantal toppen van dit gebergte reiken tot boven de 5.000 meter; de hoogste berg waarvan de piek in Georgië ligt, is de Sjchara met 5.201 meter.

Het zuiden van Georgië wordt gekenmerkt door de lava-plateaus en bergen van de Kleine Kaukasus. De Lichi-bergketen verbindt de Grote Kaukasus en de Kleine Kaukasus met elkaar, en verdeelt Georgië in een westelijk en oostelijk deel. Bossen met verschillende soorten bomen zijn door het hele land te vinden en bieden een geschikte setting voor wandeltochten.

Omdat Georgië zo’n bergachtige regio is, heeft het land ook een enorme hoeveelheid aan rivieren. Bij een groot deel van de ongeveer 25.000 rivieren in het land wordt hydro-elektrische stroom opgewekt. De westelijke grens van Georgië is een ruim 300 kilometer lange kustlijn aan de Zwarte Zee. Hier zijn aantrekkelijke stranden en gezellige badplaatsen te vinden, zoals Batumi, Kobuleti en Ureki.