Land van het Hindoeïsme, tempels, forten en sprookjesachtige paleizen

India

20-daagse groepsrondreis India & Nepal

(22 stemmen)

Fam. Ketelaars

Reisdatum: 17-04-2015 t/m 06-05-2015

Vrijdag 17 april 2015, 8 uur stipt vertrekken wij naar Schiphol. De reis verloopt spoedig en er is weinig oponthoud op de weg. Als we op Schiphol aankomen, ontdekken we dat het vliegtuig vertraagd is met een uur. Aangezien we in Istanbul moeten overstappen en aldaar 3,5 uur moeten wachten, maakt het ons niet uit dat we in Amsterdam moeten wachten. Na een zelfcontrole van ons paspoort, tegenwoordig ook al digitaal, staan we snel in de shopping hal van Schiphol. De douanecontrole verliep ook soepel, alleen bleek toen dat we nog meer vertraging hadden. We vertrekken uiteindelijk om 14 uur i.p.v. 12 uur.

In het vliegtuig ontdekken we dat twee FOX groepsleden naast ons zitten. De reis verloopt soepel, Turkisch Airlines had ook een keuze menu van films en het eten smaakte ons goed.

Na aankomst in Istanbul verloopt de transfer ook vlekkeloos. Ons nieuwe vliegtuig is groot en we treffen het dat de stoel naast ons leeg blijft. Dit vliegtuig heeft naast een keuze menu van films ook spelletjes. We hoeven ons niet te vervelen. Een half uur verlaat vertrekt onze vlucht. Ook nu wederom een goede maaltijd en voldoende te drinken.

Zaterdag 18 april 2015, 4.30 plaatselijke tijd landde we op New Delhi. Een stad met 1,7 miljoen inwoners, in het land India, wat net zo groot is als Europa. Het is niet druk op het vliegveld. De paspoort en visum controle verloopt soepeler dan de aanvraag van onze visum. We zijn welkom. Als eerste belandden we bij de uitgang, waar Marie José al op ons wacht. Ze komt uit Malaysia, maakt in Azië meerdere rondreizen en is de tel kwijt over haar rondreizen in India. We hebben in ieder geval te maken met een ervaren dame.

Om kwart over 6 ( nog steeds diezelfde ochtend) staan we in ons hotel. Marie José wil met de groep om 11 uur weer vertrekken voor een riksja tocht, sikh tempel en bezoek aan het huis van Gandi. Wij hadden in Nederland besloten om zelf Delhi te verkennen. Via Tripadvisor, willen we naar het centrum Swanubarayan Akshardham en de grootste Sikh Tempel van Delhi. Tevens wilden we eerst even uitrusten van onze reis, aangezien slapen ook onze hobby is.

Om 12 uur in de middag gaat onze wekker. Bij de receptie bespreken we een privé-chauffeur en een taxi die ons de gehele dag rondrijdt door Delhi. We brunchen eerst in het hotel, tevens een aanrader, waarna we een uur lang in de taxi zitten door de stad. Onderweg ontmoeten we het onrustige verkeer, iedereen toetert, passeert ons links en rechts en zien de mannen lekker langs de weg zitten in het gras. Natuurlijk zien we hier de vele straatverkopers en de bedelaars.

Als we om half drie aankomen bij het centrum Swanubarayan Akshardham, komen we tot de conclusie dat het de moeite was om zelf onze trip dag in te vullen. Na het inleveren van onze bagage met fototoestellen en filmcamera bij de bagage locker, worden we gecontroleerd door een scan. We worden vriendelijk onthaald door de Indiërs, worden met voorrang naar voren geroepen en belandden in het mooie aangelegde park van Indiase cultuur met vele bezienswaardigheden. Het gebied is 40 ha groot en in 5 jaar gebouwd.

Allereerst komen we door de 10 poorten, dan gaan we door de poort van Devotie en de poort van de Pauw (symbool van schoonheid en zuiverheid). Dan komen we bij twee grote heilige voetafdrukken,  ter herinnering aan de incarnatie van de Bhagwan op aarde. Ze hebben deze cultuur gekoppeld aan 3 attracties, waar je entree voor moet betalen. De eerste hal slaan we over, een sound and light show. De tweede is een film over het leven van een Joga leraar Neelkanth Darshan, die priester werd. Hij trok door heel India te voet en legde 17.000 km af langs allerlei bedevaartsoorden en Indiase tradities. De hal was net zo groot als het Omniversum in Den Haag. De derde hal leek op de Fata Morgana in de Efteling. Ook hier ging je in een bootje door een hal met water, waar links en rechts Indiase cultuur werden uitgebeeld met 800 beelden.

Tot slot belandde we bij het hoogtepunt het Akshardham Monument. Hier staat een 3 meter hoge, met blad goud bedekte beeld. Het hele complex is gemaakt van roze steen en wit marmer. In de stenen fundering staan 148 gebeeldhouwde olifanten en tientallen beelden van mensen, viervoeters en vogels.

dag-2We lopen terug naar onze wachtende chauffeur, na drie uur rondgewandeld te hebben. Hij zit geduldig op ons te wachten en brengt ons door naar de Gurudwara Bangla Sahib Sikh tempel. Het is er druk. Vele families lopen rond. We worden met meerdere sjiek geklede inwoners samen op de foto gezet. Er zijn weinig toeristen te vinden. In de tempel wordt er luid gezongen, de anderen luisteren en bidden. De priester zorgt dat de bloemen en persoonlijkheden gezegend worden. Buiten wordt menigeen door het water gezegend van de Ganges van een groot aanlegde vijver met karpers. De kleine kinderen worden ontkleed en worden door de vader in het water gedoopt. Daarna lopen we langs de gaarkeukens waar voor alle mensen, die geen geld hebben een maaltijd wordt voorgeschoteld.

We kunnen geen pap  meer zeggen, door alle indrukken besluiten we om terug te gaan naar onze taxichauffeur. Ook nu zit hij netjes op de afgesproken plaats op ons te wachten. We maken wederom een uur lang met onze taxi een rit door de stad en zien de India Gate liggen. Deze poort lijkt op de Arc de Triomf net als in Parijs, wat een gedenkplaats  is van de omgekomen soldaten.

Half acht komen we aan in het hotel. De groep had ons gemist en ze waren verbaast dat wij op de eerste dag  onze eigen keuzes hadden gemaakt. Na uitleg over onze reiservaringen in India en andere wereldreizen snapte ze dat wij hiervoor gekozen hadden. We schuiven aan in het restaurant en ook nu wederom een heerlijke maaltijd. De eerste dag zit er op, we zijn moe.

Zondag 19 april 2015 starten we de dag om 8.30 in de bus. Onze eerste stop is bij de Shiva Birtha tempel. De god van de vernietiging. Het geloof Hindoeïsme is erg belangrijk in India. Daarna vervolgen we de weg naar Jaipur. Onderweg komen we vele versierde vrachtwagens tegen en een bepakking waarvan het in Nederland verboden zou zijn. Ook onderweg zijn er vele tolwegen, als je een nieuwe staat/ provincie in gaat.

De lunch die we onderweg gebruiken smaakte goed. Marie Jose legt ons uit hoe het kaste systeem werkt in India. De hoogste mensen zijn de priesters, daarna de vechters, dan de handelaren en tot slot de onaanraakbare.

Uiteindelijk komen we om 16 uur aan in het hotel van Jaipur. Jaipur is een roze stad, dat roze is geverfd toen koning Albert uit Engeland naar Jaipur kwam. Het hotel Ramada ligt in het centrum. Het is er netjes en goed verzorgd met een zwembad op het dak.

Vanavond gaan we met z’n allen  om 18.30 naar de bioscoop van Jaipur. We kijken de film Mister X. De bioscoop is erg groot. Het is een triller met een komische noot erin verwerkt. In de bioscoop brengen ze gewoon hun baby’s en jonge kinderen mee naar toe. Ook hier is er popcorn. Tijdens de film komen de mensen te laat en gaan er mensen tijdens de film weer naar huis, ze nemen hun telefoon op, babbelen met de buren of gaan gewoon even drinken halen of naar het toilet. Ondanks dat we het niet verstonden, was het leuk om er te zijn. Tijdens kus scènes en blote dames, wordt er gefloten door het publiek. Een aanrader om deze film in Nederland te bekijken. Tot slot genieten we van een heerlijke pittige maaltijd met lams vlees. Het is een latertje geworden omdat de film laat klaar was en we nog moesten eten.

Maandag 20 april 2015, vandaag vertrekken we 8 uur voor een stadstour van Jaipur. We rijden door de binnenstad met de vele handelaren en rijden langs de lange stadsmuren. We maken een stop bij het Paleis van de Winden. Dit gebouw lijkt op een pauw. Via kleine raampjes kijken de vrouwen van de Maharadja via de kleine raampjes naar buiten. Het is niet de gewoonte dat zij het leven op straat mogen ervaren, dat mochten ze alleen aanschouwen via de ramen.

Een tussenstop maken we bij het Albert paleis, die speciaal gebouwd is voor Koning Albert van Engeland. Er zijn vele duiven aanwezig, die men trakteert om voedsel, zodat ze hier aanwezig blijven.

dag-4Onze volgende stop is bij het Amber paleis. De steegjes zijn klein en het ligt hoog op een heuvel.  Aangezien FOX voor de welzijn van de dieren heeft gekozen, wordt er niet op een olifant naar boven gelopen, maar met een jeep. In het paleis hebben we wel genoten van de rijk versierde beschilderde olifanten met helaas toch nog toeristen er boven op. In het paleis bevinden zich vele galerijen en schitterende ruimtes met marmer en vele spiegels. Er is een speciale ruimte voor de vrouwen, die men ook hier strikt gescheiden houdt. Om het paleis staan vele kleine woningen, waar alle werknemers van het paleis hebben gewoond.

De jeep brengt ons terug naar de bus, waarna we een fotostop maken bij het waterpaleis in een aangelegd meer. Onze lunch zullen we nuttigen bij een tapijten makerij. Na een uitleg van hun tapijt fabricage krijgen we sandwich en een borrel aangeboden. Voor de non alcoholisten is er natuurlijk ook voor thee en limonade gezorgd. Na een show van de vele tapijten, bezoeken we de shops van dit bedrijf.

Onze middagactiviteit is het paleis van de huidige maharadja, pas 18 jaar. Hij is niet thuis, want dat kunnen we zien aan de vlag. Een bewaker laat ons zien hoe zijn tulband wordt omgedaan. In dit City Palace is ook een museum van de kleding die men droeg. Ook staan er twee zilveren kruiken die de maharadja mee nam op reis met Ganges water om zich te wassen en om het te drinken. Buiten de poorten worden we weer in confrontatie gebracht met bedelaars, straatkinderen en gehandicapten. Ze willen graag iets aan je verkopen.

dag-5-fatehpur-sikriDinsdag 21 april 2015 we vertrekken om half acht voor een tocht naar Agra. Onderweg verteld Marie Jose informatie over keizer Aktabar. Ook nu wederom een chaotische toestand op straat. Luid getoeter en vele ongelooflijk belanden vrachtwagens die aan het verkeer deelnemen. Als het te lang duurt gaat men gewoon spook rijden….. Gelukkig hebben we nog steeds geen ongeluk gezien. Veiligheid is ver te zoeken. De brommers rijden met drie mensen erop of soms met vier. De koeien staan in de middenberm en de honden slapen op straat. Ook zien we steeds meer kamelen wagens en busjes met locals in de bus en ook op de bus. Onverantwoordelijk. We maken een fotostop uit de bus van de mest van de koeien, die men gebruikt op vloeren in de huizen en als koolstof voor het vuur. Het wordt ingedroogd in de zon, waardoor het uiteindelijk zonder geur te gebruiken is. Onze middagstop is het Paleis van Fateboesiki. Het is gebouwd door Akbar en heeft een combinatie van Hindoe en moslim stijlen. De stad is goed bewaard en inmiddels verlaten. De keizer had hier 3 vrouwen en meerdere illegale vrouwen. Het is hier erg heet, weinig mogelijkheden tot schaduw. Het complex is 12 jaar gebouwd.

dag-5-baby-tayWe komen aan in Agra. De stad aan de rand van Rajasthan. In Agra ligt een miniatuur van de Taj Mahal, baby Taj. Het is de mogelijkheid om dit mausoleum te bezoeken, maar dan moet je wel slofjes over je schoenen doen. In dit mausoleum ligt een keizer en zijn vrouw opgebaard.  Dit paleis wordt ook wel het juwelen kistje genoemd. We krijgen de mogelijkheid om even uit de bus te stappen om een glimp van de Taj Mahal op te vangen aan de achterzijde van de Mausoleum. Iedereen komt blij verrast weer terug in de bus.

Om 6 uur komen we aan in het hotel van Agra. Het is een ander hotel dan gepland, maar wel een upgrade t.o.v. ons andere hotel. We zijn erg moe en besluiten om niet te gaan eten, maar te gaan slapen. Het warme weer (42 graden) en de indrukken kosten ons meer dan we zelf hadden verwacht. Het is het begin van de heetste tijd van het jaar waardoor het hier soms 50 graden kan worden. De warmte lijkt het meest op een droge föhn en niet op een sauna.

dag-6Woensdag 22 april 2015 moeten we ons verzamelen om half zes in de morgen bij de receptie.  We gaan ons hoogtepunt van de reis bekijken, namelijk de Taj Mahal. Dit is een wereldberoemde gebouw die in 22 jaar is gebouwd door een Mogolkeizer ter herinnering aan zijn favoriete echtgenoot. Zij stierf tijdens de geboorte van haar 14e dochter. In het mausoleum ligt zijn vrouw en later ook de keizer. Het is mooi en indrukwekkend om te genieten in de tuin voor de Taj Mahal. Het is er niet druk en het is prachtig te zien hoe families hier uitgedost rondlopen in hun mooiste kleding om hier een bezoek te brengen.

Rond 9 uur zijn we terug in het hotel, waar we ons ontbijt nuttigen. We hebben de tijd tot half twee, dus nemen de keuze om nog even terug te gaan om te slapen. Vanmiddag gaan we naar het Rode Fort van Agra. Het Fort staat op de westoever van de rivier Yamuna en werd in opdracht van keizer Akbar gebouwd. Het is gebouwd van rood zandsteen en is gebouwd in de vorm van een halve maan. We krijgen een uur lang een rondleiding door de belangrijkste gebouwen, zoals de zalen, de binnenplaatsen, de galerijen. Ook hier wordt veel gewerkt aan mogelijkheden om het koel te houden d.m.v. watersproeiers en verborgen raamkozijnen. Daarnaast werkt men met heerlijke geur verspreiders, d.m.v. rozenblaadjes strooien, grassen ophangen aan het plafond.

Om 15 uur waren we weer terug in het hotel en konden we genieten van het heerlijke zwembad van het hotel. De temperatuur van het water leek wel badwater. Om half zes zetten we onze tassen buiten de deur van onze kamer, want de bus gaat vannacht rijden. Wij gaan morgen met de trein mee naar Jansi.

Vanavond lekker uit wezen eten in een restaurant, niet ver van het hotel. De taste of Spicy was een aanrader van Tripadvisor en volgens de zusjes is het heerlijk om daar naar toe te gaan. Inderdaad was het eten lekker en inmiddels bleek dat de rest van de groep het restaurant had gevonden. Na afloop van de maaltijd komen we buiten op straat drie huwelijksfeestjes tegen. Een lange stoet trekt door de stad met trommels, lampen, dansende familieleden en natuurlijk de bruidegom te paard of in een mooie versierde rijtuig. Aangezien ze gewoon op straat lopen en het verkeer er ook langs moet, lijkt het wel een puinhoop op de weg. Het toetert zo hard ze kunnen, halen de meeste vreemde capriolen uit en als het moet rijden ze gewoon via de andere weg, tegen het verkeer in huwelijksstoet in. In India is het nog steeds de gewoonte om uitgehuwelijkt te worden. De hele familie betaald mee aan de bruiloft en spaart er jaren voor. Het echtpaar krijgt tijdens deze dag de gehele huisraad en neemt het de volgende dag mee naar huis. Marie Jose verteld ons veel over de tradities tijdens het huwelijk.

Na ons avondje uit genieten we nog even op het dakterras van het uitzicht over de chaotische stad Agra en proberen een glimp op te vangen van de Taj Mahal. Helaas is hij niet verlicht.

Donderdag 23 april 2015 moeten we ons verzamelen om half acht in de lobby. Een andere bus brengt ons naar het treinstation van Agra.  De trein ziet er redelijk netjes uit t.o.v. onze vorige reis door India. We zitten verspreid in twee treinstellen. In de trein krijgen we de mogelijkheid om een ontbijt en koffie te ontvangen. Marie Jose adviseert ons om het niet te nuttigen i.v.m. de hygiëne van de bereiding. In de trein is een Indiaas en een Western toilet aanwezig. De treinreis duurt 2,5 uur tot Jansi. Daar staat onze eigen bus weer klaar om ons verder te brengen naar Orchha. De afstand van Agra naar Orcha is 235 km.

Vanmiddag gaan we met een tuk tuk naar de omgeving van Orcha. Deze excursie is facultatief van FOX. Het is een klein stadje met 10.000 inwoners. De sfeer is gemoedelijk. Minder getoeter, minder bedelaars. De welstand lijkt hier beter dan in de andere steden. De kinderen gaan hier bijna allemaal naar school. Als ze iets aan het verkopen zijn, dan is het om de toeristen een kaart of een landkaart te verkopen.

dag-7Onze eerste stop is bij een tempel `de verstopte plek`. Het ligt langs een rivier en lijkt veel op de tempels Hampi in Zuid India die we een paar jaar gelden hebben gezien. Van binnen zijn de tempels kaal en donker. Er zitten vele papegaaien en gieren op de koepel bij de tempels. De tweede stop heeft vele wandtekeningen in de tempel van de godin van de welvaart. Erg mooi en helaas geruïneerd. Er staan 22 tempels in dit gebied, waarvan er nog maar één in gebruik is. Deze tempel wordt alleen nog gebruikt voor bedevaart. Daarna zijn we gestopt bij het paleis waar Akbar één nacht heeft geslapen. Helaas is er geen tweede nacht geweest, want toen overleed hij. Dit paleis is ook gebouwd in hindoe en moslim stijl. We besluiten nog even in het dorp bij het dorpsplein water en cola te halen, zodat we op de kamer niets meer nodig hebben. Je moet immers ongeveer 3 liter per dag drinken om de hitte de baas te blijven.

We gaan heerlijk eten in het hotel. Buiten om de hoek is het niet echt hygiënisch en hier zag het menu er goed uit. Het hotel is gebouwd in koloniale stijl en heeft een schitterende binnentuin. De slaapkamers hebben hoge oude bedden en kasten in de zelfde stijl. Het zwembad ligt in een andere patio, maar heeft weinig beschutting en het water vonden wij troebel. Echt zwemmen wordt het dan niet.

Vrijdag 24 april 2015 begint de dag om 8 uur. We rijden door allerlei dorpjes ruim 170 km. Onderweg genieten we van de tientallen mensen op de karren, tuk tuk’s en de overvolle bussen. We ontdekken dat India schoner is dan 8 jaar geleden. Minder vuil op straat en beter verzorgde huizen. Marie Jose wijst ons op de heren met een kaal hoofd en een klein plukje haar. De heren doen dat als hun vader of opa is overleden. Dit houden ze in stand tot 1 jaar na het overlijden.

We stranden om kwart over 10 in een dorp omdat de bus niet goed meer functioneert door een kapotte versnellingsbak. Vele dorpelingen komen ons helpen. Ondertussen kijken we wat ons passeert en worden wij ook bekeken. De temperatuur wordt inmiddels warmer in de bus. Marie Jose maakt een alternatief plan om half twaalf zorgt ze dat er tuk tuk´s voor ons klaar staan om ons 30 km verderop af te zetten voor een koffie stop cq lunch. In de tussentijd kan de bus gemaakt worden, hebben wij een koele ruimte met sanitair en iets voor de inwendige mens. We hebben er uiteindelijk 3 kwartier over gedaan om op de plaats van bestemming aan te komen, waar de maharadja ons verwelkomt in zijn paleisje. Het was een prima en leuke ervaring om als toerist door alle dorpen te gaan rijden en een goed alternatief als de bus defect is.

Om kwart voor twee komt er een tijdelijke bus, die ons naar het hotel heeft gebracht, zo´n 85 km verderop. Het hotel staat aan de rand van Khajuraho. Mooie kamers, ruime badkamer en een schitterend zwembad met een juiste temperatuur water. De ligbedden staan heerlijk aan het zwembad in de schaduw. Niets mis mee. Het is een iets ouder hotel, maar de charme is er wel.

Zaterdag 25 april 2015 vertrekken we vroeg naar de stad Khajuraho. Hier wonen 22.000 mensen. Vandaag is Anita jarig, dus gaan we eerst `lang zal ze leven` zingen. We gaan de tempels bezoeken in de stad. Er staan hier 25 tempels. Onze eerste bezoek is een actieve Jain tempel, Shri Shantinath. De architectuur is hier wel 3000 jaar oud. We herkennen vele tempels uit Zuid India. Boven in de tempel zien we 3 uilen zitten. Tijdens ons bezoek konden we getuigen zijn van een dienst met vele zang en klokken geluiden. Zelfs een volautomatische trommel helpt mee om de mensen op te roepen voor het gebed.

dag-9Dan gaan we naar de erotische tempels in het stadje zelf. Het ligt langs een mooi meer met lelies. We worden overspoeld door kinderen die hun eigen gebakken poppetjes willen verkopen. Ook de heren snellen ons tegemoet om Kamasutra boekjes te verkopen. De tempel heeft vele erotische uitbeeldingen. Het is een mooi groot gebied en prima onderhouden tempels. Buiten de poort van dit tempel complex staat nog een actieve tempel. We worden uitgenodigd door de priester om naar binnen te gaan. Uiteindelijk belanden we op onze knieën voor de priester en worden we geolied en een rode stip op het voorhoofd. Het dorp is inmiddels meer bezaait met toeristen waardoor de bedelaars en verkopers zich meer gaan spreiden en wij rustiger kunnen genieten.

Om 11 uur komen we aan in ons hotel. Marie Jose heeft een taart geregeld voor de verjaardag van Anita. Na koffie en gebak, volgt nog een borrel. Iedereen heeft vanmiddag vrij en kan zelf zijn plan gaan trekken. Als ik om kwart over twaalf op het bed zit, begint mijn bed te schudden gedurende 30 seconden. Ik twijfel aan me zelf en bedenk me dat ik trillerig ben. We besluiten om naar het zwembad te gaan, wat uitermate geschikt is voor een vrije middag. Bij het zwembad komen we anderen van de groep tegen, die ook trillingen hebben gevoeld en deuren hebben horen klepperen. Na twee uur zie ik op internet bij Nu.nl dat een grote aardbeving is geweest in Nepal. We lezen het nieuws en beseffen dat we geluk hebben gehad dat we nog in India zijn.

Om 17 uur gaan we met een klein clubje fietsen door de binnenlanden van Khajuharo. De FOX fietsman Bilal, geeft ons een oude heren of dames fiets. Het zadel heeft nog ouderwetse veren, maar we krijgen wel een zere kont. Er zitten geen versnellingen aan en de handremmen doen het beperkt. De weg is slecht, maar het goede is dat ze hem aan het opknappen zijn. Het is de bedoeling dat deze weg geasfalteerd zal gaan worden door de  provincie.

Onze eerste stop is bij een boerderij waar de inwoners met elkaar samen alles telen en bewerken. De gezinnen hebben vele kinderen, met name meisjes. Eén meisje is heftig verbrand in haar gezicht en hals door de lampenolie. Van onze financiële bijdrage aan de fietstocht wordt een gedeelte gedoneerd aan het gezin. Daarna weer door op de fiets. Zo´n 5 km verderop ligt een schoon dorp. En het was echt schoon. Het leek wel dat we terecht waren gekomen in het openluchtmuseum. De mensen zijn vriendelijk. Er wonen vele gehandicapten. Bilal maakt met zijn mobiel allerlei foto´s van deze mensen. De volgende keer dat hij weer komt, brengt hij de foto´s voor hen mee. Bilal helpt dit dorp en schenkt ze geld. Dat staat ook genoteerd op  de huizen.

 Als het donker wordt om 7 uur komen we aan bij het hotel. We nemen en douche en genieten van een maaltijd. Om 9 uur liggen we in bed.

Zondag 26 april 2015 is een lange dag. Vandaag vertrekken we om 6 uur in de ochtend om de tocht naar Varanasi te beginnen. We moeten 430 km af gaan leggen. De weg naar Varenasi is erg slecht. Hierdoor kunnen we niet hard rijden. Soms worden we totaal door elkaar geschud in de bus. Vier van onze groep hebben er voor gekozen om met het vliegtuig naar Varanasi te gaan vliegen.

Marie Jose verteld ons allereerst in de bus dat onze reis naar Nepal geannuleerd zal gaan worden. Het is erg heftig in Nepal en de noodtoestand is uitgebroken aldaar. Er zijn veel mensen overleden, de temperatuur is te hoog, waardoor de hygiëne ook zal verslechteren. De stroom is op vele plaatsen slecht en momenteel slaapt iedereen op straat. Enkele historische plaatsen in Kathmandu, die wij zouden gaan bezoeken, zijn ingestort. Scheuren zitten in de weg. We vinden het erg jammer, maar begrijpen goed dat het onverantwoord is om daar naar toe te gaan. Een gedeelte van Nepal is geen optie, omdat de wegen open liggen en de hulpgoederen momenteel voorrang hebben. We begrijpen het. FOX is samen met Travel Spirit ( = lokale reisagent) een alternatieve reis c.q terugreis aan het organiseren. We wachten maar af.

Ondertussen rijden we van dorp naar dorp. We zien het leven op het platteland, vrouwen en kinderen staan bij de waterputten om hun kannen te vullen. We komen door het natuurgebied waar ook de Bengaalse tijger leeft. We zien hem niet, maar ontdekken wel vele apen. Na het natuurgebied stapt onze bijrijder uit de bus om een zegening te halen bij de priester. Na een donatie wordt onze bus gezegend op een goede reis.

In enkele dorpen staat in eens een slagboom. De buschauffeur moet hier de lokale wegenbelasting betalen. Het is de bedoeling dat eens ook hier een geasfalteerde weg komt te liggen. Onderweg zien we dat inderdaad meerdere stukken al wordt vervangen. Het vreemde is enkel dat ze steeds een stuk goed hebben en dan weer een brak stuk er tussen ligt. In een dorp halen we ons lunchpakket op en drinken daar tijdens een koffiepauze. Ook nu nog even de laatste mogelijkheid om te plassen op een Indisch toilet. De rest van de plaspauzes is enkel nog in de bush.

Marie Jose verteld ons over de gezondheidszorg en de beperkte mogelijkheid om een dokter te bezoeken. Als je een gezondheidsprobleem heb, ga je aan de apotheek vertellen welke kwaal je heb. Hij verkoopt dan een medicijn aan je. Dat kan per tablet. Niet iedereen heeft hier een ruim budget. Enkele kopen Ciproxin voor de buikproblemen en algehele malaise tijdens onze reis. Thuis neem je een kuur, hier is twee tabletjes al voldoende. 10 tabletjes kosten hier €1,50.

De wegen zijn wisselend slecht en dan weer redelijk. In andere reisverslagen hebben we gelezen dat het beter is om een vlucht te boeken, maar onze groepsleden zijn tot de conclusie, dat het eigenlijk reuze is meegevallen. Je ziet veel van de binnenlanden en de dorpjes waar je door heen kom, zijn indrukwekkend om hun leven daar te bewonderen. Dus voor ons geldt, gewoon de bus nemen.

Als we bijna in Varanasi aankomen, verteld Marie Jose hoe het in elkaar zit met de lijkverbrandingen bij de Ganges. Binnen 24 uur moeten de Hindoes gecremeerd worden in gele doeken. Alleen de mannen zijn bij de ceremonie aanwezig. De oudste zoon steekt de overledene in brand. Daarna klieft hij de sacra (tussen de wenkbrauwen, boven de neus). Hier door kan de ziel worden verlaten. Mensen die geen crematie kunnen betalen worden in doeken gewikkeld en in de Ganges gegooid. We zullen deze ceremonie dezer dagen ook gaan bekijken.

Varanasi ligt tussen twee rivieren een heeft in de volksmond van India meerdere namen. Het is een zeer drukke stad met vele pelgrims. Onderweg zien we dat we moeizaam de stad in komen, ondanks dat het zondag is vandaag. Om 18 uur komen we aan bij ons hotel. Ruim 12 uur gereisd, maar wel veel gezien onderweg.

Maandag 27 april 2015 vertrokken om 9 uur naar Sarnath. Dit ligt direct naast Varanasi. Er staan hier 2000 tempels ter ere van Shiva. Shiva is in Lumbini geboren als boeddha. Toen hij werd geboren kon hij gelijk lopen. Bij iedere 7 stappen ontstond er een lotusbloem. Boeddha is de zoon van Sidhartha. In Sarnath hebben we een boeddhistische tempel bezocht uit Tibet. Ook komen we bij de afstammeling van de Bodhi boom. Onder deze Bodhi boom zou Boedha zijn eerste preek hebben gehouden.

Daarna zijn we naar een opgraving gelopen, terwijl menige straatmensen ons de cadeau´ s aan de man probeert te brengen. Daarnaast natuurlijk ook nog de bedelaars, die super goed proberen om wat roepies bij ons af te troggelen. We krijgen uitleg bij de opgraving en bekijken een mooi bewaard gebleven stupa. We gaan daarna nog naar een archeologisch museum. Om  12 uur zijn we terug in het hotel en genieten van een vrije middag tot half vier.

Daarna gaan we een facultatieve excursie doen. De buschauffeur brengt ons naar de stad. Vandaar uit gaan we met een fiets riksja naar de Ganges met de Gaths ( = lijksverbrandingsplaatsen).

We bekijken de hoofd Gath en krijgen de mogelijkheid om foto´s te maken. We worden door mannelijke Indiërs aangesproken voor massages. Niemand van de groep genegen om er gebruik van te maken. We maken een wandeling door allerlei kleine straatjes en komen bij de Gath aan waar we in contact komen met de een overledene die door 4 zonen worden gedragen op bamboestokken en in oranje gele doeken is gewikkeld. Ze lopen naar de Ganges, dompelen de overledene in het water van de Ganges. Zodra er plaats is op de brandstapel, wordt de overledene uit de gekleurde doeken gewikkeld, wordt er Ganges water in de mond gesprenkeld en wordt de overledene op de brandstapel geplaatst. Iedereen moet binnen 24 uur gecremeerd worden. De oudste zoon  met inmiddels een kaal hoofd, gaat naar het eeuwig durend vuur in de tempel, gaat de takjes in het vuur houden en steekt de vlam aan bij de overledene. Hij wacht net zo lang tot de overledene gecremeerd is. Een gedeelte van de as gaat naar de Ganges en de rest wordt bij een geveegd door de medewerkers van het crematorium.
Indrukwekkend om de hele ceremonie te zien. Je moet het hebben gezien om te begrijpen hoe het verloopt.

dag-11Daarna met z´n allen in een boot op de Ganges. We maken een tocht langs allerlei Gaths waar we mensen zien baden, kinderen zwemles krijgen en waar locals ook een tocht maken over de Ganges. Na onze tocht stappen we af bij de hoofd Gath, waar we plaats gaan nemen op plastic stoelen, om aanwezig te zijn bij de ceremonie om 19 uur door 5 priesters. Het begint met een getoeter op een hoorn, daarna volgen allerlei kaarsen en fakkels met vele gezang. Na deze ceremonie hoopten we terug te lopen naar onze wachtende fietsriksja, die ons weer bij de bus af gaan zetten. Tijdens deze tocht nog even een bruiloft met paard en vele muzikanten voorbij zien komen.

Het is erg laat geworden, dus besluiten we om een snelle maaltijd in het hotel te nuttigen. Het was een indrukwekkende dag en morgen wordt het erg vroeg.

dag-12Dinsdag 28 april 2015 gaat om 4 uur onze wekker. We moeten ons verzamelen bij de lobby om kwart voor 5. Het is al licht buiten en de temperatuur van 24 graden bevalt ons prima. Na een korte busrit, worden we in de stad afgezet, waar we lopend naar de Gath gaan. We stappen daar wederom op een boot echter nu een roeiboot. Twee Indiërs roeien ons langs allerlei Gath´s waar de dag al weer is begonnen. Ook nu zien we badende mensen en pelgrims, zwemlessen in de Ganges en zelfs een kinderlijkje in de Ganges. Kinderen worden namelijk niet gecremeerd en hebben nog geen zondes ondergaan. Daarnaast zien we vele mannen druk in de weer met de vuile was. Ze starten eerst met de sarongs en de lakens en daarna met de bovenkleding. Het wordt gewassen op een steen in de Ganges. De Ganges is niet schoon, maar toch wordt de was redelijk schoon. De was ligt te drogen op een trap of een plateau aan de Ganges.

De ochtend tocht is anders dan de avondtocht op de boot. Het is ook mooi te zien dat de zon opkomt terwijl het al licht is. We zijn om half acht weer in ons hotel. Na het ontbijt gaan we nog even slapen, waarna we in de middag bij het zwembad belanden van een ander hotel. Ons hotel is supermooi, maar het zwembad zijn ze aan het renoveren.

Om 18.30 krijgen we van Marie Jose te horen hoe onze terugvlucht er uit komt te zien. De groep wordt gesplitst in twee groepen. De helft vliegt met Swiss air en wij met Lufthansa. We gaan om 02.35 eerst vliegen naar Frankfurt, daar stappen we over naar Düsseldorf. In Düsseldorf moesten we met de trein zelf naar huis zien te komen. Daar gingen we niet mee akkoord. Marie Jose zou ons verzoek voor een bus doorbellen naar FOX. Vanavond nog even met acht personen naar een heerlijk restaurant om de hoek geweest, wat geadviseerd werd door Trip Advisor. Restaurant Canton Royale is geplaatst in een authentiek koloniaal gebouw van een hotel met een schitterende tuin. We hebben daar heerlijk gegeten en bij gekletst over ons vertrek naar huis, noodgedwongen door de aardbeving in Nepal.

Woensdag 29 april 2015 konden we heerlijk uitslapen. Geen verplichtingen vandaag dan alleen ons vertrek met het vliegtuig naar Delhi. Na ons ontbijt nemen we een Otto (scooter) naar de stad om een winkel te zoeken, die geadviseerd werd door Trip advisor. We konden het niet vinden. Iedereen stuurt je van hot naar her, maar ze kennen het niet of snappen je niet. Om 12 uur zijn we weer in het hotel en maken ons klaar voor een rust moment bij het zwembad.

Om 15.30 vertrekken we met de bus naar de vluchthaven van Varanasi. Dit gaat eigenlijk vlekkeloos. De douane hoeven we niet door. Wel de security, maar dat gaat voorspoedig. Om 18.00 zitten we in het vliegtuig. De vlucht met IndiGo is ook soepel verlopen en onze tassen liggen al op de band als we bij de band aankomen. Daar kan Schiphol nog iets van leren, of ze hebben hier niets te doen gehad. Na een uur rijden belanden we in Delhi. We rijden weer naar ons hotel waar onze eerste dag was begonnen.

Bij aankomst in dit hotel, nemen we afscheid van Marie Jose. Ze weet zelf nog niet wanneer ze terug gaat naar Maleisië. Voor de zekerheid hebben we daarom in de lobby afscheid genomen.

dag-14Donderdag 30 april 2015. Vandaag een vrije dag in Delhi omdat we aankomende nacht terug gaan naar huis. We slapen heerlijk uit en maken een plan om de dag door te komen. Na ons ontbijt gaan we met een otto naar Qatab Minar. Dit is een architectonische Islamitische bezienswaardigheid. Dit werd ook aangeboden de eerste dag toen we in Delhi waren voor de groep, maar wij hadden niet zo veel zin om zo snel met het programma te gaan beginnen. Het lijkt op een openluchtmuseum en er staat een wondermooie minaret met reliëf er op. De rode natuurstenen van zand zijn rijkelijk versierd met inscripties en hebben verfijnde panelen, zoals wij soms afdrukken maakte van linoleum op school. We werden door menigeen op de foto gezet nadat ze zeer verlegen op ons af stapte. Natuurlijk was onze vraag ook wederzijds, zodat wij van hen een foto kon maken.

Na anderhalf uur genieten waren we buiten deze bezienswaardigheid in een onderhandeling terecht gekomen van de prijs voor een Otto naar het winkelcentrum. Daar hebben we eindelijk weer een heerlijke cappuccino gedronken. Om de tijd te doden en te genieten van de koelte, hebben we alle gemaakte foto’s bekeken en we zijn tot de conclusie dat ondanks alles de reis erg mooi is geweest. Het winkelcentrum Citywalk lijkt op een westers en Amerikaans shoppingcenter. Alle winkels die ze hier hebben, hebben wij ook. Daarnaast zijn er enkele typisch Indische winkels met stofjes en kledij. De mensen die hier rond lopen, zien er verzorgd uit.

We belanden na het winkelen in ons hotel. We maken gebruik van een kleine lunch in ons hotel en gaan nog even naar het J-block waar een typische Indische markt is. Echt bijzonder is het niet, maar het was op loop afstand van ons hotel. Moe en voldaan, maken we ons klaar voor onze reis naar huis. Na een dutje en douchen, gaan we met de groep voor de laatste keer heerlijke Chicken Tikki Masala eten. Een typisch gerecht uit India. De keuken is erg goed in dit hotel.

Om 22.30 vertrekken we met de bus naar het vliegveld. We zwaaien met gemengde gevoelens Marie Jose uit, die nog een dag langer moet wachten voor haar vliegtuig terug naar Maleisië. Op het vliegveld is er wederom een gebruikelijke controle van onze bagage. De douane verloopt soepel en na 24.00 staan we in de shopping hal van het vliegveld. Nog even naar de Starbucks voor wederom een heerlijke cappuccino. Onze laatste roepies worden hier nog uitgegeven en na het instappen van 540 mensen in het vliegtuig van Lufthansa vertrekken we spoedig naar Frankfurt. We slapen matig in het overvolle vliegtuig met twee verdiepingen. Bij aankomst in Frankfurt hebben we het druk met de bagage controle, de douane en het inchecken en we zijn net op tijd bij de gate om onze connectie naar Düsseldorf te halen.

Het vliegtuig vertrekt direct nadat wij onze plaatsen hebben ingenomen en na een half uur staan we op onze eindbestemming. De koffers liggen spoedig op de band en bij de uitgang worden we door Greet opgevangen om ons naar de bus van van Beuk reizen te brengen. Het lijkt erop dat alles spoedig verloopt, want zonder problemen rijdt hij naar Nederland en worden we om 12.15 langs de A2 in Beesd bij het benzine station afgezet, waar Pa en Ma klaar staan met ballonnen en een roos. Blij ons weer te zien.

Thuis zien we dat FOX ons een welkom bericht heeft gestuurd door de onverwachtse onderbreking van onze reis. Het calamiteitenfonds zorgt voor de afwikkeling van onze verkorte reis. Met gemengde gevoelens kijken we terug op een mooie indrukwekkende reis met helaas veel leed in Nepal. Het is goed om weer thuis te zijn. Nepal komt te zijner tijd wel weer. Iedereen bedankt voor de lieve apps, mails en sms-jes. Zoveel betrokkenheid van iedereen die ons lief heeft.

Bart en Esther

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven