Japan

16-daagse groepsrondreis Land van de Geisha's

(88 stemmen)

R. Vermeulen

Reisdatum: 03-06-2015 t/m 18-06-2015

Woensdag 3 juni. Dag 1.
Eindelijk is het zover. Onze verre reis gaat beginnen. We gaan naar Japan, een land met 127 miljoen inwoners, waarvan 98,5% Japanners. Er wonen ongeveer zes honderd Nederlanders. Het hele land bestaat uit vier grote eilanden en is negen keer zo groot als Nederland. Akihito is de keizer op dit moment, al 27 jaar. Hij is nu 81 jaar. Er komt een nieuwe keizer als deze overlijdt. Zijn vrouw is 66 jaar.

In Japan worden de mensen het oudste van de hele wereld. Okinawa telt honderden mensen ouder dan honderd jaar. Door hun levenswijze en voeding worden de mensen hier zo oud. 80% van Japan bestaat uit bergen. Op die 20% wonen 127 miljoen mensen. De meeste huizen zijn van hout ivm de aardbevingen. Er zijn evacuatieroutes, open ruimtes. Grootste gevaar is als er brand uitbreekt. Elektriciteitskabels liggen niet onder de grond, vanwege het brandgevaar. Alle gebouwen staan een stuk uit elkaar.

Export vanuit Japan, auto's, hijskranen, electronica, staal, schepen, textiel, voedingsprodukten.
Werkeloosheid is maar 3,4%. Er worden nieuwe banen gecreëerd. Toerisme wordt gepromoot. Zodoende komen er meer mensen aan het werk.

Economisch groot land, na Amerika en China. Na de wereldoorlog is er veel veranderd. Amerika heeft het land goed geholpen met de besturing. Kwaliteit en service staat heel goed aangeschreven.
Tot 1989 was Japan vreselijk rijk. Sindsdien is het een slapende recessie. De Yen is goedkoop, zodat andere landen hier spullen kopen.

Na een treinreis van 2,5 uur zijn we in Schiphol. Het vliegtuig vertrekt om 13.10 uur. We vliegen eerst naar Hongkong, 9284 km. verder. Dit gaat 10 uur en 43 minuten duren. Dus kunnen we ons installeren. Ipad voor het reisverslag, leesboek en puzzelboekje. Aan boord krijgen we eerst een drankje met zoutjes. Dan de lunch en zes uur later een ontbijt.

In Hongkong gaat de klok zes uur vooruit. Rond half zeven, Chinese tijd, komen we daar aan en moeten tot elf uur wachten voor onze volgende vlucht naar Fukuoka, Japan. Nog drie uurtjes en we zijn er.

Donderdag 4 juni. Dag 2.
Om half vier 's middags plaatselijke tijd komen we aan op onze eerste bestemming, de havenstad Fukuoka. Op het vliegveld wacht onze gids Dustin ons op, samen met Thomas, de Japanse gids.
Oja opletten, hier rijdt men links! Is weer wennen.

We zijn vlakbij het hotel midden in het centrum van Fukuoka, een stad met anderhalf miljoen inwoners. Wat is het hier netjes! Het valt op dat de mensen goed gekleed zijn. Nadat we ons opgefrist hebben, gaan we met met de hele groep naar een restaurant voor het welkomsdiner. Er is voor elk wat wils. Het valt op dat Japanse mensen naar ons buigen en heel vriendelijk zijn. Dat zal de hele reis zo doorgaan. Hier en daar leren we wat mensen uit de groep kennen. Zo te zien een aardige groep.

Na het diner nog even een goede stekker kopen, want deze is toch weer anders dan al die stekkers die we al hadden. Zo, alles in de oplader en dan gaan we op tijd aan de nacht beginnen. Dag twee zit er op.

Vrijdag 5 juni. Dag 3.
Het regent. En dat zal volgens Dustin bijna de hele dag zo blijven. Het is een grappig gezicht. Iedereen loopt relaxed met de paraplu door de regen. Wij zijn gewend onze pas te versnellen als het regent. Eigenlijk is juni de maand dat het regenseizoen begint. 

Nadat de koffers in de bus staan, gaan we op weg naar de havenstad Nagasaki. In het Nagasaki Peace Park staat een monument ter herinnering aan de verwoesting van de stad door de tweede atoombom in 1945, waar 80.000 mensen omkwamen. Door de zware tyfoon een maand later zijn er een hoop nucleaire deeltjes de zee op gedreven. Toch was er wel degelijk bestraling en zijn er veel mensen aan overleden. Men denkt alleen dat het minder was vanwege de tyfoon, net als in Hiroshima. Deze bom was het einde van de wereldoorlog. Keizer Hirohito was toen aan de macht in Japan, een land dat alleen een verdedigingsleger heeft. Het wordt beschermd door het Amerikaanse leger. De eerste bom viel in Hiroshima. Daar komen we deze reis ook later nog.

We rijden met de bus naar Dejima eiland. Dit is een door mensenhanden gemaakt eiland in Nagasaki. Op deze plaats mochten Nederlandse handelaren zich vestigen om handel te drijven die per schip werd aangeleverd. Overal bloeien hortensia's, door de Nederlanders hiernaartoe gebracht.
We maken een wandeling door Clover Park, waar veel oude huizen staan.

's Avonds neemt Dustin ons mee voor een wandeling door Chinatown. Wat een kleuren! De meeste winkeltjes zijn nog open. We komen bij een helling waar vroeger de Nederlandse houten huisjes stonden. Onderaan de helling staat een zuil waarop staat Oranda Zaka, Hollandse helling. In Chinatown gaan we met een aantal mensen eten.

Dustin leert ons natuurlijk elke dag wat Japanse woorden en gebruiken. Hij vertelt wat we gaan zien en heeft daar een verhaal bij. Sajonada, tot ziens! Ohajo gozaijmas, goedemorgen. Arigatto, dankjewel. Oichi lekker. Geen handen geven of omhelzen in Japan. Afstand houden. In de metro niet bellen, rustig zitten of staan. Niet roken op straat. Het is een groepscultuur. Men wil de harmonie in stand houden.

Zaterdag 6 juni. Dag 4.
Prachtig zonnig weer. We rijden twee uurtjes voordat we bij de boot zijn. Dan veertig minuten op de boot en zijn we om elf uur in Kumamoto. We rijden nog een stuk en gaan dan lunchen. Daarna op weg naar een uitkijkpunt op 1000 meter hoogte. Hiervoor moeten we eerst deze berg op slingeren. De bomen zijn prachtig groen. Boven hebben we een prachtig uitzicht. Mooi voor de foto's. We kunnen de rook van de vulkaan Aso al zien. Er zijn 107 actieve vulkanen in Japan, waaronder de Mount Fuji en Mount Aso. De bergen die we van hieruit zien, hebben de vorm van een liggende boeddha. Op het uitkijkpunt staan twee boeddhabeelden en een monument.

Als we hier uit gekeken zijn, is het een klein uurtje rijden naar de  Mount Aso. Daar gaan we tot dicht bij de vulkaan. We mogen niet met de kabelbaan dichterbij, omdat dat gevaarlijk is. Aan de andere kant ligt ook nog een kleine vulkaan. Die zien we van bovenaf.

Als we bij het Asohotel aankomen, kijken we onze ogen uit. Allemaal kleine smurfenhuisjes op een heel groot park! Iedereen heeft een eigen huisje. Bij dit park is een onsen, een warmwaterbad. Na het diner gaan we met vijf vrouwen in de onsen. De mannen gaan apart. Het is heerlijk ontspannend. We spreken af dat we bij het Fujihotel weer gaan. Met een tatoeage mag je niet in de onsen, want daar moet je naakt in. Of er moet een pleister op. Zelfs in een zwembad mag je er niet in. Tatoeage staat in Japan voor maffia.

Zondag 7 juni. Dag 5.
Half zeven worden we gewekt. Nog even wat foto's maken van de leuke huisjes. De koffers blijven achter bij het hotel. Die worden nagebracht naar ons hotel in Kyoto. We nemen allemaal een tas mee met handbagage voor vanavond en morgenvroeg. Morgen gaan we met de supersnelle trein. Daar mogen de koffers niet in mee.

We vervolgen onze route richting Hiroshima. Na anderhalf uur pauzeren we. Rond elf uur komen we aan bij de Kamonbrug, 1068 meter lang. Even foto's maken. Koffie en drankjes kun je in Japan overal uit de automaat nemen. Even kijken voor een lekker bakkie en dan de bus weer in. De route gaat verder via deze lange brug. We komen nu op het eiland Honshu, één van de vier grote eilanden waaruit Japan bestaat. We passeren heel veel tunnels door het gebergte.

Na de lunch nog een half uurtje rijden en dan gaan we op de boot naar het eiland Miyajima. Dit is een heilig eiland. Hier mogen geen kinderen geboren worden. Als zwangere vrouw moet je met zes maanden naar het vaste land. Ook mag je hier niet overlijden, tenzij het natuurlijk plotseling is. We zien de Torri, de oranje toegangspoort van de Shinto al van ver staan. Hij staat nu in het water en na zes uur kun je er onder door lopen. Er zijn oesterplaten. Oesters worden hier veel gegeten, zowel rauw als gebakken. Jan gaat er een proberen. Hij vind het lekker. Ik neem liever een ijsje met dit warme weer.

Door het dorp lopen herten, heilige dieren. Ze zijn niet agressief maar lusten wel het eten van de toeristen. Dus opletten met tassen waar zoet in zit! We lopen eerst naar de Shintoshrine. Aan het eind zie je een spiegel. Ik gooi een muntje in de bak en volg dan een ritueel dat Dustin me voor doet. Ik mag een wens doen. Daarna lopen we door tot bij de wensbriefjes. Ook weer een ritueel dat ik moet volgen. Op het briefje staan meestal slechte berichten. Die briefjes worden dan om stangen geknoopt. Weg ermee!!

We lopen zelf verder tot bij de Daisho-In Tempel. Bij deze boeddhatempel staan prachtige boeddhabeelden. Bij de trap naar boven kunnen we draaien aan de wenstrommels. In het bos staan kleine boeddha's met gehaakte mutsjes op. Een leuk gezicht. De fotocamera draait op volle toeren.
Terug lopen we via het gezellige dorp met de vele winkeltjes met zoete lekkernijen en oesters. Ook natuurlijk veel souvenierswinkeltjes met vooral veel frutseltjes in rose en andere felle kleuren.

Om vijf uur gaan we op de boot terug. Na een uurtje bussen, zijn we bij ons hotel in Hiroshima.
We parkeren onze tas en gaan met Dustin een stukje lopen. Toevallig is er in de stad een festival waardoor het ontzettend druk is. Veel jongelui, uitgedost in een soort kimono, lopen langs de talrijke eetkraampjes die er langs de weg staan. Wel een kilometer lang is de slang van kraampjes aan beide kanten van de straat. Wij gaan toch liever binnen ergens eten. Daarna kuieren we langzaam richting hotel. Nog even facetimen met het thuisfront en dan lekker slapen. Morgen wordt het weer een vermoeiende dag.

Maandag 8 juni. Dag 6.
Om negen uur zitten we in de bus voor de rondtoer door de stad. We stoppen bij Peace Memorial Park. Op 6 augustus 1945 viel op Hiroshima de atoombom. Van de 350.000 inwoners zijn er 40.000 gevlucht naar andere plaatsen in Japan. Er werden van tevoren flyers verspreid in verschillende steden waarin werd aangekondigd dat de bom zou vallen. Meer dan 180 duizend slachtoffers. Na de bom viel er een zwarte regen die de vernietiging bracht.

Er zijn maar drie grote gebouwen over gebleven als monument van de oorlog. De rest is na 1945 nieuw gebouwd. De Edo is een overblijfsel met een stalen koepel. Dit is één van de drie monumenten. In het park staat een monument van de kinderen. Bovenop staat de kraanvogel. Kadako was een meisje van twee toen de bom viel. Met elf kreeg ze leukemie. Als ze duizend kraanvogels zou vouwen mocht ze een wens doen. Dat deed ze en wenste dat ze beter zou worden. Even later is ze overleden. Nu hangen kinderen overal kleurrijk gevouwen kraanvogels op. De kraanvogel staat nu symbool voor een lang leven en geluk.

In het Park is een museum waar alles duidelijk vertoond wordt. Buiten brandt de eeuwige vlam zolang er atoombommen zijn. Als laatste lopen we uit het park de stad in. Hier kopen we een lunch voor in de trein. De Shinkansen trein brengt ons in nauwelijks twee uur naar Kyoto. De snelheid bedraagt 291 km. en hij stopt vier keer onderweg. Rond vier uur zij we er.

Ons hotel ligt naast het station in Kyoto. De rest van de dag hebben we vrij. Shoppen!!! We zoeken de Uni-Qlo, een kledingwinkel zoals bij ons de Primark. Ja hoor, gevonden! Deze is stukken netter met mooiere kleding. Onder de hele buurt van het station is een geweldig groot shoppingcenter. Daar sluiten we de dag mee af.

Dinsdag 9 juni. Dag 7.
Om negen uur vertrekken we richting Kiyomizu-Dera Tempel. De tempel van het heldere water. In een heel oud gebied van Kyoto. Deze houten tempel is in elkaar gezet zonder het gebruik van spijkers en schroeven. We volgen de route bij de tempel en komen langs de bron met de drie waterstralen, het helende water. Midden tussen de bomen staat een oranje pagode, een prachtig gezicht. Aan de tempel zit een groot hoog balkon waar vroeger mensen afsprongen, zelfmoord. Nu kan dat niet meer.

Het is een heel leuk knus dorp met veel winkeltjes. Er zijn de nodige nieuwe spulletjes die we hier weer zien, van geishapoppen tot tassen en vooral theeserviezen. Ook lekkernijen kun je hier volop kopen. Veel meiden laten zich in deze buurt verkleden als geisha.

Na twee uurtjes rijden we verder naar de Heian-Jingu schrijn. Deze tempel ligt in een prachtige Japanse tuin. In de tuin vind je vijvers met verschillende kleuren waterlelies. En heel veel boomsoorten. Prachtig voor de foto's!

Dan is het lunchtijd. We gaan met Dustin naar een origineel sushirestaurant. Hij legt uit hoe het precies werkt, want voor ons is dit de eerste keer. Hier komt het treintje langs waarvan je kunt kiezen welke sushi je wil eten. Per portie betaal je € 1,00 Sausjes en thee horen er ook bij. Eigenlijk moet je het met stokjes eten, maar dan ben ik bang dat de rest op mij moet wachten. Het is voor ons de shushi-doop. Het smaakt heerlijk! Je kiest gewoon wat je lekker vind. We eten samen voor nog geen tien euro!

Na de lunch rijdt de bus naar het textielcentrum voor de kimono-modeshow. Knappe meisjes die in de kimono zitten! In de winkel kun je natuurlijk kimono's kopen en alles wat ermee te maken heeft.
Dan naar de Zen-tuin bij de Ryoanji Tempel. Deze is maar heel klein. In 1500 gemaakt door een monnik. Er staan vijftien stenen in de tuin die je vanuit één punt zou moeten kunnen zien.

We rijden een klein stukje en dan zijn we bij de gouden tempel. Deze moet je gezien hebben als je in Kyoto bent. Hij ligt in een grote tuin. Hier kunnen we een uur rond kijken en foto's maken. Mooi met de weerspiegeling in het water van het meertje.

We vervolgen deze dag met een bezoek aan Gion, een oude wijk in Kyoto. Hier gaan we naar een superleuk restaurant Okonomiyaki eten, een soort gevulde pannenkoek. Met vlees en vis of vegetarisch, heel lekker!

Na het eten gaan we geisha's spotten. Maar we zijn niet alleen. Er zijn heel wat mensen hier naartoe gekomen met hetzelfde idee. En ja hoor! Oeps daar komt er een. Ik sta in een goede positie en fotografeer haar frontaal! Dan nog een foto als ze voorbij is. De nek is de mooiste plek, daar is het haar in de vorm van een M geschoren. Om geisha te worden moet je solliciteren. De eisen zijn vrij streng. De opleiding duurt zeven jaar. Je woont dan bij een geishamoeder. Je leert dansen, bloemschikken, thee ceremonie, kalligrafie, muziek maken. Het duurt vier uur voordat een geisha aangekleed en opgemaakt is. Tot ongeveer 33 jaar kun je geisha zijn en verdien je goed geld. Daarna kun je nog goed verder als gastvrouw of hostess.

Om zeven uur begint de cultuurshow van de geisha's. Theeceremonie, muziekspel met harp, bloemschikken, dans van een geisha. Natuurlijk toeristisch, maar je moet het gezien hebben. Na de show brengt de bus ons terug naar het hotel. Het was een vermoeiende maar zeer mooie dag. We hadden het niet willen missen.

Woensdag 10 juni. Dag 8.
Vandaag gaan we naar Nara. Dit valt onder de Unesco-lijst.  Hier staat het grootste houten gebouw ter wereld, de Todaiji tempel. In deze tempel staat het grootste bronzen boeddhabeeld, 15 meter hoog. Heel indrukwekkend. Men geloofde vroeger dat je door die grote afmetingen als land goed beschermd werd. De tempel is twee keer verbrand en opnieuw opgebouwd, kleiner dan de oorspronkelijk afmeting. Er zijn heel veel heilige hertjes bij de tempel. Ze worden gezien als de boodschappers. Let op, want ze willen alleen maar eten. We kunnen hier twee uurtjes rondkijken.

Daarna met de bus verder naar de Fushimi Inari-taisha Shrine. Bij deze tempel staat de vos als boodschapper. Eerst een feloranje tempel dan een tunnel met heel veel oranje poortjes, opgedragen aan de Shinto. Als je als bedrijf een heel goed jaar had, gaf je een poortje cadeau. Op het poortje staat dan de naam van het bedrijf.

Terug naar de bus komen we door een gezellig straatje met veel eettentjes en winkeltjes. De bus brengt ons nu terug naar het hotel waar we de rest van de dag vrij hebben. We brengen de tijd door in de omgeving van het station. We kopen een mooi beeld van een geisha. In het grote warenhuis gaan we naar de elfde verdieping en kunnen op het buitenterras over de hele stad heen kijken.

Na het eten op tijd terug naar het hotel. Morgen is onze vrije dag. Dustin heeft heeft een aantal suggesties gegeven die we in onze vrije dag kunnen doen. Hij helpt met het opzoeken van buslijnen, metro of taxi.

Donderdag 11 juni. Dag 9.
Hele dag in Kyoto. Heerlijk uitslapen vandaag tot acht uur! We hebben een vrije dag. Lekker rustig ontbijten en daarna nemen we de bus naar het centrum. Hier gaan we naar de foodmarket. Het valt op dat het allemaal zo schoon is en niet stinkt. Vooral bij de viskramen. Groenten en fruit zie je bijna niet en het is erg duur. Na de markt gaan we dan heerlijk shoppen. Natuurlijk scoren we kleren en tasjes. Tussendoor nemen we de tijd om te rusten voor koffie en lunch. Na de middag begint het te regenen. Pas de tweede keer deze reis.

Rond zes uur zijn we terug bij het hotel. Even rusten en dan naar de "Big Camera", een soort Mediamarkt van zes verdiepingen. Mini-ipad gekocht. Dat scheelde toch bijna negentig euro met de Nederlandse prijs. In het shoppingcentrum bij het station gaan we spaghetti eten en dan terug naar het hotel.

Vrijdag 12 juni. Dag 10.
Het wordt vandaag een reisdag. In totaal zes uur in de bus. De eerste stop na anderhalf uur. We rijden door de Japanse Alpen en passeren heel veel tunnels. De langste tunnel is 12 kilometer. Na de middag komen we in het dorp Shirakawago. Hier staan veel rietgedekte huizen, Wadahuizen. Iedere vijfentwintig jaar worden de daken vernieuwd. In één huisje mogen we binnen kijken. Een wandeling door het dorp is fijn om de beentjes even te strekken. Natuurlijk zijn er de nodige winkeltjes. Op een bankje gebruiken we de lunch die we eerder die dag gekocht hadden. Het is behoorlijk warm.
Na dit uitstapje gaan we de tweede keer door de tunnel van 12 kilometer, op weg naar Matsumoto. Vele tunnels volgen er nog. Het uitzicht is prachtig, vooral als we langs het stuwmeer komen. Opeens oeps! Een aap op de weg! Hij rent de struiken in. Ik heb hem op de foto, maar niet echt scherp.
Tegen zes uur zijn we bij het hotel in Matsumoto. Koffers uitladen en dan met Dustin het stadje in om te kijken waar we kunnen eten. Na het eten maken we nog een wandeling naar het prachtig verlichte kasteel. Mooi voor de foto's.

Zaterdag 13 juni. Dag 11.

Als eerste bezoeken we vandaag het zwarte kasteel. Een mooi zwart wit gebouw temidden van een vijver. Via de trappen gaan we omhoog tot de vierde verdieping. Het grootste deel van het kasteel is van hout. Het is prachtig weer, dus dit worden geweldige foto's! Zelfs de Samurai staat buiten, waarmee we op de foto gaan.

Na dit bezoek rijden we door naar de wasabi-boerderij. Wasabi groeit in de rivierbedding. De wortel van de plant is na twee jaar goed om te gebruiken als smaakversterker. Is heel duur, ook erg pittig. Blad van de plant gebruiken ze om andere dingen van te maken, zoals nootjes, bier, ijs. We lopen rond op de farm en kopen in de winkel nootjes, kruiden en dressing. Lekker voor thuis.

Met de bus rijden we naar ons lunchadres in Kofu. We gaan naar een barbecue restaurant met het principe: all you can eat. Met vier personen aan een tafel, in het midden een barbecue en dan zelf uitkiezen. Poeh, poeh, hier eet je altijd teveel!! Het was wel lekker.

Daarna gaat de tocht verder naar Mount Fuji. Het is prima weer. Deze vulkaan is 3776 meter hoog. Jammer genoeg ligt de berg meestal in de wolken. Op dit moment zien we de top boven de wolken uit komen. Zo komt hij dus op de foto.

Ons hotel ligt vlakbij de Fuji. Vanuit het raam kunnen we hem zien, gedeeltelijk. De onsen is klein, dus we besluiten om er niet in te gaan. Dit hotel is erg massaal en het minst mooie van alle hotels tot nu toe. Het ligt in een heel groot bos, Virgin-Forrest. Hier worden veel zelfmoorden gepleegd door mensen die niet meer in de maatschappij mee kunnen. In Japan zijn 32000 zelfmoorden per jaar. Om half acht gaan we samen eten in de enorme eetzaal. Niet echt gezellig. Dan nog even lezen en lekker slapen!

Zondag 14 juni. Dag 12.
Om half zeven worden we gewekt vandaag. Acht uur vertrekken. Het wordt een bijzondere dag met veel bezienswaardigheden. Via het Lake Kawaguchi rijden we richting Tokyo. Bij dit meer stoppen we om foto's van de Mount Fuji te maken. Ligt gedeeltelijk in de bewolking, maar we zien hem verder goed. De lavendel staat hier in volle bloei.

Dan nog anderhalf uur in de bus tot Tokyo, ongeveer 125 kilometer. Dan komen de wolkenkrabbers in zicht. Wat een metropool!! Als eerste stoppen we in Asakusa, een oud stukje van Tokyo met een boeddhistische tempel en een straatje met leuke winkeltjes en restaurantjes. Wat is het daar druk! Duizenden mensen lopen hier. Voor ons een plek om wat souveniertjes te kopen. We lopen terug naar de tempel en zien daar iets bijzonders, een bruidspaar. De vrouw heeft een witte kap op haar hoofd, de man in het zwart. Er loopt een man achter haar met een rode paraplu. Natuurlijk blijven we even kijken als het bruidspaar de Shintotempel in gaat.

Het Edomuseum is het volgende. Hier zie je hoe Tokyo vroeger was met een shogun als hoofd en hoe het nu is. Vanaf 1868 staat de keizer aan het hoofd. Shogun was de baas. Samurai's waren onder hem en het leger waren de ninja's. Later werden dit de maffia's, Yakuza. Zij zijn helemaal getatoeëerd. Je ziet het niet, ze zijn niet lastig.

Vanuit het museum lopen we met Dustin naar een straat waar het Sumostadion is. We willen een worstelaar spotten, maar dat lukt vandaag niet. Ze zullen ook wel zondag hebben.

Verder in de bus gaan we naar de Metropolitan Tower, waar we op de vijfenveertigste verdieping van het uitzicht over de stad genieten. Onderweg zien we Akihabara electric city waar het ook alweer krioelt van de mensen. Dit is echt Japans!

Tokyo, de hele metropool, telt 32 miljoen inwoners. In de stad zelf ongeveer 14 miljoen. Je mag in deze stad pas een auto kopen als je kunt bewijzen dat je een parkeerplaats hebt. Dat moet je bij de gemeente aangeven. Anders moet je gebruik maken van het openbaar vervoer. Er zijn heel veel taxi's.  Je ziet veel golfclinics. Dit zijn stukken grond waar een hoog net omheen gespannen is. Hier kun je dan een balletje slaan. Echt golfen is ontzettend duur. En er is te weinig ruimte voor.

De Tokyo Tower is een imitatie van de Eiffeltoren. Hij is 333 meter hoog, negen meter hoger dan de originele. Door de rode kleur is hij overal te zien.

Aan het einde van de tour zet de bus ons af bij het Hotel Prince. Met 38 verdiepingen en 3500 kamers, best een grote jongen. Wij zitten op 14 en hebben alweer een prachtig uitzicht over een deel van deze mooie stad. Hiephoi, wifi op de kamer! Eerst aan de facetime, want thuis is het nu ongeveer 11 uur 's morgens.

Maandag 15 juni. Dag 13.
De hele dag fietsen in Kamakura. Eerst gaan we drie kwartier met de metro, dan nog even met de trein. Vanaf het treinstation lopen we eerst naar de mooie Hasedera Tempel. Hierin staat de grote houten boeddha, belegd met bladgoud. Verboden te fotograferen. Het is er erg druk. De Japanners komen hier naar de hortensia's kijken die nu in volle bloei staan.

In dit gedeelte van de stad worden we geconfronteerd met tsunami. Op verschillende plekken zie je bordjes die aangeven waar de vluchtroutes zijn. Je ziet er ook op welke hoogte je bent.

Dan via een kleine wandeling komen we bij de grote bronzen boeddha. Die is prachtig! Je kunt zelfs via een trapje in het beeld. Tijd voor de lunch. Typisch Japans, maar geen succes voor Nederlanders.

De fietsen worden opgehaald bij het station. Zadels goed, banden hard en hup fietsen maar! Even wennen hoor, dat links fietsen! Eerst een tochtje naar het strand en daarna naar het schitterende bamboebos. Hier staan de grootste bamboebomen ter wereld. Ze kunnen wel 6 centimeter per dag groeien. Midden in het bos krijgen we een kom groene thee. Tijd voor Zen! Via leuke weggetjes komen we bij straatjes met winkeltjes en restaurantjes. Die nemen we te voet. Genoeg geweest. De fietsen worden ingeleverd. Het was een rustige gezellige dag.

Dinsdag 16 juni. Dag 14.
Tokyo Nikko. We bezoeken vandaag Nikko national Park met Foshogu complex. Een natuurgebied op 1200 meter hoogte. Ongeveer drie uur rijden vanaf het hotel. We stoppen op 1278 meter. Daar hebben we een prachtig zicht op het Chuzenji meer. Een beetje mysterieus. Het water is hier wel 167 meter diep.

Dan naar de waterval, Kegon Falls. Het water komt van het meer en valt 98 meter omlaag. De weg naar beneden telt heel veel haarspeldbochten. Gelukkig wordt er niemand misselijk. De lunch die we daarna krijgen is oké.

Even verderop moeten we zijn voor het tempelcomplex Foshogu. Waw, wat is dit anders dan de vorigen die we gezien hebben! Dit is een Shinto shrine voor de keizer. Prachtig gekleurde tempels en pagodes, versierd met een overvloed aan mooie dieren, bloemen en andere figuren. Je blijft ernaar kijken. Bijna overal mag je foto's maken. Het worden prachtige plaatjes. Na twee uurtjes rond kijken, gaan we de bus in en vertrekken richting Tokyo.

We rijden door de Yamata Tunnel, 18100 meter onder de stad. Tweede langste van de wereld. In Noorwegen is er een van 24 km.

's Avonds ons afscheidsdiner. We gaan shabu-shabu eten, Japans fondue, in de wijk Shinjuku. Het is echt gezellig en het smaakt perfect. Alleen met die stokjes ben ik nog niet erg handig, maar met een vork mag het ook. Als ons buikje vol is gaan we samen een wandeling maken door de wijk. In deze wijk zijn de lovehotels en de gentlemenclubs. In deze hotels kun je een kamer huren voor een paar uur of voor een nacht. Ze zijn er niet alleen voor de prostitutie.

Een klein wijkje, de Goldengai, waar de Yakuza komen. Beetje sneaky. Heel veel kleine barretjes voor minder dan tien mensen. Hier geen foto's maken. In de rest mag het wel. Dan is ook deze mooie dag voorbij. De bus brengt ons naar het hotel, waar de koffers gepakt kunnen worden. Morgenvroeg neemt Dustin ons mee naar de laatste wijk in Tokyo.

Woensdag 17 juni. Dag 15.
Deze laatste morgen gaan we met Dustin naar Harajuku, een leuke wijk met jongerencultuur. We nemen eerst de metro. Na zes haltes stappen we uit. En ja hoor! Het regenseizoen begint vanaf nu. Het plenst behoorlijk. Onze paraplu is al ingepakt, dus een nieuwe kopen. Volgens de voorspellingen zal het de eerste tien dagen zo blijven. Wat hebben wij dan veel geluk gehad! Onder de paraplu is er niet zoveel te zien van die leuke winkeltjes. Maar toch zien we enkele opvallende typetjes, die we als laatste op de foto vastleggen. Het is vooral veel Hello Kitty. Ook de jongens houden hier wel van. Dat zie je aan de telefoons, versierd met dit rose icoon.

Om twee uur haalt de bus ons van het hotel. Onze terugreis gaat beginnen. Het zal nog enkele uren duren voordat we in Schiphol landen en dan met de trein in Heerlen zijn. Totaal aantal kilometers met de bus afgelegd 1700 km. Met de Shinkansen trein ongeveer 400 km.

Wat hebben we veel geleerd van Dustin onze reisleider en Thomas de Japanse gids. Zij hebben deze reis veel verteld over dit prachtige land. En ertoe bij gedragen dat dit voor ons een onvergetelijke reis was. De liefde voor Japan hebben we in ons hart gesloten! Het was zeer de moeite waard. Mannen, bedankt!

Donderdag 18 juni. Dag 16.
Aankomst Schiphol 06.40 uur. Daarna koffers pakken, koffie drinken en de trein naar Heerlen nemen. Moe maar voldaan komen we thuis van een prachtige reis. Alles laten bezinken en dan vastleggen in het fotoboek. Het verslag is hierbij al klaar.

Wetenswaardigheden:
Confusius, relatie met anderen. Daoïsme, relatie met de natuur. Boeddhisme, relatie tot jezelf. Deze drie samen is Zen. De wortel in India, de stengel met blaadjes in China en  de bloem in Japan.

Bijna geen analfabeten in Japan. Verplicht naar school vanaf zes jaar. Na basisonderwijs allemaal zes jaar middelbare school. De meesten gaan door naar de universiteit. In dit land zijn de meeste hoogstopgeleiden van de wereld. Voor de kinderen duurt de zomervakantie maar vier weken. Verder nog wat vrije dagen op feestdagen. Werkenden hebben maar een week vakantie! Voor veel Japanners is werken bijna belangrijker dan hun gezin, al verandert dat een beetje. Gaan ook samen met de baas naar de kroeg en komen vaak om tien uur thuis.

Een huis huren is erg duur. Gemiddeld heb je 55 vierkante meter oppervlakte, in de stad Tokyo. Een huis kopen is niet zo duur, wel de grond die je moet kopen. Het huis zelf is van hout, dus niet zo duur. Slapen op de vloer gebeurt alleen nog op het platteland. In de stad hebben de mensen wel een bed.  Je moet veel eigen geld hebben voordat je een huis kunt kopen, ongeveer dertig procent. De salarissen zijn te vergelijken met Nederland. Men betaalt weinig loonbelasting. Levensbehoeften zijn relatief goedkoop.

Eetstokjes mag je niet in de rijst steken. Heeft te maken met crematie. Een lijk gaat in de kist, wordt gedeeltelijk gecremeerd. Stukjes van de botten worden met eetstokjes in de urn gedaan, door familieleden. Urn wordt begraven op de begraafplaats. Stokjes in de rijst steken verwijst daarnaar, relatie met eten en dood. Iedereen wordt gecremeerd. De urn gaat in het graf. Kerkhoven met grijze pilaren zie je op heel veel plaatsen, vooral tegen de hellingen. Zelfs midden tussen de rijstvelden zie je de graven.

Shintoïsme heeft te maken met de relatie tussen de voorouders en het verleden. Ook met het heden en alledaagse zaken zoals het vinden van een partner, trouwen, geboorte, zaken doen. Elke Japanner gelooft hierin. Oudste geloof in Japan. Veel rituelen hierbij. Bewondering voor de natuur en voor de vier seizoenen.  Als de kersenbloesem de Sakura bloeit, is iedereen heel gelukkig een week lang. Deze bloem bloeit maar zes dagen. Boeddhisme heeft in Japan voornamelijk te maken met de dood, de overgang van het leven naar een ander leven. Boeddha is meer voor het beschermen van het land en de cultuur.

De meeste Japanse vrouwen hebben één kimono. Kost ongeveer twee duizend euro. De band eromheen heet obi. Mannen kunnen ook een kimono aan. Daar zit geen obi omheen. Soms huren de vrouwen een kimono. Een geisha is anders. Die heeft een wit gezicht. Een teken van schoonheid. Eerst maakt ze alleen haar onderlip rood, later boven en onder of alleen het middenstukje. Ze is vier uur per dag bezig met opmaken en aankleden. Ze wordt geholpen door een hulp. Na vier jaar kan deze hulp ook geisha worden. De opleiding voor geisha duurt zeven jaar. Ze is geen prostitué, maar een cultuurvrouw.

Samenwonen is niet gebruikelijk. Alle stellen trouwen. De meisjes studeren tot ongeveer dertig jaar. Dan wordt het tijd voor een partner. Dan duurt het niet lang voordat ze gaat trouwen. Scheiden komt niet zoveel voor. Wel op latere leeftijd. De vrouw heeft een eigen pensioen. Homo's worden hier ook langzaam getolereerd, maar trouwen mogen ze nog niet. Een trouwerij in Shintostile is heel mooi. De vrouw heeft een grote witte kap op. Als je naar een bruiloft gaat, stop je minimaal tien duizend yen in een witte envelop, ongeveer zeventig euro. Na het feest kijkt het bruidspaar alle enveloppen na en onthoudt wie wat gegeven heeft. Dan gaan ze naar een winkel om iets te kopen voor de gevers. Die krijgen dan weer een cadeautje van het bruidspaar als bedankje. Op Valentijn geven de vrouwen chocolade aan de mannen. Op 14 maart is het White Day. Dan geven de mannen aan de vrouwen zoete cadeautjes.

In Tokyo is een wijk met maidcafé's. Dat zijn meiden aangekleed als poppen. Daar heb je de grasseaters, intelligente jongens die op hun telefoon een vriendinnetje hebben dat ze meenemen naar deze café's. Ze willen niets met de maatschappij.

Weinig sterfte bij geboortes. Alle kinderen worden in het ziekenhuis geboren. Je mag als man bij de bevalling zijn, maar dan moet je twee dagen een cursus volgen. De moeder blijft vijf nachten in het ziekenhuis met de baby. De vader mag de baby pas op dag zes vasthouden. Huisartsen hebben de praktijk in het ziekenhuis.

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven