Tokio

Tokio

De geschiedenis van Tokio begint ongeveer vanaf 1603 toen het voormalige Edo, een klein vissersdorp rond een vervallen kasteel, de nationale hoofdstad werd ten koste van Kyoto. Edo werd gebouwd rond het kasteel waar nu het keizerlijk paleis staat en het gebied om het Keizerlijke paleis heen, omvat een groot gebied in het midden van Tokio.

Het huidige paleis dateert uit 1968 en vervangt het voormalige Edo kasteel, de machtsbasis van de Tokugawa Shoguns, wat door de bombardementen van de tweede wereldoorlog vrijwel geheel verwoest was. Het binnenhof van het paleis is slechts twee dagen per jaar voor het publiek geopend, op de verjaardag van de keizer (23 december) en met Nieuwjaar (2 januari), het plein voor het paleis kan echter wel dagelijks bezocht worden. Door regelmatig terugkerende branden moest Edo een aantal keer herbouwd worden.

In de 18e eeuw echter was Tokio, zoals de stad sinds 1868 heet, al de grootste stad ter wereld en in de tijd dat Japan zich van de buitenwereld afsloot werd deze stad dan ook de bakermat van de Japanse stedelijke cultuur. Toen Japan haar deuren weer opende werd Tokio het middelpunt van westerse invloed en snelle modernisatie.

Als gevolg van een grote aardbeving en een aantal bombardementen herinnert in de huidige Metropool Tokio vrijwel niets meer aan het oude Edo, maar de stad verschilt enorm van westerse hoofdsteden en dit komt mede door de mensen. Ongeveer 25%, 12 miljoen, van alle Japanners wonen in of rondom Tokyo, wat zich vertaalt in een enorme hoeveelheid mensen die zich dagelijks in het openbaar vervoer persen, de straten doen overstromen en de warenhuizen vol laten lopen. In vergelijking met Tokyo is New York een slaperige stad.

Ondanks de enorme hoeveelheid mensen die in het relatief kleine gebied wonen en werken blijft Tokyo een van de veiligste steden ter wereld en heeft een zeer laag criminaliteitscijfer. Maar mede door het grote aantal mensen is de grond bijna duurder dan goud en zijn gebouwen bijna boven op elkaar gebouwd en dit maakt de stad helaas tot een betonnen oerwoud met als verademing enkele parken en groenstroken.

In sommige wijken zoals Ueno en Asakusa treft u nog de sfeer en karakteristieken van het vervlogen Edo tijdperk aan. Zo kunt u een bezoek brengen aan Japan zijn grootste heiligdom, de Meji Schrijn, deze schrijn vormt een eerbetoon aan Keizer Meiji en zijn vrouw, maar ook de Boeddhistische Asakusa Kannon tempel, in het historische hart van de stad, is een bezoek meer dan waard.

Jaarklimaat: (roze lijn = max-temp./ blauw = min-temp.)

We bezoeken deze plaats tijdens de volgende reizen

Terug naar boven