Maleisië

18-daagse groepsrondreis Maleisië - Borneo

(26 stemmen)

J. Buster

Reisdatum: 26-05-2014 t/m 12-06-2014

Maleisië 2014, een verslag door een orang balanda.

Om kwart over zeven rijden Jan en Mariska bij ons voor. Met hier en daar wat opstoppingen duurde het vijf kwartier voor we op Schiphol waren. Na wat kusjes en goede wensen gingen we naar de incheckbalie. Helemaal niet druk en we krijgen stoelen 37A en 37C. Even niet opgelet denk je dan, maar stoel B bestaat niet. Gezellig naast elkaar dus. We vliegen langs IJmuiden en over Pampus en zetten verder koers over Polen en de Oekraïne. Om 1uur de exquise maaltijd: pastasalade met garnalen, een pittige lasagne en een chocolade-peer gebakje toe. Geweldig en natuurlijk halal. Mooi weer onderweg met af en toe wat geschud.

Om half zes gaat de zon onder. Tijd om de horloges op tijd te gaan zetten. Na de maaltijd The Hunger Games bekeken. Beeld- en geluidskwaliteit lieten wat te wensen over, maar als je het boek gelezen hebt is het wel te volgen. Iets voorbij Bikaner maken we een extra rondje van een paar honderd kilometer. Waarom is onbekend. Intussen is het vliegtuig verduisterd en ga ik een begin maken met dit verslag en de krant van vandaag. Een beetje hazenslaapje gedaan. Tegen half vier gaan de lichten weer aan en om 4 uur is het ontbijt. Een matig croissantje en overheerlijke nasi lemak gevolgd door fruit en yoghurt. Koffie na.

Na de landing op KLIA is het eventjes zoeken naar de gate voor de aansluitende vlucht. Gewoon langs de Jungle Walk, in het treintje naar de andere kant en ondertussen staat onze vlucht wel aangegeven. Ruim op tijd want ze kijken hier niet op een kwartier.

Bij de gate maken we kennis met bijna het hele gezelschap. Even nog 80 minuutjes vliegen en we zijn in Kuching. "Zeg maar Bert" staat ons op te wachten, wijst de goede pinautomaat en de wisselbank aan en dan hup, de bus in. Kuching lijkt een nette en moderne stad waarin we wel wat tempeltjes kunnen ontwaren. Veel monumenten met katten. Kuching betekent kat en het schijnt dat er vroeger veel wilde katten rondliepen hier. Voorlopig ben ik de enige hier. Het Hilton ligt aan de waterkant en is ons eerste onderkomen hier. Dat het geweldig is, is logisch. Mooi uitzicht.

Tijdens de welkomstborrel wordt nog meer informatie over ons gestort en we besluiten niet mee te gaan op de rivierexcursie. Vera is moe en komt slaap te kort. Na een uurtje of twee en een kopje koffie (!) gaan we het stadje verkennen. Eerst de Tua Pek Kong tempel die hier om de hoek ligt. Erg de moeite waard. Via de boulevard langs de Sarawak verder gelopen. Aan de overkant ligt het prachtige parlementsgebouw en fort Margherita. Een eindje verder weer Istana, een oud paleis. Na langs het oude gerechtsgebouw te zijn gelopen kwamen we bij de Masjid Bahagian Kuching, een geweldig grote moskee met een enorme begraafplaats er om heen. De moskee van binnen was niet de moeite waard. Steeds verder langs diverse musea. Het openbare toilet is niet duur, ook niet het papier dat je apart moet afrekenen (50 RM), maar groot geld konden ze niet wisselen en gratis pipi doen mocht ook al niet. Een reddende engel(in) hielp ons uit de brand en betaalde alles. De schat.

Intussen begon het steeds harder te regenen, tijd voor een kopje koffie en ziet, Starbucks is nooit ver weg. Even shoppen, een horloge voor Vera, en dan weer verder door Jalan Carpenter, een alleraardigst straatje met verschillende tempels tussen de huizen en winkels gepropt. Nog een klein rondje om de kattenstandbeelden vast te leggen waarbij ik weer eens met hele families op de foto moest. Ik mocht en kon niet weigeren.

Tijd om om te kleden voor het welkomstdiner. Goede Chinees het Khahtulistiwa restaurant. Bijzonder: gewokte varens. Tevoren nog genoten van traditionele dansen in de lobby door Iban. Zij vieren deze week hun oogstfeest. Voor het publiek werden koekjes en frisdrank uit de boom gehakt want als er een feest is breng je iets mee. Fles water gekocht voor morgen en wat avondlijke foto's gemaakt langs de Sarawak. Welterusten.

Woensdag 28 mei
Reveil om 7uur. Na een verschrikkelijk uitgebreid ontbijtbuffet met de bus naar Bako Bazaar om daar in kleine bootjes verder te gaan naar het Bako N.P. In de Bako rivier staat hier en daar wat paalwerk. Blijkt voor visfuiken te zijn. Even door het water waden voor we aan de enerverende wandeling, de Lintang trail, beginnen. Verschillende varanen, krabbetjes, modderkruipers gezien naast de flora die ook heel divers is. Van latexvormende vruchten tot rotan en palmen. Allesoverheersend natuurlijk de mangroves. En de oorverdovende stilte slechts verstoord door duizenden cicaden en apengefluit. Enkele groepen apen tegengekomen van de langstaartmakaken, de maffia-apen, en een groepje proboscisapen. De laatste zijn hier endemisch en leven van de mangrove. Terug met de boot via een stukje zee om wat vreemd gevormde rotsformaties te bewonderen. O.a. een cobra en een kikker zou je moeten kunnen onderscheiden. 

's Middags naar het stadhuis van Kuching Zuid, is de Chinese wijk, gelopen. Een futuristisch hoog oprijzend gebouw. Beetje saaie weg met winkels voor auto-onderdelen, fietsenmakers, bandenopsnijders. Eindelijk een paar banken om wat ringgits uit de "muur" te trekken. Wandelen over een trottoir is moeilijk. Zo die er al is, zit deze vol putten, verhogingen en plotse dalen, om maar te zwijgen over geparkeerde auto's en motoren. In het stadhuis was een tentoonstelling over de historie van Kuching. Jammer dat het bijna sluitingstijd was. Nog een blik op en uitleg over een paard gemaakt van lege plastic flessen. Het is het jaar van het paard voor Chinezen.

Vlakbij was een Palmeria. Veel palmen, steen en water. In een straatje erachter vonden we een eettentje waar de zoon een paar woorden Engels sprak. Mie en andere noedels besteld met iets wat op eend leek. Heerlijk. Soepje na en eigengemaakte ijsthee er bij. Grandioos! Terug naar het hotel voor een douche en bad. Hadden we wel verdiend na deze dag.

Wat later dan gedacht omdat de bootexcursie langer duurde, met drie stellen en Bert naar een visrestaurant, nou een, een uit een verzameling in een Food Court. Geelvin snapper met mango, grote garnalen met knoflook, gebakken groenten en nasi. Geweldig weer.

Donderdag 29 mei
Vandaag om half zeven op en kwart over acht in de bus. We zijn op tijd bij het Semenggoh Wildlife Center waar orang oetangs opgevangen worden. Van 9 tot 10 is het voedertijd. Eigenlijk snoeptijd want ze krijgen extra fruit bovenop wat in het oerwoud te vinden is. De rangers proberen Richie en zijn vrouwtjes te lokken met tarzankreten. Helaas, de natuur laat zich niet dwingen. Geen orang oetang te zien.

Verder naar Batang Ai ( groot water) en onderweg een koffie en een lunchstop. Een lange rit! Vier man/vrouw van ons gezelschap worden onderweg in bootjes gezet omdat zij gekozen hebben voor een overnachting bij de koppensnellers. Wij gaan door naar het Batang Ai Hilton Resort. Dat ligt aan de overkant van het stuwmeer en ook wij worden in de boot genomen. Onderweg wordt Vera even gemeen in haar ringvinger gestoken welke ook nog eens behoorlijk dik opzwelt. Diverse hulpmiddelen worden ingezet, o.a. een stroomstootapparaatje. In het, bijzondere, hotel wat ijs gekregen en hopen dat de vinger of ring niet doorgeknipt hoeft te worden.

Het lijkt goed te gaan, naar het zwembad dus. Bijna iedereen ligt of staat in het water en het wordt meer een gezellig praatje dan dat we zwemmen. Voor het avondeten een prachtige zonsondergang gezien. Intussen vliegen de vleermuizen je om de oren, zijn de tjitjaks op jacht en vallen de cicaden van het plafond. Gezamenlijk eten van het niet bijster goede buffet dat evenwel bijzonder duur is. Afijn, het samenzijn vergoed veel zoniet alles.

Vrijdag 30 mei
Met de boot naar de bus naar de Iban. Verdeeld over vier prauwen met buitenboordmotoren worden we naar hun longhouse gebracht. Behendig kleine stroomversnellinkjes nemend gaat het in vliegende vaart door het oerwoud. Ook hier is de beschaving doorgedrongen aan het plastic afval te zien. Al met al een leuke boottocht. Met een gong worden de gasten, wij, aangekondigd en we volgen het Ibanmeisje. Onderweg zien we onze vrienden die daar de nacht doorgebracht hebben. Een en al enthousiasme uitstralend. Natuurlijk hebben we in een openluchtmuseum weleens een longhouse gezien, maar in bedrijf met een grote schare kinderen is het toch anders. Indrukwekkender. De chief is vandaag naar Kuching helaas.

Allervriendelijkst worden we in een woning genood. Het is van alle gemakken voorzien lijkt het. Onze gids Lim is al bezig met de voorbereidingen voor de lunch. Een van de bewoners biedt een wijnglas met eigengestookte whiskey aan. Gestookt van rijstwijn en smaakt meer naar een zachte jenever dan naar whiskey, maar de naam zal wel uit de Engelse tijd stammen. Dan breekt het officiële gedeelte aan. Ieder krijgt rijstwijn en na driemaal uuuuuubah, proost, worden de glazen ad fundum leeggedronken. Althans dat is de bedoeling. Een welkomstwoordje. Een vogeldans en een krijgsdans door een aantal kinderen daarna is hartstikke leuk. Ook nu moeten we weer meedoen natuurlijk. Leuk. Tijd voor de cadeautjes want als je op bezoek gaat neem je iets mee. In ons geval blijkt dat snoepgoed te zijn voor de 37 gezinnen. Idee van Lim want het is vakantietijd en dus zijn alle kinderen aanwezig. En overmorgen is het oogstfeest. Gezamenlijk worden de zakjes snoepgoed eerlijk verdeeld over 37 stapeltjes en wat er over blijft gaat in een zak voor later. Geweldig om te zien.

Een demonstratie blaaspijp staat natuurlijk op het programma en Lim, half Iban, half Chinees, wijdt ons in in het gebruik en het maken van die pijp. Ook wij mogen een poging wagen, goed gelukt overigens, om het doel te raken. Lunch. Een uitgebreide, heerlijke lunch waar na ons de gastheren en hun gezinnen zich ook nog te goed aan doen. Tijd voor een afscheid en weer terug naar ons hotel.

Op de rivier is het druk met boten die allen naar het longhouse gaan voor het familiebezoek. Ieder gaat dezer dagen naar zijn en haar geboorteplaats om het oogstfeest te vieren. De bootjes zijn dan ook afgeladen vol met cadeaus. Onderweg met de bus een flinke bui en een uitgevallen airconditioning. Wordt nog leuk morgen. Aangekomen in Batang Ai even gezwommen en daarna o.l.v. Ramona de Nature Trail gelopen. Leuke weetjes opgedaan over de flora en over een wiebelende touwbrug door de boomkruinen gelopen. In de verte, aan de overkant van de rivier begint Indonesië.

Terug in het hotel blijken de dames en Bert zich op het terras verschanst te hebben met rosé en pina colada. Een gezellige boel wat uitnodigt om erbij te gaan zitten. Doen we, genietend van een pilsje, of meer. Aansluitend het diner, waar enkelen toch maar à la carte eten. Gewoonweg lekkerder dan de bbq en het buffet. Het weerlicht buiten. Tijd voor het verslag, wat lezen en slapen.

Zaterdag 31 mei
Vannacht urenlange tropische regenbuien met bliksem en donder. Als we opstaan is het intussen droog. Na het ontbijt in de boot en bus en naar Kuching Airport. Onderweg gestopt voor het bezoek aan een klassieke Iban begraafplaats naast een katholieke. Bijzondere grafgiften, van een televisie tot drankflessen. Dat de overledene in het hiernamaals maar op dezelfde voet door mag gaan. Verder een peperplantage bekeken om te horen waar de verschillende kleuren vandaan komen en hoe e.e.a. verwerkt wordt. Slappe koffie en lekker Maleis eten als lunch. Intussen is de herrie-bus vervangen door een super-de-luxe nieuwe met airconditioning.

Op de luchthaven afscheid van Lim. De koffers zijn daar ook gebracht, dus vloeistoffen uit de rugzak in de koffer. Behalve het water van Vera die en keertje stout wilde zijn. Niet gepakt, dus niet naar de gevangenis. Koffie gedronken bij The Coffee Bean. Goede koffie en WiFi. Even een berichtje naar huis dus. Dadelijk boarden.

We zijn sneller dan gedacht aan de overkant. Pittige Maleise lasagne met spekkoek na, geen bier want binnenlandse vlucht. En we zijn voor iedereen streng in de leer. Het duurt even voor de gids arriveert. Het ritje naar ons hotel, Swiss Garden hotel, duurt nog zo'n drie kwartier. Mooie nette kamer met uitzicht op een aantal appartementsgebouwen. Foto's op de iPad gezet en naar de bar waar de meesten al aanwezig waren. Na wat biertjes en pina colada's werd het toch bedtijd. Bijna half twee voor we gingen slapen.

Zondag 1 juni
Niet het beste bed, maar ja, we zijn het Hilton gewend. Half acht reveille. Het ontbijt was niet echt uitgebreid, maar genoeg voor ons. Om 9 uur de bus in naar de Batu Caves, gewijd aan Sri Subramaniam. Een trap van 272 treden genomen om boven te komen. Prachtige grot met daarin diverse tempels. Ook beneden waren nog wat tempels te bewonderen.

Verder met de bus een rondrit door KL met een stop bij de nationale moskee, Masjid Negara. Mooi aangelegd, maar de gebedsruimte was alleen toegankelijk voor moslims. Niet voor ons ondanks de verkleedpartij met paarse jurken. Jammer, maar we hebben toch veel moois gezien. Langs het vogelpark naar het paleis van de koning, alleen aan het hek te bewonderen en de Twin Towers, alias, Petronas Towers, alias KLCC (Kuala Lumpur City Center). Hier hebben we de bus verlaten en in het KLCC wat gegeten, rondgekeken en bijna wat gekocht. De zoektocht naar Aquaria KLCC was een klein drama. Helemaal de verkeerde kant gekozen en dan is het een godsgruwelijk end naar de andere kant. Slecht aangegeven. Uiteindelijk natuurlijk wel gevonden en genoten van, in het bijzonder, de gang onder het water.

Na de koffie de weg naar het hotel gevonden, een lange voetbrug naar de Jalan Bukit Bintang. Deze eindigde in een onafzienbare rij restaurants en barretjes. Ook nog een groot winkelcentrum met daarbinnen een achtbaan trouwens. Terug naar het hotel om wat bij te komen voor we gaan eten.

We gaan naar China Town. Een paar minuten lopen van ons hotel. Leuke straatjes en we komen daar een paar bekenden tegen. Gezamenlijk gaan eten bij een stalletje ergens langs de weg. Een soort bbq, erg lekker allemaal. Vergezeld van wat Tiger bier en cola, de avond kan niet meer stuk. In het hotel nog wat nagepraat, geborreld, en deze keer redelijk op tijd naar bed.

Maandag 2 juni
Uitgeslapen want een vrij te besteden dag. Na het ontbijt besloten een rondje oude stad te maken. Begonnen bij de samenkomst van de rivieren Gombah en Klang. De moskee Masjid Jamek bewonderd en dan door naar het Merdekaplein.

Op de foto met een stel Indiërs uit Jaipur en langs de Sultan Abdul Samad Building naar de Saint Mary the Virgin kerk. Langzaamaan weer terug en wat noedels gegeten bij Hon Kee in de Jalan Petaling in China Town. Te laat gezien dat hier de pap wereldberoemd is. Wel hun “secret recipe saus” gegeten. Toeristenprijs betaald. Even rusten voor we naar de vuurvliegjes gaan.

Bert is ziek en dus alleen de Maleisische gids in de bus. Anderhalf uur rijden naar Buket Melawati voor een bezoek aan een oude ruïne van een Nederlands fort met veel langstaartmakaken. Dan 10 minuten verder naar het Sea View restaurant voor een smakelijke maar snelle maaltijd. Tenslotte dan naar Kamping Kuatan, naar de klip-klip, de vuurvliegjes. Miljoenen daarvan gaven een feeërieke show weg. De struiken waar we langs gepeddeld werden waren als kerstbomen met knipperende ledjes. Een prachtig gezicht wat helaas niet met de camera vast te leggen was. De reis waard. Afgemaakt met wat bier en cappuccino in de bar.

Dinsdag 3 juni
Vandaag naar Cameron Highlands. Een lange reis onderbroken door koffie, de Iskander watervallen en een bezoek aan de Boh theeplantage. Mooie bloemen, Best of the Highlands thee. En dan de lunch in Tanah Rata. Een bijzondere lunch bij een uitbater die vroeger in Assen een restaurant had. Prima gegeten en toen kwam de verrassing: karaoke door hem en later door Bert. Even later werd de tekst van het kleine café uitgedeeld en jawel, iedereen deed mee. Kleine polonaise tot verwondering van de niet-Nederlanders. Nog even in de regen gedanst, het was er helaas het weer voor.

Tijd voor de vlindertuin. Behalve veel kleurrijke vlinders waren ook veel insecten, slangen en reptielen te bevoelen. Bijna alles werd op de hand of shirt gezet. Kriebelt wat. De markt wordt met algemene stemmen overgeslagen. Niks aan met die regen. Het gevolg was dat de kamers niet voorzien waren van warm water en handdoeken, maar dat was snel geregeld. Strawberry Park bestaat uit enkele losse gebouwen en de kamers zijn erg groot. Leuk balkon, WiFi, open haard waar we zo dadelijk van gaan genieten. Vuurtje stoken valt niet mee, te weinig lucht, te dikke boomstammen dus het vuur gaat uit. De tenderloin was erg goed, evenals de saté ajam. Bananasplit en crème caramel, wat wil een mens nog meer.

Woensdag 4 juni
Een zeer goed en uitgebreid ontbijtbuffet. Het eerste deel van de reis is een stuk terug langs de vlindertuin en de theeplantage. Veel kassen onderweg. Later wordt de weg vlakker. Bij een tankstation tanken we heerlijke koffie. Mijn beker met espresso tot aan de rand gevuld.

Verder naar een palmolieplantage waar we leerden uit welke delen welke olie komt en waarvoor dit allemaal gebruikt kan worden. Begin 20ste eeuw begonnen als siertuin voor William Kellie Smith wiens na zijn verscheiden nooit afgebouwd kasteeltje nog een eindje verder staat. Finar gaf onderweg nog een demonstratie hoe een sarong te dragen als man en als vrouw. Vooral kaka doen was het hilarische hoogtepunt. Aan de haven van Lumut wat nasi goreng ayam resp. udang gegeten, geld getankt en geplast. Ongenadig op ons donder gekregen, terecht, omdat we te laat terug waren.

Toch nog op tijd voor de boot die ons naar Pangkor Island Beach Resort. Beetje saai reisje van een half uur. Welkom geheten door een muzikaal trio en een drankje met pennywafel. Ziet er allemaal prachtig uit. Een beetje vreemd gebouwd met gangetjes en weer een hoekje om en een trappetje op. Mooie ruime kamer, bad, aparte douche, strijkijzer, twee zwembaden, uitzicht op 3 palmen die het uitzicht op strand en zee belemmeren. Geen WiFi (morgen blijkt dit wel aanwezig in de lobby; stond niet in het grote boek) en de vaste telefoonlijn doet het ook niet. Wel moeten we de balkondeuren goed op slot houden. Makaken zouden niet voor het eerst huishouden in een van de kamers.

Na wat gerust te hebben, het strand opgezocht. Neushoornvogels vliegen af en aan. Mooi strand, leuke zwembaden waarvan eentje met een poolbar. Op het moment dat we de zee in willen, begint het weer te regenen. Bij de anderen aan, de droge kant van, de bar aangeschoven voor een biertje. Al gauw blijken de krukken een pain in the ass te zijn en verhuizen we naar de lobby en vervolgens naar het restaurant. Het buffet voldeed niet aan de verwachting, rook niet lekker, dus maar a la carte gegeten. Eend met bananen-appelstrudel na. Goed gegeten.

Donderdag 5 juni
Mooi weer, sterke branding, uitgebreid ontbijtbuffet en dan de eilandtour. Stop bij de weer opgebouwde ruïnes van het Nederlandse fort. Ooit gebouwd om de tinmijnen te beheersen, tijdens de napoleontische tijd in bewaring gegeven aan de Engelsen, later verjaagd door de plaatselijke bevolking. Te hoge belastingen! Dan naar Sungai Pinang Besar Village waar we de haven en een ansjovisdrogerij bekeken hebben. Veel handwerk. Op de boten, die er niet uitzagen, veel vissers die zich aan het wassen waren of gewoon aan het wachten op de nacht om weer uit te varen. Netten werden natuurlijk geboet, een drukte van belang.

Het dorpje zelf was ook wel aardig om door te lopen met een miedrogerij, vishandels, winkeltjes enzovoort. Verder dan weer naar de Fu Ling Kong tempel. Een mooie taoïstische tempel. En dan de rest van de dag vrij. Zal wel strand, zwembad en bar worden. Veel in de Straat van Malakka gezwommen. Even over messcherpe schelpen en dan heerlijke zandbodem en warme zee. In het restaurant wat gegeten en gedronken en dat laatste nog even aan de bar onder het "genot" van de klanken van X-Spice, een Filippijns bandje.

Vrijdag 6 juni
Vroeg uit de veren, op weg naar Georgetown, de hoofdstad van Penang. Bayview hotel met draaiend panoramarestaurant op de bovenste verdieping. Groot hotel, dito kamer. Wat gegeten om de hoek bij Ryan's. Om 3 uur op weg met de trishaw, een fietstaxi. Naar fort Cornwallis met het beroemde VOC-kanon en zicht op het gemeentehuis en het stadhuis.

Dan naar het vissersdorp gebouwd door de Chew Clan, op palen in de zee om belasting te vermijden. Gebakken vis-garnalen-beignet en een durianijsje gegeten. Verder naar een Chinees tempelcomplex gebouwd door de familie Khoo die intussen al aan de 43ste generatie toe is. Allen goed opgeleid in Engeland en dus opgewassen tegen diezelfde Engelsen. Rijk dus, en dat was te zien.

In dezelfde straat, Harmony Street, een Indische tempel bezocht. De moskee en de christelijke kerk zijn we voorbij gereden. Leuke tocht, fantastische gids. Krijgen we morgen weer. Biertje, douchen en daarna eten.

Met z'n zessen naar het Red Garden Food Paradise om de hoek. Vier sterren bij Tripadvisor. Lijkt me moeilijk waar te maken met zoveel stalletjes. Hebben in elk geval lekker gegeten: Thai Special Meatballs en wafel met durianijs. Ik twee onbestemde gerechten, het eerste lekkerder dan de tweede. Muziek door een eenmansband met verschillende zangeressen. Best aardig.

Zaterdag 7 juni
Met een klein busje, er gaan maar zes man op deze excursie, naar Penang Hill. Onderweg even gestopt voor het monument ter herdenking van de River Kwai. Met de kabeltrein, de 4de generatie en o wat is de gids trots op zijn eiland, naar boven. De mooie Sri Aruloli Thirumurugan tempel bezocht en wat verder de heuvel op gewandeld. Vanaf ruim 800 meter genoten van het spectaculaire uitzicht over Georgetown. Natuurlijk e.e.a. opgestoken over de tempel en de natuur onderweg. Geweldige man deze Vincent.

Eenmaal beneden weer met het busje naar de Kek Lok Si tempel. De grootste van Maleisië en ondanks dat we al veel gezien hebben, was dit een enorme belevenis. Superlatieven kom je hier tekort. Het laatste stuk hebben we door winkeltjes gelopen omdat het verkeer muurvast zat. Koningsdag en vakantie! Geweldig. Maar dan de tempel. Groter dan groots, heel veel kleinere tempels op het terrein, de ene nog mooier en indrukwekkender dan de ander. Een zeven verdiepingen hoge pagode beklommen, waarvan de verdiepingen refereren aan drie verschillende landen. Met weer een kabeltreintje naar het hoogtepunt.

Een enorme koepel gaf onderdak aan de Goddess of Mercy. Zestig meter hoog. De weg terug was een crime. Een en al traffic jam, maar via sluipwegen, meteen een staaltje city promotie, ging het uiteindelijk toch redelijk snel. Even een uurtje met de beentjes omhoog voor we iets anders gaan doen.

Een wandeling door China Town om de diverse muurschilderingen te zien. We zijn niet de enigen. Overal staan hordes Chinezen om met de kunstwerkjes op de foto te gaan. Onderweg een kapper aangedaan, kostte 8 RM. Een heel klein ribje uit het lijf. Bij toeval een bijzondere ceremonie in een Chinese tempel meegemaakt. Na een uurtje of wat bezig te zijn geweest, naar het hotel om even op te frissen. Heerlijk gegeten bij Olive, een Europees en Noord-Indisch restaurant. Tijd om te gaan slapen, morgen gaat de wekker om 6 uur.

Zondag 8 juni
Wake-up call om 6 uur, en kwart over acht, ongeveer, vertrekt de Very Fast Ferry naar Pulau Langkawi. 3 Uur duurt de overtocht met een tussenstop. Genoeg tijd om de Rise of the Apes af te kijken. Zijkfilm. Banlieue 13 was nog een graadje erger.

Afscheid van Bert verliep wat rommelig en was eerder dan we dachten. De groep wordt verder gesplitst omdat enkelen zijn gaan vliegen en/of een upgrade naar een ander hotel genomen hebben. Tegen twaalven komen we aan bij Federal Villa Beach Resort. De kamers zijn pas na 14.00 uur beschikbaar, we krijgen wel een gratis upgrade naar Holiday Villa, zelfde eigenaar, ietsje beter. Eerst wat gegeten bij Troppo Co, een van de weinige tentjes aan de overkant die tijdens de lunch open zijn. Grote porties en bovenal lekker. Koffie in zes smaken, vandaag slechts twee, te verkrijgen. Ook erg goed. Grote kamer, ouderwets ingericht en donker, met uitzicht op de tuin. Enig bezwaar is de herrie van de airconditioning.

's Middags na onze rustpauze naar het zwembad. Gigantisch groot met groot bubbelbad, nog groter peuterbad en een stuk tot 249 cm diepte. Bar in/aan het water. Erboven is nog een, publiektoegankelijk, zwembad, maar dat trekt ons niet. Na vijven komen de zwarte nonnen met de mannen lekker in hun korte broek. Althans de meeste. Sommigen zijn solidair en gaan ook geheel gekleed te water. Passende badkleding is noodzakelijk staat er, maar wat passend is, is blijkbaar voor iedereen verschillend. Sommige vrouwen hebben trouwens kleurrijke boerkini's aan. Niet alles is donkerblauw of zwart. Nog een tijdje op het aanpalende strand gelegen. Lekker water, veel watersport. Tegen de tijd dat het echt donker wordt naar binnengegaan om wat te eten. Een verlaten restaurant treffen we aan. Anderhalve man en een paardenkop. Heerlijk gegeten overigens.

Maandag 9 juni
Bert had het goed, de plaatselijke agent niet en dus stonden we een half uur te vroeg klaar en op. Een half uurtje rijden naar het Kilim Geoforest Park. We zijn weer compleet. Met een bootje naar een vleermuizengrot. Honderden hingen daar aan het plafond te wachten naast de stalactieten. Leuke gids die ons vertelde over giftige bomen waarnaast het antigif groeide, over de mangrove en de dieren daarin. Nog een olifantslurfpalm gezien; heel bijzonder. Verder naar een viskwekerij waar naast roggen ook spuwende vissen en horseshoe krab te zien waren. Met TGV-snelheid verder naar uitgebreide mangrovebossen waar de langstaartmakaken zich ophielden. Een eind verderop waren grote arenden aan het fourageren. Machtig schouwspel.

Op Robinson Eiland, schiereiland, aangekomen, werd een voortreffelijke lunch geserveerd. Nog een uurtje gezwommen voor we weggingen. Het regent. Nog een half uurtje varen en we zijn weer terug. Afscheid genomen van Ton en Nineke en Lei en Netty. Die hebben een paar dagen verlenging geboekt.

Terug naar het hotel om wat te rusten uit de zon. De rest van de middag op het strand, in het bubbelbad en zwembad doorgebracht. Kwallen in zee vandaag en op het strand luchtig gekleed wandelend naast een ingepakte mummie. Kan er niet aan wennen. Gegeten bij Sagar, Authentic Northern Indian Cuisine. Voortreffelijk. Daarna verder gewandeld naar het stadje, iets meer dan een kwartier. Veel restaurants en winkeltjes, maar bovenal massages en spa's.

Dinsdag 10 juni
Uitgeslapen, gegeten, gewinkeld, aan zee gelegen. Saaie dag. Diner bij Island Seafood Restaurant en dat was heerlijk. Schelpen, sizzling beef, Singapore mee hoon, saté ayam.

Woensdag 11 juni
Dag van vertrek. Kamer langer aanhouden was niet mogelijk, dus tassen gepakt en in bewaring gegeven. Te voet naar het stadje en koffie gedronken bij Red Tomato. Beter dan Starbucks. Wat verder gelopen en besloten naar Underwater World te gaan. Mooier dan het aquarium in KLCC behalve misschien de onderwatertunnel. Vierkant en ouderwets, maar de inhoud was zeker zo mooi. Verder heel veel koralen in alle kleuren, meer dan ik ooit gezien heb. Prachtige, soms mooi van lelijkheid, vissen. Aanrader.

Tijd voor een biertje en cola met Belgische wafel met aardbeien en ijs, resp. banaan en ijs met chocoladesaus. In the Zon, een taxfreeshop, het hele eiland kent geen belasting, een whisky en Malibu gekocht. Terug in het hotel nog wat gezwommen en opgedroogd. Om 19.30 uur worden we opgehaald. Pizza marinara gegeten, tassen opgehaald en wachten. Ben verkouden geworden.

Precies op tijd naar het vliegveld. Geld gewisseld, koffietje gepakt en maar weer wachten. Wachten. Herentoilet stinkt. Rustige vlucht, plaats aan het raam had niet veel zin want er was geen raam, en op KLIA een uurtje tijd om naar de aansluitende vlucht te lopen. De vlucht naar Schiphol was er een met veel turbulentie. Af en toe wat geslapen, maar de verkoudheid wordt erger en erger. Vera heeft wat extra pilletjes nodig, maar gaat dan toch onder zeil.

Mooie landing, kust de grond als het ware. Geen groots afscheid van de rest van ons gezelschap. Even naar Starbucks om de trein van 9.00 uur te nemen naar Nijmegen. Weinig plaats voor tassen en koffers bij de treinen van de NS. Kunnen hier een voorbeeld nemen aan zgn. derdewereldlanden.

Een prachtige, goedverzorgde reis zit er op. Genieten van de herinneringen.

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven