Maleisië

18-daagse groepsrondreis Maleisië - Borneo (Sarawak)

(7 stemmen)

H. Elzen

Reisdatum: 20-02-2017 t/m 09-03-2017

DAG 1 Maandag 20 februari Amsterdam - Kuching
We hebben een goede vlucht en op luchthaven Shanti te Singapore worden we met treintjes naar de volgende terminal gebracht. Het is er bijzonder groot! We krijgen als welkom per persoon 2 waardebonnen van elk Singapore $ 20. Dus 40 Singapore dollar per persoon. Die kun je in de winkeltjes daar besteden. We besluiten dat op de terugweg te zullen doen. Daarna doorvliegen naar Kuching. Dat is dan nog maar een kippeneindje.

DAG 2 Dinsdag 21 februari Kuching
We komen aan in Kuching en worden naar ons hotel gebracht. Het Hilton. We krijgen een mooie kamer  toebedeeld en kunnen de rest van de dag doen waar we zin in hebben.
We spreken af, dat we elkaar om een uur of drie in de middag weer zien en rusten wat en douchen. Daarna gaan we geld wisselen en zien zo al iets van Kuching. Daarna besluiten we om nog een eindje langs de rivier te gaan wandelen en omdat het erg warm is, hebben we nog iets gedronken bij een restaurant met mooi uitzicht.
Met de hele groep gaan we bij het Hong Kong restaurant eten en krijgen Chinese thee erbij geserveerd.

DAG 3 Woensdag 22 februari Kuching - Bako National Park
We gaan vandaag naar het Bako National Park.
In de bus er naartoe vertelt onze reisleider Gijs, dat we mogelijk last kunnen hebben van bloedzuigers, omdat het zulk nat weer is. Dat vind ik helemaal niet leuk. Met bootjes worden we naar het Bako National Park gebracht. De drie Jannen, Henk en ik doen de moeilijke route met veel klauteren over natte rotsen. De andere dames doen de makkelijke route. Er groeit hier allerhande vegetatie, waaronder vele wilde orchideeën, maar helaas ontdekken we deze mooie planten niet. We moeten ook wel erg goed opletten waar we onze voeten zetten. Ook kun je bij sommige bomen geen steun vinden, want daar zitten echte stekels aan. Die bij gebrek aan een naald ook wel worden gebruikt om tatoeages te zetten.
We lopen met recht in het tropisch regenwoud en zien ineens een neusaap in een boom. Prachtig dier! Met een hele mooie kleur. Het is hier mooi groen en het is een mooie, maar intensieve tocht. De plastic regenjassen houden de regen weliswaar buiten, maar we zweten ons het heen en weer, dus onder de jassen zijn we evengoed erg nat….. Stilletjes denk ik bij mezelf: in ieder geval ook een beetje bescherming tegen aanvallende bloedzuigers….Uiteindelijk zien we ook nog een klein groen slangetje, die, als hij je aanvalt, je hele systeem kan verlammen…. En we zien bij enkele vervallen lodges nog een stel apen spelen en klimmen. Erg leuk. Terug in de boot naar onze lunch.
Het seafood restaurant. Het ziet er wat vervallen uit. Het eten wordt vers klaargemaakt en smaakt heerlijk. Er worden diverse schalen op tafel gezet: één met nasi en verder een schaal met gefrituurde kipstukjes, gefrituurde visstukjes, zeewier en tofu. Wij vinden het erg lekker.
Terug bij het hotel eerst maar eens lekker douchen, want we zijn helemaal nat van het zweet. Daarna naar de bank en een paar winkeltjes en daarna laten we ons met een bootje overzetten naar de overkant van de rivier.
Op zoek naar de orchideeëntuin. Helaas kunnen we die niet vinden. We belanden bij het mooi gevormde gemeentehuis en lopen daar nog wat rond. Zo zien we ook een beetje hoe de mensen leven.
We besluiten wat te gaan eten waar we gisteren iets gedronken hebben. Het grootste deel kiest dit keer niet voor rijst, maar voor friet met boeuf stroganoff.
Later op de kamer pakken we voor drie dagen onze reistas in. We gaan morgen naar Batang-Ai en kunnen dan de koffers niet meenemen, omdat je er alleen per boot kunt komen.

DAG 4 Donderdag 23 februari Kuching - Batang Ai
We vertrekken om 09.00 uur. Het is een uurtje rijden naar het orang-oetan reservaat. We zijn er rond voedertijd om ongeveer 10.00. Zo is de kans het grootst dat we deze dieren kunnen zien. Orang-oetans zijn eigenlijk geen apen, maar primaten. Voor het gemak noem ik ze toch maar apen.
Het heet hier Semenggoh, waar verstoten of mishandelde orang-oetans worden opgevangen en begeleid om later zelfstandig terug de jungle in te kunnen.
Natuurlijk moeten we ons aan wat spelregels houden, om het voor onszelf ook veilig en prettig te houden.
We worden met kleine busjes 2,5 km het park in gebracht, daarna moeten we een pad volgen naar de voederplaats. Al op het pad staat een bewaker druk te gebaren. Een orang-oetan gooit stukken kokosnoot uit een boom. Die trekt hij van de schil met zijn tanden. We zijn ook gewaarschuwd, dat je uit moet kijken, dat hij niet gaat plassen, als je net onder de aap loopt, omdat de urine nogal doordringend ruikt. Bij de voederplaats aangekomen roept de bewaker een aantal apen bij naam en ze pakken netjes uit zijn hand een trosje kleine banaantjes. Meestal gaat het om een moeder met haar kleintje.
Op zeker moment komt er een grote orang-oetan aan. Wij denken dat het Richie is, maar dat is niet zo. Echt wel een mannetjesputter. Alle andere orang-oetans gaan er van door of kijken van een afstandje. Zelfs de bewaker gooit het eten naar hem toe. Dit is echt een hele grote. Hij gaat eens even goed aan de touwen hangen om zich te laten fotograferen. Het is net of hij denkt: Ja kijk maar goed, ik ben het.
Ons is verteld, dat als Richie naar de voederplaats komt, dat dan alle apen eerbiedig op een afstand blijven. Hij schijnt zulke sterke tanden te hebben, dat hij je botten in tweeën kan bijten.
Na een uurtje rijden we weer verder, dieper Borneo in en stoppen bij een lokale markt, waar geurige specerijen, exotisch fruit en allerlei vreemde etenswaren verhandeld worden. Omdat de groep te groot is, gaat een deel met Anthony mee, een Engels sprekende gids. Wij gaan met Gijs mee, onze Belgische reisleider, die al zo'n tien jaar in Cambodja woont. Hij laat ons diverse (voor ons) vreemde groenten en zaken zien, zoals kruiden en vertelt ons de namen en ook hoe de kruiden of groenten zijn te gebruiken. Hij koopt ook een zakje longhans. Deze kleine vruchtjes zitten net als een citrusvrucht in een schilletje en als je dat er af haalt is de vrucht verdeeld in partjes. Het smaakt lekker, maar ik kan het niet zo gauw met iets vergelijken.
Gijs is een kookboek aan het schrijven. In sappig Vlaams vertelt hij wat we allemaal zien, en vertelt er meteen bij hoe je het klaarmaakt en wat je er verder bij eet. Een genot om naar te luisteren. Ik blijf dicht bij hem in de buurt om vooral niks te missen.
Hij maakt grapjes met de marktkooplui, pakt een dikke rups en laat ons die zien. Levend en wel. Brrrrrrr…… en steekt terloops een paar kleine gedroogde visjes in zijn mond.
We zijn inmiddels bij de vis aangekomen en men verkoopt er ook slangen. De slangen leven nog en zitten in een plastic zak. Gijs haalt een slang uit een zak, maar kan hem vervolgens niet meer in de zak terug krijgen. Dan maar in een bak gedaan die er ook staat.
Hij koopt ook nog wat pannenkoekjes, die groen gekleurd zijn met behulp van guave en trakteert ons in de bus hierop. Het zijn kleine opgerolde pannenkoekjes met van binnen kokos en basterdsuiker. Erg lekker.
Na nog weer een uurtje rijden met de bus komen we bij ons lunchadres. In een soort van hal zitten we aan plastic tafels met stoeltjes. Er komen weer schalen op tafel en ook nu moet je er niet bij nadenken of de boel wel goed gepoetst is of niet. Rob Geus zou er wat van krijgen, maar wij niet en we eten weer smakelijk.
Na toiletbezoek vervolgen we onze weg.

Dat toiletbezoek is trouwens een gebeuren op zich. Soms staan er wc potten, maar even vaak kun je in een gat in de grond je behoefte doen. Geen van twee toiletsoorten wordt ooit schoongemaakt, heb ik de indruk, maar daar wen je snel aan. Toiletpapier ontbreekt meestal (leve de papieren zakdoekjes) en vrijwel overal hangt een slang waarmee je je achterste na de grote boodschap kunt afspoelen. Waar je dan je natte kont weer aan af moet drogen, is voor mij een raadsel. In de hotels hangt ook zo'n slang, met een sproeikopje zo gezeid. Een paar van ons groepje hebben dit attribuut al gebruikt, maar toen stond de grond rond de wc blank, heb ik van horen zeggen.
Nieuwsgierig geworden heb ik het ook maar eens gebruikt. En het gaat best goed moet ik zeggen. Je richt op de juiste plek, draait de kraan open en drukt het hendeltje in en hatseflats je poeperd wordt schoon gesproeid.
Prachtig systeem. Daarna nog wel even met papier nadrogen en alles blijkt ook nog niet weg te zijn. Ik heb weleens gehoord dat je dat met je linkerhand moet doen, maar dat vind ik nou weer niet zo fris….

Terug naar onze belevenissen: na nog zo'n twee uur rijden komen we bij de boot aan die ons naar ons onderkomen zal brengen. Een resort dat gebouwd is als traditioneel longhouse. Het heeft een prachtige locatie aan de oevers van een zoetwatermeer en midden in de ongerepte natuur.

DAG 5 vrijdag 24 februari Batang Ai
Over de Batang Ai rivier varen we stroomopwaarts met hele smalle langwerpige bootjes naar de traditionele Iban-stam die diep in de jungle woont. De zogenaamde koppensnellers. Om zich te verdedigen tegen andere stammen, maakten deze mensen de tegenstander een kopje kleiner. De hoofden hingen ze dan in het voorportaal om te laten zien hoeveel mensen ze verslagen hadden.
De Iban families leven gezamenlijk onder één groot dak: het longhouse. Vrouwen vlechten matten, kinderen spelen in de rivier en de mannen jagen met blaaspijpen op apen en vogels.
We worden verwelkomd door een man die ons een klein drankje inschenkt in een glaasje, waar we allemaal uit drinken. Ik doe mijn mond wijd open en gooi het zo naar binnen. Als we allemaal binnen zijn, worden we geacht de schoenen uit te doen en we lopen zo barrevoets door het longhouse. Het stamhoofd vertelt ons over de traditionele leefwijze van de Iban en nodigt ons uit tot het drinken van een glaasje zelfgebrouwen tuak (rijstwijn). We proosten drie keer onder het luid uitroepen van 'Aloooo Ahaaaa, alooo ahaaa, alooo ahaaaa.'
Daarna volgt een bandje dat muziek speelt op allerhande vreemde muziekinstrumenten en een mooi meisje en twee mannen die een dans op de muziek ten uitvoer brengen.
We krijgen nog een demonstratie blaaspijp schieten en we mogen nog in een huis kijken. Onze buschauffeur is lid van een Iban stam en helpt met koken. Een jonge vrouw staat in een grote wadjan te roeren en ineens dringt het tot ons door, dat dat de maaltijd is, die voor ons wordt klaargemaakt. Even later wordt er een tafel naar de gemeenschappelijke ruimte gedragen. Het zeil wat erop ligt wordt even grof schoongemaakt en er worden verder allemaal plastic bakken op de tafel gezet met allerhande eten.
Er is witte rijst, een schaal met kerry-kip, een schaal met garnalen in een saus en verder bloemkool/broccoli/wortel salade en een schaal met Chinese kool (het lijkt op een soort van kleine witlof) en een schaal met sperzieboontjes met iets erdoor. Bovendien een schaal met stukken ananas en een schaal met kleine banaantjes. Het eten is heerlijk!
Ik heb nog een klein onderonsje met een hondje. Er lopen er vele op en rondom het longhouse.  Hij dringt zich erg op want heeft duidelijk erge honger, maar ik durf hem niet wat te geven, want hij heeft al op zijn falie gehad met een slipper.

We vertrekken weer met de smalle bootjes en omdat we nu stroomafwaarts gaan, gaan we nog sneller. Zowel de heen als de terugweg is superleuk. Het water is geelbruin, omdat er zoveel zand doorheen zit. Het is een perfecte tocht! De zon is inmiddels gaan schijnen.

Uit de bootjes lopen we naar een zg. winkeltje waar wat bier gekocht kan worden. Een soort winkel van Sinkel. Jan schuimt wat rond, op zoek naar een fles water en vindt dat in een hoek. We staan bij de kassa en ineens pakt een Maleier de fles van mij af, begint hem te schudden en draait de dop eraf. Ik denk nog: wat maak je me nou! Blijkt het rijstwijn te zijn, die men in een waterfles heeft gedaan.

Terug in het hotel rusten we even wat uit en douchen. We hebben ons ingeschreven voor een wandeltocht. Deze wordt een kwartier uitgesteld, omdat het ineens hard begint te regenen. Om 17.00 uur gaan we dan toch maar. Het spettert nog wat na, maar het klaart dan toch weer op. Gelukkig maar. We wandelen onder leiding van gids Ramona, een kittige jonge vrouw, die ons over wat planten verteld. Zo komen we bijvoorbeeld bij een zg. vleesetende plant. Deze plant vangt water op en dan komen de mieren binnen lopen, glijden uit, vallen in het water en gaan dood. Hier leeft de plant van.
Als we verder lopen gaan we over een touwbrug door de kronen van de bomen. Door het vele regenen en de warmte is de natuur ook erg mooi en groen.

DAG 6 Zaterdag 25 februari Batang Ai
Tijdens een 20 minuten durende tocht varen we met lange smalle bootjes over het meer. We gaan vandaag naar de watervallen en zullen daar tegelijkertijd de lunch gebruiken. De tocht over het water is heerlijk. Bij het woud aangekomen is het nog een hele klim en weer afdaling en weer klim over een smal modderig paadje. Er hangt weliswaar een touw naast het pad, maar je moet goed kijken waar je je voeten neerzet, anders glij je zo uit in de gele modder.

Uiteindelijk komen we aan bij de watervallen. Velen zijn een beetje teleurgesteld. Je zou er kunnen zwemmen, maar dat komt meer neer op een nat pak halen, dan echt zwemmen. Wij besluiten dat we dat niet gaan doen. Er zijn een aantal Maleisiërs meegekomen voor het eten. Ze bereiden een barbecue voor volgens Iban-traditie.
We bezochten al eerder mensen van de Iban in het longhouse, waar ik over schreef.

Grote bladeren worden in het stromende water gespoeld (dat zijn de borden) en een aantal vissen worden schoongespoeld en schoongemaakt. Er wordt een saus van soja en uitjes en nog meer, voorbereid in een opengesneden bamboestok en kip wordt in een andere dichte bamboestok gepropt.
Na een poosje zijn de Maleisiërs al aan het eten. Ook raar denken wij, je zou toch zeggen dat de gasten eerst komen. Later op de foto zien we als we heel erg inzoomen, dat ze de koppen met hals van de kippen aan het opeten zijn. Die lagen vrijwel meteen op de barbecue.
Op zeker moment is de lunch gereed. De bamboebuizen worden leeg gepeuterd en op borden gedaan. Dat is de gegaarde kip. De vissen worden, elk op een boomblad op de tafel gelegd en er wordt witte rijst bij geserveerd. Ieder van ons krijgt ook een schoongespoeld boomblad als bord en smullen maar. Wat rijst een beetje vis met de saus erover en wat kip. Weer heerlijk gegeten, ditmaal gewoon met de handen. Was zo leuk om mee te maken. In mijn 'bord' zaten wat gaten, waar de saus een beetje doorheen liep. Toen het op was, het blad afgespoeld in het waterval water en ook maar even de handen gewassen. In afgesloten plastic bakjes zit het toetje: twee schijfjes meloen per persoon en in andere bakjes zijn er nog sandwiches en stukken cake. De meloen smaakt ook heerlijk en daarna nog een stuk cake.
Daarna weer de terugtocht. Het begint ineens heel hard te plenzen. Gelukkig hebben we de inmiddels kapotte jasjes van de action meegenomen. Ze beschermen toch nog aardig. Door de nattigheid is het nog gladder dan eerst. Jan verdwijnt bijna onder het touw door dat als leuning dient. Hij kan zichzelf nog net ophijsen. Anders was hij een eind onderuit gezakt, van de berg af.
Zonder ongelukken, maar onder de modder, komen we weer bij de boten en nemen plaats. Er kunnen maar vier personen in de boot. En je moet er een voor een in, anders kantelt het hele spul. Daarna varen we met een rotvaart richting hotel. Heerlijk zo'n tocht. Het druppelt nog wat na en daarna schijnt dan ineens weer volop de zon en is het warm. Aangekomen bij de stijger van het hotel, maken we eerst maar even onze schoenen schoon en gaan daarna lekker douchen.
Ik heb een afspraak om drie uur bij de Wellness. Daar zal ik een massage van een uur krijgen. Nou de dame neemt me goed onder handen. Poehhh. Jan is ondertussen gaan zwemmen en zonnen. Later sluit ik ook aan om van het lekkere zwembad te genieten.

DAG 7 Zondag 26 februari Batang Ai - Damai Beach
Wij moeten Batang-Ai al weer verlaten. Eerst per boot, daarna gaan we in de bus. Het wordt een lange reisdag.
Allereerst stoppen we bij een begraafplaats van de Iban bevolking. Er blijkt net een begrafenis aan de gang te zijn.
Het schijnt dat de Iban mensen geloven dat er een hiernamaals is, waarin je ook moet werken. Daarom worden de doden begraven met spullen die ze het meest dierbaar zijn of die ze er goed kunnen gebruiken, zodat ze het in het hiernamaals zo gemakkelijk mogelijk hebben.
Natuurlijk zijn ook hier weer complete grafmonumenten, maar als we kijken naar de minder rijke personen, dan zien we boven elk graf een golfplaten dak. Daaronder staan de meest vreemdsoortige dingen.
We zien een graf met een dak met daaronder een tv, een wasmachine, een wasmand en daarnaast een maxi cosy. Naast dit graf staat nog een klein grafje met een klein dakje. We maken er natuurlijk ons eigen verhaal bij, maar we denken dat hier een moeder en een kindje begraven liggen.
We zien dus een begrafenis aan de gang: mannen hebben een gat gegraven en komen naar de weg toe lopen, waar een vrachtwagen staat met de kist erop in de laadbak. Ook liggen er palen en golfplaten om een dak boven het graf te bouwen. De kist is van een rode houtsoort en versierd met goudkleurig plastic. Ook brengt er iemand een plastic zak met een varken erin, waarvan de kop buiten de zak hangt. De hals opengesneden. Een offerande. Verder laden ze een stoel en een tv uit en een matras en nog een mand met allerlei gebruiksvoorwerpen.

Ook komen we langs een peperplantage. Als we de plantage oplopen is het een en al vogelgeluid van zwaluwen. Het komt uit luidsprekertjes. Dit geluid moet de zwaluwen lokken, opdat zij hun nestje tegen de wand van de schuur bouwen. De zwaluw bouwt met speeksel zijn nestje. De nestjes worden geoogst, want het speeksel van de zwaluw heeft een stimulerende en geneeskrachtige werking vanwege eiwitten en vitaminen en is ook goed tegen astma. Vooral in China worden zwaluwnestjes gezien als een delicatesse en kun je gerechten kopen met zwaluwnest erin. Bijvoorbeeld een kommetje zwaluwnestjessoep. Het schijnt heel duur te zijn.

Dan de peper: Peper groeit net als druiven aan een peperstruik. Zwarte peper krijg je door de peper te laten drogen in de zon. Witte peper komt van dezelfde struik, maar heeft een paar dagen in water gelegen en dan kun je er het rode schilletje afwrijven en dan heb je witte peper. Het groeit allemaal aan dezelfde boom. Tussen de peperstruiken staan andere bomen die tweekleurige bloemen hebben. We zagen een rode en een gele bloem aan dezelfde takken hangen. Deze struik/boom dient er voor dat ze bijen aantrekken, zodat de peperstruiken weer goed bevrucht worden.

We gaan de bus weer in. Stoppen om te plassen en kopen bij een stalletje kleine banaantjes. Verderop stoppen we om koffie te drinken en ook daar is er een zondagsmarkt. Na de koffie gauw ook nog hier een beetje neuzen. We kijken naar een vreemde vrucht, die per vijf verkocht wordt voor vijf Maleisische Ringet.
De vrouw achter het stalletje breekt een vrucht in twee en laat ons proeven. Volgens mij is het zoiets als een verse lychee. Het smaakt erg lekker. We laten een Ringet achter voor de dame achter het stalletje, want hebben toch van haar gegeten en kopen niets. Dus lijkt het eerlijk dat wij voor die ene vrucht betalen.
Deze marktjes zijn zo verschrikkelijk leuk! Je komt er van alles tegen en veel dingen ken je niet eens.

Eindelijk komen we in Damai Beach aan. Wat een mooie ligging heeft ook dit resort. Tegen een berg aan en ons balkon en raam kijkt uit over de Zuid-Chinese Zee.

DAG 8 Maandag 27 februari Damai Beach
Vandaag zullen we naar Sarawak Cultural Village. Het is ons door Gijs aangeraden. Zo ontdek je de gebruiken van de diverse bevolkingsgroepen van Borneo. Als we wakker worden, stroomt het van de regen. Na het eten eerst maar even wachten tot het regenen wat minder wordt. Een busje van het hotel brengt ons erheen. We krijgen paraplu's mee. Wat we heel aardig vinden.
Ons is aangeraden om een ticket bij de hotelbalie te kopen, dat is goedkoper dan in het park zelf. We staan met 4 vrouwen (van boven de 60 jaar) aan de balie van de receptie van het hotel en de dame vraagt heel beleefd of we 45 jaar of ouder zijn, want als dat zo is, dan kunnen we beter in het park de kaartjes kopen. Als je met je paspoort kunt aantonen dat je ouder bent dan 45, dan krijg je korting…..

We bekijken de diverse huizen en krijgen overal een stempel in ons 'paspoort', opdat je alle bevolkingsgroepen leert kennen. Het 'paspoort' hebben we bij de ingang gekregen.

Om 11.30 uur is er een theater voorstelling met allemaal dansen. Deze voorstelling is een 'must see', is ons verzekerd. De komende drie kwartier genieten we van een echt mooie dansvoorstelling. De dames dansen in prachtige kleding en de heren hebben veel tatoeages.
Daarna gaan we verder en de zon komt zowaar tevoorschijn.

Voor de wildlife cruise varen we met een boot door de delta van de rivier die uitkomt in de Zuid-Chinese Zee. We zullen deze namiddag dolfijnen, krokodillen, neusapen en als het donker wordt, vuurvliegjes zien. Niets is natuurlijk gegarandeerd. Al gauw blijkt het water te hoog te staan, dus de krokodillen kunnen we wegstrepen.

Anthony onze gids, een Dajak, die Gijs bijstaat, vertelt ons:
In de huisjes die we zien op het water wonen vissersmensen. Zij vangen vis. Niet om te eten, maar om te kweken. De baby vis verkoopt men aan Korea en China. Dat levert veel geld op. Daarom zijn er ook kapers op de kust, die 's nachts de vis willen stelen. Daarom had men eerst een hond om de boel te bewaken. Door het geblaf werd menig krokodil aangetrokken en soms na vier nachten was de hond verschalkt door de krokodil. Daarom is men afgestapt van de hond als bewaking. 
Zo vertelt Anthony nog een paar gruwel verhalen over mensen die ten prooi vielen aan krokodillen. Ook al zien we de krokodillen dan niet, zo zijn ze er toch een beetje bij op deze vaartocht.

Helaas zien we ook geen dolfijnen parmantig uit het water springen, dus concentreren we ons maar op de neusapen. Na een tijdje zoeken zien we ze zitten in de bomen. Deze neusapen zijn minder mooi, dan die we eerder op onze tocht gezien hebben. Ze zijn veel grijzer en hebben een hele lange grijze staart. De dames kun je herkennen aan hun puntneus. Ze leven van de blaadjes van de bomen waar ze in zitten. Die bomen/struiken staan in het water. Het schijnt zelfs zo te zijn, dat een banaan voor hen dodelijk kan zijn.

Op zeker moment varen we langs een dorpje, dat helemaal in het water staat. Althans de palen waar de huizen op gebouwd staan. Tegen de heuvel staat een prachtig groen huis. Voorbij dit dorpje houden we stil met de boot. Het is tijd voor een versnapering: cake, een stuk ananas en een banaan.
Het is stil op het water en plotseling klinkt de oproep tot gebed vanuit de moskee. Persoonlijk vind ik dit het mooiste moment van de hele vaartocht. Als je bedenkt, dat de mensen uit de huizen op het water allemaal de heuvel opgaan om te gaan bidden. Heel bijzonder!

Het begint langzamerhand donker te worden en het is dus tijd om de vuurvliegjes te gaan ontdekken. De bootsman knippert een paar keer met een zaklamp in de bosjes en inderdaad als je goed kijkt, dan zie je zo af en toe iets pinkelen. Niet heel duidelijk, maar toch…..
Als we weer terugvaren, neemt de wind toe en de golven worden hoger. Het onweert in de verte. We varen best hard en de boot gaat flink op en neer. Een aantal mensen van onze groep zit in een kleinere boot en zij dachten dat ze bijna zouden vergaan. Dat was best eng.
Eindelijk in de haven aangekomen, moeten we over een houten vlonder van een meter of vijftig die deels onverlicht is. Af en toe mist er een plank. Niet echt veilig om aan de wal te komen.

DAG 9 Dinsdag 28 februari Damai Beach - Kuala Lumpur
Vandaag moeten we onze koffers weer inpakken en vliegen we naar Kuala Lumpur. De vlucht duurt ongeveer anderhalf uur. We krijgen zelfs op dit korte stukje nog een lunch aangeboden.
Als we naar het hotel rijden, zien we alvast iets van Kuala Lumpur. Deze hoofdstad lijkt een erg drukke stad.
We krijgen onze hotelkamer toegewezen en hebben ongeveer drie uur voor onszelf. Helaas lekt onze airco, dus nadat een man ernaar gekeken heeft, vertelt hij ons dat we beter een andere kamer kunnen krijgen.
We zijn met dit gedoe ongeveer een uur zoet. Jammer van de tijd.
Om half zeven vertrekt de hele groep naar de Kuala Lumpur Tower. Daar hebben we een fantastisch uitzicht over de stad.
Daarna eten we in een restaurant. En daarna rijden we naar Chinatown, waar we gelegenheid hebben om wat te kopen. Ik had me daar wat meer van voorgesteld. Valt dat even tegen. Allemaal horloges en hoesjes en weetikveelspul dat je niet nodig hebt. Wat een rotzooi.

DAG 10 Woensdag 1 maart Kuala Lumpur
We maken een stadstour door Kuala Lumpur en bezoeken eerst de Batu Caves. Dit is een tempel van het Hindoeïsme. Gijs heeft een krantenartikel bij zich dat gaat over de aanhangers van dit geloof. Ter ere van een bepaalde god moeten zij ontberingen doorstaan. Zij raken in trance en doen dan in hun hele lijf naalden en pennen. Als het goed is voelen zij dit niet. Het is een soort offer wat zij brengen.
Om in de grotten te komen, moeten we eerst een heleboel trappen op. Er zitten allemaal apen op de rotsen en op de trappen. Erg leuk. Eenmaal binnenin de grot staan er wat beelden. Het is leuk om eens gezien te hebben.
Daarna weer terug. We gaan naar een restaurant waar we de bereiding van teh tarik (houdt het midden tussen thee, koffie en chocomelk) zien en proeven roti canai (een soort pannenkoek met kaas). Daarna kunnen enkele dames nog een henna handversiering laten zetten.
Als we onze tocht vervolgen zien we diverse gebouwen van verschillende architectuur, waaronder een gebouw in Mohul stijl. Je kunt ook zeggen Mahalstijl. (Van Taj Mahal India).
We brengen een bezoekje aan het paleis van de koning. Jan is zo aan het fotograferen, dat hij de bus vergeet. De bus begint al te rijden en ik denk nog: gaat zeker ergens anders staan. Normaal wordt er ook even geteld of iedereen er is. Dus ik begin te roepen, maar men hoort mij niet. Pas als iedereen begint te schreeuwen, stopt de bus weer. Jan trekt een sprintje en komt als een jonge god aangerend.
We rijden nog langs het vogelpark en diverse mooie gebouwen.
We zien de grote zilverkleurige Petronas Towers van 452 meter hoogte. Volgens een meegebrachte reisgids zijn dit de hoogste torens ter wereld. In deze stad zijn ongelooflijk grote winkelcentra. In één van de centra vlakbij de Petronas Towers gaan we eten. Er is een groot midden met allemaal tafels en daar rondom heen zijn allemaal kraampjes, waar je je eten kunt bestellen. We eten heerlijk voor een habbekrats.
Daarna kijken we even rond in het winkelcentrum en gaan daarna op eigen gelegenheid terug naar het hotel.
Wat nog een beetje een gepuzzel is, omdat je in een lange tunnel loopt (bijna zoiets als de gate naar een vliegtuig toe). Je loopt in een kilometers lange airco-geconditioneerde tunnel boven het verkeer en kruispunten. (Ook het openbaar vervoer, metro en monorail, bevinden zich boven het verkeer.
Bij het hotel gekomen drinken we nog iets en gaan dan naar onze kamer om lekker wat rond te tutten, in bad te gaan en mailtjes en appjes te bekijken. We hebben hier gelukkig goed internet.

DAG 11 Donderdag 2 maart Kuala Lumpur - Cameron Highlands
We rijden naar het mooiste heuvelgebied van Maleisië, de Cameron Highlands. Dit schitterende natuurgebied was populair onder de Engelsen in de koloniale tijd, mede door het heerlijke koele klimaat. We zien hun invloed terug in de bouwstijl in deze omgeving.
We rijden eerst twee uur en maken dan een koffiestop en drinken een heerlijke cappuccino. Daarna weer door. Vervolgens maken we een stop bij de Iskander watervallen waar we een groepsfoto maken.
Daarna weer door en als het tijd voor de lunch is stoppen we in een klein dorpje. Gijs raadt ons aan om kip Theryaki te nemen met Naanbrood.
We kunnen zelf uitkiezen en opscheppen. Het principe is, dat je daarna gaat afrekenen. Ik schep wat nasi op mijn bord, maar kom tot de ontdekking dat het koud is en laat het in de magnetron zetten. Jan heeft ook opgeschept, maar dan komen we tot de ontdekking dat we ook vers kunnen bestellen. Jan doet het bord nasi weer terug en we bestellen dus kip Theryaki en Naanbrood. Daarna wachten we een uur. We hebben inmiddels ons biertje op en vinden het nu toch wel tijd dat het eten gebracht wordt. Als er mensen worden bediend die later dan ons gekomen zijn, hebben we er genoeg van. We vertellen Gijs wat er is gebeurd en hij zegt het tegen de uitbaters. Nu is ineens de kip klaar, maar ik ben boos en zeg dat het genoeg is geweest. En dat ik alleen het bier en het bord rijst wil afrekenen.
Sonja heeft notabene als enige van onze tafel wel kip met brood gehad. Ze hebben ons zien zitten wachten, dus het is gewoon raar dat ze ons niet kwamen bedienen.
Weer onderweg komen we nog langs een dorp van de Orang Asli, de oorspronkelijke bewoners. De huizen lijken hutjes en we maken er een paar mooie foto's. De woningen zijn van bamboe gemaakt en staan op vierkante palen, dit i.v.m. de slangen. Slangen kunnen kennelijk niet omhoog via een vierkante paal.
Naast een huis treffen we een nestje jonge hondjes die de ogen zelfs nog niet open hebben. Zo lief!

De weg naar de Cameron Highlands is heel erg bochtig. Ik heb me laten vertellen, dat er wel 188 bochten in de weg zitten, waarvan er een flink aantal haarspeldbochten zijn.

In de middag komen we aan bij ons hotel en daar nemen we een cup a soup. Het is een mooi hotel en ligt midden tussen de theeplantages. We hebben bedacht dat we wel een high tea willen hebben met scones en clotted cream. Ons is verteld dat er ook aardbeien zijn, dus die willen we natuurlijk ook wel.
De Cameron Highlands liggen op 1500 meter hoogte, en het is hier dus een stukje koeler dan in de rest van het land. Het is vandaag over het algemeen best mooi weer geweest, maar als we een stukje van de omgeving willen verkennen, begint het zachtjes te regenen. Later gaat dat over in weer een flinke plensbui.
We nuttigen onze high tea in een soort grote partytent en hebben lekker ons fleecejack aan. De aardbeien smaken heerlijk. Alles smaakt trouwens heerlijk.

DAG 12 Vrijdag 3 maart Cameron Highlands
Vandaag zijn we op weg naar een theeplantage en moeten halverwege in een oude schoolbus, omdat onze bus te groot is en de bochten niet kan nemen.
We dachten eigenlijk dat we het hele proces van thee maken van blad tot aan verkoop in het echt zouden zien, maar er worden wat machines getoond. Er zijn zelfs geen mensen omdat het vrijdag is en men op vrijdag gebedsdag heeft. We kunnen het hele proces wel volgen op een film die getoond wordt. Er is verder een winkel waar thee gekocht kan worden en je kunt in een restaurant thee bestellen en proeven.
We hebben een heel mooi uitzicht over de theeplantages. In de verte zijn arbeiders aan het werk. Zij wonen dicht bij hun werk, want men moet natuurlijk op tijd zijn. Ze plukken de thee niet, zoals vroeger, maar knippen de struikjes met een heggenschaar, een kapmes en een soort tondeuse met hierachter een grote opvangzak. Een theestruik kan wel 150 jaar oud worden. Het stammetje van sommige struiken is zo dik als een pols.
Als we uitgekeken zijn, vertelt Gijs dat hij nog een verrassing heeft. We gaan naar de vlindertuin, waar ook andere dieren te zien zijn en het is tevens een bloementuin. Hier zien we prachtige vlinders en tal van mooie bloemen, maar ook springkikkers, slangen (Jan krijgt er zelfs één omgehangen), wandelende takken, wandelende bladeren, sprinkhanen, weer een ander soort vlinder, schorpioenen, konijntjes en een suiker eekhoorn. Een hele leuke tuin.
Daarna gaan we naar de markt. Daar is van alles te koop. Het is een genot om over een markt als deze te lopen, want er valt zoveel te ontdekken. Wij hebben ook de lichtste honing gekocht van bijen die op 30 meter hoogte in bomen hun honing achterlaten. Volgens Gijs is dat de lekkerste honing die er is. Deze moeten we overgieten in een plastic waterflesje, omdat de fles waarin de honing verkocht wordt, niet helemaal goed sluit.
Na de lunch vertrekken we in jeeps voor een wandeling in Mossy Forest. We wandelen in het bos over houten trappen en zien allerlei mooie bloemen en mossen. Het water dat uit het mos komt is zo zuiver, dat je het kunt drinken. Ook zien we een paar wilde witte orchideeën in bomen. In juni/juli schijnen er veel meer orchideeën te zijn in vele mooie kleuren. Het is een leuke maar vermoeiende wandeling.

DAG 13 Zaterdag 4 maart Cameron Highlands - Penang
Op weg naar Penang! Het vasteland wordt verbonden met het eiland Penang door een 13 kilometer lange brug. Penang wordt door haar bewoners liefdevol 'de Parel van de Oriënt' genoemd en is een ware smeltkroes van culturen. De grootste bevolkingsgroep zijn de Chinezen, wat met name in de hoofdstad Georgetown goed te zien is aan de vele tempeltjes.
We rijden weer alle bochten die we op de heenweg ook gehad hebben en houden een koffiestop om een lekker kopje koffie te drinken. Ook horen we dat de excursie met de trishaws (riksja's) niet door kan gaan omdat er een groot cruiseschip met Chinezen op Penang is aangekomen. Die hebben van alles besproken, ik geloof zelfs dat wij in een bus zitten die ook door hen besteld was. Nou ja, wij hebben natuurlijk ook rechten.
Daar de tocht met de Riksja's nu niet doorgaat, wordt er het een en ander verschoven. Waarom weet ik niet precies, maar onze tocht naar de Spicy Garden en naar de Fruit Garden wordt naar voren gehaald. In plaats van morgen zullen we deze tocht vanmiddag al doen. We komen om 13.15 uur aan en moeten om 14.00 uur vertrekken. Dus er is geen tijd om goed te lunchen. We krijgen de kamersleutel, betrekken de kamer (op de 15e verdieping), wachten op de koffers, eten wat pinda's en ook nog een beetje chips, kleden ons om en vertrekken weer.
We zijn maar met zijn achten. Zitten een uur in een busje, maar ik kan alles goed zien, want ik zit prinsheerlijk voorin. We rijden de Spicy Garden eerst voorbij en rijden door naar de Fruit Garden. Daar is een gids om ons rond te leiden. Hij heeft daar een half uur de tijd voor, dus hij maant ons steeds tot snelheid. Hij vertelt veel over fruit en dat het zo gezond is en waar het allemaal voor dient. Hij heeft ook een speciale olie bij zich en dat zou heel goed zijn tegen eczeem, maar is ook goed voor haargroei, en nog veel meer dingen die ik vergeten ben. Ik kom bijna in de verleiding om zo'n flesje voor Rudy te kopen, voor zijn benen. Het ruikt ook nog eens heel erg lekker ook, dus wat let ons…. In het winkeltje vind ik het toch een beetje aan de dure kant. Bovendien doet hij het bij Henk op zijn blauwe plekken, die er al heel lang zitten, en vertelt dat als Henk dit nou vol blijft houden, de plekken vanzelf weggaan. Elke dag binnenshuis smeren (want als je het buitenshuis doet, wordt de arm zwart). Hij begint op te sommen waar het allemaal nog meer goed voor is en dat zijn zulke uiteenlopende kwalen, dat ik toch een beetje argwaan begin te krijgen.
Misschien helpt het wel, we zullen zien. Henk is in deze ons proefkonijn.

De rondleiding is geweldig interessant en van veel dingen heb ik altijd gedacht dat je ze niet kan eten. In het winkeltje is het leuk om nog even rond te struinen, maar onze tijd is om en we moeten naar de fruitbar. Daar mogen we van al het fruit een bordje vol scheppen. Heerlijk gewoon. Er staan zeker 16 bakken met verschillend fruit. Lekkerrrrr! Daarna krijgen we ook nog een glas fruitsap, naar keuze, dat vers geperst wordt. Ook al zo lekker. Wat een leuke excursie is dit!

Als we weer in de auto zitten, het is dan inmiddels kwart voor vijf, krijgt de chauffeur een telefoontje van zijn bazin, dat de Spice Garden vandaag niet meer door kan gaan omdat deze om 17.00 uur sluit. Hij vraagt aan ons of wij het er mee eens zijn om de Spice Garden morgen om 8.30 uur te gaan doen. Ik vind dat eigenlijk wel fijn, omdat we nu al zoveel informatie hebben gekregen, dan kunnen we morgen weer fris de dag beginnen. Bovendien is dat gehaast helemaal niet leuk als je ergens nog wat langer wilt kijken.
We hebben nu even een paar uur voor onszelf en dat is ook fijn. Jan en ik gaan naar de 18e verdieping. Daar is een bar en een restaurant gevestigd en daar kun je mooi over Georgetown rondkijken. We kijken op de haven, op het vaste land, en kunnen het cruiseschip zien. Een prachtig uitzicht. Het hotel heet dan ook niet voor niets Bayview.

We hebben weer een hele mooie kamer en als het donker begint te worden, hebben we ook vanuit onze hotelkamer een prachtig uitzicht. Allemaal lichtjes en we kunnen het cruiseschip en ook de ferry waar we overmorgen mee zullen vertrekken, vanuit onze kamer zien. Wij zitten dan ook op de 15e verdieping.

We zullen gaan eten in Red Garden, een grote overdekte ruimte waar je op het plein kunt eten en waar de eetstalletjes omheen staan. Het principe is, dat er een mevrouw is voor de dranken en dat je verder bij een stalletje het eten besteld, je tafelnummer opgeeft en pas betaald als men het eten komt brengen.
Ik kan maar niet kiezen: ik heb zin in mie. Na twee keer het hele plein rondlopen, kom ik toch weer bij het stalletje terecht waar ze mie hebben. Ik sta er even te kijken en zie dat de kok de mie (die er heel lekker uitziet) op een diep bord schept en daarbij een beetje knoeit op de rand. Hij pakt een (in mijn ogen) vieze vaatdoek en veegt er de rand weer mee schoon….. Na nog een rondgang blijf ik toch weer bij het mie-stalletje hangen. Henk wil ook van deze stal kopen en zegt: God zegen de greep! Nou inderdaad. Ik moet ook niet zo klierig doen en besluit toch de mie te kopen. Ik sta dus nog even te wachten tot ik geholpen word en zie dan dat op het hakblok, waarop van alles wordt gedaan en waar de piezeltjes van het een of ander worden afgeschraapt, er nu een komkommer wordt gesneden. Ik besluit definitief niet hier mijn eten te kopen.

Ik zie bij een ander stalletje mie soep enz. en vraag of hij ook droge mie heeft. Dat heeft hij en ik vraag of er stukjes kip op kunnen. Ook dat kan. Al met al kost het geen drol (globaal tussen de 2,50 - 3,00 euro). Ik krijg het geserveerd in een grote soepkom, maar de mie is heerlijk en er zit ook nog wat taugé doorheen. De piezeltjes kip smaken niet lekker en die laat ik dan ook maar voor wat ze zijn. Jan heeft een Amerikaanse maaltijd gehad, met ei, worstjes, rijst en wat groente. We nemen nog maar wat geroosterde kipsaté met pindasaus en hebben hiermee onze maaltijd wel gehad.

DAG 14 Zondag 5 maart op Penang
We gaan op tijd aan het ontbijt omdat we om 8.30 uur worden opgehaald om naar de Spice Garden te gaan. Daar aangekomen worden we bespoten met een citroenachtig goedje tegen de muskieten. Het ruikt lekker en het is puur natuur. We hebben een uur de tijd om door de gids rondgeleid te worden. Hij laat ons veel zien: Citroengras, Citronella, kaneel, nootmuskaat, pepertjes, peper, Stevia  etc. Te veel om op te noemen. Hij laat ons ook diverse soorten gember zien. Kardemom is ook familie van de gember. Onze wilde gember, die we van Gijs hebben gekregen zit er niet tussen. Misschien staat dat wel in mijn Wildplukboek, dat zal ik thuis toch eens uitzoeken. Hij legt erbij uit wat de werking is van de diverse kruiden en specerijen en ook hier helpt alles weer tegen diverse kwalen. Ook nu is de tijd weer om voordat we het in de gaten hebben. Hij vertelt boeiend en het is dan ook weer een hele leuke excursie. In het winkeltje kunnen we weer van alles kopen en hij laat ons een aantal lekkere kruiden en specerijen ruiken. Te snel moeten we ook nu weer naar onze chauffeur.
Die brengt ons weer naar Georgetown en de man is zo aardig om voorbij het hotel te rijden en ons af te zetten bij de Chowrasta Market. We lopen daar wat rond en bekijken een aantal dingen. Dan komen we via een loopbrug in een grote kooptoren. Op één verdieping hebben ze een afdeling voor kinderen. Er is een soort van McDonalds, maar dan heet het Marrison nog wat. Je kunt er snacks en patat kopen. Ook hebben ze hier geen ezeltjes om op rond te rijden, maar draakjes. Een beetje in de trant van Jurassic Park. Voor kinderen erg leuk. Over het plafond vertoont een beamer een draak die over je heen loopt. We drinken er een kop koffie en zien dan een groot scherm, waarop je jezelf kunt zien, terwijl er een draak door het beeld loopt.
Daarna lopen we nog eens langs de stalletjes en gaan dan richting hotel. Je kunt toch niet alles zien en we hebben behoorlijk vermoeide benen van al het geloop.

's Avonds hebben we het afscheidsdiner, omdat twee mensen morgen naar een ander hotel gaan. We gaan naar een goed chinees restaurant en eten een heerlijk vijf-gangen-menu. Het is gezellig, maar ook lawaaiig doordat we met 30 personen in een te kleine ruimte zitten.

DAG 15 Maandag 6 maart
We gaan vandaag eerst een half uurtje met de bus en stappen daarna over op de veerboot. Nou ja veerboot….We moeten een stuk over de Chinese Zee, die vandaag gelukkig erg rustig is. Ik heb gelezen over een onrustige zee en kotsende mensen, dus ik hoop dat we geluk hebben. In gedachten denk ik, dat de kotsende mensen dan maar over de reling moeten gaan hangen. Maar niks reling. De achterste rijen zijn gereserveerd voor de Fox reizigers en onze koffers worden ergens aan de zijkant geplaatst. De boot is aardig vol en als er iets gebeurd, dan zitten we als ratten in de val (realiseer ik me later), want je zit in een soort van vliegtuigstoel met ongeveer een rij van 5 stoelen aan elke kant van het gangpad. Handbagage moet in het gangpad staan.
De reis duurt drie uur en de tijd gaat sneller dan gedacht.
Langkawi blijkt een mooie plek om de laatste dagen te genieten van de zon en de zee. We zullen twee nachten in het viersterren Berjaya  hotel logeren aan de Andaman Zee. Het resort ligt direct aan het mooie zandstrand en aan de achterzijde is er het dichtbegroeide regenwoud.
Als we aankomen worden we met wagentjes naar onze kamers gebracht die allen tegen de heuvel liggen. Het blijken huisjes te zijn, waarbij ik meteen een Pippi Langkous gevoel krijg. Het ziet er heel leuk uit. Als we ingericht zijn, zullen we gaan zwemmen in het zwembad of de zee. Allebei is goed. Het terrein is heel erg uitgestrekt en je kunt vanaf je kamer bellen naar de receptie als je opgehaald wilt worden. Als Jan en ik op het wagentje staan te wachten, zien we een stel apen een open prullenbak doorzoeken. Eén heeft er een rolletje closetpapier gevonden en gaat ermee vandoor. Lachen! Het papier rolt zich af en een andere aap steelt een stuk. Echt heel grappig om te zien. De apen die hier zijn, zijn zo brutaal als wat. Het schijnt dat ze gewone waterflesjes herkennen en die hoeven ze niet, maar als ze Coca-Cola zien, dan pikken ze dat. Later als we in onze stoelen bij het zwembad liggen en deels bij het strand, zien we ze op een bedje van iemand die er niet zit een plastic zak met inhoud stelen. Ze grijpen het weg en op afstandje gaan ze onderzoeken wat er in de zak zit. O.a. chips en daar smullen ze lekker van.
Het zeewater is gewoon lauw. Heerlijk om eindelijk in het water te liggen en we blijven er dan ook in tot we gerimpeld zijn.
We eten bij de Chinees op het terrein, die ons aangeraden is door Gijs. Het eten wordt in etappes gebracht en er ontstaat enige verwarring. Henk en Jan de V. eten het eten van Jan van G. en mij op. Daar komen we achter als er geroosterde kip wordt gebracht, die beide eerste heren besteld hebben. We hebben er lol om en ook de geroosterde kip smaakt heerlijk. Alleen het lamsvlees van Wil valt een beetje tegen, omdat het zo weinig is. Jan, Bep en Sonja hebben een ananas met geflambeerde kip, en dat schijnt heerlijk te zijn, alleen heeft Sonja niet door dat de uiteinden van de folie branden en zij brandt zich eraan.

DAG 16 Dinsdag 7 maart
Vandaag hebben we onze laatste excursie alweer. We zullen per boot de jungle in gaan en door de Mangrove bossen varen.
Maar voordat we de bus in gaan, zwaaien we Gijs uit, die vliegt vandaag naar Kuching terug om er weer een nieuwe groep te gaan begeleiden. Daarna zien we een paar apen in de bomen die wit omrande ogen hebben. Eén van de (grijze) apen heeft een mooie bruine baby bij zich. We schieten een aantal prachtige plaatjes.
Onze reisleider vandaag heet Chung, een chinees, die ons allereerst over de apen vertelt.
We krijgen instructies hoe we de apen het beste op afstand kunnen houden en dat we de gids moeten roepen als een aap zijn tanden laat zien. Dan lacht hij namelijk niet, dan gaat hij heel vervelend doen. Volgens Chung kennen de apen hem en hij zal ze voor ons wegjagen. Hij belooft ons wel 60 apen, waar we last van zullen hebben, maar dat blijkt later genoeg mee te vallen.
We gaan eerst naar een grot waar veel soorten vleermuizen zitten. Het is een prachtige grot met fossiele bomen die ooit in het gesteente zijn gaan groeien. De vleermuizen hangen muis aan muis. Leuk om te zien. Daarna weer de boot in en in de Mangrove bossen zien we zo af en toe een stel apen. Dan varen we even wat langzamer. Het is zo geweldig leuk om te varen door deze ongerepte natuur! Super gewoon.
We treffen het ook heel erg met het mooie weer.
Na een poos varen komen we aan bij een fishfarm. Hier hebben ze vissen in het water zwemmen. Het is tegelijk restaurant. Als je dus een verse vis wilt, dan wijs je die aan en dan wordt de vis meteen klaargemaakt.
Er zijn echter ook knoeperds van vissen die niet lekker zijn, zo vertelt de gids en die worden dan weer voor de kweek gebruikt.
Bedenk dat je hierbij over smalle vlonders loopt en dat de vissen er soms best imposant uitzien. Kortom als je in het bassin valt weet ik nog niet wat er gebeurt.
Als we weer verder gaan komen we in de Andaman Zee op Thais grondgebied. We varen heel hard naar een strandje waar Expeditie Robinson ook opnames heeft gemaakt.
Hier is er gelegenheid tot zwemmen. En wat jammer dat we onze badkleding niet meegenomen hebben. Bij ons zwembad hadden we handdoeken kunnen krijgen en we hadden de snorkels mee kunnen nemen. Oh wat had dat heerlijk geweest. Het is best warm, dus even een frisse  'duik' was niet verkeerd.
Er is bier en cola meegenomen en ondertussen wordt de picknick klaargemaakt. Met fruit en oliebolletjes van banaan, andere kleine hapjes en één van de gidsen versierd de boel met blaadjes. Ondertussen is er ook een aap in aantocht, maar de beloofde 60 apen blijven uit. Chung jaagt hem wat weg, maar later geeft hij hem de schillen van de watermeloen.
Als alles op is, waden we weer door het water naar de boot en gaan we weer terug. We zijn het er allemaal over eens: wat een geweldige tocht met een heerlijke picknick!
Daarna varen we heel hard terug. We laten ons in Oriëntal Village afzetten. Gijs had gezegd, dat je daar belastingvrij dingen kon kopen en het is natuurlijk best leuk om even te winkelen.
Daarna lopen we terug naar het resort en besluiten ons nog een keer te trakteren op een heerlijk zeebad. Jan is ondertussen op jacht naar de neushoornvogel. Die hebben we nog niet eerder in onze vakantie gezien. Nou hij wordt ruimschoots beloond en krijgt hem diverse keren mooi in beeld.
We vinden het allemaal jammer, dat we niet langer op dit eiland kunnen blijven. We hadden nog wel in de kabelbaan gewild en een stuk lopen langs de beach is natuurlijk ook nooit weg. Het is hier gewoon heerlijk om nog een paar rustige dagen te hebben. Helaas hebben we niet een verlenging bijgeboekt, dus morgen keren we huiswaarts.
We eten nog eenmaal bij de Chinees en dit keer gaat alles goed en smaakt het weer uitmuntend.
Jan gaat daarna wat foto's selecteren en ik ga alvast mijn koffer zover mogelijk gereed maken. Natuurlijk kan ik weer niet slapen i.v.m. spanning en het eigenlijk geen zin hebben om morgen nog een middag in Singapore rond te hangen. Ons is een korte rondrit door Singapore beloofd als we aankomen (12.15 uur), en we vliegen pas om 23.55 uur, dus wat we dan de hele dag moeten doen? Absoluut geen zin in! Hoe anders blijkt het te zijn.

DAG 17 Woensdag 8 maart Langkawi - Amsterdam
We nemen afscheid van ons koddige huisje. Ontbijten nog een laatste maal in dit hotel en ik realiseer me dat we vandaag afscheid moeten nemen van een prachtig land. Wat hebben we een mooie vakantie beleefd. Iets om dankbaar voor te zijn. De vlucht van Langkawi naar Singapore gaat voorspoedig.
Fox heeft het goed geregeld. We worden opgewacht door een Engelssprekende dame die ons door Singapore leidt. We hebben de beschikking over de bus tot 20.00 uur vanavond en ze doet ons een paar voorstellen om naar toe te gaan. Ook vertelt ze het een en ander over Singapore.
Wat een mooie stad. Het openbaar vervoer is er razendsnel en goedkoop. Als je met een auto in Singapore wilt rijden, dan moet je eerst een licentie krijgen om een auto te mogen kopen. Eén op de 5 Singaporezen heeft een auto. We lopen een stukje door het oude gedeelte van de stad, wat ooit een klein vissersdorp was. We zien mooie kleurige huisjes. Daarachter grote flatgebouwen. Architectonisch is Singapore een erg mooie stad.
In het Sanskriet betekent Singa 'leeuw' en Pora is vis = vissersdorp, wat onder leiding van Schaffles uitgegroeid is tot een grote stad. Ook gaan we bij een tuin kijken, waar we een bijzondere boom zien met mooie bloemen en grote (roestige, zo lijkt het) bollen.
We zien ook drie flatgebouwen met daarbovenop een soort van schip. Je kunt hier op de 56ste verdieping rondkijken over Singapore. We willen dat graag en kopen een toegangskaartje, zodat we het bij daglicht kunnen zien en daarna bij donker, want dat zal een mooi schouwspel van lichtjes zijn.
Dit is het Marina Bay Sands Hotel met 2.561 kamers die elk gemiddeld zo'n $ 500 moeten kosten, maar volgens onze gids kun je voor dat bedrag dan ook in het zwembad zitten en over de hele stad uitkijken.
Wij gaan er een kijkje nemen en wat is het mooi om over de stad uit te kijken. Jammer genoeg is het nog niet helemaal donker als we weer naar beneden moeten.

DAG 18 Donderdag 9 maart Aankomst Amsterdam
Aankomst in de ochtend op Schiphol en einde van een fantastische reis.

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Terug naar boven