Casablanca

Reeds in de 10de eeuw voor Christus hebben Berberse vissers zich gevestigd op de heuvel ten zuiden van de stad. De vondst van een Romeins galeischip voor de kust van Casablanca bewijst dat de Romeinen rond 15 voor Christus deze stad al aandeden. In de 7de eeuw na Christus vestigden Berbers zich op vruchtbare vlakte en stichtten er een eigen koninkrijk. Zij kozen Anfa (heuvel) als hun hoofdstad. Nadat de stad in 1068 werd verwoest, werd ze in de 14de eeuw weer opgebouwd. Er werd een Medressa (koranschool) gebouwd en mede hierdoor begon de Islamitisering van Marokko.

In 1468 werd de stad door de Portugezen platgebrand, maar een eeuw later herbouwden zij de stad, die zij na de aardbeving van Lissabon in 1755 weer verlieten. In 1770 werd zij opnieuw herbouwd en kreeg de Arabische naam Dar el- Beïda (huis van de witte vrouw). Na 1781 werd het gebruik van de Spaanse naam Casa Blanca (wit huis) de algemeen gebruikte naam voor de stad.

Na 1912, onder Frans protectoraat, werden de stad en de haven verder uitgebouwd en verfraaid. Getuige hiervan zijn de mooie Art Deco voorgevels, die er nog te zien zijn. Casablanca was eigenlijk al in staat van verval toen de Fransen besloten de stad te hermodelleren met grote boulevards, parken en gebouwen. Casablanca werd de economische hoofdstad en is vandaag de dag de grootste agglomeratie van Marokko en één van de belangrijkste steden van Afrika.

Vroeger trokken veel Marokkanen naar Casablanca om werk te zoeken en ontstonden er daardoor grote huisvestingsproblemen. Om die reden kom je hier veel sloppenwijken en arbeidersbuurten tegen. Desondanks staat de stad nog steeds bekend als de klassieke exotische koloniale stad door de film Casablanca met Humphrey Bogart. De oude wijk van de stad, de Medina, is zeker een bezoekje waard. Andere bezienswaardigheden zijn Hassan II Moskee en het plein 'Place Mohammed V'.

We bezoeken deze plaats tijdens de volgende reizen