Namibië informatie

Landeninformatie Namibië

Een heuvelachtige zandwoestijn die uitmondt in de oceaan, een riviergebied met olifanten en nijlpaarden, een kalme hoofdstad met koloniale gebouwen – Namibië is voor veel reizigers een droombestemming. Maak kennis met de verschillende culturen die hier samenleven, ga op een onvergetelijke safari en verken een van de mooiste woestijnen ter wereld!

Bevolking

Namibië is één van de meest dunbevolkte landen ter wereld. Het heeft een oppervlakte van 824.000 vierkante kilometer wat ongeveer zo groot is als Duitsland en Frankrijk samen. Er leven gemiddeld zo'n 2,1 miljoen inwoners (cijfers uit 2009) welke zijn in te delen naar: Owambo (650.000), Kavango (120.000), Herero (100.000). Verder zijn er zo'n 85.000 Europeanen en 52.000 kleurlingen. Het inwonertal per vierkante kilometer is hier ongeveer 2 (ter vergelijking: in Nederland is dit 400 !).

Bevolking, taal en cultuur

De ruim 2,5 miljoen inwoners van Namibië hebben diverse etnische en culturele achtergronden. De eerste menselijke bewoners van het gebied dat wij nu Namibië noemen, waren de San. Van dit volk leven er nu nog zo’n 27.000 mensen in Namibië, van wie velen een traditionele leefwijze als semi-nomadische jager-verzamelaars aanhouden.

De grootste etnische groep in het land zijn de Owambo, een volk dat rond de veertiende eeuw naar het huidige Namibië migreerde. Bijna de helft van de Namibische bevolking hoort bij een van de acht Owambo-stammen. Elk van deze stammen heeft een eigen koning en spreekt met een eigen taal of dialect. De Owambo leven met name in het noorden van Namibië in dorpen en onderhouden zich door middel van landbouw, visserij en jacht.

Andere belangrijke etnische groepen in Namibië zijn de Kavango, Herero, Nama en de witte Namibiërs. Deze laatste groep is voornamelijk gevormd door afstammelingen van Zuid-Afrikaanse of Duitse migranten, of door mensen die zelf in het buitenland werden geboren en naar Namibië zijn gemigreerd. In de Namibische hoofdstad Windhoek leeft een groot deel van de witte bevolking van het land. Duitse koloniale architectuur in de vorm van kastelen en kathedralen – afgewisseld met sobere flatgebouwen – sieren het centrum van de stad. 

Voor de onafhankelijkheid van Namibië waren de officiële talen van het land Engels, Duits en Afrikaans. Na de onafhankelijkheid in 1990 besloot de regering om het Engels als officiële taal te benoemen, hoewel slechts 3 procent van de Namibiërs deze taal als moedertaal heeft. De inheemse volkeren van het land spreken elk hun eigen talen en dialecten. De witte Namibiërs spreken voornamelijk Afrikaans of Duits.


Cultuur

De Rehobothen (vroeger ook nog wel aangeduid met de bedenkelijke naam 'bastaards') zijn nakomelingen van blanke Afrikaners en Nama en vormen de grootste groep van de mensen met een gemengde achtergrond. De blanke bevolking heeft een Duitse, Afrikaner of Engelse achtergrond en deze groepen wonen vooral in de steden op het centrale plateau en aan de kust. Ze hebben duidelijk een stempel gedrukt op de cultuur in het land.

Missionarissen hebben ooit kerkkoren opgericht, waar zij religieuze liederen zongen, en hebben hierin een traditie opgebouwd, die niet onderdoet voor de wereldberoemde Zuid-Afrikaanse gospeltraditie. De muziek is ook sterk beïnvloed door de Duitse kolonisten. Orkesten en klassieke muziek zijn onder de blanke bevolking erg populair, maar onder de zwarte bevolking is de township-art erg geliefd. Deze schilder- en beeldende kunst, ontstaan in de Zuid-Afrikaanse townships, is tijdens de apartheid overgewaaid naar de arme bevolking van Namibië. Belangrijke Namibische vertegenwoordigers van deze stroming zijn Tembo Masala en Joseph Madisia.

De architectuur van Namibië is op Hollandse en Duitse leest geschoeid, maar delen van Windhoek en Lüderitz hebben daarentegen weer een Beiers uiterlijk, terwijl Walvisbaai deels bestaat uit oer-Hollandse trapgevelhuisjes.

Heldendag was oorspronkelijk een herdenkingsdag van het Herero volk, zoals bij ons de dodenherdenking op 4 mei. De Herero herdenken dan hun leiders, die in de gevechten met Duitse kolonialen zijn vermoord. In het uiterste noordwesten van Namibië, in het onherbergzame Kaokoveld, wonen de Himba, de laatste traditionele stam van het land, die al eeuwenlang als nomaden leven en waarvan er (naar schatting) nog geen 10.000 meer zijn. Hun vee is het belangrijkste wat ze hebben.

Vooral onder de zwarte bevolking is voetbal immens populair en zelfs Himba kinderen groeien op met een bal, die ze zelf van geitenleer en takjes hebben gemaakt. Sinds Frankie Fredericks de zilveren medaille won op de 100 en 200 meter tijdens de Olympische Spelen in Atlanta doen ook veel Namibiërs aan atletiek. De meeste bewoners krijgen genoeg lichaamsbeweging tijdens hun dagelijkse bezigheden. Kinderen op het platteland wandelen of rennen vijf kilometer of meer per dag naar school, terwijl hun ouders op het land spitten en oogsten.

Flora en Fauna

The Namib, de oudste woestijn in de wereld, vormt een barrière tussen de centrale hooglanden en het koude water van de Atlantische Oceaan. De lange kust van Namibië ligt tegen een achtergrond van grote zandduinen, kiezelwoestijnen, wilde zeegezichten en wrakken. De kiezelduinen en zandvlakten, die vroeger onder zeeniveau lagen, zijn nu rijke gronden voor multinationale diamantmijnbouwondernemingen. Zoutpannen en zoetwaterlagunes bieden een onderkomen aan duizenden flamingo’s, pelikanen en andere waad- en watervogels.

 

De prachtige Fish River Canyon en de oostelijke rand van de Namib Woestijn lopen in een noordelijke richting vanaf de Oranjerivier in het zuiden en vormen een gebied van absolute schoonheid. Dit ravijn is het op één na grootste in de wereld – de Grand Canyon in Noord-Amerika is de grootste. Dit zuidelijke en centrale binnenland is een gebied met grote open grasvlakten en woestijnvegetatie, dat af en toe onderbroken wordt door kale bergen of een geïsoleerde oase waar de aanwezigheid van grondwater de verbouwing van een aantal gewassen mogelijk maakt.

Verder naar het westen, in de richting van de grens met Botswana, verandert het landschap in de uitgestrekte vlakte van rood zand en dorenbomen van de Kalahari Woestijn, die zich ver naar het oosten over geheel Botswana uitstrekt. Hier ligt een ander schitterend en verlaten natuurgebied, met grote open moeraslanden, vol wilde dieren en een zeer kleine menselijke bevolking.

Het centrale plateau, met hoogten van 2000 meter boven zeeniveau, gaat in het noordwesten over in het Damaraland en Kaokoveld. In deze dorre en door de zon verschroeide gebieden komen de zeldzame, dunpotige, woestijnolifant en de betrekkelijk kleine zwarte neushoorn voor. Grote pannen en mopane bosgebieden zijn toonaangevend voor de noordelijke delen van Namibië. Verblindend wit licht weerkaatst vanuit de grote lege pannen – dit wordt later blauw als de zilverachtige pannen, tijdens het regenseizoen, voor een korte tijd met water bedekt zijn. Het Etosha Nationaal Park, het mooiste wildreservaat in Namibië, is de centrale bezienswaardigheid in dit spectaculaire gebied.

De oostelijke punt van Namibië, inclusief de Caprivistrip, staat in groot contrast met de rest van Namibië. Dit is een gebied met bossen, rivieren en seizoenmoerassen, die gevoed worden door de Kwando, Kavango en grote Zambezi rivieren, die vanuit het noorden van Angola en het westen van Zambia stromen. De Zambezi Rivier domineert het oostelijke Caprivi gebied en de overstromingen tijdens het regenseizoen lopen over het vlakke land, waardoor de rivier vele kilometers wijd wordt. Prachtige beboste eilanden liggen in de hoofdstromen van de rivieren en er zijn in dit gebied ongekend veel mogelijkheden om te vissen of vogels en wilde dieren te zien.


Geografie

Ligging: 17°30' - 28°58' zuiderbreedte, 11°46' - 25°05' oosterlengte
Oppervlakte: 824.292 vierkante kilometer

Namibië ligt tussen de Cunene en Kavango rivieren die, in het noorden, de grens met Angola vormen en de Oranjerivier die, in het zuiden, de grens met Zuid-Afrika vormt. In het oosten grenst het aan Botswana en in het westen stroomt het koude water van de Atlantische Oceaan langs de kust. De Caprivistrip is een merkwaardig aanhangsel van Namibië, dat dateert uit de koloniale tijd, dat zich vanuit het noordoosten, in oostelijke richting, uitstrekt tot aan de Zambezi Rivier, die op de grens van Zambia en Zimbabwe loopt.

Geschiedenis, economie en politiek

Hoewel Namibië in haar huidige vorm pas in 1990 een onafhankelijk land werd, gaat de menselijke geschiedenis van het gebied vele duizenden jaren terug. In de Hunsbergen is een van ’s werelds oudste rotsschilderingen gevonden. De prehistorische kunst, een stenen tablet met een afbeelding van een viervoeter, is zo’n 25.000 jaar oud. Rond de Brandberg, het hoogste gebergte van Namibië, zijn rotsschilderingen gevonden die zo’n 3.000 jaar oud zijn.

In de eerste eeuw v.Chr. vestigden de Nama en Khoikhoi zich in het zuiden van Namibië. Deze mensen fokten hun eigen vee, in tegenstelling tot de jagers-verzamelaars van de San die toen al in het gebied leefden. In het noorden van Namibië vestigden de Ovambo en Kavango zich, twee groepen die tot de Bantoevolken horen. Zij maakten gebruik van landbouw en handelden in metalen gereedschappen. In de negende eeuw volgden de Damara en in de zeventiende eeuw migreerde het Herero-volk naar hedendaags Namibië.

In de vijftiende eeuw landden de eerste Europeanen in het gebied dat wij nu Namibië noemen. Portugezen, Nederlanders en Britten bezochten de regio, maar echt grootschalige kolonisatie gebeurde pas halverwege de negentiende eeuw. Duitsland en Groot-Brittannië waren beide actief in het gebied, maar de Duitsers riepen als eerste een kolonie uit: Duits-Zuidwest-Afrika.

De lokale bevolking verzette zich op verschillende momenten tegen de Duitse invasie, maar werd op gewelddadige wijze onderdrukt. De situatie escaleerde tijdens de Namibische genocide, die bekend staat als de eerste genocide van de twintigste eeuw. Tienduizenden mensen (onder wie meer dan de helft van de gehele Hereropopulatie) werden in enkele jaren uitgemoord.

Na de Eerste Wereldoorlog werd de voormalige Duitse kolonie bezet door Zuid-Afrika, wat toen lid was van het Brits Gemenebest. In 1920 werd het gebied als mandaatgebied aan Zuid-Afrika toegewezen. Hoewel al in de jaren vijftig onafhankelijkheidsbewegingen bestonden in toenmalig Zuidwest-Afrika, zou het nog tot 1990 duren voordat het land daadwerkelijk onafhankelijk werd onder de naam Namibië.

Namibië is een presidentiële representatieve democratie, waarin elke vijf jaar presidentsverkiezingen plaatsvinden. Hoewel er meerdere politieke partijen bestaan, is sinds de onafhankelijkheid van Namibië de partij Swapo altijd aan de macht geweest. Namibië is een van de best scorende Afrikaanse landen op de democratie-index van The Economist – de politieke situatie in het land is sinds de jaren negentig stabiel geweest.

In het droge landschap van Namibië is niet veel akkerbouw mogelijk, met uitzondering van maisvelden in het noorden van het land. De agrarische sector van Namibië rust daarom grotendeels op veeteelt en visserij. Ook de mijnbouw is een belangrijke industrie voor het land: diamanten, uranium, koper, lood en zink behoren tot belangrijke exportproducten. Toerisme, waaronder ecotoerisme, is een groeiende bron van inkomsten voor het land.


Klimaat

Namibië is een droog land met een gemiddelde neerslag van slechts 270 mm. Het klimaat is, in het binnenland, over het algemeen gematigd tot warm en gematigd, maar zeer droog langs de kust. In het binnenland kunnen overdag de zomertemperaturen tot flink boven de 35° C stijgen en in de winter kan het ’s nachts zelfs vriezen!

In de kustgebieden komt de meeste neerslag in de vorm van mist, die vanaf de Atlantische Oceaan een aantal kilometer het land intrekt, totdat deze door de hitte weer verdampt. De regen valt over het algemeen in de zomer. De gebieden met de hoogste regenval zijn geconcentreerd in het uiterste noordoosten vanaf Rundu in de Okavango regio tot Katima Mulilo in het oostelijke deel van de Caprivistrip.

Klimaat

Namibië kent drie verschillende klimaatzones, die allemaal tot de droge klimaten horen. In het noordoostelijke binnenland van Namibië heerst over het algemeen een warm steppeklimaat. Dit betekent dat er weinig neerslag valt door het jaar heen, maar dat er wel nog enige begroeiing mogelijk is. De gemiddelde jaartemperatuur ligt boven de 18 °C.

Aan de kust en rond het Namibisch escarpment heerst een warm woestijnklimaat. Dit betekent dat er nog minder neerslag valt dan in het binnenland en dat het eveneens het hele jaar door warm is. In de woestijn kunnen de temperatuurverschillen binnen een etmaal erg groot zijn. In het zuidwestelijke puntje van Namibië ligt bovendien een gebied waar een koud woestijnklimaat heerst. Dit betekent dat de gemiddelde jaartemperatuur hier lager is dan 18 °C.


Natuur

Namibië is een van de dunbevolktste landen ter wereld, waardoor veel natuurgebieden nog amper door mensen zijn beïnvloed. Geografisch gezien is het land grofweg op te delen in vijf zones: het Centrale Plateau, het Namibisch escarpment, de Namibwoestijn, de Kahalari en het Bosveld.

Het vlakke Centrale Plateau in het binnenland is waar de meeste steden en dorpen van het land gevestigd zijn. De enorme plateaurand die het Centrale Plateau van de lagergelegen kustlijn scheidt, wordt het Namibisch escarpment genoemd. Dit ruige gebied bestaat uit gebergtes met steile bergwanden en diepe kloven. Hierbij horen het Karasgebergte en de Brandberg, die met 2.606 meter het hoogste punt van het land vormt.

Minder bewoonbaar dan het Centrale Plateau zijn de woestijnen van Namibië. De Namibwoestijn strekt zich uit langs de kustlijn in het westen van het land. Dit natuurgebied bevat spectaculaire oranje zandduinen die tot de hoogste ter wereld behoren. De golvende zandwoestijn loopt uit in de branding van de Atlantische Oceaan – het contrast tussen het droge woestijngebied en de eindeloze watermassa maakt dit natuurgebied extra bijzonder. Te midden van de torenhoge duinen van de Namibwoestijn ligt de Sossusvlei. Deze kleivallei is een van de populairste bezienswaardigheden in Namibië.

In het oosten van Namibië ligt een ander fascinerend woestijngebied: de Kalahari. Deze halfwoestijn bestaat grotendeels uit savanne en steppe, in tegenstelling tot de zandduinen van de Namib. Op de stoffige vlakten van de Kalahari, begroeid met plukjes gras en hier en daar een acacia, leven onder meer leeuwen, giraffen, hyena’s en stokstaartjes.

In het noordoosten van Namibië ligt nog een ander soort landschap: het Bosveld. De rivieren die door dit natuurgebied stromen, zoals de Zambezi en de Okavango, zorgen ervoor dat het Bosveld vruchtbaarder is dan veel andere plekken in Namibië. Luipaarden, krokodillen, nijlpaarden en honderden kleurrijke vogelsoorten leven in dit weelderige natuurgebied.


Politiek/Economie

Namibië is onderverdeeld in dertien regio’s en de officiële voertaal is Engels, hoewel deze taal het minst gesproken wordt. Engels is wel de voertaal van het zakenleven en de regering. Windhoek is de hoofdstad en bevindt zich praktisch in het geografische middelpunt van het land en is ook het belangrijkste commerciële centrum in Namibië.

Walvis Bay is Namibië’s grootste haven, ligt aan de kust ten westen van Windhoek en deze haven is het paradepaardje van het Zuid-Afrikaanse ingenieurschap. Hij kwam tot stand door een enorme injectie van belastinggelden uit dat land.