Namibië informatie

Landeninformatie Namibië

Een heuvelachtige zandwoestijn die uitmondt in de oceaan, een riviergebied met olifanten en nijlpaarden, een kalme hoofdstad met koloniale gebouwen – Namibië is voor veel reizigers een droombestemming. Maak kennis met de verschillende culturen die hier samenleven, ga op een onvergetelijke safari en verken een van de mooiste woestijnen ter wereld!

Bevolking, taal en cultuur

De ruim 2,5 miljoen inwoners van Namibië hebben diverse etnische en culturele achtergronden. De eerste menselijke bewoners van het gebied dat wij nu Namibië noemen, waren de San. Van dit volk leven er nu nog zo’n 27.000 mensen in Namibië, van wie velen een traditionele leefwijze als semi-nomadische jager-verzamelaars aanhouden.

De grootste etnische groep in het land zijn de Owambo, een volk dat rond de veertiende eeuw naar het huidige Namibië migreerde. Bijna de helft van de Namibische bevolking hoort bij een van de acht Owambo-stammen. Elk van deze stammen heeft een eigen koning en spreekt met een eigen taal of dialect. De Owambo leven met name in het noorden van Namibië in dorpen en onderhouden zich door middel van landbouw, visserij en jacht.

Andere belangrijke etnische groepen in Namibië zijn de Kavango, Herero, Nama en de witte Namibiërs. Deze laatste groep is voornamelijk gevormd door afstammelingen van Zuid-Afrikaanse of Duitse migranten, of door mensen die zelf in het buitenland werden geboren en naar Namibië zijn gemigreerd. In de Namibische hoofdstad Windhoek leeft een groot deel van de witte bevolking van het land. Duitse koloniale architectuur in de vorm van kastelen en kathedralen – afgewisseld met sobere flatgebouwen – sieren het centrum van de stad. 

Voor de onafhankelijkheid van Namibië waren de officiële talen van het land Engels, Duits en Afrikaans. Na de onafhankelijkheid in 1990 besloot de regering om het Engels als officiële taal te benoemen, hoewel slechts 3 procent van de Namibiërs deze taal als moedertaal heeft. De inheemse volkeren van het land spreken elk hun eigen talen en dialecten. De witte Namibiërs spreken voornamelijk Afrikaans of Duits.

Natuur

Namibië is een van de dunbevolktste landen ter wereld, waardoor veel natuurgebieden nog amper door mensen zijn beïnvloed. Geografisch gezien is het land grofweg op te delen in vijf zones: het Centrale Plateau, het Namibisch escarpment, de Namibwoestijn, de Kahalari en het Bosveld.

Het vlakke Centrale Plateau in het binnenland is waar de meeste steden en dorpen van het land gevestigd zijn. De enorme plateaurand die het Centrale Plateau van de lagergelegen kustlijn scheidt, wordt het Namibisch escarpment genoemd. Dit ruige gebied bestaat uit gebergtes met steile bergwanden en diepe kloven. Hierbij horen het Karasgebergte en de Brandberg, die met 2.606 meter het hoogste punt van het land vormt.

Minder bewoonbaar dan het Centrale Plateau zijn de woestijnen van Namibië. De Namibwoestijn strekt zich uit langs de kustlijn in het westen van het land. Dit natuurgebied bevat spectaculaire oranje zandduinen die tot de hoogste ter wereld behoren. De golvende zandwoestijn loopt uit in de branding van de Atlantische Oceaan – het contrast tussen het droge woestijngebied en de eindeloze watermassa maakt dit natuurgebied extra bijzonder. Te midden van de torenhoge duinen van de Namibwoestijn ligt de Sossusvlei. Deze kleivallei is een van de populairste bezienswaardigheden in Namibië.

In het oosten van Namibië ligt een ander fascinerend woestijngebied: de Kalahari. Deze halfwoestijn bestaat grotendeels uit savanne en steppe, in tegenstelling tot de zandduinen van de Namib. Op de stoffige vlakten van de Kalahari, begroeid met plukjes gras en hier en daar een acacia, leven onder meer leeuwen, giraffen, hyena’s en stokstaartjes.

In het noordoosten van Namibië ligt nog een ander soort landschap: het Bosveld. De rivieren die door dit natuurgebied stromen, zoals de Zambezi en de Okavango, zorgen ervoor dat het Bosveld vruchtbaarder is dan veel andere plekken in Namibië. Luipaarden, krokodillen, nijlpaarden en honderden kleurrijke vogelsoorten leven in dit weelderige natuurgebied.

Geschiedenis, economie en politiek

Hoewel Namibië in haar huidige vorm pas in 1990 een onafhankelijk land werd, gaat de menselijke geschiedenis van het gebied vele duizenden jaren terug. In de Hunsbergen is een van ’s werelds oudste rotsschilderingen gevonden. De prehistorische kunst, een stenen tablet met een afbeelding van een viervoeter, is zo’n 25.000 jaar oud. Rond de Brandberg, het hoogste gebergte van Namibië, zijn rotsschilderingen gevonden die zo’n 3.000 jaar oud zijn.

In de eerste eeuw v.Chr. vestigden de Nama en Khoikhoi zich in het zuiden van Namibië. Deze mensen fokten hun eigen vee, in tegenstelling tot de jagers-verzamelaars van de San die toen al in het gebied leefden. In het noorden van Namibië vestigden de Ovambo en Kavango zich, twee groepen die tot de Bantoevolken horen. Zij maakten gebruik van landbouw en handelden in metalen gereedschappen. In de negende eeuw volgden de Damara en in de zeventiende eeuw migreerde het Herero-volk naar hedendaags Namibië.

In de vijftiende eeuw landden de eerste Europeanen in het gebied dat wij nu Namibië noemen. Portugezen, Nederlanders en Britten bezochten de regio, maar echt grootschalige kolonisatie gebeurde pas halverwege de negentiende eeuw. Duitsland en Groot-Brittannië waren beide actief in het gebied, maar de Duitsers riepen als eerste een kolonie uit: Duits-Zuidwest-Afrika.

De lokale bevolking verzette zich op verschillende momenten tegen de Duitse invasie, maar werd op gewelddadige wijze onderdrukt. De situatie escaleerde tijdens de Namibische genocide, die bekend staat als de eerste genocide van de twintigste eeuw. Tienduizenden mensen (onder wie meer dan de helft van de gehele Hereropopulatie) werden in enkele jaren uitgemoord.

Na de Eerste Wereldoorlog werd de voormalige Duitse kolonie bezet door Zuid-Afrika, wat toen lid was van het Brits Gemenebest. In 1920 werd het gebied als mandaatgebied aan Zuid-Afrika toegewezen. Hoewel al in de jaren vijftig onafhankelijkheidsbewegingen bestonden in toenmalig Zuidwest-Afrika, zou het nog tot 1990 duren voordat het land daadwerkelijk onafhankelijk werd onder de naam Namibië.

Namibië is een presidentiële representatieve democratie, waarin elke vijf jaar presidentsverkiezingen plaatsvinden. Hoewel er meerdere politieke partijen bestaan, is sinds de onafhankelijkheid van Namibië de partij Swapo altijd aan de macht geweest. Namibië is een van de best scorende Afrikaanse landen op de democratie-index van The Economist – de politieke situatie in het land is sinds de jaren negentig stabiel geweest.

In het droge landschap van Namibië is niet veel akkerbouw mogelijk, met uitzondering van maisvelden in het noorden van het land. De agrarische sector van Namibië rust daarom grotendeels op veeteelt en visserij. Ook de mijnbouw is een belangrijke industrie voor het land: diamanten, uranium, koper, lood en zink behoren tot belangrijke exportproducten. Toerisme, waaronder ecotoerisme, is een groeiende bron van inkomsten voor het land.

Klimaat

Namibië kent drie verschillende klimaatzones, die allemaal tot de droge klimaten horen. In het noordoostelijke binnenland van Namibië heerst over het algemeen een warm steppeklimaat. Dit betekent dat er weinig neerslag valt door het jaar heen, maar dat er wel nog enige begroeiing mogelijk is. De gemiddelde jaartemperatuur ligt boven de 18 °C.

Aan de kust en rond het Namibisch escarpment heerst een warm woestijnklimaat. Dit betekent dat er nog minder neerslag valt dan in het binnenland en dat het eveneens het hele jaar door warm is. In de woestijn kunnen de temperatuurverschillen binnen een etmaal erg groot zijn. In het zuidwestelijke puntje van Namibië ligt bovendien een gebied waar een koud woestijnklimaat heerst. Dit betekent dat de gemiddelde jaartemperatuur hier lager is dan 18 °C.

Terug naar boven