Vakantie Namibië

14-daagse groepsrondreis Weids en Wildrijk Namibië

Berend de Haan

Reisdatum: 23-08-2019 t/m 05-09-2019

Inleiding
Deze reis -onze 8ste met Fox- hebben wij (mijn vrouw 69 jaar en ik 73 jaar, met als hobby fotograferen in het algemeen en het fotograferen van vogels in het bijzonder) samen met een bevriend echtpaar geboekt. Volgens de GGD hebben we deze reis geen inentingen nodig en ook geen anti-malariapillen.

Dag 1 - vrijdag 23 augustus; Amsterdam - Windhoek
’s Morgens hebben we de koffers gepakt, zoals altijd verdelen wij onze kleren over twee koffers. Als een koffer onverhoopt niet aankomt, kan je voorlopig toch vooruit. Rond 19.00 uur worden we opgehaald en drie kwartier later staan we op Schiphol, waar onze vrienden ook al zijn. We leveren onze bagage in bij de selfservice bagage drop-off. De security check ging vlot, bij de douane stonden lange rijen, maar ging toch snel. We drinken wat en lopen langs de winkels.

Om 22.00 uur gaan we naar de gate en dan aan boord. Om 22.45 vertrekken we van de gate en stoppen bij de taxibaan, na een minuut of tien meldt de gezagvoerder dat er een “situation” in de cockpit is en dat ze dat proberen op te lossen. Helaas lukt het niet en we rijden terug naar de gate. De motoren gaan uit, er moet een technicus komen. De computers moeten gereset worden, dat duurt ongeveer 20 minuten. De motoren worden weer gestart, de reset van de computers is gelukt en dan stijgen we met een uur vertraging op.

Dag 2 - zaterdag 24 augustus; Windhoek
We hebben een snack en wat te drinken gekregen. Na een paar uur proberen we te slapen. Om 6.30 krijgen we een ontbijt en om 8.15 uur landen we in Luanda, Angola. Er stappen veel mensen uit. Er wordt getankt en schoongemaakt en er komt een nieuwe crew aan boord. Om 9.45 stijgen we op en landen twee uur later in Windhoek. Via een trap gaan we het vliegtuig uit en lopen naar de aankomsthal. Na een kwartier zijn we langs de douane en ook de koffers zijn er snel.

In de hal ontmoeten we Andries onze gids en daarna bij de bus Edison onze chauffeur. Op het programma staat dat we een stadstour maken in Windhoek, maar die doen we op de laatste dag. We zijn een uur later geland en het is een nationaal feestweekend. Het zal daardoor erg druk zijn bij de bezienswaardigheden. We vinden het na de lange vlucht niet erg.

Het Town Lodge hotel ligt in een buitenwijk, onze kamer op de eerste verdieping is prima. Wij frissen ons op en pakken de koffers opnieuw in, ieder zijn/haar eigen kleding. Daarna gaan we naar de bar en drinken een biertje/wijntje. Om 17.00 uur krijgen we uitleg van Andries over de reis en de fooienpot. Sinds kort kan men in Namibië betalen met de pinpas. Zelfs de optionele excursies kunnen worden gepind, daarom hoeven we weinig van ATM’s gebruik te maken.

We stellen ons aan elkaar voor, het gezelschap bestaat uit Jan & Truus, Wout & Greet, Aad & Nel, Ursula & Ria, Kees, Attie & Agnieta, Yolanda & Rob, Alex & Gerda, Bert & Truusje samen met Henk & Henny, Ger & Riki en wij. Ook Jenny van de afdeling Marketing van Fox reist met ons mee. Zij gaat een blog schrijven om Namibië te promoten.

Om 18.30 uur gaan we met de bus naar Joe’s Beerhouse voor de door Fox aangeboden welkomstbraai. Het is een groot gezellig halfopen restaurant waar we aan een lange tafel plaats nemen. De bestelde steak was groot en lekker mals en de wijn goed. Nadat iedereen zijn/haar drinken heeft afgerekend rijden we terug naar het hotel. We zijn best moe en gaan direct naar bed en slapen prima.

Dag 3 - zondag 25 augustus; Windhoek - Kalahari
We staan om 7.00 op, zetten om 8.00 de koffers op de gang en gaan ontbijten. Om 9.00 vertrekken we en stoppen rond 10.00 uur in Rehoboth bij een winkel mall voor een plaspauze. Na nog een half uur rijden, stoppen we voor een fotosessie bij het bord van de Steenbokskeerkring. Onderweg zien we een bus die van de weg is geraakt en op z’n kant ligt. Later horen we dat het een bus met schoolkinderen was en er enkele doden te betreuren zijn.

Na nog een sanitaire stop (vrouwen links en mannen rechts van de bus) komen we om 13.15 uur aan bij ons hotel Kalahari Anib Lodge. We lunchen buiten op het terras en hebben vrij tot 16.00 uur, dan start de optionele Kalahari Game drive. Ik ga tot die tijd met camera over het terrein wandelen, er lopen Springbokken en Elandantilopen rond. Bij een vijver zitten veel vogels.

Dan start de Game drive door de kurkdroge en stoffige Kalahari, we worden verdeeld over 3 Jeeps, bijna iedereen gaat mee. We zien Springbokken, Spiesbokken, Giraffen, Struisvogels, Gnoes, Steppezebra’s en een Steenbokantilope. Een andere groep had ook Gieren en Maraboes gezien. We stappen op een heuvel uit voor een drankje en genieten van een fraaie zonsondergang.

 

Terug in de lodge staat het buffetdiner klaar. We eten lekker en gaan om 22.00 uur slapen.

Dag 4 - maandag 26 augustus; Kalahari - Sesriem
Zelfde ritueel als gisteren, opstaan om 7.00, om 8.00 koffers buiten zetten, ontbijten en vertrekken om 9.00 uur. Na enige tijd houdt het asfalt op en rijden we over gravel roads, hier en daar vlak maar meestal hobbelig als een wasbord. In Maltahöhe stoppen we voor koffie met taart en om naar het toilet te gaan.

Om 13.00 uur arriveren we bij ons hotel Hammerstein Lodge. Als lunch krijgen we tosti’s en die gaan er goed in. Onze mooie kamer ligt ver van het hoofdgebouw, met uitzicht over een droge vlakte. Ik kan nog enkele vogels schieten voor we de Game drive in 4x4 voertuigen starten, nu gaat iedereen mee. Tijdens de Game drive door het Namib-Naukluft NP maak ik veel foto’s. Onder de indruk ben ik van een gigantisch nest van Republikeinwevers. We stoppen erbij en krijgen uitleg van de chauffeur/gids. Later kan ik een koppeltje van die vogels vastleggen. 

We stappen uit bij een stuk land waarop twee Zwarte neushoorns staan. Die zijn hier opgevangen en worden binnenkort weer vrij gelaten.  Het koelt ’s avonds behoorlijk af en ik ben blij dat mijn regenjack en trainingsbroek bij me heb. Rond 19.30 worden we op een heuvel getrakteerd op een drankje en een spectaculaire zonsondergang.

Terug bij de lodge spoelen we het stof weg met een drankje op het terras en gaan dan eten. Weer een buffet, met heerlijke Bobotie van Spiesbok, er is ook kip en rundvlees. We gaan bijtijds naar de kamer, douchen en om 21.30 uur slapen. Morgen er vroeg uit, want we willen in de Sossusvlei zijn zodra het park open gaat.

Dag 5 - dinsdag 27 augustus; Sesriem
Ik word om 4.40 wakker van de wekker. Wassen en aankleden, ontbijt om 5.30 en we vertrekken om 6.30 uur naar de Namib woestijn. De weg is behoorlijk slecht, we krijgen een Namibische massage op de wasbord weg. Om 8.00 uur maken we een korte fotostop. Andries geeft uitleg over de omgeving en kijkt -tevergeefs- of hij een slang kan vinden in het zand.

Dan rijden we door, over een asfalt weg en stoppen bij het beroemde Duin 45. Dit is het enige duin, dat beklommen mag worden. Ik loop in een rustig tempo en bereik de top, 105m hoog. Je hebt er een prachtig uitzicht op de omgeving en ik maak diverse foto’s. Daarna terug, het laatste stukje naar beneden loop ik hard. Ook mijn vrouw heeft een stuk omhoog gelopen maar is weer naar beneden gegaan toen haar knieën protesteerden. Meerdere reisgenoten lukt het om naar de top te lopen. Eenmaal beneden maak ik nog foto’s van de mooie omgeving en van een aantal vogels.

Dan stappen we in de bus om na een korte rit over te stappen in Jeeps. Die brengen ons in een duizelingwekkend tempo over de zandweg naar de witte kleivlakte Dodevlei. We krijgen uitleg van Andries over het ontstaan van de kleivlaktes en hij vertelt waar heen en hoe te lopen. Ieder maakt daarna in eigen tempo de wandeling. Het gaat heuvel op en het is heet onder de brandende zon. Het landschap ziet er echt bizar uit. Op een van de kleivlaktes staan vele dode bomen, van ca. 600 jaar oud. Ik moest lang wachten om een foto met weinig tot geen mensen te kunnen maken.

Terug brengen de Jeeps ons weer naar de bus. Daarmee rijden we  over een zeer slechte weg naar de Sesriem canyon. We hebben een half uur om door de kloof te wandelen. Onrealistisch als je bedenkt dat de canyon in dit droge gebied ooit is uitgeslepen door een rivier. Onderweg naar de Hammerstein Lodge, kopen we bij een benzinestation broodjes voor de lunch.

Om 17.00 uur drinken we wat op het terras van de lodge, enkele reisgenoten schuiven gezellig bij ons aan. Daarna douchen, omkleden en eten. Ook nu weer is er een uitgebreid buffet en ik geniet van een Zebra steak. Omdat we morgen vroeg vertrekken, maken we het niet te laat. 

Dag 6 - woensdag 28 augustus; Sesriem - Swakopmund
Opstaan om 5.15, koffers buiten zetten en ontbijten om 6.00 en om 7.00 uur vertrekken we naar Swakopmund, een plaatsje aan de Atlantische oceaan. We stoppen in Solitaire, het kleinste Namibische dorp, voor een heerlijke kop koffie met idem appeltaart. Hierna maak ik wat foto’s van de omgeving en van enkele Kaapse grondeekhoorns die redelijk tam zijn.

Onderweg stoppen we nog twee keer, de eerste keer voor foto’s van de bijzondere omgeving en om een steenhoop van Fox verder op te hogen. De tweede stop een half uur later kijken we uit over een uitgestrekte vlakte en zien enkele Kokerbomen, de takken ervan zijn hol en worden door de San (Bosjesmannen) als pijlenkoker gebruikt.

Even na 14.00 uur komen we door elkaar geschud door de wasbord weg aan bij Swakopmund Hotel & Entertainment Centre. Net te laat om er nog te kunnen lunchen. Het hotel ziet er mooi uit. Na de koffers op de kamer te hebben ontvangen gaan we het stadje in. Eerst worden er souvenirs gekocht en gaan daarna een restaurant binnen en genieten van een lunch in de tuin. We maken een wandeling door het stadje, lopen naar de Pier, langs de Vuurtoren en zo weer terug naar het hotel. Het is erg rustig op straat.

’s Avonds eten we in het hotel, we eten à la carte, het eten was goed. Om 22.30 uur gaan we slapen.

Dag 7 - donderdag 29 augustus; Swakopmund
Om 6.15 gaat de wekker, om 7.00 ontbijten en om 8.00 uur vertrekken we in twee busjes naar de pier waar we bij een kiosk betalen voor de boottocht in de Walvisbaai en de 4X4 Desert tour. Het is een package deal volgens Andries, waarbij geen anderen dan onze groep mee kunnen. Als iedereen betaald heeft, stappen we weer in de busjes en rijden naar Walvisbaai, de belangrijkste havenstad van het land. Daar stoppen we eerst bij een grote groep Kleine flamingo’s. Iedereen maakt foto’s van de mooie vogels. Iets verderop zie ik een Hartlaubs meeuw en een eenzame Europese flamingo.

Dan rijden we naar de steiger waar onze boot na enige tijd aanmeert. Het is een catamaran met voldoende ruimte voor iedereen. We krijgen champagne en de veiligheid regels worden uitgelegd. Dan varen we weg over een gladde oceaan, op zoek naar Walvissen en Dolfijnen. Al snel klautert een Kaapse pelsrob aan boord. Een bemanningslid voert de Pelsrob vis, vissenkoppen lust die niet. Na geposeerd te hebben verdwijnt de Pelsrob weer. Nu landt er een Roze pelikaan aan boord en even later nog een. Door het tactisch plaatsnemen van het bemanningslid met visjes, klimmen de pelikanen bij reisgenoten op schoot tot hilariteit van de anderen.

We zien enkele Dolfijnen en heel erg veel Pelsrobben, op het land zitten er duizenden. Jammer genoeg spotten we geen Walvissen, wel enkele fraai gekleurde Kwallen. De lunch bestaat uit snacks en oesters. Beide heerlijk, de oesters vielen niet bij iedereen in de smaak, waardoor er veel overbleven voor de liefhebbers (mjam).

Als we weer aan wal zijn, stappen we in 4X4 auto’s voor de Desert tour door de Namib woestijn. De Namib woestijn is de enige ter wereld dat direct aan zee ligt. Ik dacht dat we vooral op zoek zouden gaan naar tekenen van leven in deze gigantische zandheuvels. Te meer omdat we al snel stopten en een van de chauffeurs een Woestijngekko ving in het zand. Echter daarna werd er alleen volgas door de woestijn gescheurd. We werden door elkaar geschud en de steile afdalingen zien er hachelijk uit. Een deel van de groep is blij dat er gestopt wordt voor een drankje en een snack. Ik fotografeer een kever (Woestijntoktokkie). Na onderling overleg besluiten we niet verder te scheuren maar -rustig- terug te gaan naar de busjes. De woestijn op zich is schitterend, immense zandduinen zo ver je kijkt en die zo uit de oceaan opkomen.

We zijn om 17.00 terug in het hotel. We doen even rustig aan en gaan om 19.15 uur in het hotel dineren. We eten nu van het buffet dat ook prima smaakt. We gaan bijtijds slapen.

Dag 8 - vrijdag 30 augustus; Swakopmund - Twyfelfontein
Ook nu weer om 6.15 opstaan, om 7.00 ontbijten en koffers op de gang en om 8.00 uur vertrekken we. Na een uur asfalt hobbelen we weer over een wasbord weg, tot een uur of half 10 dan stoppen we voor een kop koffie. Er staat een bordje met de volgende tekst: “Seniordag kom drink gratis koffie/tee en eet ’n sny koek”, maar dat zagen we te laat :-).

Na een plaspauze onderweg, komen we om 12.00 uur aan in het plaatsje Brandberg, daar kopen we bij de Spar onze lunch die we later op de dag in de bus opeten. We stoppen bij een markt van Herero vrouwen die geduldig poseren voor de fotografen. Ook een Himbavrouw laat zich portretteren. Andries geeft de vrouwen geld uit de fooienpot zodat we ze mogen fotograferen.

De volgende stop is om kwart voor 3 bij de Orgelpijpen, honderden  door de natuur gevormde rechtopstaande kolommen van basalt tot zo'n 4 meter hoog.

Na weer een half rijden stoppen we kort bij de Burnt mountain, een heuvel met een gestolde lavastroom aan de voet van een 12 kilometer lange vulkanische bergrug. Dan naar het Twyfelfontein Information Center, dat aan de buitenkant van oliedrums is gemaakt. Eerst lopen we naar de bron “Twyfelfontein” die zijn naam dankt aan het feit dat er niet altijd water uit komt (twijfelt). Er staat een ruïne van een verlaten huisje. Dan gaan we met een gids naar de eeuwenoude tekeningen van de San (Bosjesmannen). De meeste zijn in de rotsen gekerfd, maar er zijn er ook geschilderd. We moeten over rotsen klauteren om bij de diverse tekeningen te komen, op teenslippers een lastig traject.

Om half 6 komen we eindelijk aan in ons hotel Twyfelfontein Country Lodge. Onze kamers, 4 onder een rieten kap, liggen aan het einde van een pad in een super mooie omgeving. We trekken warmere kleren aan en gaan naar de bar voor een aperitief. Daarna gaan we naar het drukke restaurant en hebben een goede maaltijd van het buffet. Het restaurant is aan drie kanten open en het is er koud. We gaan vroeg slapen, het was een lange reis vandaag. 

Dag 9 - zaterdag 31 augustus; Twyfelfontein - Himbaland
Zelfde ritueel als gisteren, 6.15 opstaan, 7.00 koffers buiten en ontbijten en om 8.00 uur vertrekken. Het personeel zingt en danst voor ons als afscheid. De wegen blijven onveranderd, dus we krijgen weer een Namibische massage in de bus. We stoppen voor een plaspauze, om te tanken en een keer bij het Petrified forest (versteende bos). Hier liggen versteende bomen van ca. 260 miljoen jaar oud, ongeveer 40m lang en met een omtrek van 6m. Er groeit een speciale plant, de Welwitschia. Die kunnen erg oud worden zelfs meer dan 600 jaar. De Zuid-Afrikaanse naam van deze bijzondere plant is Tweeblaarkanniedood.

Als we bij ons hotel Rustig Toko Lodge aankomen, kunnen we als lunch tosti’s bestellen. Op de een of andere manier liep dat mis want het duurde bijna 2 uur voordat we geluncht hadden. De lodge is schitterend gelegen en er zitten veel vogels in de omgeving. Mijn vriend en ik kunnen er een aantal vastleggen voordat we naar het Himba dorp lopen.

In het dorp krijgen we uitvoerige informatie van Emanuelson, een Himba man. We schrikken van de regels die mannen en vrouwen nog steeds volgen in het dagelijkse leven. De Himba zijn oorspronkelijke nomaden die van hun vee leven. Deze groep woont echter al enkele jaren op dezelfde plek. In het dorp zijn alleen vrouwen en kinderen, de mannen zijn met het vee, koeien en geiten, op pad. Als ze tien jaar zijn worden bij zowel de jongens als de meisjes de twee voortanden in de onderkaak eruit geslagen met een stok en een steen, dit is een Himba traditie.

Meisjes dragen hun haar in twee vlechten over hun voorhoofd; in de puberteit vlechten ze hun haar in kleine staartjes die ingesmeerd worden met geitenvet en oker. Getrouwde vrouwen dragen daarbij nog een kleine kroon van geitenvel op hun hoofd. Huwbare Himba jongens zijn herkenbaar aan een gebogen staartje omhoog. Himba-vrouwen wassen zich nooit, ze smeren zich in met een mengsel van geitenvet, kruiden en oker. Door de oker krijgen de vrouwen de typische rode kleur. Het mengsel beschermt hen tegen de zon.

Na het maken van veel foto’s en het traditionele hand schudden (Moro, Perivi, Naua = hallo, hoe gaat het, met mij gaat het goed) en je naam noemen, lopen we terug naar de lodge. De rest van de middag lopen we over het terrein van de lodge om vogels en/of dieren te fotograferen. We kunnen een flink aantal verschillende soorten vogels schieten. We drinken een biertje/wijntje in de bar en gaan daarna douchen. Buiten achter de kamers staan kachels die gestookt worden om het douchewater te verwarmen.

’s Avonds om 19.00 uur worden we voor het diner verwacht. Het is in buffetvorm het vlees, kip en spek wordt buiten op een BBQ bereid. De salade en soep zijn prima en ook het vlees is goed. Er zijn ook een soort gebakken wormen, die ik probeer. Niet slecht maar ook niet zo lekker om nog een portie te nemen. We blijven nog wat natafelen en gaan om 22.00 uur slapen.

Dag 10 - zondag 1 september; Himbaland - Etosha
Ik sta om 6.30 op en ga met mijn vriend in de omgeving op zoek naar vogels en dieren. Daarna ontbijten, koffers buiten zetten en om 9.00 uur vertrekken we. Vandaag een korte rit, om 12.00 uur zijn we in ons hotel Toshari Lodge. We hebben een hele mooie kamer en ook de omgeving is mooi. Er wordt duidelijk veel gesproeid want het terrein is groen in tegenstelling tot de omgeving dat droog en dor is. Bij het hoofdgebouw met restaurant, bar en lobby scharrelt een Zebramangoeste rond. Die is als jong gevonden en opgevangen, het is niet bang voor mensen.

Na de lunch stappen we in de bus die ons brengt naar Jeeps bij de ingang van het Etosha NP, daarmee gaan we de optionele middag Game drive door het NP maken. Wat een belevenis was dat. We zien veel Springbokken, Spiesbokken Steppezebra’s, Giraffen, Struisvogels en heel veel Olifanten. Soms een paar bij elkaar maar vaker in een grote groep. Als een olifant bij een drinkplaats staat, duldt die geen andere dieren bij het water. Je ziet de andere dieren vol ontzag op afstand wachten tot ze ook kunnen drinken. Maar hoogtepunt was een Leeuw met 4 Leeuwinnen die in de schaduw van een struik lui doezelen met een dode Giraffe (hun prooi) op enkele meters afstand. We blijven er lang staan, opeens loopt een van de Leeuwinnen naar de prooi, begint te eten om daarna weer bij de anderen te gaan liggen. Als we stilstaan om foto’s te maken van de zoogdieren, zitten er meestal ook vogels in de buurt.

Op weg naar de uitgang van het NP, stoppen we bij een drinkplaats. We zien daar Giraffen, Zadeljakhalzen en Koritrappen, Afrika’s zwaarste (11 - 19kg) vliegende vogel. Als we goed kijken zien we midden op de vlakte 2 Leeuwen liggen en ook verderop op verschillende plaatsen zien we Leeuwen. Dan komen er 3 Giraffen aanlopen waarvan er een apart de vlakte oversteekt. Direct staan er enkele leeuwen op en achtervolgen de Giraffe. Wat een sensatie, we kijken gefascineerd toe en zien hoe de Giraffe dit keer ontsnapt. Dan rijden we weg want we moeten eigenlijk voor 18.00 uur het NP uit zijn. We rijden flink door, het is inmiddels behoorlijk fris in de open Jeep.

We stappen over in de bus die ons in een half uur terugbrengt naar de lodge. Het eten is weer prima, op de braai veel verschillende soorten vlees (Koedoe, Springbok, Spiesbok en Zebra). We gaan bijtijds slapen want we moeten vroeg op.

Dag 11 - maandag 2 september; Etosha 
Om 5.15 staan we op, snel ontbijten en en om 6.30 uur vertrekken we met de bus die ons naar de Jeeps brengt voor de optionele Game drive. Net als gistermiddag gaat iedereen mee, behalve Andries. Om 7.00 uur stappen we in de Jeeps, de zon komt net op. Ook nu zien we veel Giraffen, Grote koedoes, Springbokken, Spiesbokken, Steppezebra’s, Struisvogels en heel veel Olifanten. Vandaag liep er een Zwarte neushoorn vlak langs de Jeep. Machtig mooi gezicht, het dier stak de gravelweg over tussen de Jeeps door. Later zien we er ook een bij een waterpoel, wachtend tot de Olifanten weg gaan. Tevens zagen we een groep Zwartkopimpala’s en verschillende soorten vogels waarvan de Vechtarend mooi dichtbij in een boom zat.

We hebben geluncht in een restaurant in het Halali camp, waar ook een kampeersite is. Daarna weer op safari, heel mooi was een grote groep Olifanten met een aantal kleintjes die in een waterpoel zaten. Op een moment liep de groep weg en een van de kleintjes ging op de grond rollen in het stof. De grote olifanten begonnen met hun slurf het stof over zichzelf te gooien. Daarna liepen ze door en staken tussen de auto’s de weg over. Later zagen we een Leeuw en Leeuwin lopen, de Leeuwin ging uit het zicht onder een struik liggen, het mannetje bleef voor de struik liggen.

Terug naar de uitgang zagen we drie Olifanten die helemaal wit zagen van het kalkzand stof. Het hele NP lijkt op een winterlandschap door het witte stof dat overal op zit. Ook vanavond is het buffet weer lekker en hebben we goed gegeten. Na de maaltijd blijft een kleine groep zitten, we kletsen en drinken nog wat. We gaan voor ons doen laat slapen, maar we hoeven ons morgenochtend niet te haasten.

Dag 12 - dinsdag 3 september; Etosha - Waterberg Plateau
Vandaag staan we laat op, om 8.00 gaan we ontbijten en staan de koffers buiten, om 9.00 uur vertrekken we. In het plaatsje Outjo stoppen we voor koffie en gebak. Als we buiten staan komen jongens en meisjes met koopwaar naar ons toe. Enkelen van ons steken de straat over om bij een vrouw in traditionele kleding te kijken. We mogen alleen foto’s van haar maken als we betalen. Door de manier waarop ze dit zei, had niemand daar nog behoefte aan.

Daarna rijden we door om een klein uur later te stoppen in Otjiwarongo waar we bij de Spar broodjes en drinken kopen. Het grootste gedeelte rijden we over asfaltwegen, behalve het laatste stuk naar ons hotel NWR Waterberg Camp, waar we rond een uur of één aankomen. We kunnen hier twee optionele excursies maken, een Game drive in het Waterberg NP of met een gids een wandeling maken naar de top van het Waterberg plateau. Vijf reisgenoten maken de wandeling en vijf anderen boeken de Game drive. Wij besluiten op het camp te blijven.

Het is een behoorlijk stuk lopen naar onze kamer waarvan er steeds twee in een huisje zijn. Het verblijf is eenvoudig maar alles wat je nodig hebt is aanwezig. We eten onze onderweg gekochte lunch buiten voor het huisje op en dan gaan de dames naar het restaurant om wat te drinken en mijn vriend en ik gaan met de camera over het camp wandelen. Het restaurant annex bar ligt halverwege de weg naar de uitgang en receptie. Onderweg komen we een aantal Knobbelzwijnen tegen en een groep Kaapse bavianen. We zien diverse mooie vogels. N

a een tijdje gaan we bij de dames zitten en bestellen een biertje, het was best warm om te wandelen. Na een poosje komen nog enkele reisgenoten bij ons zitten, gezellig. Degenen die de wandeling hebben gemaakt vertellen over het mooie uitzicht vanaf het Waterberg plateau. Dan gaan we terug naar de kamer, koffers goed inpakken en kleding voor NL apart leggen.

Ook vanavond is het diner in buffetvorm, het smaakte prima. De deelnemers aan de Game drive zijn direct met de bus bij het restaurant afgezet. Zij hadden onder andere Buffels gezien. Na het eten gaan we met de bus terug naar de huisjes. Daar aangekomen neemt Jan het woord en met een leuke speech bedankt hij zowel Andries als Edison voor hun voortreffelijke werk en overhandigt de enveloppen met inhoud. Dan naar de kamer, naar bed want we moeten morgen vroeg op.

Dag 13 - woensdag 4 september; Waterberg Plateau - Windhoek
We staan om 5.45 uur op, wassen en aankleden en we stoppen de laatste dingen in de koffers. Na het ontbijt leveren we de koffers af bij de bus en dan rijden we naar Windhoek. Eerst over de gravel road voor onze laatste Namibische massage, daarna comfortabel over asfalt wegen. We stoppen in Okahandja, waar we koffie drinken. Aan de overkant is een grote souvenir markt, maar er was geen animo voor in ons gezelschap.

Dan door naar Windhoek waar we langs diverse gebouwen rijden, vooral van de overheid. Andries geeft uitgebreid info over het een en ander. Rond 12.00 uur stoppen we bij de Duitse Christuskirche. We gaan binnen kijken en nemen daarna afscheid van Andries. Zijn oorspronkelijke vlucht naar huis (Stellenbosch, ZA) later op de dag is gecanceld en het enige alternatief is een vroegere vlucht waardoor hij ons niet naar de luchthaven kan begeleiden. Maar Edison weet wat er gedaan moet worden.

We steken de straat over naar het Independence Memorial Museum, een groot gebouw dat door China cadeau is gedaan. Boven de trappen staat het standbeeld van Dr. Sam Nujoma, de eerste president van het onafhankelijke Namibië. We gaan met de glazen lift naar boven en lopen door de zalen met de geschiedenis van Namibië. Dan naar de bar een etage hoger. Daar is een balkon met een mooi uitzicht over de stad. Als we daar staan en foto’s maken wordt er verteld dat we er alleen mogen komen als we eerst wat gebruiken. We besluiten weer naar beneden te gaan en ik maak nog foto’s van het Duitse fort, Alte feste.

Daarna rijden we naar het centrum van de stad, naar de winkelstraat van Windhoek. We moeten wennen aan het vele verkeer. We gaan een winkel mall in en bestellen bij een restaurant een lunch en blijven er een uur zitten. Edison staat op het afgesproken tijdstip met de bus in de drukke straat. We stappen snel in en rijden naar de luchthaven. Er staat een lange rij bij de incheck balie, als we eindelijk ingecheckt zijn, zijn we snel door de security en de douane. We lopen wat rond, kopen een drankje en wachten tot we mogen instappen.

Als onze gate open gaat, moeten we twee rijen maken, een voor dames en een voor heren. We ondergaan een strenge controle waarbij veel reizigers gefouilleerd worden. Dan lopen we naar het vliegtuig, gaan aan boord en stijgen op tijd op. Om ca. 19.30 uur landen we in Luanda, Angola. We krijgen weer een nieuwe crew en er stappen veel mensen in. Het vliegtuig is nu vol. We stijgen op en vliegen naar NL. De verzorging, maaltijden en drinken aan boord is prima. Ik kijk naar een film en luister naar mijn muziek. Ik probeer wat te slapen maar wordt vaak wakker. We hebben enkele keren wat turbulentie onderweg gehad, maar geen heftige.

Dag 14 - donderdag 5 september; Amsterdam
Om 6.50 uur landen we op Schiphol, gelukkig niet op de Polderbaan zodat we snel bij de gate zijn. Ook hier lange rijen bij de security, de iris scanners worden niet gebruikt en we moeten dus ons paspoort aan de Marechaussee tonen. Dan naar de bagageband waar onze koffers vlug aankomen. We nemen afscheid van onze reisgenoten en worden buiten al opgewacht, we rijden net voor de spits naar huis.

Conclusie

We hebben weer een prachtige reis achter de rug, echt een aanrader. Wat is de natuur van Namibië mooi en afwisselend, maar ook erg droog door het gebrek aan regen de afgelopen jaren. De Game drives waren schitterend met Etosha NP als hoogtepunt, we hebben veel dieren en vogels gezien. Maar ook Walvis baai, Sossusvlei en Dodevlei waren het bezoeken meer dan waard.

Alle hotels voldeden aan onze verwachtingen en we hebben steeds lekker gegeten ook de wijn was elke keer prima. Hoewel de meeste wegen onverhard zijn en we behoorlijk door elkaar geschud zijn, vond ik dat geen probleem. De bus, speciaal uitgerust voor dit soort wegen, voldeed goed en Edison verstaat zijn metier goed. Onderweg zijn weinig tot geen steden/dorpen en wordt er dus vaak bij een benzinestation met winkels gestopt.

Andries de gids heeft zijn taak erg goed uitgevoerd en zijn Zuid-Afrikaans is goed te verstaan/begrijpen. Elke dag in de bus behandelde hij een onderwerp over Namibië zoals de gezondheidszorg of het onderwijssysteem. Edison heeft ons voortreffelijk vervoerd. 

Wat erg fijn is, is dat je overal kunt pinnen met de bankpas, daardoor hoefden we niet steeds een ATM op te zoeken. De reisgenoten waren gezellig en sympathiek. Benieuwd naar meer foto’s kijk dan op mijn web site www.berenddehaan.nl.

TIPS: neem een donsjack en joggingbroek mee voor ’s morgens vroeg of laat in de middag tijdens de Game drives in de open Jeeps. Het is dan koud! Koop bij een bouwmarkt een mondmaskertje, tijdens de Game drives is het heel erg stoffig en zeker bij tegenliggers zit je stof te happen.