Parel van de Indische Oceaan

Sri Lanka

21-daagse privé rondreis Schatten van Ceylon

(38 stemmen)

C. Beijer

Reisdatum: 03-02-2016 t/m 23-02-2016

3 en 4 februari 2016, Ulft – Düsseldorf – Dubai – Colombo - Negombo
Marco brengt ons om 10 uur ’s ochtends naar Emmerich waar we de trein naar Düsseldorf Airport nemen. Op het vliegveld vinden we al snel Marcel en Dita en gezamenlijk checken we in. Het lukt Coen gelukkig om een stoel met beenruimte te bemachtigen, een hele zorg minder. Na een zeer prettige vlucht met Emirates in een Airbus 380 (een wel heel groot vliegtuig!!) komen we aan in Dubai. Een mooi vliegveld, waar we maar weinig tijd hebben om over te stappen, dus we lopen snel door om onze vlucht te halen. Een Boeing 777-300 dit keer, iets minder comfortabel helaas, maar nog altijd beter met Emirates dan met menig andere maatschappij. In Colombo ontmoeten we onze chauffeur en gids voor de komende weken, Deeptha Perera. Hij brengt ons naar het Camelot Beach Hotel in Negombo, enkele kilometers ten noorden van Colombo. Onze kamers zijn nog niet klaar, dus kiezen we ervoor genoegen te nemen met wat minder nieuwe kamers, omdat we anders enkele uren moeten wachten. We zijn ondertussen erg moe, we zijn al bijna 30 uur wakker. De wat oudere kamers blijken prima in orde te zijn met een geweldig uitzicht over de mooie tuinen van het hotel, de zwembaden en de Indische oceaan. Hier houden we het wel een paar dagen vol. Even een dutje doen en dan lekker lunchen. De middag brengen we verder door bij het zwembad. Heerlijk genieten. Het avondeten in het hotel blijkt een heerlijk buffet te zijn en ook daar genieten we lekker van. Vroeg naar bed om de rest van de reis eruit te slapen.

5 februari 2016, Negombo
Na een prima ontbijt haalt Deeptha ons op voor een korte rondrit door het vissersdorpje Negombo. We brengen een bezoek aan een leuke vismarkt. Daarna gaan we langs bij een bedrijf waar vis gedroogd wordt. De vis in gedroogde vorm kan maanden bewaard worden. De vis gaat eerst in een vat met zout, waarna deze te drogen gelegd wordt in de zon. Dieren raken de vis niet aan, omdat deze zo ontzettend zout geworden is, dus dat is geen probleem. Hoewel er duizenden vissen te drogen liggen, valt de lucht reuze mee. Vervolgens maken we een schitterende safari per boot over de Ma Oya rivier. We varen er naartoe over het Dutch kanaal. Nederlanders en hun waterwerken, hahaha. Negombo was voor de Portugese en Nederlandse kolonialen een ideale opslag- en exporthaven voor kaneel. Aanvankelijk gebruikten ze de in het wild groeiende planten uit het oerwoud, pas later begonnen ze met een systematische aanplant. In het achterland ontstond een kanaal voor het vervoer van al dat kaneel, het Dutch Canal, later Hamilton Canal (de Britten namen Sri Lanka van ons over). Voor de binnenvaart worden de kanalen nu niet meer gebruikt, maar voor tochten langs kokospalmbosjes, weelderige tuintjes, moerassige weiden en een rijke vogelwereld des te meer. We genieten met volle teugen van het heerlijk weer en de prachtige omgeving. We varen over de Negombo lagune en bereiken het bij ornithologen zeer geliefde vogelrijke moeraslandschap Muthurajawela Marsh. De vele vogels met prachtige kleuren laten zich goed fotograferen. King fishers, bee eaters, allerlei watervogels en zelfs een visarend die voor onze neus een vis vangt. Onze gids weet de vogels probleemloos te vinden en van de meeste weet hij zelf de Nederlandse naam.

Terug in het hotel genieten we weer van het prachtige zwembad. Wat een heerlijk oord is dit. Door het management van het hotel worden we uitgenodigd voor een cocktail party op het dakterras. Heerlijke cocktails worden ons geserveerd vergezeld van verrukkelijke hapjes. Ondertussen krijgen we een presentatie betreffende het hotel en de voorzieningen en van de excursiemogelijkheden in de omgeving. De cocktails zakken me meteen in de benen, dus misschien is het handig om wat te gaan eten. Dat doen we dan ook en dit keer krijgen we een heerlijke vismaaltijd. Na de maaltijd drinken we koffie op een plateau midden in het zwembad. De temperatuur is hier zowel overdag als ’s nachts heerlijk.

6 februari 2016, Negombo – Colombo – Negombo
Om negen uur, na een eenvoudig ontbijtje haalt Deeptha ons op voor een bezoek aan Colombo. Onderweg er naartoe bezoeken we een hindoe tempel. Het lijkt wel een kermis, zo druk en fleurig. We vervolgen de reis naar Colombo waar we allereerst de Nederlandse Hervormde kerk Wolfendhal bezoeken. Het is grappig zoals de beheerder ons de grafstenen op de vloer uit wil leggen, terwijl wij het natuurlijk allemaal gewoon kunnen lezen en begrijpen. Wij vertellen hem dit ook maar hij blijft stug volhouden.  Op het Onafhankelijkheidsplein bezoeken we de Bandaranagake Conference Hal, een cadeautje van China waarna we naar het Dutch Hospital Shopping Precinct gaan. Daar lopen we wat rond, drinken wat en kopen een zonnebril voor Dita. Haar andere zonnebril liet ze in de Negombo lagune vallen. In de middag vermaken we ons wederom bij het zwembad.

7 februari 2016, Negombo – Anuradhapura
Om een uur of negen vertrekken we en verlaten we dit prettige oord om naar Anaradhapura te gaan. Deze stad is duizend jaar lang de zetel geweest van Singalese koningsdynastieën. De stad werd vaak verwoest en weer opgebouwd. Geen enkel gebouw bevindt zich nog in de oorspronkelijke staat. Na een mooie rit komen we aan in Palm Garden Village Hotel. Wow…..wat een geweldig mooi hotel en wat een magnifieke tuin er omheen. Het zwembad ziet er ook zeer aanlokkelijk uit. Buiten de tuinen ligt een prachtig meer waar, naar zeggen, ’s avonds wel eens olifanten komen drinken. Dat gaan we vanavond zeker bekijken. Maar eerst gaan we genieten van het prachtige zwembad. Ook wandelen we door de prachtige tuin. Het is allemaal fantastisch aangelegd en onderhouden. In de tuin lopen apen rond en heel veel grond eekhoorntjes. Na het zwemmen en voor het eten gaan we naar het meer in de hoop daar olifanten te zien. Helaas hebben ze vanavond blijkbaar geen dorst, we zien er niet een. Wel apen en heel veel vogels. Het uitzicht over het meer is adembenemend mooi. We eten in het hotel, een heerlijk buffet.

8 februari 2016, Anuradhapura – Sigiriya/Dambulla
Na een smakelijk ontbijt vertrekken we om een aantal bezienswaardigheden in de omgeving te bezoeken. Veelal stupa’s en tempels. Overal moeten de schouders en knieën bedekt zijn, schoenen uit en hoeden en petten af. Onze verwende voeten zijn niet gewend aan steentjes en de grond is ook erg heet. Van schaduw naar schaduw springen dan maar. We zien overblijfselen van een rijk verleden. Paleisruïnes, tempels, stupa’s, en de heilige Sri Maha Bodhi-boom, een rechtstreekse afstammeling van de boom waaronder Boeda zijn verlichting onderging. Deze boom is nog altijd een belangrijk bedevaartsoord.

In de middag rijden we via een schitterende route met veel moerasgronden naar Sigiriya/Dambulla. We zien weer allerlei vogels, veel rijstvelden en dorpjes. We logeren in Hotel Thilanka Dambulla. Net als de andere hotels waar we waren een Resort en Spa. “A garden of pleasures, a haven of peace”. En zo ziet het er ook uit. Het is zo mogelijk nog mooier dan het vorige hotel en ook hier is de tuin fantastisch. Vanuit onze kamer zien we allerlei vogels en weer heel veel eekhoorntjes, we noemen ze chipmunks. Ze zijn schattig maar zitten nog geen seconde stil, erg lastig om vast te leggen op de gevoelige plaat.

9 februari 2016, Sigiriya/Dambulla
Na het heerlijke ontbijt gaan we naar de oude koningsstad Polonnaruwa met de vele fraaie tempels en uit rots gehakte Boeddhabeelden. Polonnaruwa werd in de 13e eeuw verlaten en werd helemaal door het oerwoud overwoekerd. Unesco heeft er veel geld in gestoken om één en ander gerestaureerd te krijgen. Dat is deels gelukt en deels moet het nog gebeuren. Ook hier moeten we zonder schoenen en hoofddeksels de boel bezichtigen.

Tegen de avond, als het al wat koeler is geworden, gaan we naar Sigiriya om de leeuwenrots te beklimmen. Bovenop de rots bouwde koning Kassapa zijn paleis en daar zijn ook de fresco’s van de wolkenmeisjes te bewonderen. Moord en doodslag waren altijd al een beproefd middel om de troonopvolging te beïnvloeden. Nergens anders ter wereld echter ontstond ten gevolge van een zwaar misdrijf zo’n origineel bouwwerk als het paleiscomplex van Sigiriya. De bouwer, Kassapa I (478-497 n.C.) vermoorde zijn vader Dhatusena omdat deze hem rijkdommen noch troonopvolging kon toezeggen. De rechtmatige troonopvolger Mogellana, vluchtte ontsteld in ballingschap naar India. Kassapa durfde niet vanuit Anuradhapura te regeren en liet op de loodrecht oprijzende rode rots van Sigiriya (de Leeuwenbek) zijn burcht bouwen. 18 jaar kon hij hier genieten, totdat halfbroer Mogellana, vergezeld van een Indiaas leger, hem dwong zich over te geven. Daarop pleegde hij zelfmoord met een dolk. Mogellana liet het paleis slopen en stond de rots met haar grotten af aan monniken. Hij ging vanuit Anuradhapura regeren. Het totale complex staat op de Unesco werelderfgoedlijst. De klim naar boven is zwaar en erg warm, maar zeer zeker de moeite waard. We hebben een gids gekregen die helemaal gespecialiseerd is in dit complex en ons alle ins en outs weet te vertellen. Het uitzicht is adembenemend mooi. We beklimmen alle 1236 treden en lopen boven nog een poos rond om het uitzicht langs alle kanten in ons op te kunnen nemen. Moe maar voldaan zitten we ’s avonds weer in ons hotel en genieten weer van een heerlijk buffet.

10 februari 2016, Sigiriya/Dambulla
In de ochtend maken we een wandeling door het dorpje Kalapuraya, waar we kennis maken met de lokale bevolking en haar gebruiken. Een tweetal dames geven ons een soort kookles. Ze maken een heerlijk lokaal ontbijt voor ons klaar en we drinken een lekker bakje thee. Daarna bezoeken we een schooltje waar peutertjes van drie jaar les krijgen in Singalees, Tamil en Engels. Ze bekijken ons met grote ogen.

In de middag, als het weer wat koeler is geworden, maken we een jeepsafari in een nabij gelegen natuurgebied. Er leven hier wilde olifanten!! Staande in de jeeps, Marcel heeft nog geen minuut gewoon gezeten, turen we in de rondte om olifanten te spotten, wat uiteindelijk ook lukt. Het is een prachtig gebied, maar wij zijn niet de enigen die hier rondrijden. Elke olifant wordt omringd door tientallen jeeps. De olifanten negeren ons totaal. Als we het gebied weer verlaten en via de openbare weg terug rijden naar de ingang, zien we nog veel meer olifanten. Ze hebben blijkbaar in grote getalen het natuurgebied verlaten en lopen gewoon langs de openbare weg. ’s Avonds eten we weer in het hotel, wederom een heerlijk buffet met lekkere toetjes.

11 februari 2016, Sigiriya/Dambulla – Matale – Kandy
Niet ver van ons hotel vandaan zijn de rotstempels van Dambulla. De gouden Boeddha hebben we al diverse keren gezien als we de tempel passeerden, maar nu gaan we de tempel ook bezoeken. We hebben geluk, vandaag is blijkbaar een bijzondere dag en we hoeven geen entree te betalen. Dat komt goed uit, want het lukt maar niet om geld te pinnen. Er is blijkbaar een storing waardoor buitenlanders niet kunnen pinnen. Deeptha pinde zelfs geld van zijn eigen rekening voor het geval we tekort gaan komen. Tot nu toe is het niet nodig, maar je weet maar nooit zei hij. We beklimmen de vele treden om het ruim 2000 jaar oude klooster te bereiken. Ook dit klooster staat op de Unesco werelderfgoedlijst. We klimmen over kale rotsen en via trappen. Het uitzicht op de vlakte en het bergland compenseert de vermoeiende beklimming. Hier lag vermoedelijk de plaats waar koning Vattagamani zich na zijn vlucht voor binnendringende Tamils van 103 tot 89 v.C. verborgen hield. We bezoeken de diverse grotten waar in totaal zo’n 150 Boeddhabeelden te vinden zijn. Ook hier lopen we weer rond op blote voeten en zonder hoofddeksel en netjes met bedekte knietjes en schouders.

Nadat we weer veilig beneden zijn aangeland gaat het verder, nu naar een Hindoe tempel die op het middelpunt van Sri Lanka ligt. Deze staat eigenlijk niet in ons programma, maar Deeptha is van mening dat we de tempel echt moeten zien. We zijn hem er dankbaar voor want het is een klein pareltje gelegen in een hele rustige omgeving. Boven de tempel cirkelen wat roofvogels rond. Het is hier prachtig. We bezoeken een specerijentuin waar we uitleg krijgen over de verschillende planten en de (geneeskrachtige) producten die daarvan gemaakt kunnen worden. Marcel krijgt een massage waar hij zichtbaar van geniet een zeer relaxed van wordt. We rijden verder en komen aan in Kandy bij ons rustieke hotel Suisse. Rustiek? Zeg maar gewoon oud. Het ziet er allemaal prachtig, hoewel wat vervallen, uit. Het hotel ligt aan het meer van Kandy, maar wij hebben er helaas geen zicht op. Lunch in de hoteltuin is lekker en rustig.

Na de lunch brengt Deeptha ons naar een gem-onstratie (demonstratie gems). We krijgen een film te zien over het winnen van de stenen en worden daarna uiteraard door de werkplaats en toonzaal geleid. Noch Dita, noch ik zijn echter erg geïnteresseerd in het kopen van edelstenen. Daarna gaan we naar een voorstelling van de Kandy vuurdansers. Er worden een tiental traditionele dansen voor ons opgevoerd en er wordt muziek gemaakt. Het programma wordt afgesloten met het dansen over vuur. Emile Ratelband? eat your heart out. Deze vuurdansers zijn zo’n belangrijk onderdeel van de cultuur in Sri Lanka dat ze op de achterkant van alle bakbiljetten staan. In het hotel worden we getrakteerd op een geweldig lekker buffet.

12 februari 2016, Kandy
Vandaag staan de beroemde botanische tuinen op het programma. De Royal Botanic Gardens werden al in de 19e eeuw in de Engelse koloniale tijd aangelegd. Het zijn prachtig, mooi aangelegde en onderhouden tuinen. We genieten van de vele orchideeën, varens, aloë vera, een laan van koningspalmen, het meer en de kruidentuin. Bijzonder mooi is het grote aantal bomen uit de hele wereld. Enorme bamboebossen gedijen hier goed en notabelen uit de hele wereld hebben hier herdenkingsbomen geplant. Er staan prachtige bomen bij en in een deel van de hoge bomen zitten, of liever gezegd hangen, duizenden vliegende honden. Zeer indrukwekkend allemaal. We genieten weer allemaal en laten al dit moois op ons inwerken. Bij de uitgang staat Deeptha alweer op ons te wachten.

Tegen de avond gaan we weer op pad om een bezoek te brengen aan de Tempel van de Tand (Dalada Maligawa). Door een gracht wordt de tempel van de stad gescheiden gehouden. Twee manshoge muren beschermen het complex verder. De onderste muur symboliseert de golfslag en de bovenste muur samenpakkende wolken. Koning Vimaladharmasuriya benoemde Kandy in 1593 tot hoofdstad. Hij trouwde met een katholieke vrouw maar bleef de boeddhistische tradities trouw. Hij liet de tempel voor de Heilige Tand bouwen, het symbool van de rechtmatige heerser van het land. Tot 1815 zouden zeven andere koningen hem volgen. De bewaarplaats van de tand is een klein gebouw uit de 18e eeuw, van twee verdiepingen. Op de bovenverdieping wordt Boeddha’s bovenste linkerhoektand bewaard. De tand zelf krijgen we niet te zien, maar wel de deur waarachter de kist staat, waarin een kist zit, waarin een kist zit, waarin een kist zit, waarin een kist zit, waarin een kist zit, waarin een kistje zit, waar de tand in zit, dus……. De tand zelf is slechts eens in de zeven jaar te zien en dan alleen nog via een raam. Het is maar weer goed dat we weer een fantastische gids meegekregen hebben, anders hadden we er niets van begrepen. Ook hier moeten we overigens hoed en pet afzetten en de schoenen achterlaten. Voor veel boeddhisten is dit een erg belangrijke plek.

13 februari 2016, Kandy – Nuwara Eliya – Bandarawela/Haputale
Vandaag rijden we door een gebied met prachtige theeplantages richting het koloniale stadje Nuwara Eliya op een hoogte van 1900 meter. De route die we afleggen is adembenemend mooi en we zien vele theepluksters aan het werk. We bezoeken de theefabriek van Glenloch waar we een rondleiding krijgen en het proces van thee maken wordt uitgelegd. Uiteraard drinken we er een kopje thee en kopen we ook thee. Wat er allemaal bij komt kijken om een zakje thee te produceren. Daar denk je niet bij na als je je theezakje in het hete water dompelt. Na dit zeer interessante bezoek worden we door Deeptha naar het station gebracht voor een ritje met de trein. Het is erg druk in de trein het kost enige moeite om zitplaatsen te bemachtigen, maar met wat ouderwets duw en trekwerk, lukt het ons allemaal. De rit is spectaculair. De deuren van de trein staan gewoon open en Marcel geniet er zichtbaar van om in de deuropening te staan en foto’s te maken. We rijden door een prachtig berglandschap, de hellingen gevuld met theestruiken. We passeren kleine stationnetjes en rijden door kleine dorpjes. De uitzichten zijn schitterend en de natuur is prachtig. In Bandarawela staat Deeptha ons weer op te wachten en zijn gezicht klaart helemaal op als hij ons ziet. Wij zijn ook blij hem weer te zien en niet alleen omdat hij al onze bagage bij zich heeft. Ons hotel in Bandarawela, genaamd Bandarawela, ziet er koloniaal uit en is uitermate rustiek. Hier en daar wat achterstallig onderhoud, maar het ziet er verder prachtig uit met mooi donker meubilair. Het doet een beetje denken aan Fawlty Towers. Ook de binnentuinen zien er mooi uit. Het sanitair is allemaal wat minder, de douchekop komt Coen tot aan zijn borst, dat wordt gebukt douchen. Hier komen we de eerste groepsreis tegen van deze reis. Verder zagen we alleen privé rondreizende toeristen. De groep is helemaal verbaasd dat onze groep slechts uit vier personen bestaat. Het bevalt ons prima om met z’n vieren in een busje door dit prachtige land te rijden. Het is hier overigens koel, veel koeler dan op de andere plaatsen waar we waren, maar we zitten hier dan ook een stuk hoger.

14 februari 2016, Bandarawela/Haputale – Ella - Tissamaharama
Vandaag mogen we uitslapen. Pas om tien uur vertrekken we en rijden via een prachtige route de bergen weer uit. We zien watervallen en vele theeplantages. De uitzichten onderweg zijn weer adembenemend mooi. Regelmatig stoppen we voor wat foto’s. Deeptha stopt af en toe ook om wat fruit voor ons te kopen. Met name fruit wat wij niet kennen zoals jackfruit en woodapples. Ook trakteert hij ons af en toe op een kokosnoot waaruit we het vocht met een rietje drinken, heerlijk dorstlessend. Hij zorgt goed voor ons. Aangekomen in Tissamaharama komen we aan in Hotel Okrin. We vermaken ons de rest van de middag bij het zwembad en hebben ’s avonds een Valentijns diner.

15 februari 2016, Tissamaharama
Vandaag moeten we hééééééél vroeg opstaan, om vier uur ’s nachts gaat de wekker. We krijgen een ontbijtbox mee. We gaan een safari maken en wel in Sri Lankas grootste nationale park, Yala National Park. In grote jeeps gezeten, tot groot verdriet van Marcel zit er een dak op de jeep en kan hij er niet staan zoals in het andere nationale park dat we eerder bezochten, rijden we door een mooi landschap. We vergapen ons aan de mooie vogels, olifanten, sambarherten, gevlekte herten, waterbuffels, krokodillen, varanen, mangoesten een enkel wild zwijn en pauwen, vooral heel veel pauwen. Het landschap in het park is zeer gevarieerd. We zien duinenrijen en lagunen, begroeid met mangroven, een paradijs voor watervogels. We zien open park landschappen, begroeid met gras, doornstruiken en hier en daar wat bomen. Een mooi gebied voor olifanten. Terug in het hotel doen we een middagdutje en gaan daarna naar het zwembad.

16 februari 2016, Tissamaharama – Galle – Koggala
Langs de prachtige zuidkust van Sri Lanka met stille palmstranden en prachtige baaien rijden we in de richting van onze laatste verblijfplaats in dit mooie land, Koggala. Maar eerst bezoeken we een opvangplaats voor schildpadden en een schildpaddenbroedplaats. We krijgen een rondleiding en zien de verschillende soorten schildpadden. Zodra de dieren eraan toe zijn, zullen ze weer vrijgelaten worden in de Indische Oceaan. In Galle bezoeken we het Nederlandse fort. De muren van dit fort hebben het oude centrum van Galle beschermd tegen de gevolgen van de tsunami in 2004. De hoge eeuwenoude vestingmuren met hun negen bastions aan zeezijde en drie bastions aan landzijde, boden bescherming. De Hollanders bouwden het, nadat ze in 1640 het Portugese fort hadden veroverd. Binnen de muren bouwden ze een nederzetting met een rechthoekig stratennet. We lopen rond door de oude straatjes, klimmen op de muren en genieten van het uitzicht.

We komen aan in Koggala in The Long Beach Hotel. Alle kamers hebben oceaanzicht. Het hotel ligt prachtig aan een geweldig mooi wit zandstrand. Er zijn enkele zwembaden bij het hotel en in de tuin staan een heleboel ligstoelen. Het uitzicht vanuit alle kamers is prachtig. Hier gaan we onze laatste week in Sri Lanka doorbrengen. We lopen langs het strand en genieten van het uitzicht. We eten in het hotel, een buffet, en gaan vroeg naar bed, want morgen moeten we weer héééééél vroeg op, weer om vier uur.

17 februari 2016, Koggala – whale watch
Om vier uur gaat de wekker. Met een ontbijtbox onder de arm stappen we bij Deeptha in de auto. We gaan whale watchen vandaag. Er is ons gezegd dat als we vandaag niks zien, we morgen gratis nog eens mee mogen. Dit is ongeveer een garantie dat we wat gaan zien. We stappen als eerste aan boord van een mooie boot. Ongeveer een half uur later komen er een boel Chinezen bij en er blijven maar Chinezen bij komen. Rond zeven uur is de boot vol en is de zon ook op. We gaan op pad. Na een kwartiertje varen zien we de eerste dolfijnen. Een hele groep zwemt voor de boot uit. Het fotograferen is wat moeilijk, je ziet ze, je ziet ze niet, je ziet ze en ze zijn weer verdwenen. Het brengt een zekere spanning met zich mee. Ondertussen zijn een heleboel Chinezen zeeziek. Overal zie je groene Chinezen met een zakje voor het gezicht. De Chinezen die niet groen zijn, slapen. Waarom gaan ze mee op zo’n tocht? Na nog een half uur verder gevaren te hebben zien we ze…..walvissen. Volgens de bemanning van de boot zijn het blauwe vinvissen. Wow….wat zijn die groot zeg. En we zien steeds maar een klein stukje, fonteintje van uitademing - rug – vin – rug – vin - staart – weg. Toch lukt het om stukjes op de foto te krijgen. Ondertussen zijn ongeveer alle Chinezen aan boord zeeziek. De bemanning heeft het er maar druk mee. Chinezen zijn helemaal niet geel, ze zijn groen!!!

Terug in ons hotel nemen we afscheid van onze uitstekende chauffeur, gids, steun en toeverlaat Deeptha. We zullen hem missen. We hebben en afscheidsbrief voor hem geschreven en er een flinke fooi bijgedaan. We maken snel nog wat foto’s van ons groepje inclusief Deeptha. We lunchen in een restaurant verderop aan het strand. In de tuin daar staat een vliegtuig. Het ligt naast een luchtmachtbasis. We maken een mooie strandwandeling en lopen met de voetjes in het water.

18 februari 2016, Koggala
Vandaag hebben we niets op het programma staan. We gaan lekker in de tuin liggen met een boek en kijken uit over de oceaan. Voor de lunch gaan we het strand weer op en lopen de andere kant op. We komen uit bij een vijf sterren hotel en gebruiken daar de lunch. Wij gaan terug met een tuk tuk want het begint ineens heeeeel hard te regenen. De bui is gelukkig snel voorbij. De rest van de dag brengen we lezend door. Lekker een beetje uitrusten.

19 februari 2016, Koggala
Vlakbij ons hotel ligt een meer en ons is aangeraden daar een tochtje omheen te maken met een tuk tuk. De tuk tuk chauffeurs hebben er een leuke excursie van gemaakt en wijzen onderweg allerlei planten aan, laten ons dingen proeven en ruiken en wijzen allerlei vogels aan. Ook wordt ons gewezen op huizen van buitenlanders: “German people house”, of “England people house”. We bezoeken een kleine kruidentuin waar ons voorgedaan wordt hoe kaneel wordt gewonnen (gesneden eigenlijk) en verwerkt. Ook gaan we langs bij een klein batikfabriekje waar Dita een mooie bloes koopt. Tot slot gaan we bij een kruidentuin langs en Marcel en Dita bezoeken zelfs het huis van hun chauffeur. Al met al is het een hele leuke tocht. We zijn weer vele foto’s rijker. We lunchen in de airconditioning van ons hotel en de middag zijn we weer in de tuin te vinden, in de schaduw uiteraard. ’s Avonds na het eten trakteren we Marcel en Dita op een cocktail in de bar. Pina colada voor Marlies, mojito voor Coen en Dita en voor Marcel een black russian. We drinken op een zeer geslaagde vakantie in een prachtig land en op onze vriendschap. Met uitzicht op de oceaan laten we het ons goed smaken.

20 februari 2016, Koggala – Galle – Koggala
Met de openbare bus gaan we naar Galle. Galle ligt ongeveer 16 kilometer ten noorden van Koggala. Een kaartje kost ons 30 roepie per persoon, dat is ongeveer 20 eurocent. Over het algemeen wordt er netjes gereden in Sri Lanka, met uitzondering van de openbare bussen. Die schieten als raceauto’s tussen het verkeer door, links en rechts inhalend, luid toeterend. Volgens ons worden alle openbare bussen bestuurd door maniakken. Heelhuids halen we Galle. We gaan nogmaals naar het Nederlandse fort om het wat meer op ons gemak te bekijken. We gaan ook naar een museum waar men alles ondergebracht heeft wat Nederlands is. Het is een hele vreemde verzameling. Er is Nederlands aardewerk te vinden, aanstekers, bedpannen, flessen, zakken shag, sleutels, munten, injectiespuiten, kantkloskleedjes, zilver, lp’s, oude radio’s en nog veel meer. De meest vreemde verzameling die we ooit zagen, maar daardoor eigenlijk bijzonder interessant. Buiten het museum zit een oude man op een stoel. Hij zegt ons dat hij balpennen spaart, dus wij geven hem onze balpennen. Hij is er helemaal blij mee. Met de bus gaan we weer terug naar ons hotel. Er is weer een hele mooie dag voorbij. Na het eten trakteren nu Marcel en Dita op cocktails. Het is een beetje jammer dat de rum op is, dus een pina colada zit er niet in. Tequila sunshine is echter ook lekker.

21 februari 2016, Koggala- Unawatuna - Koggala
In de hotel lobby komen we Janneke tegen. Zij is de vertegenwoordigster van Fox hier. We zitten gezellig een uurtje met haar te keuvelen, vertellen wat we gedaan hebben en zij geeft ons tips de omgeving hier betreffende. Met een tuk tuk gaan we vandaag naar Unawatuna. Unawatuna heeft een prachtige baai. Door verschillende organisaties is de baai uitgeroepen tot een van de twaalf mooiste stranden ter wereld. We drinken een heerlijk cappuccino in een klein Frans bakkerijtje, ons aanbevolen door Janneke. We eten er een klein gebakje bij. Het is erg druk in Unawatuna, want het is zondag en de Sri Lankanen genieten ook van een vrije dag. Met de kinderen naar het strand, het is een gespetter van jewelste. De golven zijn hier niet zo hoog als bij ons hotel en daardoor is het wat makkelijker in het water te komen. We strijken neer bij restaurant King Fisher in de schaduw en drinken nog wat. Ook de lunch gebruiken we hier, want volgens Janneke kun je in Unawatuna nergens lekkerder eten. Ze heeft gelijk denken wij want de lunch is verrukkelijk. Winkelend lopen we terug naar de kruising waar de bus langs komt. Wij hebben de illusie dat er wel een bus zal stoppen voor ons, maar dat is niet het geval. Uiteindelijk gaan we dan maar weer terug met een tuk tuk. Na het eten drinken we een lekkere cocktail in de bar van het hotel. Ze hebben gelukkig weer rum. Uitzicht op de Indische oceaan.

22 februari 2016, Koggala
Vandaag is onze laatste dag in dit prachtige land. We besluiten deze laatste dag in de tuin door te brengen, lekker in de schaduw op een bedje met een boek, parasol erbij. Marcel en Dita gaan nog een laatste keer op pad en bezoeken een museum in de buurt. Wij blijven lekker lui in de tuin liggen. We laten het heerlijke uitzicht goed op ons inwerken. Marcel en Coen nemen nog een laatste duik in de Indische oceaan. Sinds we hier zijn doen ze dat iedere middag. Door de golven springen en er doorheen duiken. Het zijn net kinderen. In de middag pakken we de koffer maar weer in. We hebben geen souvenirs gekocht, dus alles past er gewoon in. Een laatste diner in de eetzaal, vol met Chinezen en Russen. Het is maar goed dat we gisteren een cocktail dronken, want vandaag wordt er geen alcohol geschonken. Het is volle maan en dan wordt er blijkbaar niet gedronken?? Geen biertje bij het eten, geen cocktail na het eten.

23 februari 2016, Koggala – Colombo – Dubai – Düsseldorf – Ulft
Dat was het dan weer. Het is alweer voorbij. Vandaag gaan we weer naar huis. Om kwart over vier in de ochtend gaat de wekker. We moeten op tijd op, want onze vlucht gaat rond een uur of tien en het is een paar uur rijden naar Colombo. Tot onze grote verbazing is het Deeptha die ons ophaalt om ons naar het vliegveld te brengen. Wij zijn heel blij hem te zien en hij is erg blij ons te zien. Snel en veilig brengt hij ons naar het vliegveld waar we een laatste keer afscheid van hem nemen. De vakantie in een bijzonder land zit er weer op.

 

Waardeer dit reisverslag

De waardering is een leidraad en heeft geen invloed op de plaatsing van het verslag!

Sri Lanka Actieweek van 14 t/m 20 december: € 75,- korting per persoon op geselecteerd reisaanbod.
Terug naar boven