Taiwan

Landeninformatie Taiwan

Bevolking

Er wonen ongeveer 23 miljoen mensen in Taiwan en daarvan zijn er ongeveer 250.000 mensen aboriginals. Taiwan werd, zo’n 10.000 jaar geleden al bewoond door stammen die afkomstig waren uit de Maleisische archipel en de Stille Oceaan. Er leven nu nog zo’n 9 stammen die hun eigen identiteit proberen te behouden.

In Taiwan leven vele Chinese immigranten, die zich al rond het jaar 1.000 hebben gevestigd. Deze Chinezen waren de zogenaamde Hakka, een bevolkingsgroep afkomstig uit het midden van China. Nadat de Ming-keizer in de 15e eeuw Taiwan claimde als Chinees grondgebied, vestigden er nog meer Chinezen zich in Taiwan. De grootste immigratie Chinezen heeft plaatsgevonden in 1949, toen het communisme opkwam in China. Ruim een miljoen mensen zijn toen verhuisd naar Taiwan.

Tevens kent Taiwan ook een groep van etnische minderheden. Zo’n 475.000 mensen worden gerekend tot een etnische minderheid. Deze mensen zijn afkomstig uit verschillende stammen. De Ami is de grootste stam, met ongeveer 123.000 leden. Vroeger, en nu soms nog steeds, werden de aboriginals niet echt geaccepteerd. Tegenwoordig begint het wel steeds meer ‘in’ te worden.

Cultuur

Aangezien de meeste Taiwanese mensen van Chinese afkomst zijn, lijkt de cultuur ook sterk op die van de Chinezen. Bij de Taiwanezen staat gezondheid op een hoog vaandel en acupunctuur en Chinese medicijnen zijn een belangrijk alternatief voor de Westerse geneeskunde. Vele mensen beoefenen een schaduwbokstechniek, dat Tijiquan heet. Deze oefening wordt voornamelijk tijdens zonsopgang uitgevoerd.

De Taiwanese bevolking is erg bijgelovig, ze vermijden doodssymbolen zoals de kleur wit en ook het getal vier wordt vermeden. Men praat nooit over de dood en als er iemand doodgaat dan begrafenissen gevierd door te gaan feesten in bars en karaokeclubs. Kenmerkend is ook dat er veel wordt gezongen en gegeten. Dat maakt ook een belangrijk deel uit van de cultuur.

De officiële taal in Taiwan is Mandarijn, oftewel Chinees, maar verder wordt er op het eiland ook Taiwanees en lokaal dialect gesproken. De oorspronkelijke bewoners hebben hun eigen talen. Het Taiwanese schrift is voor alle etnische Chinesen hetzelfde, hierbij wijkt Taiwan af van de rest van China. In China gebruikt men namelijk vereenvoudigde karakters, maar in Taiwan wordt nog met de traditionele karakters gewerkt.

Qua feestdagen bent u in Taiwan aan het goede adres, er worden namelijk feesten volgende de Chinese en ook volgens de Westerse kalender gevierd. Weinig feestdagen vinden jaarlijks op dezelfde datum plaats, aangezien de data worden berekend aan de hand van de stand van de maan.

De Taiwanezen zijn een trots volk en het ergste wat men kan overkomen is gezichtsverlies. Er wordt in Taiwan bijna niet openhartig gepraat en emotie tonen is al helemaal uit ten boze. Verder is het vrij normaal dat men elkaar geschenken geeft, dat hoort bij het dagelijks leven van de bevolking.

Economie

Na 1949 wist Taiwan zich erg snel te ontwikkelen op industrieel gebied en werd het een moderne samenleving. Dit kwam mede door de steun van de VS en de landhervormingen tussen 1951 en 1965. De infrastructuur werd hersteld en de landbouw werd verder ontwikkeld. De grond van de landheren werd opgekocht en weer herverdeeld onder de boeren. De boeren kregen steun in vorm van krediet, kunstmest, zaden en pesticiden. Hierdoor stegen de inkomens aanzienlijk en hierdoor werd Taiwan een zelfvoorzienend land van voedingsmiddelen. Bijna 90% van de landbouwproducten maakten deel uit voor de export. Buitenlandse investeerders werden aangetrokken om de economische groei nog verder te ontwikkelen.

Tussen 1962 en 1985 had Taiwan bijna een jaarlijkse groei van 10%, het dubbele van de groei in de Westerse landen in dezelfde periode. De regering zorgde er tevens voor dat de verschillen tussen arm en rijk niet groot werden en dat op deze manier iedereen kon meeprofiteren en kon bijdragen aan de economische groei.

Ook erg belangrijk is de groei van het onderwijs geweest. Naast de leerplicht werd ook het middelbaar en hoger onderwijs bevorderd. In het begin werden veel studenten naar de VS gestuurd en vanaf de jaren ’60 had Taiwan een goed en breed aanbod in het hoger onderwijs. In de jaren ’80 veranderde de arbeidsintensieve lichte industrie naar een kapitaalintensieve kenniseconomie. Taiwan werd, naast Japan, een belangrijke speler in de elektronische economie.

In de tweede helft van de jaren ’80 investeerden de Volksrepubliek China veel geld in Taiwan en ook nam de export naar het vasteland erg snel toe. Hierdoor werd Taiwan minder afhankelijk van de VS. De laatste jaren is juist te zien dat er veel investeringen vanuit het vasteland in Taiwan gaan komen. Doelstelling van Taiwan is nu om een ‘’green silicon island’’ te worden, namelijk een hoogwaardige, duurzame economie.

Flora en fauna

In vroegere tijden kwam er een grote verscheidenheid aan verschillende soorten zoogdieren voor. Ook waren de rivieren rijk aan zalm en andere vissoorten. Door de ecologische veranderingen zijn deze dieren verdwenen. Vooral de laatste jaren doet de Taiwanese regering er alles aan om zijn natuur te behouden. Momenteel zijn er zo’n 67 natuurreservaten, waaronder zes nationale parken. Vooral in de onbewoonde berggebieden barst het nog van de mooie flora en fauna.

Gebieden met hoogtes meer dan 2.000 meter zijn thuisbasis voor de zwarte beer, het grootste zoogdier dat Taiwan kent. De hellingen van de grootste berg, de Yushan, is thuishaven voor meer dan 28 verschillende zoogdieren, 125 verschillende vogelsoorten en 17 soorten reptielen. Daarnaast kent dit gebied waarschijnlijk ook de meest zeldzaamste diersoorten. De vele mondingen, kustvlaktes en afgeschermde gebieden langs de kust en in de bergen, zijn erg aantrekkelijk voor een stop-over voor vele vogelsoorten. Niet voor niets is het spotten van vogels erg populair voor zowel de lokale bevolking als voor de toerist.

Het eiland was vroeger bijna geheel bedekt met woud. Tegenwoordig, neemt slechts 19.000 km2 bos in. Bedektzadige bomen, coniferen en bamboe zijn te vinden in de heuvels en de lager gelegen gebieden van de bergen. Op hoogtes van 2.500 tot 3.500 meter is er meer een alpenflora. De hoger gelegen gebieden zijn erg primair en daar is meer struikgewas te vinden. In het zuiden van het eiland, zijn er gevarieerde palmbomen en andere tropische planten te vinden. Het uiterste zuiden beschikt over een aantal smalle gedeeltes beschermd tropisch gebied.

Geografie

Taiwan ligt ongeveer 160 kilometer ten zuidoosten van China. Ten noorden van Taiwan ligt Japan en ten zuiden liggen de Filippijnen. De totale oppervlakte van het eiland bedraagt ongeveer 36.300 km2. Aan de westkust ligt een smalle strook vruchtbare grond, waar het grootste deel van de bevolking, namelijk zo’n 90 procent. Het oosten van Taiwan bestaat uit een rotsachtig kustgebied. Tussen de twee kusten ligt een gebergte, waarvan de Yushan berg de grootste is met een top van 3.952 meter en tevens, op Tibet na, de hoogste top is van noordoost Azië.
Taiwan heeft de vorm van een theeblad en het land is 402 km lang en 129 km breed. Tevens horen bij Taiwan een aantal kleine eilandjes, namelijk Penghu, Lanyu,, Green , Kinmen, matsu en Wuchiu.
Tweederde van dit schitterende eilandje is bergachtig, de bergketen loopt als een soort ruggengraat over het eiland heen. De bergen zijn ontstaan door vulkanische uitbarstingen en daardoor zijn er ook vele heetwaterbronnen. Aan de oostzijde van het eiland gaan de bergen abrupt over in de zee, dat zorgt voor een bijzondere kustlijn. Aan de westzijde van Taiwan zijn vele vruchtbare vlaktes, bevloeid door de rivieren uit de bergen.

Geschiedenis

Tweeduizend jaar geleden leefde er nog bijna geen mensen in Taiwan, verspreidt over het eiland en op de eilandjes eromheen woonden 19 verschillende stammen. De meeste stammen met een Polynesische of Maleisische origine. Deze stammen leefden van de visvangst en de landbouw. Hun geestelijk voorvader was de ‘’Honderd passen slang’’, die men ook vereerde. Deze slang is zo giftig dat men na een beet de honderd passen niet haalde. Het motief van de slang is nog steeds zichtbaar in de kunst van de ‘oorspronkelijke’ bewoners. Een ander motief is een afgehakt hoofd, wat een indicatie is dat men koppensnellers waren.

In het jaar 239 probeerde de vorst van het Chinese Wu rijk Taiwan te veroveren. De vloot was echter met tienduizend man verdwenen, zonder een spoor achter te laten. Vanaf het jaar 1.000 begonnen Chinese groepen zich te vestigen, voornamelijk van de Hakka stam.

De beroemde Chinese admiraal Zheng He, wiens vloot voer tot aan de kusten van India, Perzië en Afrika, legde in 1430 ook aan op Taiwan en claimde het eiland voor de Ming-keizer. Hij gaf het de naam Taiwan, 'geterrasseerde baai'. In de 15e en 16e eeuw begonnen kleine groepen Chinezen zich te vestigen op de vlakten in het westen en noorden van Taiwan.

De eerste Europeanen die midden 16e eeuw Taiwan passeerden, op weg naar Japan, noemde het eiland ‘Ihla Formosa’, wat prachtig eiland betekent. Daarna stond Taiwan voor een lange tijd bekend als Formosa. Het zijn de Nederlanders en Spanjaarden geweest die zich als eersten hebben gevestigd op het eiland. De Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) bouwden in 1622 een fort op het eiland Pengdu, tussen Taiwan en het vasteland. Een paar jaar later moesten ze Pengdu al weer verlaten onder druk van de Chinezen en ze verhuisden naar Tainan, waar ze 38 jaar verbleven.

Voor de VOC was Taiwan een tussenstation voor de handel tussen Japan, Indonesië, China en Europa. Om de handel te ondersteunen moedigden ze de immigratie van de Chinezen aan en het verbouwen van rijst en suiker. Tainan was in 1649 een goede handelspost voor de VOC. Niet alleen handelaren kwamen mee, maar ook zendelingen. Er worden scholen gevestigd en ook werd er les gegeven in de Nederlandse taal. Door de ontwikkeling van de landbouw door de VOC en de periode van neergang, opstanden en de val van de Ming-dynastie in China, waren veel Chinezen op zoek naar een beter bestaan. In totaal verhuisden er zo’n 40.000 mensen naar Taiwan.

Na de val van de Ming-dynastie bleven de troepen die royaal bleven aan de Ming-dynastie zich verzetten tegen het gezag van de Qing-dynastie, veroveraars uit het noordoosten van China. Uiteindelijk moest men uitwijken voor de oprukkende Qing en vluchtte men naar Taiwan. Hier werden de VOC verjaagd en dat was het begin van een Han-bestuur op het eiland. Onder leiding van Zheng Chenggong werd er een bestuur in Chinese stijl opgezet en werd de landbouw en handel bevorderd. Dit zorgde voor meer Chinese immigranten. De Chinese cultuur werd dominant en de inheemse bevolking trok zich terug in de berggebieden in het oosten van het eiland. De Zheng-familie heersten zo’n 20 jaar over Taiwan, totdat men werd verslagen door de Qing-dynastie en vanaf 1683 viel Taiwan onder het gezag van de Chinese keizer.

Het duurde meer dan twee eeuwen dat de Qing-dynastie heersten over Taiwan, van 1683 tot 1895. Steeds meer Han-Chinezen vestigden zich op het eilandje en de landbouw werd verder ontwikkeld. De gewassen werden geëxporteerd naar omliggende landen, zoals Japan. In 1856-1860 hadden Brits-Franse troepen de Chinezen verslagen en zij werden gedwongen om overal handelsposten te openen. Waaronder vier handelsposten op Taiwan.

Geschiedenis

Vanwege de internationale vraag begon Taiwan in het noorden thee en kamfer te verbouwen. Dit veroorzaakten steeds meer conflicten tussen de Han-Chinezen en de inheemse volkeren, die werden teruggedreven naar de minder vruchtbare gronden. Taipei werd tot hoofdstad vernoemd. De welvaart trok veel landen aan, onder meer bezette Japan in 1874 het zuiden en ook de Fransen vielen Taiwan aan vanuit het noorden. De Qing-dynastie nam maatregelen om het gezag te versterken, men ontwikkelde de mijnbouw, legden wegen en telegraaflijnen aan.

In 1885 werd Taiwan officieel een provincie van China. Er kwamen academies waar Taiwanezen een opleiding konden volgen en examens konden doen. Door de Sino-Japanse Oorlog moest China in 1895 Taiwan afstaan aan Japan. Ondanks hevig verzet had Japan na een aantal maanden gezag over Taiwan. Tot 1919 was er veel onderdrukking en exploitatie van de Jappen en later probeerde Japan zelf Taiwan te assimileren. De Japanse cultuur werd sterk gepromoot en er kwam zelfs Japans onderwijs.

In de periode van 1936 tot 1945 werd de Chinese cultuur sterk onderdrukt, de Taiwanezen moesten de Japanse gewoontes en gebruiken over gaan nemen en men werd ook beschouwd als een Japanse burger. Men werd ook gedwongen om in het Japanse leger te gaan. Onder het Japanse bestuur was de Taiwaneze economie erg ontwikkeld, in allerlei sectoren, denkende hierbij aan de industrie, landbouw, onderwijs en gezondheidszorg. Met de Japanse capitulatie kwam er een einde aan de Japanse bezetting. Na 50 jaar kreeg China Taiwan weer terug.

Tussen 1945-1949 lag Taiwan middenin de ontwikkelingen die China ondertussen meemaakte tijdens de burgeroorlog. Uiteindelijk kwamen de communisten hier als overwinnaar uit de bus en werd China tot de Volksrepubliek China uitgeroepen, waar ook Taiwan dus onder viel. De Nationalistische regering van China week uit naar Japan, onder leiding van Chiang Kai-Shek. Met Chiang kwamen zo’n anderhalf miljoen soldaten en burgers mee naar Taiwan, wat de demografische samenstelling aanzienlijk veranderde. Tijdens de Koude Oorlog was speelde Taiwan een belangrijke factor, onder meer door de strategische ligging van het eiland. Taiwan kreeg veel economische en militaire steun van de VS en Taiwan diende als basis voor de Amerikanen. Chiang Kai-Shek was daarmee verzekerd van hulp en het behoud van zijn positie.

In 1970 was de Culturele revolutie op zijn hoogtepunt en onder leiding van premioer Zhou Enlai begon de Volksrepubliek zich te openen naar de wereld. Steeds meer landen, maar niet de VS, begonnen China te erkennen als een rechtmatige regering. In 1972 trad de Volksrepubliek toe tot de Verenigde Naties. Acht jaar later erkende uiteindelijk ook de VS de Volksrepubliek China.

Klimaat

Taiwan is gelegen op de Kreeftskeerkring, met twee verschillende seizoenen. Fris en vochtig en heet en benauwd. Tussen december en maart, wanneer de wind van het noordoosten komt, de noordelijke en oostelijke kustgebieden van het eilandje zijn koud en vaak met motregen. De temperaturen beginnen vanaf april te stijgen, zodra de wind draait naar het zuid- en zuidwesten. Vanaf mei begint de temperatuur te stijgen boven de 30 graden, dit zijn plakkerige dagen, hoewel de gemiddelde temperatuur zo rond de 22 graden blijft. Het regenseizoen begint ook in mei, met de hevigste regenbuien in de maanden juni, juli en augustus. Dit zijn vaak typisch korte, zware regen- en onweersbuien in de namiddag, tussen de buien door is de lucht helder en zonnig. Half september daalt de temperatuur weer en is het regenseizoen ook weer voorbij. Dan is het ‘wintertijd’.

In de bergen, is de regenval in de zomer het ergst, maar de temperaturen zijn mild en is er geregeld mist. De winters zijn droger en kouder in de hoger gelegen gebieden, maar sneeuwval komt nauwelijks voor.
Het zuidwestelijke gedeelte van Taiwan is meer subtropisch, met twee verschillende seizoenen. Het koude seizoen is van november tot maart, gekenmerkt door milde tot warme zonnige dagen. Het hete seizoen heeft temperaturen van boven de 30 graden. Tussen juli en oktober wordt Taiwan af en toe geplaagd door tyfoons.

Politiek

Tot 1987, in de periode van ‘’oorlogsrecht’’, was er censuur, geen vrijheid van meningsuiting of vergadering en was er een verbod op nieuwe politieke partijen en werden er geen nationale verkiezingen gehouden. De Kuomingtang (KMT) hadden de absolute macht in Taiwan. Na de dood van Chiang Kai-Shek, in 1975, volgde zijn zoon yen Kai-Shek hem op. Hij was president tot aan zijn dood in 1987.

In de jaren voor 1987 werd de oppositie, de Dangwai onderdrukt. Demonstraties werden velen malen de kop ingedrukt en vele oppositieleiders verdwenen jarenlang de gevangenis in. Uiteindelijk werd de oppositie steeds sterker en in 1986 werd de Democratische Progressive Party (DPP) opgericht. Deze kreeg in 1987 de kans om zich verder te ontwikkelen.

In 1987 werd Lee Teng-Huii de nieuwe president. Hij hervormde het politieke systeem en stond meer vrijheden toe. In 1996 werden er voor het eerst in Taiwan directe presidentsverkiezingen gehouden en Lee Teng-Hui, de kandidaat voor de Kuomintang, werd gekozen.

In 2000 moest de KMT de politieke macht echter uit handen geven. De DPP won de verkiezingen en Chen Shui-Bian werd president. In 2004 werd hij weer herkozen. Onder zijn leiding ontwikkelde Taiwan zich als een echte democratie. Dat zorgde ook voor een roep om een soevereine status en internationale erkenning. In 2002 werd Taiwan lid van de World Trade Organization, één van de kleine successen dat Taiwan heeft geboekt. Dit soort acties en de roep om erkenning leidt in Beijing meteen tot reacties en zijn deze niet discussieerbaar en onderhandelbaar.

China staat sinds 1987 steeds meer open voor samenwerking met Taiwan, de banden zijn ook sterk gegroeid in de daaropvolgende jaren. Ondanks dat, zijn er af en toe nog steeds onenigheden als China bijvoorbeeld vindt dat Taiwan zich te onafhankelijk opstelt. Er blijven aan de kant van Taiwan nog steeds tendensen om een onafhankelijke staat te worden, maar Beijing ziet hier nog steeds formeel van af.
Terug naar boven