Vakantie Vietnam

22-daagse groepsrondreis Vietnam & Cambodja

H. van Linschoten

Reisdatum: 15-11-2016 t/m 06-12-2016

Op 15 november 2016 staan we om 5.00 op en rijden we vanuit Leeuwarden naar de Parkeergarage op P3 van Schiphol. We ervaren alleen een beetje file bij Purmerend en wat miezerig weer en 10 graden, maar we zijn mooi op tijd om in te checken. Deze keer alleen met het paspoort, want reisorganisatie FOX heeft onze zitplaatsen al geregeld.

We vliegen in ruim 12 uren naar Changi, vliegveld van Singapore. Aan boord kregen we een lunch, vlees, aardappels en broodjes en cake, met tussendoor snacks, sandwiches, chips, muesli-repen en fruit. Een uur voor de daling nog een ontbijt, bestaande uit roerbakei/kaas met worstjes en fruit. We vlogen uiteindelijk 11058 km over Oostenrijk, Roemenie, Oekraine (oei), Kazachstan, Iran, Afghanistan, Pakistan en India naar Maleysia.

De koffers worden overgebracht naar het volgende vliegtuig van Singapore Airlines, dat in de spoelende regen te wachten staat.  De FOXgroep, waarvan we zo langzamerhand een paar leren kennen, wordt als groep 4 ingecheckt richting Hanoi. Het vliegtuig vertrekt keurig op tijd, 9.30 uur plaatselijke tijd. Deze Boeing 777 is toch net iets ruimer en comfortabeler dan de vorige en dat bevalt goed. We vliegen in ongeveer 3,5 uur naar Vietnam, weer 2900 km.

Bij aankomst op het vliegveld worden we opgewacht door plaatselijke gids Thang en reisleider Henk. In een comfortabele bus rijden we in drie kwartier naar Hanoi, miljoenenstad. Het is heerlijk weer, een beetje klam. Ons prachtige, luxehotel bevindt zich in een zijstraatje, waar de bus niet kan komen. De kofferboys hebben het weer even zwaar.

8 miljoen inwoners en 5 miljoen brommers/scooters, waar je kijkt is het druk, druk, druk. Toch gebeuren er heel weinig ongelukken. Na op de kamer geweest te zijn, lopen we een bekend gezicht tegen het lijf. Het is Sjaak, die ook mee was tijdens de Surinamereis vorig jaar februari, hoe toevallig kun je het hebben. Even later praat ook vrouwlief Willie mee over dit heel aparte toeval. Ze waren al drie dagen eerder gekomen. We maken kennis met de groep, een alleengaande vrouw, twee x twee mannen en tien stellen, gemiddelde leeftijd behoorlijk grijs.

Samen gaan we dineren bij Potts en Pans, een restaurant, dat draait met weeskinderen en schoolverlaters, die in dit bedrijf hun horecaopleiding krijgen. Lekkere hapjes en drankjes. Via de pinautomaat worden we miljonair, want 24.000 Dong is een euro. 25 wordt ons rekengetal.  Om 21.30 gaat het kaarsje uit en slapen we diep en lang.

Volgende ochtend niet te vroeg op en ontbijten we op de tiende verdieping, met een mooi uitzicht op het Hoan Kiemmeer. We verzamelen en lopen naar de bus om de hoek en vertrekken naar het Mausoleum van de Vietnamese Vader des Vaderland: Ho Chi Minh, de man die Noord en Zuid verenigde, weliswaar met veel bloedvergieten. De toegang tot de graftombe is wegens werkzaamheden altijd in november gesloten. Voor de deur militaire wachten, die ook een changing of the guard kennen en die ook uitvoeren. In het bijbehorende park van de ministeries, gouvernementsgebouwen en de simpele woning van ome Ho, zoals hij liefkozend genoemd werd.

Daarna bekijken we de eenzuilige pagode Chua Mot Cot, voor de godin van de Barmhartigheid. Aansluitend een wandeling door de tuinen van de Tempel van de Literatuur, waar de meest slimme studenten hun opleiding kregen, tot de universiteit verplaatst werd naar Hue. Toevallig lopen er erg veel studenten rond, die net hun diploma gekregen hebben, dus ballonnen, mooi geklede jongelui en opgegooide examenhoofddeksels. Groot feest.

Er staan 27 cyclo’s klaar (fietsen met een zitje voor) en zo worden we nice en easy door de verkeersdrukte van Hanoi gefietst en leren het centrum een beetje kennen. Lunchen doen we in het restaurant Little Hanoi, waar we heerlijke kip en varkensvlees eten, uiteraard met rijst en groenten (dat zullen we nog dagelijks tegenkomen). We kunnen nog even naar de kamer, waar ik de autosleutels niet meer kan vinden. Ramp? Geen ramp, want Bea heeft natuurlijk de reservesleutels mee. Blijkbaar tijdens de douanecheck in Singapore laten liggen.

Om 16.00 uur gaan we naar het nationale vermaak: het Waterpoppentheater. Aparte muziek, aparte voorstelling, waar we niet veel van snappen en… allemaal knikkebollende Foxies, die nu toch wel wat last krijgen van de lange reis. Na het eten vroeg op bed.

Volgende dag gaan we de bergen in, de koffers blijven achter in het hotel en we hebben een kleinere reistas mee voor 1 nacht. We gaan naar het platteland van Mai Chau, naar het noordwesten. We komen aan in een prachtige lodge, gelegen aan een grote lotusvijver (de bloemen zijn echter allemaal dicht) en met een lekker zwembad.

We gaan lunchen en even zwemmen en dan op de fiets. Ongeveer 15 kilometer fietsen, langs mooie akkers, dorpjes, bospaadjes en halverwege een wat langere stop, omdat 1 van de fietsen vervangen moet worden. 10 minuten later wordt een andere fiets gebracht, uiteraard op ... een scooter. We mogen ook een huis bekijken, ouwe beppe van 81 leidde ons rond. Na terugkomst kunnen we in het Happy Hour duiken en tijdens het diner krijgt Willie een mooi opgemaakte taart vanwege haar verjaardag. Aansluitend treedt de plaatselijke dansgroep op en mogen we allemaal mee doen, met op de achtergrond de vijver, maar nu met mooi geopende roze bloemen, een mooi plaatje.

Zaterdagochtend maken we een wandeling in de omgeving, huizen op palen, met eigen moestuin en visvijver. Een Vietnamese man heeft maar twee dingen in het leven nodig: een vrouw en een karbouw. Trouwens Vietnam betekent: man van Viet.  Alles wordt opnieuw gebruikt, zelfs de menselijke mest. We bezoeken de markt in een wat groter dorp en zien allerlei soorten verse vis, vlees (zonder vliegen!) en…gebakken hond. Ook hier brommers, brommers, scooters, scooters…..  We lunchen en kunnen naar de souvenirwinkeltjes.

Daarna terug naar Hanoi, waar we weer overvallen worden door de verkeersdrukte. In het hotel een hilarisch moment, want veel Foxies mogen een kamer delen met een nieuwe partner, het hotel heeft e.e.a. door elkaar gehaald, ook zo moeilijk al die vreemde Nederlandse namen, toch? We eten gemakkelijk en maken de zaterdagavond rondom het Kienmeer mee, zeer feestelijk, kinderspelletjes, stijldansen, muziekoptredens, gymnastiek en druk, druk, druk, wel  met wandelaars, want de wegen zijn afgezet.

Vandaag vertrek met alle koffers en Sjaak als kofferboy door de smalle straatjes naar de bus richting Halong Bay. We rijden langs bergen en mooie velden, er zijn weinig zonnepanelen, ondanks de felle zon, dat heeft te maken met het feit, dat de eindbedrading bij de huizen in het netwerk grote hoeveelheden stroom niet kunnen verwerken, met grote kans op brand. We varen gerelaxt met een boot langs de hoog oprijzende kalksteenrotsen (Karstgebergte), die overal gegroeid zijn. We meren af en kunnen een grot bezoeken, met een hooggelegen ingang, mooie stalactieten-en mieten en varen daarna weer terug.

Een deel van de groep die blijft, want die overnacht op een jonk. We gaan via de parelfabriek naar het hotel. Het diner verloopt moeizaam, grote taalproblemen. Uiteindelijk een simpele maaltijd van rijst, kip en groente, met 2 biertjes. Geen bestek, na veel gezoek 5 vorken voor 6 personen. Ja, dan moet je maar met stokjes leren eten. Wel een stevige rekening 100.000 Dong ( 2,50) p.p.

Maandag kunnen we uitslapen, omdat we de bootslapers om 11.00 ophalen, we rijden terug naar Hanoi, waar onze en nog 4 andere groepsleden hun koffers in het hotel laten, om opgehaald te worden voor een vliegreis naar Hue, terwijl de rest van de groep met de nachtrein gaat. ( 12 uur in een kleine, maar vooral koude! airco-coupe). We zijn 5 minuten voor vertrek aanwezig, checken simpel in en zijn de lucht in, voor ruim een uur vliegen.

We komen in een prachtig gerenoveerd, pas geopend hotel, met een mooi zwembad. Na een heerlijke nacht, rustig ontbijten en wachten tot de treinreizigers ook ontbeten hebben, gaan we met een nieuwe bus richting de Verboden Stad van Hue. Eigenlijk het koninklijk paleis en omgeving. Mooi gedecoreerde vrouwenvertrekken, tempels en prive-vertrekken. Bepaalde stukken zijn gebombardeerd door de Amerikanen, maar het meeste staat gelukkig nog.

Heerlijke lunch en op naar de Thiem Mu pagode, prachtig gebouw en mooi gelegen in een park, met vlakbij de instapplek van de boot waarmee we terugvaren. We stappen weer in de bus naar het Mausoleum van de een na laatste koning: Lang Khai Dinh. Een protzerig aandoende begrafenistombe met veel beelden en trappen, wel een mooi uitzicht op een beeld van de witte vrouwlijke Boeddha, Guan-yin. De rest van de middag…ja lekker even zwemmen.

We gaan de volgende dag weer verder, ondertussen is onze was gedaan. Via de Wolkenpas, inderdaad wolken, maar met voldoende zicht, rijden we naar Danang, een moderne stad met veel wolkenkrabbers. Op het strand kunnen we even pootjebaden. Bij de Drakenbrug is het museum van de Champa’s, dit hindoeistische volk heerste in de 12-15e eeuw over een groot gebied in Vietnam en Cambodja.

In Hoi An zijn nog veel sporen van de z.g. Amerikaanse oorlog: wapentuig, vliegtuigen, barakken en ruines. Ook tientallen verkopers met t-shirts: Good morning Vietnam. Vietnamezen beschouwen deze 10jarige oorlog meer als een incident, want de Franse overheersing duurde ruim een eeuw.  Het wordt wel steeds warmer. (en klammer). Weer een prima hotel met eigen terras.

We wandelen door het gezellige stadje, dat op de werelderfgoedlijst staat. Lampionnen alom. We zien de Japanse brug, een oude Chinese woning, het VOC-museum en meerdere gemeenschapshuizen van o.a. Kantonezen. Bij avond een sprookjesstad met verlichte lampions. De dag erna mogen we weer op de fiets, landerijen, moestuinen, mooie waterhoekjes, op de rug van een karbouw, cocosnoothapjes en we gaan met de boot terug naar Hoi An, beetje regen, wel lekker eigenlijk.

Na de lunch nog even shoppen en…een heerlijke hot-stone-massage. En dan nog een meevaller: wat vind ik onderin de rolkoffer, juist ja, de autosleutels. We zijn nog blijer, dan we al waren.

Vroeg op, om 5.00 uur, we vliegen naar HCMC, Ho Chi Minh City/Saigon. Een half uur van tevoren aanwezig, inchecken en vliegen maar. Alles gaat mooi vlot, hoezo drie uur van te voren aanwezig zijn. En ja hoor, nog een keer zo druk als Hanoi....Waar je maar kijkt, beweegt, loopt: mensen, mensen, mensen en de meeste hebben een helm op.

In het Oorlogsmuseum staat nog een hoop oorlogstuig, tanks, helicopters en wapens, indrukwekkende foto’s van de Amerikaanse oorlog, waaronder het wereldschokkende  beeld van het  Napalmmeisje Kim Phuc. We zien het Unity-gebouw (samenvoeging Noord en Zuid in 1975), de katholieke kathedraal en een mooi Frans postkantoor uit de vorige eeuw. Daarna tergend langzaam naar ons nieuwe hotel, brommers, scooters, autos, brommers, scooters, autos, brommers.... gekkenhuis, ondanks de stoplichten.

Vanaf 19.00 uur dinerbuffet op een boot op de Saigonrivier, heerlijk gerelaxt hapje eten, lekker fris briesje, 28 graden. En de stad is prachtig verlicht. Even een verademing, maar ja wel weer terug door de stad naar het hotel.... Alle hotels zijn tot nu toe voorzien van een koffie/theevoorziening, water, tandenborstels met pasta, zeep en shampoo.

Vandaag naar de Vietcong-tunnels, bij Cu  Chi,  een confrontatie met de gruweldaden van de Amerikanen en de Vietnamezen. De VS met groot en zwaar materieel, de Vietnamezen, met veel minder wapens en bamboe en ondergrondse guerilla-tactieken. Gruwelijk, van beide kanten. De Vietcong was wel erg vindingrijk in de ondergrondse vallen met spiesen en omgekeerde sandalen.

Na de lunch naar Tay Ninh, tegen de grens van Cambodja, waar de kerken staan van de Cao Dai-sekte. Een geloof begonnen rond 1930 als samenraapsel van meerdere wereldgodsdiensten, aangevuld met de filosofie van diverse moderne wijsgeren. 4 x per dag een seance, apart en interessant. De tempels zijn mooi van kleur. Het Alziende Oog torent boven alles uit.
Na de lunch, met een taart voor jarige Piet, weer terug door het razenddrukke Saigon.

Op zondag gaan we naar de Mekongdelta, na de Amazone en de Brahmaputra, het grootste riviermondingsgebied ter wereld. We krijgen 2 extra groepsleden, want FOX stelt twee van haar werknemers in de gelegenheid om deze reis als daadwerkelijk groepslid mee te maken, Marjolein en Christien worden meteen opgenomen in de groep.

Op de boot maken we kennis met het fenomeen Drijvende markt, grote schepen met grote hoeveelheden fruit en groente. In de mast hangt een voorbeeld van wat verkocht wordt, heel veel gember. Aan de wal zien we kleine particuliere fabriekjes, waar allerlei producten gemaakt worden: mierzoete snoepjes (van rijst), vellen voor de loempias (van rijst), soort jenever (van rijst), popcorn (van rijst) en natuurlijk……een winkeltje. We worden opgewacht door een aantal kleine ronde bootjes, waarin in het blauw geklede vrouwen met de roeiriem klaar staan. Met deze z.g. sampan varen we door smalle kreekjes en zien mooie natuur.

We lunchen in een mooi tuin, waar we olifantsoor-vis geserveerd krijgen, met allerlei andere lekkere gerechtjes. Dan een rondleiding door de kruidentuin, een korte boottocht en met de bus naar het volgende hotel in Can To. We dineren op de 10e verdieping, met een prachtig uitzicht op het verlichte stadje.

Phung Hiep is de plaats met een grote drijvende markt, waar in de ochtend de lokale bevolking hun voedsel kopen of naar de markt brengen. Weer een ongelooflijk gevarieerd aanbod aan groente, fruit, vlees en vis. Levende vissen, krabben, inktvissen, kikkers, padden en varkensogen, die je aankijken vanaf de kraam.

Dan mogen we weer in de bus naar Chau Doc en komen in een Victoriaans hotel, mooi gelegen aan de Mekong-rivier. Daar kunnen we lekker zwemmen om vervolgens een Champa-dorp te bezoeken, deels drijvend en deels op het vasteland. De drijvende huizen hebben als fundering een grote kooi in het water, waarin ze hun vissen kweken. De huizen op het vaste land staan op palen, vanwege de regelmatige hoge waterstand. We eten in het hotel en proberen daar de grote stapel Dongs zo kleine mogelijk te maken, want morgen gaan we grens over naar Cambodja met zijn eigen munteenheid, de Riel (1000 Riel=0,25 eurocent).

Bij de grensovergang maken we kennis met veel documenten, waaronder een gezondheidsverklaring en mogen we wat smeergeld betalen. Na de lasercheck in je nek mag je door. Bij aankomst in Cambodja, ervaar je toch een heel ander land dan Vietnam. De mensen zien er anders uit en zijn ook erg vriendelijk. Eigenlijk zijn alle mensen van nature aardig.

De hoofdstad Phnom Penh is booming, overal wordt gebouwd, de stad heeft de allure van een grote Aziatische stad gekregen. Modern, maar toch ook veel armoede, geen honger. Het koninklijk paleis hebben we bekeken, prachtige gebouwen met de Zilverpagode, waarin zich grote puur gouden, smaragden, jade en onyx Boeddhabeelden bevinden.  

Na de Burgeroorlog van 1974 komt de Rode Khmer aan de macht en die hebben een communistische boerenheilstaat voor ogen, met zeer strenge regels en voorschriften hoe te leven, IS in Raqqa komt meteen ter sprake. Als opvoedingsmiddel werd de Tuol Sleng gevangenis gebruikt: alle ongehoorzame burgers die, tussen 1974 en 1984, niet geloofden in de heilstaat van de Rode Khmer werden gevangen gezet, gemarteld en te werk gesteld als boer op de rijstvelden. Wie dan nog niet volgens de nieuwe regels leefde, werd afgevoerd naar de meer dan 343 massabegraafplaatsen en daar gruwelijk vermoord.

In het monument van 1 van die Killing fields liggen de schedels 10 meter hoog opgestapeld. Speciaal opgeleide jongeren waren daar beul, met een bamboestok werd de nek kapotgeslagen, daarna werd de keel doorgesneden en ging het lichaam in het massagraf met veel chemicalien tegen de stank (en eventuele overlevenden). De moorden vonden in het donker plaats en de doodskreten werden overstemd door grote luidsprekers. Kleine kinderen werden met het hoofd tegen een boomstam gedood. 

Veel graven zijn nog onberoerd en daarom is een dijk gebouwd om wegspoelende lichaamsdelen tegen te gaan bij overstromingen. Elke familie in Cambodja mist nu nog familieleden, een hele generatie is uitgemoord en daarmee dus ook de kennis om een land vooruit te helpen. Een hele akelige plek….. Tijdens het diner worden we geinformeerd over de vervelende val van Sietske, die nu met een gehechte lip rondloopt.

We gaan de volgende dag naar de Tra Lach pagodes, die in en naast een boeddhistisch opleidingscentrum liggen voor monniken, waar toevallig vandaag een belangrijke monnik begraven wordt. (vermoord?????)  Prachtige tempels, met rijkversierde stoepas en pagodes. Heel veel kaalgeschoren mensen, ook vrouwen, met bloemen en geschenken. Veel bedelende kinderen en lange rijen potjes met geld, ter ere van.

Daarna gaan we met de Tuk-tuk het platteland op om de omgeving van Battambang te verkennen. Leuke dorpjes en weer uitleg over het maken van rijstpapier voor loempias, rijstwijn= sterke drank van 60% ( maker dagelijks de boom in ), potterie, bamboeplakrijst e.d.

Na een lunchcruise op de Mekongrivier maken we een ritje  op een bamboetrein. Twee keer een stang met wielen, waarop een bamboeplatformpje wordt gelegd, met de V-snaar de koppeling maken met de motor en karren maar. Bij tegenliggers wordt de trein heel snel uit-en in elkaar gezet, een mooi Doe-het-zelf pakket.

Erg veel impressies, lange dagen, maar wat is het hier mooi en anders. Het end komt wel in zicht. We vertrekken weer en bezoeken een zijdefabriek, waar we het proces van moerbeiblad tot zijde-sjaal zien ontwikkelen. In het Tonle Sap-meer varen we naar een drijvend dorp, veel armoede en bedelende kinderen, waarna we richting Siem Reap rijden.
 
Zondag 4 december
We gaan vroeg op pad, omdat de Marathon van Angkor gelopen wordt en er veel extra drukte is. We bezoeken daarom het Wereldwonder van achter naar voren.  Elk stel/duo in een tuk-tuk, om de grote afstanden te overbruggen. Ruim 100 vierkante kilometer met heel veel tempelcomplexen, zichtbaar en nog onzichtbaar. Tussen de 9e en 12e eeuw was de Gouden Periode en was Angkor (stad) de grootste stad ter wereld, met meer dan een miljoen inwoners. Rond 1860 toevallig opnieuw blootgelegd, waar de invloed van de natuur onnavolgbaar te zien is. Vooral in het tempelcomplex van Ta Prom, met mooie tempels met reliefs, maar ook grote ingestorte tempels met reusachtige wortels omgroeid.

De Bayon is het tempelcomplex met 51 torens, die elk aan vier kanten een groot beeld van god-koning Jayavarman 7, dan wel de Boeddha, hebben, een indrukwekkend geheel. We beklimmen de hoge tempel van Baphuon en ten slotte Angkor Wat, de grote tempel uit de 11e eeuw. Een prachtig geheel van kamers, torens, tempels, pagodes, tuinen, vijvers, waar je zondermeer wel twee dagen je ogen kunt uitkijken. 

De dag eindigt met het laatste gezamenlijke diner in een mooie entourage, met een beeldpresentatie van de mogelijke bouw van Angkor en een Schaduwpoppenspel. Een diner, waarbij we ook reisleider Henk in het zonnetje zetten, vanwege zijn uitzonderlijke kwaliteiten op het gebied van persoonlijke aandacht, organisatie en kennis van zaken.

De laatste dag in Siem Reap verloopt rustig, nog wat laatste souvenirs aanschaffen, Riels uitgeven en om 13.00 richting vliegveld, waarvan we om 16.00 naar Singapore vliegen, met de electrische  Skytaxi naar de juiste gate en na een paar uur omhangen op vliegveld Changi vertrekt het vliegtuig keurig op tijd naar Amsterdam. Om 8.00 opgestaan en de dag erna om 9.00 uur thuis, na de aankomst op Schiphol en anderhalf uur rijden, na 25 reisuren thuis, met autosleutels!

Een intensieve, prachtige reis, vol natuur, cultuur en geschiedenis……..

Praktische zaken:

De gebruikte bussen waren ruim voor 25 personen, netjes, comfortabel en met een goede airco. De hotels waren bijna allemaal prima, met goede bedden, koffie/thee/water en veel toiletvoorzieningen. 1 hotel viel een beetje tegen en 1 hotel had een simpel ontbijt. Henk was een prima reisleider.

De extra excursies zijn wel aan te raden, maar verhogen de kostprijs behoorlijk, dat geldt ook voor de lunches en diners, die niet inclusief zijn. Cambodja is duurder dan Vietnam. Biertje is redelijk aan de prijs, wijn is erg duur.

De nachttreinreis is de meeste treinreizigers niet (wel) in de kouwe kleren gaan zitten. Het programma is met deze keuze behoorlijk zwaar, omdat je na de treinreis geen gelegenheid hebt voor eigen tijd en dus meteen mee gaat in het dagprogramma van die dag. Vliegen is een beter alternatief, maar is duurder. Er zitten maar een beperkt aantal klimactiviteiten in het programma.

Hans van Linschoten, december 2016