15-daagse privé rondreis met huurauto Dwars door Legendarisch Limpopo

Wil Weerd

Reisdatum: 20-08-2019 t/m 03-09-2019

Dag 1-3: 20, 21, 22 aug 
Nahakwe Lodge – Mamaila (Modjadiskloof)

In een triple-seven-toestel van het 100 jaar jubilerend KLM vliegen we met een lichte vertraging in een soepele vlucht van bijna 11 uur naar het Int. Airport O.R. Tambo van Johannesburg. Tijdens de vlucht was van een jubilerende KLM echter weinig tot niets te merken: klantenbinding is een goede deugd! 

De overnachting vindt plaats in een hotel op het vliegveld; makkelijk bereikbaar en comfortabel. Helemaal luxe als de ons opwachtende vertegenwoordigers namens FOX-reizen ons begeleiden naar het geboekte hotel. De volgende ochtend gaan we na een voortreffelijk ontbijt naar Europcar voor de autoverhuur, waar deze keer niet de alom bekende vragen van update én aanvullende verzekeringen opgedrongen worden: met dank aan de betrokken reisorganisaties! Het geadviseerde internationaal rijbewijs is echter niet nodig.

In de parkeergarage wacht een vrijwel nieuwe Toyota Corolla Quest op ons met slechts 10.267 km op de teller. Oude telefoon voor de navigatie geplaatst en daarna kan de reis beginnen. Het is al spannend om aan de linkerkant in te stappen, laat staan om vanuit de parkeergarage meteen schadevrij weg te rijden én ook nog eens direct de goede afslag te pakken. Gelukkig werkt de navigatie correct en rijden we naar de drukke R21 met 2x5 banen richting Pretoria. Helaas kunnen we geen bezoek brengen aan de hoofdstad van ZA vanwege de lange rit die nog voor ons ligt.

De weg voert ons over tolwegen met een elektronische E-tag voor de betaling; de tolwegen zijn overigens prima. Na een lange rit eindigen we op een weg met op de laatste 5 km talloze gaten: potholes! Al slalommend in een slakkengang de hele weg benuttend, vinden we uiteindelijk ons onderkomen: Nahakwe Lodge onder de rook van het plaatsje Mamaila. Na een heerlijke maaltijd en een prima nachtrust hebben we een heerlijk ontspannen dag met vooral vogels spotten en 2 wandelingen met gidsen door de omgeving: “for your safety and our concern!”

Dag 4 en 5: 23 en 24 aug: 
Game-drives in de South African bush

Op weg naar de volgende lodge rijden via de Lemondokopweg, R81, R36 en N1 naar Mussina. Opnieuw de potholes ontwijkend neemt de slechte staat van het wegdek steeds meer toe. Mussina is druk en we krijgen daar wel een bijzonder gevoel ver van huis te zijn: op een bord staat Zimbabwe rechtdoor aangeven! Dat gevoel heb je minder als je met een vliegtuig ergens in een land aankomt zoals in ons geval Johannesburg.

Opnieuw bewijst de meegenomen oude telefoon haar waarde, want inmiddels kan ik mijn nieuwe Samsung A70 niet meer opladen: alles geprobeerd! Wel een probleem, want de huidige simkaart in het kleinste formaat past dus niet. Bij aankomst in Musina moeten we kiezen: navigatie volgen of reisbeschrijving. We kiezen het laatste en dat is oké. 

De weg vanuit het drukke Mussina leidt vrijwel direct naar een ca 60 km lange weg zonder echte bochten naar de Mopane Bush Lodge liggend in het Mapesu Private Game Reserve, grenzend aan Mapungubwe National Park (SAN-park). En steeds weer na een uitstekend stuk wegdek de inmiddels vermaledijde potholes: remmen, terug naar de 2e versnelling, slalommen en weer verder. Overige verkeer is er gelukkig nauwelijks. Wel een vrachtwagen met een "geblindeerde" chauffeur die geen potholes ziet en volgas +80 km door racet en ons achterlaat in een wolk van stof: groot licht is bijna vereist!

De nauwkeurige reisbeschrijving van FOX geeft precies aan wat te doen bij de ingang. Echter, de ingang is even lastig te herkennen en we rijden enkele honderden meters te ver. De navigatie is onverbiddelijk: punt gepasseerd! Dus terug en inderdaad vinden we alsnog de ingang. De onverharde weg brengt ons na enkele kilometers bij de ingang van de lodge waar ons een complete verrassing wacht: de ontvangst, de "gebouwen", de slaapplaats in de vorm van een rondavel of huisje; kortom, de complete scene is ronduit prachtig! Auto uitgepakt en teruggeplaatst onder een overkapping, opgefrist en vrijwel direct de bush in.

In de gamedrive auto zit onze persoonlijke gids Chantelle, afkomstig uit Pretoria. Helaas geen "grote vangst" qua dieren maar wel een prachtige ervaring met een stop voor de zonsondergang compleet met een picknick-mand vol lekkere hapjes! Later op de avond is het diner dik in orde en dan is een heerlijk bed inmiddels ook welkom: de volgende dag gaat de wekker immers om 5.30 u voor de ochtend gamedrive!

Chantelle zit weer aan het stuur en nu stapt ook een echtpaar uit Johannesburg in. Nu zien we wel heel veel wild waaronder de honingdas, die zich zelden laat zien; zelfs de gids reageert heel enthousiast, zeker bij het zien van de foto's. Deze gamedrive eindigt met een kill van een cheeta, die tijdens de maaltijd helaas gestoord is en zich verstopt. Wel hebben we nog een poosje gewacht, maar uiteindelijk zijn we toch teruggegaan naar de Lodge.

Na de geserveerde lunch weer in de auto, maar nu naar het Mapungubwe NP grenzend aan Botswana en Zimbabwe. We zien opnieuw heel veel soorten antilopen en precies voor sluitingstijd een kudde olifanten. De groep verspert de weg en doorrijden is geen optie: een moeder en haar jong staan midden op de weg. Het schouwspel dat volgt is letterlijk adembenemend! In het schemerlicht rijden we het park uit en het is donker als we te laat bij de uitgang zijn. De rangers kennen elkaar en na de uitleg én het begrip is het vervolgens met de nog geringe hoeveelheid brandstof terug naar de Lodge.

Na een heerlijke douche voor het wegspoelen van alle stof, serveren de bedienden een heerlijke maaltijd aan het kampvuur onder een super heldere hemel. Deze dag is gewoon top! We hebben o.a. gezien: de baobab, impala's, koedoe, waterbok, oryx, duiker, bushbok, klipspringer, eland, giraf, kudde olifanten, de zeldzaam waargenomen honingdas, hoornvogel, bijeneter en de lila breasted roller oftewel de vorkstaartsprokkelaar!

Dag 6 en 7: 25 en 26 aug 
Awelani Safari Camp - Kruger NP

Na het afscheid van Nathan en Chantelle verlaten we de prachtige Mopane Bush Lodge en gaan op weg naar Awelani Lodge waar ons een 2-tal nachten in een tent wacht zonder elektriciteit en wifi zoals in de beschrijving beschreven staat.

De weg leidt ons opnieuw door het enigszins chaotisch Mussina. Tank aangevuld met octaan 95 en eventjes na het verlaten van de grensstad met/naar Zimbabwe, rijden we via een kwalitatief goede R525 naar Massini waar de nieuwe overnachtingsplaats onder valt en slechts op 12 km van Pafuri Gate: de toegang tot het officiële Krugerpark. Bij de gate van Awelani Lodge opnieuw een reeks gegevens invullen, hetgeen later op de receptie bij Hendrik nog eens uitvoeriger moet.

De tent is uitgekiend gebouwd én ook als zodanig ingericht. Toen we vroeger met onze kinderen in de tent (en later met de vouwwagen) gekampeerd hebben, was het meer behelpen dan nu in deze tent! De tent is uitgerust met heerlijk slapende 1-persoonsbedden, een goed toilet en een uitstekende douche én high speed wifi! En dus is er ook elektriciteit: solar! Zowel binnen als buiten is er verlichting en dat het allemaal wat gemakkelijker in plaats van met zaklampen werken.

‘s Avonds eten we in het restaurant een voortreffelijke steak van de braai en kunnen we kiezen van het buffet. De volgende morgen rustig aan gedaan en na het ontbijt rijden we naar Pafuri Gate van het Krugerpark. Het reisdoel vandaag is "Crooks Corner": het drielandenpunt van Zuid-Afrika, Mozambique en Zimbabwe. De plek waar smokkelaars en boeven (crooks) konden kiezen naar welk land ze wilden vluchten afhankelijk van waar de politie vandaan kwam! Nu zien we er een grote groep mannen en vrouwen sleepnetten door het ondiepe water van de Limpopo rivier trekken.

Onderweg zijn we getuige van geweldige scenes: een kudde olifanten poedelen in een modderbad waarvan de kleintjes amper uit de diepe kuil kunnen komen; daarna trekken alle olifanten door de rivier naar de hoge overkant. Naast de rivierbedding blijven 2 olifanten achter: de heer maakt de dame het hof en het komt tenslotte tot een paringsdaad en dus geen alledaagse observatie!
Onderweg zien we de prachtige donkergekleurde Nyala en het lichter getinte vrouwtje, buffels met kalfjes, koedoe m/v, nijlpaarden, impala, de kleine bijeneter en tenslotte een uit mijn rug komende laag overvliegende Afrikaanse visarend. Kortom, weer een geslaagde dag die we in het restaurant afsluiten met een heerlijk stuk vlees + bijgerechten en tenslotte een comfortabele nachtrust!

Dag 8 en 9: 27 en 28 aug
Krugerpark – Mtomeni Safari Camp

De volgende morgen gaat de wekker om 05.30 u. We zijn niet de eersten: er rijden al 2 auto's langs onze tent! Na een prima ontbijt nemen we afscheid van Hendrik en rijden met een reeds ingevuld formulier voor toegang tot het Krugerpark naar Pafuri Gate. Langs de weg zien we de armoedige hutjes en krotten en soms een huis of één in aanbouw. Ook helaas heel veel zwerfvuil en een vrouw met een volgeladen kruiwagen en de man die ernaast loopt! Anna vertelt mij meteen, dat ze dat niet zou accepteren!

Bij de gate moeten we nu betalen voor 2 dagen, want er was zowel 's morgens als 's middags geen internet: grote storing. Gisteren afgesproken om vandaag te betalen (kenteken van de auto is al bekend!), want we rijden door het Krugerpark naar de volgende bestemming en niet de heel lange weg buiten het Krugerpark om. De storing is er nog steeds en we krijgen nu de opdracht te betalen in Shingwedzi Restcamp en wel bij de receptie.

De weg is prima en met Max 50 km/u gaan we op weg naar Shingwedzi. Naast de olifanten, buffels, gnoes, zebra's en diverse vogels zien lange tijd geen andere mensen en voelen we ons opgaan in de uitgestrektheid van het park. Het noorden trekt dus weinig bezoekers. Onderweg zien we auto's stilstaan: 2 leeuwen verstopt in de bush van de drige rivieroever.

Na ongeveer 120 km bereiken we na alle stops en wegblokkades van dieren (deze keer dus geen Fransen!) om ca 10.00u Shingwedzi Restcamp. Hier is wel internet en betalen we alsnog de toegang aan een vertwijfeld kijkende baliemedewerkster en rekenen we ook met de pin af bij het tankstation; een volle tank is altijd belangrijk! De rit gaat weer verder en weinig tot geen verkeer op weg naar Mopani Restcamp voor de volgende stop. Helaas weinig dieren te spotten op enkele gnoes en zebra's na. Wel zien we tot tweemaal toe de bateleur: een prachtige roofvogel en een poserende vorkstaartscharrelaar: the lilac breasted roller. Mopani Restcamp verrast ons met een geweldig uitzicht vanaf Fish Eagle Terrace over een meerstromengebied: het terrein van de visarend, krokodil en olifant.

Nu nog de laatste afstand naar Phalaborwa Gate, waar we om ca 16.00 u arriveren: 249 km in 9 uur. Daarna nog 45 min voor het laatste stuk naar Mtomeni Tent Camp, waar we bij aankomst de enige gasten zijn in the middle of nowhere! Aangekomen op de nieuwe overnachtingsplek blijkt al heel weldra, dat dit een basic verblijf gaat worden. Verharde weg naar de plaats gaat over in een zandweg, daarna passeren we een half openstaande onbemande poort, vervolgens naar een bemande slagboom bij een vervallen poort, uitleg over de route, op weg en weer terug: een passage door een rivierbedding met grote stenen maakt door rijden onmogelijk zonder schade aan de auto op te lopen! 

Terug naar de bemande slagboom waar een poortwachtster ons verwijst naar een vervallen receptie. Uiteindelijk is er contact met de mensen in het kamp en worden we gehaald in een 4-wheel drive. Edwin is de chauffeur en ook de gids en aangekomen in het kamp ontmoeten we Andy en Spwee. De tent is netjes en schoon, maar we zijn wel de enige gasten. Het eten is eenvoudig en lekker.

Na een goede nachtrust gaat de wekker om 05.30 u: Edwin neemt ons mee voor een bush-walk (waar overigens een safari in gamedrive-auto op het programma staat!) in het gebied van de big five waarvan er echter maar twee in dit gebied voorkomen: olifant en buffel. Tevens dwalen nijlpaarden uit de nabijgelegen Letaba rivier door dit gebied. De nijlpaarden op het land zijn wellicht gevaarlijker dan de olifanten en de buffels! Uitwerpselen hebben zo hun eigen verhaal, legt Edwin uit en dat geldt ook voor de sporen. De wandeling voert verder langs de rivier en Edwin draagt voor onze veiligheid een geladen geweer: bij het plaatsen van de patronen moeten we toekijken; hij benadrukt vooral een professional guide te zijn! En inderdaad, hij noemt moeiteloos de namen van planten en dieren op met hun Latijnse naam en kenmerken.

’s Middags volgt een uitgebreide game-drive en zien we overstekende en wellicht vluchtende zebra’s én giraffen in galop! De rit voert ook deel langs de oever van de Letaba waar we nog wat nijlpaarden en krokodillen spotten. Op de terugweg komen ineens de olifanten tevoorschijn. Na het wederom eenvoudige avondeten en zitten en genieten van het kampvuur is het terug naar de tent.

Dag 10-11: 29 en 30 aug
Tangala Safari Camp – Thornybush, Greater Kruger National park

De volgende dag brengt Edwin ons terug naar de auto en rijden we via de R40 naar Hoedtspruit voor een tussenstop om zoveel mogelijk de elektronische apparaten op te laden. In de reisbeschrijving staat, dat je alleen apparaten met een USB kunt aansluiten.

Vervolgens gaan we op zoek naar Tangala Safari Camp in Thornybush. Na de laatste ervaring hebben we zoiets van “wat staat ons nu weer te wachten”. In de reisbeschrijving staat ook, dat we tegen 14.00 u begroet worden met een high-tea: dat klinkt verwachtingsvol. Echter, dit kamp is de overtreffende trap: geweldig!!

Charly verwelkomt ons en geeft ons de eerste informatie. We leveren de sleutel van de auto in, hij zet later zelf de auto op een aparte overdekte plaats, en we gaan op weg naar de tent die prachtig ruim en super is ingericht én voorzien van elektriciteit: dus verlichting en gebruik van elektronische apparatuur! En de kers op de taart: de mooiste plek op het kamp uitkijkend op een drinkplaats voor de dieren op een afstand van ca 30 m. Kortom, een droomplek in Thornybush! En het slotstuk van de dag is de sundown gamedrive: de big five spotten in amper 3 uur tijd! Wat een geweldige ervaring in Tangala Safari Camp – Thornybush!!

Wakker worden in een super-de-luxe-safari-tent midden in Thornybush. Nog steeds zijn we onder de indruk van de gamedrive van de avond ervoor. De manier waarop met Charly aan het stuur en Joe (de 65-jarige ervaren wildlife-gids) in een zitje op de motorkap van de open Toyota-gamedrive wagen er in slagen ons zoveel moois te laten zien op 1 avond, maakt nog steeds heel veel indruk op iedereen: the big five zien te weten leeuw, luipaard, olifant, neushoorn en buffel!

Vraag is wat de volgende gamedrive nog kan brengen: in elk geval om 05.00 u de wekker laten afgaan, om 05.30 u verzamelen, koffie of theedrinken met een keuze uit voedzame koekjes, 06.00 u precies vertrekken én een spectaculaire rit door de bush op zoek naar een groep wilde honden met een kill (prooi)! In het laatste geval is haast geboden, want de honden schrokken hun prooi pijlsnel met grote happen naar binnen. De alom aanwezige gieren hebben de prooi van de wilde honden inmiddels verraden en vluchten als wij te dicht in de buurt komen.

Joe wijst aan en Charly rijdt onverschrokken de auto van het pad af de bush in sturend en schurend over keien, langs de gevaarlijke struiken met hun enorme dorens, over dood hout én zelfs over kleine boompjes en struiken om zo dicht mogelijk bij de prooidieren en hun kill te komen: adembenemend de tocht er naar de plaats van bestemming én het schouwspel van de vraatzuchtige honden! De bush inrijden is spannend maar er uitkomend vraagt wellicht nog meer: waarlangs én waar heen? Joe leidt de wagen resoluut door de bush en na ca 15 min bereiken we weer een begaanbaar pad zonder obstakels.

Diezelfde morgen zien we nog een jonge zwarte arend, een donkere zanghavik peuzelend aan een buitgemaakte zwarte vorkstaartvogel, een hyena én talloze olifanten. Weer aangekomen bij de Lodge genieten we tegen ca 09.30 u van een heerlijk ontbijt. Daarna nemen we afscheid van onze Belgische reisgenoten Nancy, Luc en metgezel Johan na uiteraard het uitwisselen van allerlei gegevens.

Luierend voor onze tent zien we de buffels, impala’s, de bavianen, de olifanten, de koedoe’s en de nyala’s, de wrattenzwijnen, de giraffen en zebra’s; soms samen maar vaker alleen allemaal hun dorst lessen bij de bijna opgedroogde waterplas. De olifanten hoeven niet ver te gaan, want die schuiven iets verder op naar een modderbad waar vervolgens vanuit de tent zichtbaar het volgende schouwspel zich afspeelt.

In de loop van de middag komen er nieuwe gasten, nu uit Spanje. Steve uit Australië reist alleen en gaat nog een keer mee op de sundown gamedrive. Hij vertrekt de volgende morgen voor een tocht met “The Blue Train”.

Onze Spaanse reisgenoten krijgen meteen in de sundown gamedrive een rit voor de kiezen zoals wij die al gehad hebben met de “jacht” op de wilde honden. De Rangers hebben vernomen dat er ergens in het grote gebied de zeldzame en dus bedreigde zwarte neushoorn is gesignaleerd: gamedrive alarm! We krijgen een kopie van de morgenrit voorgeschoteld en de toch wel bedeesde Spaanse gasten kijken met grote ogen wat er allemaal gebeurt: met een terreinwagen dwars door de stekelige bush met scherpe naalden (Thornybush!) ter grootte van flinke spijkers én bijna net zo hard, komen we geleidelijk aan in de buurt van de zwarte neushoorn. En daar sta je dan voor een prachtig dier met een neus waardevoller dan goud!!

Veel parken zijn omgeven met hekwerken waar ca 17.000 Volt op staat om alle dieren tegen te houden (behalve de apen) én stropers buiten te sluiten. In Mapungubwe NP hebben we controlerende Rangers met indrukwekkende wapens zien rondrijden. Om Tangala Safari Camp te bereiken moet je na controle van de gegevens 2 keer door een gate, waarvan de 2e gate met kettingen is afgesloten. Daarna rij je ongeveer 12 km op een onverhard weg de bush in naar het kamp.

Elke avond-gamedrive sluiten we af met een borrel bij terugkomst: in de Mopane Bush Lodge sluiten we af met een glaasje Amaretto en in Tangala Safari Camp met een glaasje sherry! Er is nog net even tijd om te verkleden en daarna is het diner. Deze keer staan de tafels in een halvemaan gegroepeerd rondom een flink kampvuur: de vesten, truien en jassen kunnen uit hoewel het ’s avonds flink af koelt! En allemaal zijn we onder de indruk: in een open gamedrive wagen met ervaren Rangers zo dicht bij de roofdieren dat je ze bijna kunt aanraken. Wat een ervaring!!!

De volgende morgen hetzelfde tijdschema: weer vroeg op. Weldra komt het bericht door dat de leeuwen aan het verkassen zijn. Opnieuw is het zoeken geblazen maar na een tijdlang rondrijden en korte stops voor de dieren die we onderweg zien (onder meer de hyena), vinden we een mannetjes leeuw. Nu gaan we niet dwars door de bush, want Joe voorspelt dat we de leeuw met een omweg wel ergens zullen treffen. Het resultaat is nog mooier: 4 leeuwen liggen te luieren, terwijl een ouder dominant mannetje zich ook op die plaats meldt. De leeuwen reageren meteen en er verschijnen nog meer leeuwen, terwijl iets verderop gnoes rondlopen. Een aantal leeuwen is al weggeslopen. Het wachten is nu op actie. Helaas kunnen we niet blijven wachten op de roofdieren in actie, omdat wij op een bepaalde tijd terug moeten zijn voor onze eigen lunch. Heel graag hadden we ook de lunch van de leeuwen willen volgen, maar of dat bij iedereen goed zou zijn gevallen???

Bij terugkomst staat een gedekte tafel voor de Lodge met zicht op de bijna opgedroogde waterpartij; de dieren blijven echter komen. Kortom, een prachtig afscheidsmoment van Tangala Safari Camp en van Charly en zijn maat Joe! En niet te vergeten de prachtige zonsopkomsten en zonsondergangen; de laatste voorzien van glaasje!!

Dag 12-13: 31 aug en 1 sept
Hannah Lodge Private Game Reserve – Ohrigstad

Op zaterdag 31 aug verlaten we Thornybush en rijden we naar de oostkant van de Drakensbergen via een klein stukje over de R40 naar de R531, vervolgens naar de R527 en de R36, en tenslotte de R532 omweg naar “Three Rondavels viewpoint”. Onderweg passeren we de Abel Erasmus Pass. Autorijden over de wegen van Zuid-Afrika is één grote verrassing: waar tref ik de potholes aan, die je absoluut moet vermijden?!? Nogmaals de tolwegen vormen geen probleem. In de grotere potholes wil je niet terechtkomen met de huurwagen. De gaten kunnen wel zo diep zijn, dat er gemakkelijk iets van de auto kapot kan gaan. Vandaar dat werkelijk alle reisbureaus adviseren niet in het donker de Zuid-Afrikaanse wegen op te gaan en dat nog afgezien van de veiligheid.

Rijdend in Zuid-Afrika is ook met gemengde gevoelens kijken naar de leefwijze van de Zuid-Afrikanen. Tegenstellingen zijn er te over: rijk en arm, keurige woonwijken en townships, opgeruimd/netjes/schoon en afval overal, SUV’s en rijdende auto’s gereed voor de sloop, slordig/slonzig/armoedig en chique gekleed, op blote voeten lopen en dure schoenen, tolwegen zonder vrijwel potholes en secundaire wegen met veel potholes, blanke “overheersing” (qua aantallen inwoners) en gekleurde bewoners, gezond en ongezond, leidinggevende banen en uitvoerende banen, veel te besteden en weinig te besteden, voldoende inkomen en bedelen, hoog- en laagopgeleid, etc.

Langs de wegen zien we heel veel afval. Opmerkelijk is ook dat we geen elektrisch auto’s hebben gezien zoals wij die inmiddels in Nederland en Europa gemakkelijk in het straatbeeld herkennen. En overal waar je rijdt, kom je mensen tegen die langs de weg lopen onafhankelijk of het een zand-, gravel- of verharde weg is. Opvallend is ook dat de nummering van de weg meteen ook de kwaliteit van de weg bepaalt.

De N 1 uit een eerder verslag en later de N12 zijn in het algemeen prima wegen, de R-wegen zoals de R36 en de R40 zijn goed. Op de R-wegen met 3 cijfers loop je grote kans op grote en kleine potholes, en de wegen met 4 cijfers zijn onverharde wegen. En tenslotte: het hoge en droge gras langs de weg en op de vlakten en de velden brandt men op diverse plaatsen met benzine gecontroleerd af. De geur en de rook vullen de lucht en de valleien. In de loop van de middag trekt de rook weg en is de situatie weer redelijk genormaliseerd. Ook de Three Rondavels ontkomen niet aan de rook van de verbrandingen en dus zijn de foto’s niet van de kwaliteit van een ansichtkaart; gelukkig zijn de 3 rondavels nog wel herkenbaar! Je betaalt 30 ZAR p.p. en je sluit aan bij de vele dagtoeristen, die zelfs met busladingen aangevoerd zijn: het is tenslotte een toeristische trekpleister!

Aan de noord en westzijde van de Drakensbergen zien we plotseling enorme groene valleien met reusachtige sproei-installaties, die aan 1 kant zijn aangesloten op een grondwaterpomp. De vaste waterpomp dient dus als draaipunt; resultaat: enorme cirkels die compleet groen zijn! Kortom, we naderen Ohrigstad, waar onze laatste 2 overnachtingen zijn i.p.v. overnachten in Graskop. Onze persoonlijke voorkeur gaat dus uit naar de Hannah Game Lodge , als laatste stop van onze reis in Zuid-Afrika.  Deze Lodge kennen we al van 2012, toen we hier slechts 1 nacht zijn geweest en erg onder de indruk waren van deze lodge.

Dit Private Game Reserve is ca 3000 hectares groot en bevat 28 soorten zoogdieren; o.a. luipaarden, antilopen, buffels, zebra’s en allerlei vogels. De locatie is op een heuvel en de huisjes staan er trapsgewijze tegen aan geplaatst. Wij hebben het voorrecht om in een luxe huisje (het hoogste gelegen op de heuvel) te verblijven met een meer dan geweldige uitzicht over het terrein.

Tijdens 2 gamedrives maken we kennis met nog weer dieren die we tot dus ver nog niet gezien hebben: de donkergekleurde sabelantiloop en het roodbruine hartebeest. En we hebben alle geluk van de wereld: we spotten 2 jonge luipaarden! Kortom, een waardig besluit van onze Zuid-Afrika-reis van FOX-reizen: Legendarisch Limpopo! 

Dag 14 en 15: 2 en 3 sept
Johannesburg Int. Airport – Amsterdam Schiphol

Vandaag is het de dag van het vertrek en dus gaan we richting Johannesburg Int. Airport. Het vliegtuig vertrekt tegen middernacht en dus hebben we nog heel veel tijd: rustig ontbijten en genieten van het geweld uitzicht op het balkon bij Hannah Lodge, koffers pakken, afrekenen en op weg maar Dullstroom voor een 1e tussenstop.

Op advies van reisorganisatie gaan we op zoek én bezoek naar en bij het restaurant Mrs. Simpson’s Restaurant. Een bijzondere plek met een uitgebreide kaart om te lunchen en een restaurant met een bijzondere aankleding; immers schoenen aan de muur is een niet alledaagse wandversiering! We kijken hier en daar nog wat rond en vervolgen onze tocht naar Johannesburg.

Er zijn aan de N12 weinig tankstations (Petroports). Eén van de laatste gelegenheden buiten Johannesburg om te tanken is in Benoni: Total Daveyton, 305557 Heald St, Benoni. Op het vliegveld kun je ook tanken maar is lastiger aan te rijden. Na het inleveren van de auto pakken we onze zaken op en gaan op zoek naar het wederom geadviseerde restaurant van het hotel The Intercontinental voor een heerlijk afsluitend diner!