Familiegroepsreis Verliefd op Vietnam

Hanoi verwelkomde ons met toeterende scooters die kris kras door elkaar rijden en de geur van dampende eetkraampjes. Deze stad bruist, is luidruchtig en overal is wat te zien. Het is een kleine cultuurshock voor de jongens, want alleen de weg oversteken is al een avontuur.

We verkenden direct de stad en wandelden door de smalle straatjes van Hanoi Old Quarter, we bezochten Hoa Lo Prison, het Ho Chi Minh mausoleum en de tempel van de literatuur. Het waterpoppentheater moet je een keer gezien hebben. Eeuwenlang werden volksverhalen op deze manier doorgegeven aan de volgende generatie.

Je hebt prachtige plekken en dan heb je… Halong Bay. We stapten aan boord van een luxe cruiseschip en vaarden door de baai met duizenden eilandjes. We werden compleet in de watten gelegd met een luxe hut met airco, heerlijk eten en veel inclusieve activiteiten, zoals kayakken, tai chi met zonsopgang, een loempia workshop, vissen op inktvis en een uitstapje naar de lokale vissersdorpen.

In Tam Coc stapten we in kleine sampanbootjes en vaarden we tussen de rijstvelden en indrukwekkende rotsformaties. Tot onze verbazing werd er niet geroeid met de handen, maar met de voeten. Onderweg vaarden we dwars door donkere grotten, waar een paar overvliegende vleermuizen voor nét dat beetje extra avontuur zorgden. Ik genoot van het groene landschap en de grillige rotsen om ons heen. De jongens genoten op hun eigen manier van het boottochtje. Zij waren vooral druk met het tellen van vissen in het water. Dat maakten reizen met je kinderen zo leuk: zij zien weer hele andere dingen dan jij.

In Mai Chau maakten we kennis met het leven op het platteland. We wandelden en fietsten door kleine dorpjes. Onderweg zagen we waterbuffels, locals aan het werk en kinderen die enthousiast naar ons zwaaiden. Andere toeristen zien we nauwelijks.

De jongens mochten ervaren hoe het is om rijst te plukken en stonden tot hun knieën in de modder. ’s Avonds genoten we van een diner met traditionele dans. Het dorp liep zelf ook uit om te kijken. Mai Chau liet weer een compleet andere kant van Vietnam zien. Groen, rustig en puur. We hadden hier best wat langer willen blijven.

Vanuit Dong Hoi bezochten we de beroemde Phong Nha-grot. Alleen de tocht ernaartoe was al een belevenis. Met een boot vaarden we over de rivier richting de enorme opening in de kalkstenen rotsen. Eenmaal binnen ging de motor uit en vaarden we langzaam verder door de donkere grot. Voor de jongens natuurlijk vooral één groot avontuur.

Hoi An is zonder twijfel één van de gezelligste plekken van Vietnam. Zodra de avond viel, veranderde de oude stad in een zee van kleurrijke lampionnen, die de straten en de rivier kleurrijk verlichten. Ook met regen fantastisch mooi. We genoten van het slenteren door de smalle straatjes, proosten met cocktails aan de oever van de rivier, streetfood, livemuziek en voetmassages. We aten heerlijk op straat met spiesjes, fruitcrèpes en sticky rijst.

Met een binnenlandse vlucht leggen we meer dan 1000 kilometer af naar Ho Chi Minh City, helemaal in het zuiden van Vietnam. Het verkeer is nog drukker dan in de hoofdstad Hanoi. We ontdekten de stad door middel van een gps-spel en zagen onder andere het Onafhankelijkheidspaleis, het oude postkantoor en de Notre-Dame kathedraal. Maar eigenlijk is alleen rondlopen hier al een belevenis. Het verkeer, de geuren, de mensen en de constante drukte: er gebeurt overal iets.

Vanuit Ho Chi Minh City bezoeken we de Cu Chi-tunnels. Tijdens de Vietnamoorlog werd hier een enorm ondergronds netwerk van tunnels gebouwd, waarin mensen zich schuilhielden, leefden en zich verplaatsten. Zelf kropen we ook een stukje door de tunnels. Ondanks dat de tunnels groter zijn gemaakt voor toeristen, voelde het al snel benauwd. Ik was dan ook blij toen ik weer daglicht zag. De jongens waren ook behoorlijk onder de indruk.

We kregen een inkijkje in het dagelijkse leven van de mensen die hier wonen en werken in de visserij of plantages. Vanwege de hitte was het mogelijk om deze regio per elektrisch golfkarretje te verkennen in plaats van de fiets. Er werd goed afgestemd op de kinderen en rekening gehouden met hun tempo en behoeften. Onderweg proefden we tropisch fruit en zagen we hoe lokale producten worden gemaakt.

Na ruim twee weken vol indrukken, vele kilometers, nieuwe plekken en avonturen eindigden we onze reis in de badplaats Mui Ne. Deze paar dagen aan zee kwam precies op het goede moment. Tijd om alle indrukken te laten bezinken en vooral te genieten van zon, zee en strand.

Helemaal stilzitten deden we natuurlijk niet. We stapten midden in de duinen op een quad. We scheurden over het zand, steile duinen op en minstens zo hard weer naar beneden. Een flinke dosis adrenaline. Vooral de jongens vonden het fantastisch. Een spectaculaire manier om onze laatste dagen in Vietnam af te sluiten.

Drie weken Vietnam vlogen voorbij. We hebben zoveel gezien, gedaan en beleefd dat het soms voelt alsof we veel langer zijn weggeweest. Iedere paar dagen kwamen we terecht in een compleet andere wereld. Nieuwe landschappen, nieuwe indrukken en weer een volgend avontuur. Zoveel momenten waarvan ik nu al weet: die gaan we nog heel vaak ophalen met een “weet je nog, in Vietnam…”

Ook het reizen met een groep heeft voor ons goed uitgepakt. Als ‘regelneef’ kon ik lekker achteroverleunen. En de Nederlandstalige gids was heel fijn, zo hoefden we niet alles te vertalen voor de jongens.

Reizen met kinderen betekent dat je ook opnieuw leert kijken. Door hun ogen wordt iets wat voor jou misschien gewoon lijkt, ineens weer een avontuur. Ik genoot van hun verwondering. De spanning vooraf, de grote ogen bij iets nieuws en het enthousiasme als ze weer iets hadden ontdekt. Ik heb mijn kinderen zien genieten. Ze zaten lekker in hun vel en hebben geen moment gevraagd naar thuis. De herinneringen aan drie fantastische weken in Vietnam neem ik voor altijd mee. En één ding weet ik zeker: als dit is wat samen de wereld ontdekken met de jongens betekent, dan smaakt het absoluut naar meer.